អនាគត - La Reine Media

ដីមួយក្ដាប់ដែលមានតម្លៃរហូតដល់រាប់ពាន់លានដុល្លារអាម៉េរិក

គ្រាន់តែមួយក្ដាប់សោះ ដីនេះមានតម្លៃឡើងដល់ 9 ពាន់លានដុល្លារអាម៉េរិក សូម្បីតែកំពូលមហាសេដ្ឋីពិភពលោកក៏ពិបាករកទិញ ព្រោះតែភាពកម្ររបស់វា។ ដូច្នេះតើនេះគឺជាដីអ្វី?

ដី ឬធូលីមួយក្ដាប់ដែលត្រូវបានចាត់ទុកថាមានតម្លៃខ្ពស់ជាងគេលើពិភពលោក គឺធូលីរបស់ភពអង្គារ។ ក្រុមអ្នកជំនាញនិយាយថា ធូលីភពអង្គារតែមួយក្ដាប់ក៏អាចត្រូវបានលក់ដេញថ្លៃក្នុងតម្លៃរហូតដល់ 9 ពាន់លានដុល្លារអាម៉េរិក។ នេះអាចត្រូវបានចាត់ទុកថា ជាធូលីថ្លៃបំផុតក្នុងកាឡាក់ស៊ីមីលគីវ៉េ។

មូលហេតុដែលធ្វើឱ្យធូលីភពអង្គារមានតម្លៃខ្ពស់បែបនេះគឺដោយសារគេត្រូវចំណាយពេលរហូតដល់មួយទសវត្សរ៍ ប្រាក់រាប់ពាន់លានដុល្លារអាម៉េរិក និងបេសកកម្មអវកាសជាច្រើន ទើបអាចនាំយកដី ឬធូលីមួយក្ដាប់មកដល់ផែនដី។

ជាក់ស្ដែង បេសកកម្មដែលនាំទៅរកការយកបានដីមួយក្ដាប់ពីភពអង្គារមកកាន់ផែនដី បានចាប់ផ្ដើមពីថ្ងៃទី 30 កក្កដា 2020 ដោយប្រើប្រាស់រ៉ុក្កែត Atlas V ដែលមានតម្លៃសរុបប្រហែល 109 លានដុល្លារអាម៉េរិក។ Atlas V នាំយកយាន Perseverance និងកូនឧទ្ធម្ភាគចក្រ Ingenuity ទៅជាមួយ។ ជើងហោះហើរនេះអូសបន្លាយពេលប្រហែល 7 ខែ។

រហូតដល់ថ្ងៃទី 18 កុម្ភៈ 2021 រ៉ុក្កែត Atlas V ក៏បានហោះដល់គោលដៅ។ ក្រោយពីបានចុះចតដោយជោគជ័យលើផ្ទៃភពអង្គារ យាន Perseverance ក៏ចាប់ផ្ដើមដំណើរប្រមូលយកសំណាកដី និងអនុវត្តបេសកកម្មនាំយកដី ធូលីរបស់ភពក្រហមនេះមកកាន់ផែនដី។ ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រសង្ឃឹមថា អាចរកឃើញដាននៃភាវៈរស់ក្នុងសំណាកដីភពអង្គារនេះ។

កូនឧទ្ធម្ភាគចក្រ Ingenuity លើផ្ទៃភពអង្គារ

បេសកកម្មរបស់យាន Perseverance របស់ណាសា ក៏មានគោលដៅមួយផ្សេងទៀត នោះគឺការពិសោធបច្ចេកវិទ្យាផលិតអុកស៊ីសែនលើភពអង្គារ ដោយប្រើប្រាស់ធនធាននៅលើភពនេះ។ ដើម្បីធ្វើបានបែបនេះ យានរបស់ណាសាដែលមានតម្លៃ 2.7 ពាន់លានដុល្លារ នឹងប្រមូលសំណាកដីរហូតដល់ឆ្នាំ 2023។ ប៉ុន្តែយាននេះនឹងទុកបំពង់ផ្ទុកសំណាកដីលើផ្ទៃភពអង្គារ។

