អន្តរជាតិ - La Reine Media

អាជ្ញាធរថៃស្នើឱ្យ ថាក់ស៊ីន ចូលស្រុកក្នុងថ្ងៃធ្វើការ ដើម្បីស្រួលចាប់ខ្លួន

ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃ Wissanu បានស្នើឱ្យលោក ថាក់ស៊ីន កុំត្រលប់ចូលប្រទេសនៅថ្ងៃចុងសប្ដាហ៍ និងថ្ងៃឈប់សម្រាកបុណ្យ ព្រោះនឹងបង្កការលំបាកនៅពេលអនុវត្តបទបញ្ជាចាប់ខ្លួន។

ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃ លោក Wissanu Krea-ngam កាលពីថ្ងៃទី 08 សីហា ឱ្យដឹងថា អាជ្ញាធរប្រទេសនេះបានត្រៀមផែនការរួចរាល់ហើយសម្រាប់ថ្ងៃដែលលោក ថាក់ស៊ីន ត្រលប់ចូលប្រទេស។ យោងតាមលោក Wissanu តុលាការ និងអគ្គនាយកដ្ឋានពន្ធនាគារ សុទ្ធតែបានត្រៀមខ្លួនរួចរាល់ ប៉ុន្តែថា លោក ថាក់ស៊ីន មិនគួរត្រលប់ចូលប្រទេសក្នុងថ្ងៃចុងសប្ដាហ៍ ឬថ្ងៃឈប់សម្រាក។

«ក្នុងថ្ងៃនោះ តុលាការ ដែលជាស្ថាប័នត្រូវធ្វើការកំណត់យកពន្ធនាគារសម្រាប់ការឃុំខ្លួនលោក ថាក់ស៊ីន មិនធ្វើការ។ ប្រការនេះនឹងបង្កការលំបាក ព្រោះយើងត្រូវរកទីតាំងដើម្បីឃុំខ្លួនលោក ថាក់ស៊ីន ជាបណ្ដោះអាសន្ន ក្នុងពេលរង់ចាំការសម្រេចពីតុលាការ» ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃ លោក Wissanu និយាយដូច្នេះ។

លោក ថាក់ស៊ីន ស៊ីណាវ៉ាត្រា ថ្មីៗនេះបានប្រកាសថា នឹងវិលចូលប្រទេសថៃវិញនៅថ្ងៃទី 10 សីហា ក្រោយការរស់នៅដោយនិរទេសខ្លួនអស់មួយរយៈពេលយូរ។ ក៏ប៉ុន្តែ ក្រោយមក អតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃរូបនេះ បានប្រកាសពន្យារពេលនៃការវិលចូលស្រុក ព្រោះបញ្ហាសុខភាព។

ប្រភពព័ត៌មានខ្លះថា លោក ថាក់ស៊ីន នឹងចូលស្រុកវិញ នៅពេលបក្ស Pheu Thai របស់កូនស្រីលោក ឡើងកាន់អំណាច។ បក្ស Pheu Thai កាលពីថ្ងៃទី 07 សីហា បានប្រកាសបង្ហាញសម្ព័ន្ធភាពថ្មីដើម្បីឡើងកាន់អំណាច។ ប្រធានសភាថៃ កាលពីសប្ដាហ៍កន្លងឱ្យដឹងថា ការបោះឆ្នោតជ្រើសតាំងនាយករដ្ឋមន្ត្រីថ្មីនឹងធ្វើឡើងនៅក្រោយថ្ងៃទី 16 សីហា 2023។

អតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃ លោក ថាក់ស៊ីន ត្រូវបានបណ្ដេញចេញពីអំណាចដោយរដ្ឋប្រហារយោធាកាលពីឆ្នាំ 2006។ ក្នុងអំឡុងពេលអវត្តមាន លោក ថាក់ស៊ីន ក៏ត្រូវតុលាការថៃផ្ដន្ទាទោសឱ្យជាប់ពន្ធនាគារ 12 ឆ្នាំ។

ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃ លោក Wissanu បានប្រកាសថា អតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃ លោក ថាក់ស៊ីន នឹងត្រូវជាប់ពន្ធនាគារភ្លាមៗនៅពេលលោកត្រលាប់ចូលប្រទេស ហើយអាចដាក់លិខិតសូមការលើកលែងទោសពីព្រះមហាក្សត្រ។ អគ្គនាយកដ្ឋានពន្ធនាគារថៃ ឱ្យដឹងថា បើសិនលោក ថាក់ស៊ីន វិលត្រលប់មកទទួលទោស ពួកគេគ្រោងនឹងឃុំខ្លួនលោកតែម្នាក់ឯង ដើម្បីការពារសុវត្ថិភាព៕

August 9, 2023

ដុំភ្លើងដែលឆាបឆេះផ្ទុះកក្រើកមេឃនៅអូស្ត្រាលី អាចជារ៉ុក្កែតរបស់រុស្ស៊ី

ដុំភ្លើងយ៉ាងភ្លឺ និងសំឡេងផ្ទុះលាន់កក្រើកមេឃរបស់រដ្ឋ Victoria នៅអូស្ត្រាលីកាលពីពេលថ្មីៗនេះ អាចគ្រាន់តែជាបំណែកនៃរ៉ុក្កែតរបស់ប្រទេសរុស្ស៊ី នៅក្នុងការបាញ់បង្ហោះផ្កាយរណបក្នុងថ្ងៃជាមួយគ្នា នៅវាកំពុងធ្លាក់។