ជិតមួយទសវត្សរ៍ក្រោយ សំណាកដីនេះនឹងត្រូវបានយកមកកាន់ផែនដីដោយយានមួយផ្សេងទៀតដែលមានតម្លៃរាប់ពាន់លានដុល្លារ និងចំណាយពេល 7 ខែដើម្បីហោះទៅដល់ភពអង្គារ។ បេសកកម្មថ្មីនាពេលអនាគតនោះនឹងចំណាយពេលសរុបប្រហែល 5 ឆ្នាំទៀត។ សំណាកដីភពអង្គារដែលនឹងត្រូវបាននាំមកដល់ផែនដី នឹងត្រូវបានមនុស្សពិនិត្យដើម្បីឱ្យដឹងថា តើភពអង្គារមានភាវៈរស់ ឬអត់?

ជាងនេះ ការសិក្សាស្រាវជ្រាវសំណាកដី ធូលីភពអង្គារក៏អាចជួយឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្ររកឃើញ ឬបកស្រាយអំពីអាថ៌កំបាំងជាច្រើនដែលទាក់ទងនឹងភពក្រហមនេះផងដែរ។ នេះក៏ជាមូលហេតុដែលរួមចំណែកជួយឱ្យដី ឬធូលីភពអង្គារមួយក្ដាប់មានតម្លៃរហូតដល់ 9 ពាន់លានដុល្លារអាម៉េរិក៕

September 12, 2023

ម៉ាស៊ីនផលិតអុកស៊ីសែនលើភពអង្គាររបស់ណាសាផ្ដល់ក្ដីសង្ឃឹមខ្ពស់ដល់មនុស្សជាតិ

ឧបករណ៍ធ្វើតេស្តការផលិតអុកស៊ីសែនពីកាបូនឌីអុកស៊ីតនៅលើភពអង្គារដំណើរការបានល្អជាងការរំពឹងទុក និងបញ្ជាក់អំពីសមត្ថភាពដែលអាចជួយឱ្យក្រុមអ្នកអវកាសផ្សងព្រេង ស្រាវជ្រាវលើភពពណ៌ក្រហមមួយនេះនៅថ្ងៃអនាគត។

ឧបករណ៍ MOXIE (Mars Oxygen In-Situ Resource Utilization Experiment) មានទំហំប៉ុនចង្ក្រានម៉ៃក្រូវ៉េវ ស្ថិតលើរ៉ូបូតស្វ័យប្រវត្ត Perseverance។ ការពិសោធលើការផលិតអុកស៊ីសែនរបស់ MOXIE ត្រូវបានធ្វើឡើងកាលពីជាងពីរឆ្នាំមុន បន្ទាប់ពីរ៉ូបូតនេះបានចុះចតលើភពអង្គារ។ តាំងពីពេលនោះមក MOXIE ផលិតអុកស៊ីសែនបាន 122 ក្រាម គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ឱ្យកូនសុនកមួយក្បាលដកដង្ហើមបាន 10 ម៉ោង។ ឧបករណ៍នេះបំប្លែងមួយផ្នែកនៃកាបូនឌីអុកស៊ីតដែលសម្បូរនៅលើភពអង្គារ ឱ្យទៅជាអុកស៊ីសែន។ មានពេលខ្លះ MOXIE ផលិតអុកស៊ីសែនបាន 12 ក្រាមក្នុងមួយម៉ោង។ កាលពីថ្ងៃទី 07 សីហា MOXIE ដំណើរការជាលើកទី 16 ហើយក៏ជាលើកចុងក្រោយដែលវាបានសម្រេចរាល់ភារកិច្ច។

បរិយាកាសដ៏ស្ដើងរបស់ភពអង្គារមានឧស្ម័នកាបូនឌីអុកស៊ីតចំនួន 96%។ កំណែធំជាង និងល្អជាងរបស់ MOXIE អាចផ្គត់ផ្គង់ និងរក្សាទុកអុកស៊ីសែនដើម្បីគាំទ្រដល់ប្រព័ន្ធទ្រទ្រង់ជីវិត និងធ្វើជាឥន្ធនៈសម្រាប់រ៉ុក្កែតរបស់យានអវកាស។