7 News Australia កាលពីថ្ងៃទី 08 សីហា បានផ្សាយថា ដុំភ្លើងបានបង្ហាញខ្លួនកាលពីថ្ងៃទី 07 សីហា ធ្វើឱ្យប្រជាជននៅ Melbourne ដែលជាទីក្រុងរដ្ឋបាលរបស់រដ្ឋ Victoria និងតំបន់មួយចំនួនផ្សេងទៀតរបស់រដ្ឋនេះ បានទស្សនាទិដ្ឋភាពដ៏អស្ចារ្យ។

ព័ត៌មានដំបូងៗនិយាយថា ដុំភ្លើងនេះអាចជាអាចម៍ផ្កាយកំពុងធ្លាក់។ ប៉ុន្តែ ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របញ្ជាក់ថា នោះគឺជាបំណែកមួយនៃសំរាមអវកាស។ នេះបើតាមទំព័រ Space។

អ្នកតារាសាស្ត្រនៅសហរដ្ឋអាម៉េរិក និយាយថា ដុំភ្លើងនោះគឺជាកំណាត់ទីបីរបស់រ៉ុក្កែត Soyuz 2 ដែលត្រូវបានរុស្ស៊ីបាញ់បង្ហោះពីព្រលានយានអវកាស Plesetsk នៅភាគពាយព្យប្រទេសរុស្ស៊ី មុននោះច្រើនម៉ោងប៉ុណ្ណោះ។

រ៉ុក្កែតនេះមានភារកិច្ចនាំយកផ្កាយរណប GLONASS-K2 របស់ប្រទេសរុស្ស៊ី ឡើងទៅកាន់ទីអវកាស។

តាមការគណនារបស់ក្រុមអ្នកជំនាញ ដងខ្លួនរបស់រ៉ុក្កែតរុស្ស៊ីខាងលើ ត្រូវធ្លាក់ត្រលប់មកកាន់ផែនដីនៅភាគអាគ្នេយ៍នៃតំបន់ Tasmania លើមហាសមុទ្រធំធេង បន្ទាប់ពីបានបាញ់បង្ហោះ។ នៅតាមផ្លូវធ្លាក់ត្រលប់មកកាន់ផែនដី កំណាត់ខាងក្រោមរបស់រ៉ុក្កែតនេះបានបញ្ចេញពន្លឺលើផ្ទៃមេឃរបស់អូស្ត្រាលី ដោយសារតែឆេះ នៅពេលកកិតនឹងបរិយាកាស៕

August 9, 2023

យានអវកាសអឺរ៉ុបរកឃើញតម្រុយទាក់ទងនឹង «ភាពចម្លែកខុសគេ» នៃបរិយាកាសព្រះអាទិត្យ

យានអវកាសមួយគ្រឿងដែលកំពុងតែធ្វើសកម្មភាពជុំវិញព្រះអាទិត្យ បានរកឃើញចម្លើយសម្រាប់សំណួរដែលសួរថា «តើព្រះអាទិត្យគឺជាវត្ថុអវកាសដែលខុសគេក្នុងចំណោមតារានៅក្នុងចក្រវាល?»។

ច្រើនទសវត្សរ៍កន្លង ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានដឹងថា ព្រះអាទិត្យហាក់បីដូចជាខុសពីគេ ធៀបនឹងផ្កាយនានាដែលធ្លាប់ត្រូវបានសង្កេត។ ព្រះអាទិត្យបានបំបែករាល់ទម្រង់ស្ដីពីផ្កាយ ព្រោះវាមានបរិយាកាសដែលក្ដៅមិនសមហេតុផល។

សីតុណ្ហភាពក្នុងបរិយាកាសខាងលើរបស់ព្រះអាទិត្យ (ស្រទាប់កូរ៉ូណា – corona) អាចឡើងដល់ជាង 1.1 លានអង្សាសេ ស្របពេលដែលតំបន់ហ្វូតូសហ្វៀ (Photosphere) ដែលជាស្រទាប់លើបំផុតរបស់ព្រះអាទិត្យដែលនៅខាងក្រោម និងមានចម្ងាយ 1,600 គីឡូម៉ែត្រពីបរិយាកាសកូរ៉ូណា បែរជាមានកម្ដៅត្រឹមតែ 5,500 អង្សាសេទៅវិញ។

តាមធម្មតា បរិយាកាសរបស់ផ្កាយមួយដួងត្រូវបានដុតកម្ដៅដោយសារប្រតិកម្មនុយក្លេអែរនៅខាងក្នុងស្នូលរបស់វា។ ដូច្នេះ ស្រទាប់បរិយាកាសខាងលើរបស់ផ្កាយ មិនអាចមានកម្ដៅខ្ពស់ជាង 200 ដង ធៀបនឹងស្រទាប់ខាងក្រោមឡើយ។ ស្រទាប់បរិយាកាសកូរ៉ូណារបស់ផ្កាយ គួរណាស់តែត្រូវត្រជាក់ជាងស្រទាប់ហ្វូតូសហ្វៀ។

ប្រការនេះបង្ហាញថា នៅមានអ្វីមួយដែលមនុស្សមិនទាន់ដឹង កំពុងតែដុតកម្ដៅផ្កាយមេរបស់ផែនដី។ នោះជាសំណួរដែលមិនមានចម្លើយនៅក្នុងរយៈពេល 80 ឆ្នាំកន្លង។

ថ្មីៗនេះ យានអវកាសព្រះអាទិត្យ (SO) របស់ទីភ្នាក់ងារអវកាសអឺរ៉ុប (ESA) បានរកឃើញអ្វីមួយយ៉ាងចម្លែក៖ រលកម៉េញេទិចប្រេកង់ខ្ពស់ ដែលភាយពាសពេញស្រទាប់បរិយាកាសកូរ៉ូណា។

ពីតំបន់ដែលមានចម្ងាយ 42 គីឡូម៉ែត្រពីព្រះអាទិត្យ យាន SO បានប្រើប្រាស់តេឡេស្កុប EUI របស់បែលហ្ស៊ិក ដើម្បីថតយករូបភាពស្រទាប់បរិយាកាសខាងលើរបស់ព្រះអាទិត្យ ជាមួយនឹងកម្រិតភាពច្បាស់ខ្ពស់មិនធ្លាប់មាន។ ហើយពួកគេក៏បានឃើញរលកម៉ាញេទិចតូចៗដែលសាយភាយកាត់តាមពន្លឺប្លាស្មាក្នុងស្រទាប់បរិយាកាសដ៏ក្ដៅនេះ។

អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រក៏បន្តវិភាគលើការស្រាវជ្រាវកន្លង និងបានដឹងថា ទម្រង់រលកម៉ាញេទិចប្រេកង់ខ្ពស់ដែលកើតឡើងដដែលៗក្នុងល្បឿនលឿន អាចដុតកម្ដៅស្រទាប់បរិយាកាសកូរ៉ូណារបស់ព្រះអាទិត្យក្នុងកម្រិតខ្ពស់គួរឱ្យកត់សម្គាល់។

ក៏ប៉ុន្តែ អ្វីដែលបានរកឃើញនេះមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់នៅឡើយ។ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រកំពុងតែបន្តស្វែងរកចម្លើយដែល «ក្បោះក្បាយ» ជាងនេះ ដើម្បីយល់ច្បាស់អំពីរបៀបដែលស្រទាប់បរិយាកាសកូរ៉ូណារបស់ព្រះអាទិត្យត្រូវបានដុតកម្ដៅ និងបង្កើតបានជាបរិយាកាសព្រះអាទិត្យដែលមានលក្ខណៈខុសគេបែបនេះ៕

August 9, 2023

បើមានមនុស្សស្លាប់ក្នុងទីអវកាស តើនឹងមានរឿងអ្វីកើតឡើង ហើយត្រូវដោះស្រាយយ៉ាងណា?

វិធីចាត់ចែងសាកសពនៅពេលមានមនុស្សស្លាប់ក្នុងទីអវកាស គឺអាស្រ័យលើគម្លាតជាមួយនឹងផែនដី រួមនឹងកត្តាជាច្រើនផ្សេងទៀត។

ចាប់តាំងពីមនុស្សលោកបានចាប់ផ្ដើមស្រាវជ្រាវទីអវកាសកាលពីជាង 60 ឆ្នាំមុន មកដល់បច្ចុប្បន្នមានមនុស្សចំនួន 20 នាក់បានបាត់បង់ជីវិត រួមមាន 14 នាក់នៅក្នុងគ្រោះថ្នាក់យាន Space Shuttle របស់ណាសា ក្នុងឆ្នាំ 1986, 3 នាក់ក្នុងបេសកកម្ម Soyuz 11 កាលពីឆ្នាំ 1971 និង 3 នាក់ក្នុងហេតុការណ៍ឆេះប្រព័ន្ធបាញ់បង្ហោះរ៉ុក្កែត Apollo 1 ក្នុងឆ្នាំ 1967។

ក្នុងគ្រាដែលណាសាកំពុងមានគម្រោងនាំមនុស្សឡើងទៅកាន់ឋានព្រះចន្ទក្នុងឆ្នាំ 2025 និងភពអង្គារក្នុងទសវត្សរ៍ក្រោយ បូករួមនឹងការរីកចម្រើននៃវិស័យទេសចរណ៍អវកាស ដែលអាចនឹងមានមនុស្សកាន់តែច្រើនធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីអវកាស ក៏មានសំណួរមួយត្រូវបានលើកឡើង នោះគឺថា «បើមានមនុស្សស្លាប់ក្នុងទីអវកាស តើនឹងមានរឿងអ្វីកើតឡើងចំពោះសាកសព?»។

ទាក់ទងនឹងសំណួរខាងលើ Emmanuel Urquieta សាស្ត្រាចារ្យវេជ្ជសាស្ត្រអវកាស និងវេជ្ជសាស្ត្របន្ទាន់នៅសាកលវិទ្យាល័យ Baylor ជាអ្នកជំនាញក្នុងការសិក្សាស្រាវជ្រាវរកវិធីសាស្ត្រថែទាំសុខភាពសម្រាប់អ្នកអវកាស បានបង្ហើបឱ្យដឹងអំពីវិធីដោះស្រាយករណីបែបនេះ។

បើសិនមានមនុស្សស្លាប់ក្នុងបេសកកម្មនៅលើគន្លងតារាវិថីកម្រិតទាបរបស់ផែនដី ដូចនៅក្នុងស្ថានីយអវកាសអន្តរជាតិ (ISS) ជាដើម ក្រុមអវកាសចរអាចដាក់សាកសពក្នុងកាប៊ីនយានអវកាស និងនាំត្រលប់មកកាន់ផែនដីក្នុងរយៈពេលតែប៉ុន្មានម៉ោងប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ ករណីបែបនេះនឹងមិនចោទជាបញ្ហាធំឡើងសម្រាប់សាកសព។