បច្ចេកវិទ្យាដូច MOXIE អាចជួយដល់ក្រុមអ្នកអវកាស រស់នៅ ធ្វើការ និងប្រើប្រាស់ធនធាននៅលើភពអង្គារ។ បន្ទាប់ពីជោគជ័យរបស់ MOXIE ណាសាគ្រោងនឹងអនុវត្តជំហានបន្ទាប់ នោះគឺការធ្វើតេស្តបច្ចេកវិទ្យាដទៃនៅលើភពក្រហមនេះ ក្នុងនោះមានជាអាទិ៍ ឧបករណ៍ និងវត្ថុធាតុសម្រាប់បង្កើតបរិស្ថានរស់នៅជាដើម៕

September 9, 2023

អ្នកស្រាវជ្រាវអភិវឌ្ឍពីឡុត AI រាងមនុស្សដំបូងគេលើពិភពលោក

ថ្មីៗនេះ ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រកូរ៉េខាងត្បូងបានអភិវឌ្ឍរ៉ូបូតទំនើបដោយយោងទៅលើបច្ចេកវិទ្យាបញ្ញាសិប្បនិម្មិតដែលមានសមត្ថភាពជំនួសអ្នកបើកបរនាពេលអនាគត។

រ៉ូបូតដែលមានរូបរាងដូចមនុស្សនេះមានឈ្មោះថា PIBOT និងមានកម្ពស់ 1.6 ម៉ែត្រ, ទម្ងន់ 65 គីឡូក្រាម និងមានប្រព័ន្ធកាមេរ៉ានៅលើក្បាល។ PIBOT ត្រូវបានអភិវឌ្ឍដោយក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រនៃវិទ្យាស្ថានវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យាកូរ៉េខាងត្បូង។ បើទោះហាក់នៅយឺត ប៉ុន្តែ PIBOT ចងចាំរាល់សកម្មភាពចាំបាច់របស់ជើងហោះហើរ និងអាចបញ្ជាលើការហោះឡើង និងចុះចត។

សាស្ត្រាចារ្យ David Hyunchul Shim ដែលជាប្រធានក្រុមស្រាវជ្រាវបានឱ្យដឹងថា PIBOT គឺជាពីឡុតរូបរាងមនុស្សដំបូងគេបង្អស់លើពិភពលោក ត្រូវបានអភិវឌ្ឍដោយយោងទៅតាមរូបមន្តភាសាធំ (Large language model (LLM)) អនុញ្ញាតឱ្យវាយល់រាល់សំណេរណែនាំអំពីជើងហោះហើរដែលសរសេរជាភាសាពេញនិយម។

គុណសម្បត្តិរបស់ពីឡុតរ៉ូបូតនេះគឺការរក្សាបានស្ថានភាពនឹងនខ្ពស់បំផុត មានសមត្ថភាពប្រតិកម្មរហ័សនៅចំពោះមុខស្ថានការណ៍អាសន្នដោយមិនមានការស្លន់ស្លោ។ PIBOT ក៏អាចពិនិត្យមើលសំណេរស្ដីពីការហោះហើរបានរហ័សជាងមនុស្សឆ្ងាយណាស់ ដោយសារបំពាក់កម្មវិធី ChatGPT។

បច្ចុប្បន្ន PIBOT អាចបញ្ជាការហោះហើរនៅលើប្រព័ន្ធធ្វើត្រាប់តាមការហោះហើរ។ ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវមានគម្រោងសាកល្បងបច្ចេកវិទ្យា PIBOT នៅលើយន្តហោះខ្នាតតូចនៅប៉ុន្មានឆ្នាំខាងមុខ៕

September 8, 2023

ជប៉ុនបាញ់បង្ហោះស្ថានីយចុះចតលើឋានព្រះចន្ទ

យានអវកាស SLIM នឹងហោះដល់គន្លងតារាវិថីព្រះចន្ទនៅក្នុងរយៈពេលពី 3 ទៅ 4 ខែទៀត រួចក៏នឹងចុះចតខាងក្នុងមាត់រណ្ដៅមួយដែលមានទំហំ 300 ម៉ែត្រ។