ស្ថានការណ៍នឹងខុសគ្នា បើសិនមានអវកាសចរស្លាប់ក្នុងដំណើរទៅកាន់ភពអង្គារដែលមានចម្ងាយជិត 483 លានគីឡូម៉ែត្រពីផែនដី។ ក្នុងករណីនេះ ក្រុមហោះហើរនឹងមិនអាចត្រលប់មកកាន់ផែនដី រួចក៏បន្តធ្វើដំណើរទៅកាន់ភពអង្គារទៀតបានទេ។ ជំនួសមកវិញ សាកសពទំនងជានឹងត្រូវត្រលប់មកកាន់ផែនដីជាមួយនឹងក្រុមហោះហើរនៅចុងបញ្ចប់នៃបេសកកម្ម ពោលគឺប្រហែលពីរឆ្នាំក្រោយ។ ក្រុមហោះហើរនឹងរក្សាសាកសពក្នុងកាប៊ីនដោយឡែក ឬក្នុងថង់សម្រាប់ដាក់សាកសព។ តាមទ្រឹស្ដី សីតុណ្ហភាព និងសំណើមក្នុងយានអវកាស នឹងជួយរក្សាសាកសពមិនឱ្យរលួយ។

ក៏ប៉ុន្តែ វិធីសាស្ត្រខាងលើអនុវត្តបានសម្រាប់តែមនុស្សដែលបានស្លាប់ក្នុងបរិស្ថានដែលមានសម្ពាធបរិយាកាសល្អដូចនៅក្នុងស្ថានីយអវកាសប៉ុណ្ណោះ។ បើសិនមានមនុស្សស្លាប់លើដីភពអង្គារ ការបូជាសពដោយការដុតគឺជារឿងពិបាក ដោយសារក្រុមហោះហើរត្រូវការថាមពលដើម្បីធ្វើកិច្ចការចាំបាច់ដទៃ។ ចំណែកការបញ្ចុះសពវិញក៏មិនមែនជាគំនិតល្អ ព្រោះថា បាក់តេរី និងមេរោគជាច្រើនក្នុងរាងកាយសាកសព អាចបំពុលបរិស្ថានរបស់ដីនៅភពអង្គារ។ ជំនួសមកវិញ ក្រុមអវកាសចរប្រហែលជាត្រូវរក្សាសាកសពក្នុងថង់ មុននឹងនាំយកមកកាន់ផែនដី៕

August 8, 2023

យានអវកាស Voyager 1 និង 2 នឹងហោះឆ្ពោះទៅណា បន្ទាប់ពីចប់ភារកិច្ច?

ប្រព័ន្ធដែលមិនមែនជាឧបករណ៍បច្ចេកទេសនៅលើយានអវកាស Voyager 1 និង Voyager 2 ត្រូវបានបិទខ្លះហើយ ដោយសង្ឃឹមថា នឹងជួយឱ្យពួកវាធ្វើសកម្មភាពរហូតដល់ឆ្នាំ 2030 ហើយក្រោយមក ពួកវាអាចនឹងដាច់ទំនាក់ទំនងជាមួយផែនដី។

យានអវកាស Voyager 1 និង 2 របស់ណាសា ដែលត្រូវបានបាញ់បង្ហោះមុនក្រោយគ្នា 16 ថ្ងៃ ក្នុងឆ្នាំ 1977 ត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីអាចបំពេញបេសកកម្មបាន 5 ឆ្នាំ។ យានមួយគូនេះបានសិក្សាស្រាវជ្រាវភពព្រហស្បតិ៍ ភពសៅរ៍ ភពអ៊ុយរ៉ានុស ភពណេបទូន និងព្រះចន្ទជាច្រើនទៀត។

ក៏ប៉ុន្តែ ក្រោយធ្វើសកម្មភាពបានជិត 46 ឆ្នាំ មកដល់ពេលនេះ យានអវកាសមួយគូនេះបង្កើតបានកំណត់ត្រាដ៏អស្ចារ្យ នៅពេលបានហោះឆ្លងផុតព្រំដែននៃតំបន់ឥទ្ធិពលរបស់ព្រះអាទិត្យ។ ពួកវានៅតែបន្តបញ្ជូនទិន្នន័យមកកាន់ផែនដី បើទោះស្ថិតក្នុងបរិស្ថានអន្តរតារា ដែលជាតំបន់អាថ៌កំបាំងនៅចន្លោះផ្កាយនានា។ ទោះជាពេលខ្លះជួបបញ្ហាបច្ចេកទេស ដាច់ទំនាក់ទងនឹងផែនដី ប៉ុន្តែដំណើរហោះហើរក្នុងទីអវកាសរបស់ពួកវា ទំនងជាអាចបន្តទៅមុខយូរទៀត។ នេះបើតាម Business Insider ចុះផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី 04 សីហា។

ណាសាផលិតយាន Voyager គឺដើម្បីស្រាវជ្រាវផ្នែកខាងក្រៅរបស់ប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ។ ក្រោយពីចប់បេសកកម្មសំខាន់ ពួកវាបន្តហោះហើរផ្សងព្រេងក្នុងកាឡាក់ស៊ីមីលគីវ៉េ និងថតបានទិដ្ឋភាពចក្រវាលដ៏សែនអស្ចារ្យ។

កាលពីថ្ងៃទី 14 កុម្ភៈ 1990 Voyager 1 ថតបានរូបភាព «Pale Blue Dot» (ចំណុចពណ៌ខៀវ) ពីចម្ងាយ 6.4 ពាន់លានគីឡូម៉ែត្រ។ នោះគឺជារូបភាពនិមិត្តរូប និងជារូបថតឆ្ងាយបំផុតស្ដីពីផែនដី។

ក្នុងទសវត្សរ៍កន្លង Voyager 1 បានស្រាវជ្រាវតំបន់អន្តរតារា ជាទីដែលមានធូលី ឧស្ម័ន និងគ្រាប់ដែលមានផ្ទុកអគ្គិសនីយ៉ាងក្រាស់។ Voyager 2 បានទៅដល់តំបន់អន្តរតារាក្នុងឆ្នាំ 2018 ក្រោយ Voyager 1 6 ឆ្នាំ។ ការស្រាវជ្រាវរបស់ពួកវាទាក់ទងនឹងឧស្ម័ននៅតំបន់អន្តរតារា បានជួយឱ្យក្រុមតារាវិទូយល់ដឹងអំពីទីអវកាសដ៏អាថ៌កំបាំងនេះ។

នៅក្នុងគន្លាតប្រហែល 23.8 ពាន់លានគីឡូម៉ែត្រពីផែនដី Voyager 1 កំពុងហោះហើរក្នុងបរិស្ថានអន្តរតារាដ៏ងងឹត។ វាគឺជាយានអវកាសរបស់មនុស្សដែលបានហោះទៅឆ្ងាយពីផែនដីបំផុត។ ដោយសារតែហោះក្នុងទិសដៅផ្សេងគ្នា ដូច្នេះ Voyager 2 បច្ចុប្បន្នមានគម្លាតពីផែនដីប្រហែល 19.8 ពាន់លានគីឡូម៉ែត្រ។

ប៉ុន្មានឆ្នាំមកនេះ ដោយមានការប្រឹងប្រែងដើម្បីគ្រប់គ្រងថាមពល ក្រុមវិស្វករបានបិទប្រព័ន្ធមួយចំនួនដែលមិនមែនជាឧបករណ៍បច្ចេកទេសនៅលើយានទាំងពីរនេះ ក្នុងនោះមានដូចជាប្រព័ន្ធកម្ដៅសម្រាប់ឧបករណ៍វិទ្យាសាស្ត្រជាដើម ដោយសង្ឃឹមថា ពួកវាអាចនឹងបំពេញភារកិច្ចបានដល់ឆ្នាំ 2030។ បន្ទាប់ពីនោះ ពួកវាទំនងជាអស់លទ្ធភាពក្នុងការរក្សាទំនាក់ទំនងជាមួយផែនដី។

ក៏ប៉ុន្តែ ក្រោយពីអស់ថាមពល Voyager នឹងនៅតែបន្តហោះហើរអណ្ដែតត្រសែតក្នុងតំបន់អន្តរតារា។ ណាសាឱ្យដឹងថា ប្រហែល 300 ឆ្នាំទៀត Voyager 1 នឹងហោះចូលដល់ពពក Oort ជាតំបន់ដែលមានរូបរាងមូលនៅខាងក្រៅគន្លងគោចររបស់ភពភ្លុយតូ និងមានផ្ទុកផ្កាយដុះកន្ទុយត្រជាក់ចំនួនរាប់ពាន់លានដុំ។ Voyager នឹងត្រូវចំណាយពេល 30,000 ឆ្នាំទៀតដើម្បីហោះទៅដល់ចំណុចចុងក្រោយបង្អស់របស់ពពក Oort និងប្រហែល 40,000 ឆ្នាំទៀតដើម្បីទៅដល់ AC+ 79 3888 ជាផ្កាយមួយដួងដែលស្ថិតក្នុងកញ្ចុំផ្កាយ Camelopardalis។

ចំណែក Voyager 2 វិញ ប្រហែល 296,000 ឆ្នាំទៀត នឹងហោះឆ្លងកាត់ Sirius ជាផ្កាយមួយដួងដែលភ្លឺជាងគេក្នុងរាត្រីនៅលើផែនដី។ ណាសាឱ្យដឹងថា យាន Voyager ប្រហែលជាហោះអណ្ដែតត្រសែតជារៀងរហូតនៅក្នុងកាឡាក់ស៊ីមីលគីវ៉េ៕

August 8, 2023

ស្ពានផ្លូវដែក – ផ្លូវគោកដែលវែងជាងគេបង្អស់លើពិភពលោក

សសរគោលរបស់ស្ពានផ្លូវដែក – ផ្លូវគោក Xihoumen 3,118 ម៉ែត្រ ដែលស្ថិតនៅចន្លោះកោះពីររបស់ទីក្រុង Zhoushan ខេត្ត Zhejiang ប្រទេសចិន ត្រូវបានចាប់ផ្ដើមសាងសង់ក្រោមទឹក។

Zhoushan ដែលជាទីក្រុងមួយមានកោះយ៉ាងច្រើន ស្ថិតនៅតំបន់ឆ្នេរសមុទ្ររបស់ខេត្ត Zhejiang នៅជាយឈូងសមុទ្រ Hangzhou។ Xihoumen 3,118 ម៉ែត្រ គឺជាស្ពានផ្លូវដែក – ផ្លូវគោកដែលវែងជាងគេបង្អស់លើពិភពលោក តភ្ជាប់កោះ Jintang ជាមួយនឹងកោះ Cezi។ ទាំងគន្លងផ្លូវដែក និងផ្លូវល្បឿនលឿននឹងត្រូវបានសាងសង់លើផ្ទៃតែមួយ។ ផ្លូវដែកពីរគន្លងដែលត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីអាចធ្វើដំណើរបានក្នុងល្បឿន 250 គីឡូម៉ែត្រ/ម៉ោង ស្ថិតនៅកណ្ដាល និងផ្លូវល្បឿនលឿន 6 គន្លងនៅសងខាង។

ដោយមានផ្ទៃដែលមានទទឹងប្រវែង 68 ម៉ែត្រ នេះក៏ជាស្ពានឆ្លងសមុទ្រដែលមានទទឹងវែងជាងគេលើពិភពលោកផងដែរ។