រ៉ុក្កែត H-2A របស់ជប៉ុន ដឹកស្ថានីយចុះចត SLIM និងតេឡេស្កុបអវកាស XRISM ហោះឡើងពីមជ្ឈមណ្ឌលអវកាស Tanegashima កាលពីម៉ោង 6 និង 42 នាទី ថ្ងៃទី 6 កញ្ញា (ពេលវេលានៅកម្ពុជា) យឺតជាង 10 ថ្ងៃ បើធៀបនឹងផែនការដំបូង ដោយសារតែបញ្ហាអាកាសធាតុ។

យានអវកាសទាំងពីរគ្រឿងបានហោះហោះដូចការគ្រោងទុក បន្ទាប់ពីត្រូវបានបាញ់បង្ហោះជិតមួយម៉ោង។ បើសិនជាគ្រប់យ៉ាងដំណើរការរលូត តែប៉ុន្មានខែទៀតប៉ុណ្ណោះ SLIM (ស្ថានីយស្រាវជ្រាវព្រះចន្ទឆ្លាតវៃ) នឹងរកវិធីចុះចតលើផ្ទៃព្រះចន្ទជាលើកដំបូង ដើម្បីបើកផ្លូវសម្រាប់បេសកកម្មប្រកបដោយមហិច្ឆតាជាច្រើនផ្សេងទៀត។

យោងតាមអង្គការស្រាវជ្រាវអវកាសជប៉ុន (JAXA) ស្ថានីយ SLIM ឆ្ពោះទៅរកការធ្វើតេស្តប្រព័ន្ធស្រាវជ្រាវស្រាលក្នុងទ្រង់ទ្រាយតូច និងប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាចុះចតប្រកបដោយភាពសុក្រឹតចាំបាច់សម្រាប់យានអវកាសចុះចតលើឋានព្រះចន្ទក្នុងពេលអនាគត។

SLIM គឺជាយានអវកាសខ្នាតតូច មានកម្ពស់ 2.4 ម៉ែត្រ, បណ្ដោយ 2.7 ម៉ែត្រ និងទទឹង 1.7 ម៉ែត្រ។ នៅពេលហោះឡើង យាននេះមានទម្ងន់ 700 គីឡូក្រាម ក្នុងនោះ ឥន្ធនៈមានរហូតដល់ 70% នៃទម្ងន់សរុប។ SLIM នឹងហោះទៅតាមគន្លងវែងឆ្ងាយដែលសន្សំសំចៃឥន្ធនៈ ហើយគ្រោងនឹងទៅដល់គន្លងតារាវិថីព្រះចន្ទនៅ 3 ឬ 4 ខែទៀត។ យានអវកាសនេះនឹងសង្កេតមើលផ្ទៃព្រះចន្ទក្នុងមួយខែ មុននឹងបន្តចុះចតខាងក្នុងមាត់រណ្ដៅអាចម៍ផ្កាយ Shioli Crater ទំហំ 300 ម៉ែត្រ ដើម្បីធ្វើតេស្តបច្ចេកវិទ្យាចុះចត។

SLIM ក៏នាំយកយានស្រាវជ្រាវខ្នាតតូចពីរគ្រឿង ដែលគ្រោងនឹងត្រូវបានដាក់ពង្រាយលើផ្ទៃព្រះចន្ទ បន្ទាប់ពីបានចុះចត។ យានខ្នាតតូចមួយគូនេះនឹងជួយក្រុមអ្នកបច្ចេកទេសលើផែនដីអាចតាមដានស្ថានភាពរបស់យានចុះចត SLIM និងថតរូបតំបន់ចុះចត ក៏ដូចជាផ្ដល់ប្រព័ន្ធទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ជាមួយនឹងផែនដី។