ផ្នែកសំខាន់ៗរបស់ស្ពាននេះនឹងត្រូវបានសាងសង់រួចរាល់នៅឆ្នាំ 2028។ ដោយមានផ្លូវដែកល្បឿនលឿនរត់នៅលើកោះ ពេលវេលាសម្រាប់ការធ្វើដំណើរពីទីក្រុង Hangzhou ខេត្ត Zhejiang ទៅកាន់ទីក្រុង Zhoushan នឹងកាត់បន្ថយមកត្រឹមប្រហែលមួយម៉ោងប៉ុណ្ណោះ។

August 7, 2023

យានអវកាស Voyager 2 ភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងឡើងវិញជាមួយផែនដី

យានអវកាសរបស់អាម៉េរិកដែលបានហោះដល់តំបន់អន្តរតារា និងបានដាច់ទំនាក់ទំនងជាមួយណាសាមុននេះ បានចាប់ផ្ដើមបញ្ជូនទិន្នន័យមកកាន់ផែនដីវិញហើយ កាលពីថ្ងៃទី 04 សីហា។

យានអវកាស Voyager 2 ភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងឡើងវិញជាមួយផែនដី និងកំពុងដំណើរការធម្មតា។ បេសកកម្មយូរឆ្នាំ Voyager 2 របស់ទីភ្នាក់ងារអវកាសអាម៉េរិក (ណាសា-NASA) ត្រូវបានបាញ់បង្ហោះកាលពីឆ្នាំ 1977 ហើយបច្ចុប្បន្នស្ថិតនៅចម្ងាយ 19.9 ពាន់លានគឺឡូម៉ែត្រពីផែនដី។ យាននេះបានដាច់ទំនាក់ទំនងនឹងណាសា បន្ទាប់ពីកូដបញ្ជាមួយចំនួនបានធ្វើឱ្យអង់តែនរបស់ Voyager 2 ងាកចេញពីផែនដីកាលពីថ្ងៃទី 28 សីហា។ នេះបើតាមការផ្សាយរបស់ Live Science។

កាលពីថ្ងៃទី 01 សីហា ក្រុមអ្នកជំនាញរបស់ទីភ្នាក់ងារអវកាសអាម៉េរិក (NASA) បានទទួលរលកសញ្ញាដែលអាចឱ្យពួកគេភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងឡើងវិញ។ Voyager 2 ត្រូវបានដំឡើងកម្មវិធីដែលអាចបង្វែរទិសរបស់អង់តែនដោយឯកឯងច្រើនដងក្នុងមួយឆ្នាំ ក្នុងករណីមានបញ្ហា។ ការបង្វែរអង់តែនដោយស្វ័យប្រវត្តតម្រង់មកកាន់ផែនដីលើកបន្ទាប់នឹងធ្វើឡើងនៅក្នុងខែតុលាឆ្នាំនេះ។

យានអវកាស Voyager 1 និង Voyager 2 បច្ចុប្បន្នស្ថិតនៅចម្ងាយ 19.9 ពាន់លានគឺឡូម៉ែត្រពីផែនដី

យានអវកាស Voyager 1 និង Voyager 2 ត្រូវបានបាញ់បង្ហោះកាលពីខីសីហា និងកញ្ញា ឆ្នាំ 1977 ក្នុងនោះ Voyager 2 ត្រូវបានបាញ់បង្ហោះមុន។ យានទាំងពីរនេះសុទ្ធតែបានហោះកាត់ពីមុខបណ្ដាភពដែលនៅជាយប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ មុនពេលឆ្លងកាត់ព្រំដែនឆ្ងាយបំផុតរបស់តំបន់ហេលីអូស្ពែរ (Heliosphere) ជាស្រទាប់ក្រៅបង្អស់នៃបរិយាកាសព្រះអាទិត្យដែលបែងចែកប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យពីតំបន់អន្តរតារា។

យាន Voyager 1 បានទៅដល់តំបន់អន្តរតារាមុន ដោយបានឆ្លងកាត់ហេលីអូស្ពែរកាលពីខែសីហា 2012។ បច្ចុប្បន្ន យាននេះកំពុងស្ថិតឆ្ងាយពីផែនដី 23.8 ពាន់លានគីឡូម៉ែត្រ។ Voyager 1 និង Voyager 2 នៅសល់ថាមពលដែលអាចឱ្យប្រើប្រាស់បានរហូតដល់យ៉ាងតិចត្រឹមឆ្នាំ 2025។

Voyager 1 និង Voyager 2 នឹងនៅតែអាចបន្តបំពេញបេសកកម្មផ្ញើសារទៅកាន់ភាវៈរស់នៅក្នុងប្រព័ន្ធផ្កាយនានា បន្ទាប់ពីពួកវាអស់ថាមពល ដោយសារតែមានបំពាក់ថាសដែលផ្ទុកសារពីមនុស្សលោក ក្នុងនោះមានទាំងសំឡេងនានា និងផែនទីផ្កាយរបស់ផែនដីជាដើម៕

August 5, 2023

តើមនុស្សអាចរស់បានយូរប៉ុនណានៅក្នុងទីអវកាស បើសិនមិនមានឈុតការពារខ្លួន?

នៅពេលស្ថិតក្នុងទីអវកាសដោយមិនបានពាក់ឈុតការពារ មនុស្សអាចបាត់បង់ស្មារតីដោយសារតែកង្វះអុកស៊ីសែន ក្រោយរយៈពេលប្រហែលពី 10 ទៅ 15 នាទី ហើយក៏បាត់បង់ជីវិតយ៉ាងឆាប់រហ័ស។

សម្លៀកបំពាក់អវកាសអនុញ្ញាតឱ្យមនុស្សចេញមកខាងក្រៅយានអវកាសក្នុងរយៈពេលខ្លី តាមរយៈការផ្គត់ផ្គង់ខ្យល់អុកស៊ីសែន ទឹក សម្ពាធ និងការការពាររាងកាយ។ ប៉ុន្តែ បើសិនមិនបានប្រើប្រាស់ឈុតសម្លៀកបំពាក់អវកាស តើមនុស្សនឹងត្រូវប្រឈមនឹងបញ្ហាអ្វីខ្លះ ហើយអាចរស់បានយូរប៉ុនណា?

យោងតាម Stefaan de Mey បុគ្គលិកផ្នែកយុទ្ធសាស្ត្រនៅទីភ្នាក់ងារអវកាសអឺរ៉ុប (ESA) ក្នុងរយៈពេលខ្លី ប្រហែលពី 10 ទៅ 15 វិនាទី មនុស្សនឹងបាត់បង់ស្មារតី ដោយសារតែកង្វះអុកស៊ីសែន។ ក្នុងទីអវកាស អុកស៊ីសែនក្លាយជាបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរ។ «អុកស៊ីសែនចាប់ផ្ដើមរីកឡើង និងធ្វើឱ្យបែកសួត ឈាមប្រែជាពុះ និងបែកពពុះ នាំឱ្យស្ទះសរសៃឈាម បង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិត» Mey ឱ្យដឹងដូច្នេះ។

កង្វះសម្ពាធទាំងស្រុងក៏ធ្វើឱ្យមានបញ្ហាជាច្រើនផ្សេងទៀតដែលគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិត។ ធាតុរាវរបស់រាងកាយ មានដូចជាទឹកមាត់ និងទឹកភ្នែកជាដើមនឹងត្រូវពុះ។ រាងកាយមនុស្សនឹងប៉ោងឡើង ប៉ុន្តែស្បែកអាចទប់ទល់នឹងការប្រែប្រួលសម្ពាធ។ ក្នុងករណីសំណាងល្អបំផុត អ្នកនឹងមានពេលច្រើនវិនាទី មុនពេលប្រើប្រាស់អស់អុកស៊ីសែនក្នុងសរសៃឈាម ហើយអ្នកក៏ចាប់ផ្ដើមបាត់បង់ស្មារតី។ ដោយសារមិនអាចកែប្រែស្ថានការណ៍ អាការស្លាប់ខួរក្បាលនឹងកើតឡើងក្រោយរយៈពេលតែប៉ុន្មាននាទីប៉ុណ្ណោះ លើកលែងតែអ្នកត្រូវបានគេសង្គ្រោះទាន់ពេល។

ក្រៅពីការផ្ដល់អុកស៊ីសែន និងសម្ពាធ ឈុតសម្លៀកបំពាក់អវកាសក៏ការពារមនុស្សពីការគំរាមកំហែង និងហានិភ័យនានា ក្នុងនោះរួមមាន កម្ដៅដល់ 120 អង្សាសេ ត្រជាក់ដល់ -150 អង្សាសេ និងវិទ្យុសកម្មដែលអាចឱ្យកើតជំងឺមហារីក ឬអាចម៍ផ្កាយបុកទម្លុះរាងកាយជាដើម៕

August 5, 2023

ការធ្វើអន្តរាគមន៍យោធាលើប្រទេសនីហ្សេ ត្រូវបាន ECOWAS អនុម័ត

ECOWAS ប្រកាសថា ក្រុមប្រទេសនេះបានឯកភាពជ្រើសយកផែនការធ្វើអន្តរាគមន៍លើប្រទេសនីហ្សេ បើសិនក្រុមរដ្ឋប្រហារយោធាមិនប្រគល់អំណាចត្រលប់មកឱ្យអាជ្ញាធរស៊ីវិល។

«រាល់កត្តានៅក្នុងសេណារីយោធ្វើអន្តរាគមន៍ត្រូវបានកំណត់រួចរាល់ហើយ ក្នុងនោះក៏មានផែនការប្រមូលកម្លាំងចាំបាច់ យន្តការ និងពេលវេលានៃការដាក់ពង្រាយកងកម្លាំងផងដែរ» Abdel-Fatau Musah ស្នងការសហគមន៍សេដ្ឋកិច្ចបណ្ដាប្រទេសអាហ្វ្រិកខាងលិច (ECOWAS) កាលពីថ្ងៃទី 04 សីហា បានឱ្យដឹងដូច្នេះ។

លោក Musah មិនទាន់ប្រកាសនៅឡើយអំពីពេលវេលាជាក់លាក់ដែលក្រុមប្រទេស ECOWAS នឹងធ្វើអន្តរាគមន៍យោធានៅប្រទេសនីហ្សេ។ យោងតាមលោក Musah ក្រុម ECOWAS ចង់ឱ្យវិធានការការទូតមានប្រសិទ្ធភាព និងបញ្ជូនសារច្បាស់លាស់ទៅកាន់អាជ្ញាធរយោធានីហ្សេឱ្យដឹងថា យើងកំពុងផ្ដល់ឱកាសឱ្យពួកគេប្រែត្រលប់នូវអ្វីដែលបានធ្វើ»។

ក្រុមមេបញ្ជាការកងទ័ពនៃបណ្ដាប្រទេសក្នុងក្រុម ECOWAS នាសប្ដាហ៍នេះ មានកិច្ចប្រជុំមួយនៅរដ្ឋធានីអាប៊ូហ្សា នៃប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា បន្ទាប់ពីកងកម្លាំងយោធានីហ្សេធ្វើរដ្ឋប្រហារទម្លាក់លោក Mohamed Bazoum កាលពីថ្ងៃទី 26 កក្កដា។