មុននោះ ស្ថានីយចុះចត Hakuto-R របស់ក្រុមហ៊ុនឯកជន Hakuto-R នៅតូក្យូ ក៏បានហោះដល់គន្លងតារាវិថីព្រះចន្ទ ប៉ុន្តែបានធ្លាក់បុកដីកាលពីខែមេសាឆ្នាំកន្លង។ ដូច្នេះ ជោគជ័យរបស់ SLIM នឹងជាប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏សំខាន់មួយ។ គិតមកដល់បច្ចុប្បន្ន លើពិភពលោកមានតែបួនប្រទេសប៉ុណ្ណោះដែលធ្លាប់បានបញ្ជូនយានអវកាសទៅស្រាវជ្រាវឋានព្រះចន្ទ នោះគឺ សូវៀត អាម៉េរិក ចិន និងឥណ្ឌា។

ក្រៅពី SLIM រ៉ុក្កែតរុញច្រាន H-2A ក៏ដឹកឡេស្កុបអវកាស XRISM (បេសកកម្មថតរូបដែលបំពាក់បច្ចេកវិទ្យាកាំរស្មីអ៊ិច (X)) ដែលជាគម្រោងសហការរវាងទីភ្នាក់ងារអវកាសជប៉ុន អាម៉េរិក និងអឺរ៉ុប នឹងធ្វើសកម្មភាពនៅក្នុងគន្លងតារាវិថីកម្រិតទាបរបស់ផែនដី។ តេឡេស្កុបនេះនឹងស្រាវជ្រាវចក្រវាលតាមរយៈកាំរស្មីអ៊ិចថាមពលខ្ពស់ក្នុងទីអវកាស៕

September 7, 2023

រ៉ូបូតឥណ្ឌាលើឋានព្រះចន្ទរកឃើញសារធាតុជាច្រើននៅប៉ូលខាងត្បូង

រ៉ូបូតស្វ័យប្រវត្តរបស់ឥណ្ឌាបានបញ្ជាក់ថា មានវត្តមានរបស់ស្ពាន់ធ័រ និងសារធាតុផ្សេងៗជាច្រើនទៀតនៅក្បែរប៉ូលខាងត្បូងរបស់ព្រះចន្ទ ក្នុងពេលស្វែងរកទឹកកក បន្ទាប់ពីចុះចតបានជិតមួយសប្ដាហ៍។

យោងតាមប្រកាសកាលពីថ្ងៃទី 29 សីហារបស់អង្គការស្រាវជ្រាវអវកាសឥណ្ឌា (ISRO) ក្រៅពីស្ពានធ័រ ឧបករណ៍វិទ្យាសាស្ត្ររបស់រ៉ូបូត Pragyaan ក៏បានរកឃើញអាលុយមីញ៉ូម ដែក កាល់ស្យូម ក្រូមីញ៉ូម ទីតាញ៉ូម ម៉ង់ហ្គាណែស អុកស៊ីសែន និងស៊ីលីកុន នៅលើផ្ទៃព្រះចន្ទផងដែរ។ ការរកឃើញនេះកើតឡើងបន្ទាប់ពីរ៉ូបូត Pragyaan បានចាកចេញពីស្ថានីយ Vikram ក្នុងបេសកកម្ម Chandrayaan-3 ដែលបានចុះចតក្បែរប៉ូលខាងត្បូងរបស់ព្រះចន្ទកាលពីថ្ងៃទី 23 សីហា 2023។

តាមផែនការ រ៉ូបូត Pragyaan នឹងធ្វើការពិសោធ ស្រាវជ្រាវរយៈពេល 14 ថ្ងៃ។ ការរកឃើញខាងលើគឺជាការពិសោធវិទ្យាសាស្ត្រដំបូងរបស់រ៉ូបូតនេះនៅក្នុងដំណើរស្រាវជ្រាវនៅប៉ូលខាងត្បូងរបស់ព្រះចន្ទ។ Pragyaan ធ្វើដំណើរក្នុងល្បឿនប្រហែល 10 សង់ទីម៉ែត្រ/វិនាទីដើម្បីកាត់បន្ថយការប៉ះទង្គិច និងការខូចខាតដោយសារឧបសគ្គ។

រ៉ូបូតខាងលើមានទម្ងន់ 25.9 គីឡូក្រាម ប្រហែលនឹងសុនកពេញវ័យមួយក្បាល។ Pragyaan កំពុងស្រាវជ្រាវក្នុងតំបន់ដែលមិនទាន់មានរ៉ូបូត ឬអ្នកអវកាសធ្លាប់ទៅដល់នាពេលកន្លង។ ការរកឃើញរបស់រ៉ូបូតនេះមានប្រយោជន៍ច្រើនចំពោះការស្វែងយល់អំពីវិធីទាញយកទឹកនៅលើឋានព្រះចន្ទ ជាគោលដៅដែលប្រទេសនានាកំពុងឆ្ពោះទៅរក។ ទឹកអាចត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងការផលិតអុកស៊ីសែនសម្រាប់មូលដ្ឋានរបស់មនុស្សនៅលើឋានព្រះចន្ទនាពេលអនាគត ក៏ដូចជាអ៊ីដ្រូសែន និងអុកស៊ីសែនសម្រាប់ធ្វើជាឥន្ធនៈរបស់រ៉ុក្កែតរុញច្រានយានអវកាសទៅកាន់ភពអង្គារ។ល។

Times of India ឱ្យដឹងថា ទន្ទឹមនឹងការស្រាវជ្រាវសារធាតុក្នុងស្រទាប់ដីរបស់ព្រះចន្ទ រ៉ូបូត Pragyaan ក៏នឹងស្វែងយល់អំពីបរិយាកាសរបស់ឋានរណបមួយនេះផងដែរ៕

August 31, 2023

ផ្ទាំងគំនូរបុរាណមានរូបភាពឧបករណ៍ទំនើប សង្ស័យថាជាករណី «ដំណើរឆ្លងពេលវេលា»

ផ្ទាំងគំនូរបុរាណតាំងពីឆ្នាំ 1882 ថ្មីៗនេះបានបង្កឱ្យមានការភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំង និងធ្វើឱ្យមានការលើកឡើងអំពីរឿង «ធ្វើដំណើរឆ្លងពេលវេលា» បន្ទាប់ពីទិដ្ឋភាពលំអិតរបស់វាត្រូវបានគេរកឃើញ។

ទំព័រ Daily Star កន្លងទៅថ្មីៗនេះបានលើកឡើងអំពីទ្រឹស្ដីមួយដ៏ពិបាកឱ្យគេជឿ ទាក់ទងនឹងផ្ទាំងគំនូរមួយដែលបានគូរកាលពីឆ្នាំ 1882 ដោយវិចិត្រករ R. Josey និង James Archer។ ផ្ទាំងគំនូរនេះមានឈ្មោះថា «The Betrothal» ។

គំនូរនេះត្រូវបានគេដឹងថា ជាទិដ្ឋភាពនៃសកម្មភាពសន្យានឹងគ្នាអំពីគម្រោងរៀបការរបស់អ្នកនិពន្ធស្កុតឡែន Robert Burns និងនារីម្នាក់ឈ្មោះ Mary Campbell នៅក្បែរទន្លេ Ayr នៅភាគខាងជើងប្រទេសស្កុតឡែនកាលពីឆ្នាំ 1786។

ក៏ប៉ុន្តែ នៅពេលត្រូវបានពង្រីកឱ្យធំជាងមុន 10 ដង ផ្ទាំងគំនូរនេះបានធ្វើឱ្យមនុស្សម្នាមានការភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំងនៅចំពោះមុខអំណោយអនុស្សាវរីយ៍រាងចតុកោណដែលមានកែងមូល។ បើទោះជាពិបាកឱ្យគេជឿ ប៉ុន្តែអ្នកខ្លះយល់ថា វត្ថុនេះមានរូបរាងដូចទៅនឹងទូរស័ព្ទឆ្លាតវៃ។

ក្រោយពីទ្រីស្ដីស្ដីពី «ដំណើរឆ្លងពេលវេលា» ត្រូវបានលើកឡើងក្នុងករណីនេះ ចំណាប់អារម្មណ៍ក៏ត្រូវបានផ្ដោតទៅលើ The Betrothal ។ ក៏ប៉ុន្តែ ដើម្បីប្រឆាំងនឹងទ្រីស្ដី «ដំណើរឆ្លងកាត់ពេលវេលា» មនុស្សជាច្រើនក៏បានបកស្រាយថា នេះគ្រាន់តែជាគម្ពីរសាសនាប៉ុណ្ណោះ។