អាជ្ញាធរយោធានីហ្សេ កាលពីថ្ងៃទី 04 សីហា ក៏បានប្រកាសថា ប្រទេសនេះនឹងលុបចោលកិច្ចសហប្រតិបត្តិការការពារជាតិជាមួយនឹងបារាំង។ ក៏ប៉ុន្តែ ទីក្រុងប៉ារីសវិញ បានអះអាងថា ទំនាក់ទំនងយោធារវាងប្រទេសទាំងពីរមិនមានការប្ដូរផ្លាស់ ព្រោះមិនទទួលស្គាល់ក្រុមរដ្ឋប្រហារ និងបញ្ជាក់ថា មានតែអាជ្ញាធរស្របច្បាប់នៅនីហ្សេប៉ុណ្ណោះ ទើបមានសិទ្ធិសម្រេច។

ផែនទីនៃក្រុមប្រទេស ECOWAS នៅអាហ្វ្រិកខាងលិច

កាលពីចុងសប្ដាហ៍កន្លង ECOWAS បានសម្រេចចិត្តដាក់ទណ្ឌកម្មផ្នែកពាណិជ្ជកម្ម និងហិរញ្ញវត្ថុចំពោះនីហ្សេ និងបានដាក់ឱសានវាទផ្ដល់ឱកាសមួយសប្ដាហ៍ដើម្បីឱ្យអាជ្ញាធរយោធានៅនីហ្សេ ប្រគល់អំណាច។

ECOWAS មានសមាជិក 15 ប្រទេសនៅអាហ្វ្រិក រួមមាន កាបវែរ, ហ្គំប៊ី, ហ្គីណេ, ហ្គីណេប៊ីហ្សូ, លីបេរីយ៉ា, ម៉ាលី, សេណេហ្កាល់, សៀរ៉ាឡេអូន, បេណាំង, បួគីណាហ្វាសូ, ហ្គាណា, កូតឌឺវ័រ, នីហ្សេ, នីហ្សេរីយ៉ា, តូហ្គោ។ ប៉ុន្តែ ម៉ាលី និង បួគីណាហ្វាសូ ត្រូវបាន ECOWAS ព្យួរអាសនៈ ព្រោះតែក្រុមរដ្ឋប្រហារយោធាឡើងកាន់អំណាច។ ម៉ាលី និង បួគីណាហ្វាសូ ប្រកាសថា នឹងចូលធ្វើសង្គ្រាម បើសិននីហ្សេត្រូវបរទេសធ្វើអន្តរាគមន៍យោធា៕

August 5, 2023

តេឡេស្កុប James Webb ថតបាន «រូបភាពអនាគត» របស់ព្រះអាទិត្យ

ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានបង្ហើបឱ្យដឹងអំពីយុគសម័យចុងក្រោយនៃជីវិតរបស់ផ្កាយមួយដួង តាមរយៈរូបភាពដែលថតបានដោយតេឡេស្កុបអវកាស James Webb។

តេឡេស្កុបអវកាស James Webb ថតបានរង្វង់មូលដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នេប៊ូឡាមួយមានឈ្មោះថា Messier 57 (M57) ដែលមានចម្ងាយពីផែនដីប្រហែល 2,200 ឆ្នាំពន្លឺ (មួយឆ្នាំពន្លឺស្មើនឹង 9.46 ទ្រីលានគីឡូម៉ែត្រ)។

រង្វង់មូលរបស់នេប៊ូឡាគឺជាផ្នែកដែលនៅសល់ និងបញ្ចេញពន្លឺ របស់ផ្កាយមួយដួងដែលបានស្លាប់។ នៅចំកណ្ដាលរង្វង់មូលនេះមានចំណុចពណ៌សតំណាងឱ្យកូនផ្កាយ ដែលជាស្នូលរបស់ផ្កាយដែលបានស្លាប់បន្ទាប់ពីបានរីកមាឌ។

នៅពេលផ្កាយទាំងឡាយដែលមានទំហំប្រហាក់ប្រហែលនឹងព្រះអាទិត្យ អស់ថាមពលសម្រាប់ប្រតិកម្មនុយក្លេអែរ ពួកវានឹងមិនអាចទប់ទល់នឹងទំនាញពីខាងក្នុងខ្លួនរបស់ពួកវា ហើយក៏បាត់បង់តុល្យភាពដែលធ្លាប់បានរក្សាឱ្យពួកវាស្ថិតនៅរាប់ពាន់លានឆ្នាំកន្លង។

ពេលដែលស្នូលរបស់ផ្កាយត្រូវបែកធ្លាយ ស្រទាប់ខាងក្រៅដែលជាកន្លែងប្រតិកម្មនុយក្លេអែរ ក៏ត្រូវបក់បំប៉ើងទៅទីអវកាស។ ក្នុងគ្រាដំបូង បាតុភូតនេះនឹងធ្វើឱ្យផ្កាយដូចព្រះអាទិត្យ រីកមាឌយ៉ាងធំ និងឆាប់រហ័ស ប្រៀបបានទៅនឹងការផ្ទុះ។

ស្រទាប់វត្ថុធាតុខាងក្រៅរបស់ផ្កាយដែលបានរីកមាឌនេះ ចុងក្រោយក៏ចុះត្រជាក់ និងភាយទៅឆ្ងាយពីចំណុចកណ្ដាល បង្កើតបានជាពពកដែលមានរូបរាងផ្សេងៗ មានដូចជា រូបរាងមូល រាងដូចភ្នែក ឬរង្វង់មូលដូច M57ជាដើម៕

August 4, 2023

Category: អន្តរជាតិ