យោងតាមទំនៀមទម្លាប់បុរាណរបស់ជនជាតិស្កុតឡែន នៅពេលស្បថស្បែ គូស្នេហ៍នឹងបង្ហាញភក្ដីភាព និងការជឿជាក់របស់ខ្លួនដោយការជូនគម្ពីរសាសនាដល់គ្នានៅក្បែរទន្លេដែលមានទឹកកំពុងហូរ។ ដូច្នេះ រូបភាពដែលមានរាងចតុកោណនៅក្នុងផ្ទាំងគំនូរបុរាណនេះ ទំនងគ្រាន់តែជាសៀវភៅដែលសរសេរអំពីពាក្យសន្យាក្នុងសាសនាប៉ុណ្ណោះ មិនមែនជា «ឧបករណ៍អនាគត» អ្វីនោះឡើយ៕

August 29, 2023

អ្នកវិទ្យាសាស្ត្ររកឃើញហ្សែនដែលអាចជួយឱ្យមនុស្សមានអាយុវែងជាងបច្ចុប្បន្ន

(សហរដ្ឋអាម៉េរិក) – ក្រុមអ្នកជំនាញនៅសាកលវិទ្យាល័យ Rochester បានដាក់បញ្ចូលហ្សែនពិសេសមួយរបស់កណ្ដុរគ្មានរោម ទៅក្នុងកណ្ដុរប្រភេទធម្មតា និងបានរកឃើញថា ហ្សែននេះបានជួយឱ្យពួកវាមានសុខភាពល្អ និងរស់បានយូរជាង 4.4%។

ក្នុងការសិក្សាស្រាវជ្រាវថ្មីដ៏អស្ចារ្យមួយ ក្រុមអ្នកជំនាញរបស់សាកលវិទ្យាល័យ Rochester នៅនីវយ៉ក បានបង្ហាញវិធីសាស្ត្រដាក់បញ្ចូលហ្សែនរស់បានយូររបស់សត្វកណ្ដុរគ្មានរោម (Naked mole-rat) ដែលមានឈ្មោះក្នុងវិទ្យាសាស្ត្រថា Heterocephalus glaber ទៅក្នុងកណ្ដុរប្រភេទធម្មតាដើម្បីអូសបន្លាយអាយុកាល និងកែលំអសុខភាព។ លទ្ធផលនៃការសិក្សាស្រាវជ្រាវត្រូវបានប្រកាសលើទស្សនាវដ្ដី Nature កាលពីថ្ងៃទី 23 សីហា 2023។

កណ្ដុរខាងលើមានឈ្មោះល្បីខ្លាំងដោយសារតែសមត្ថភាពទប់ទល់នឹងជំងឺទាំងឡាយដែលទាក់ទងនឹងវ័យចំណាស់ និងមានអាយុវែងខុសធម្មតា ពោលគឺវែងជាងជិត 10 ដង បើធៀបនឹងប្រភេទសត្វកកេរដែលមានទំហំប្រហាក់ប្រហែល។ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រខាងលើ កាលពីឆ្នាំ 2020 បានរកឃើញហ្សែនមួយដែលរួមចំណែកក្នុងការជួយឱ្យវារស់បានយូរ។ ហ្សែននេះទទួលបន្ទុកផលិតអាស៊ីត HMW-HA ដែលជាម៉ូលេគុលជួយបង្កើនកម្លាំងរបស់កោសិកាក្នុងការទប់ទល់នឹងភាពតានតឹង និងរលាក ឆ្លងរោគ។

កណ្ដុរគ្មានរោម (Naked mole-rat) ដែលមានឈ្មោះក្នុងវិទ្យាសាស្ត្រថា Heterocephalus glaber

កណ្ដុរគ្មានរោមនេះមាន HMW-HA ច្រើនជាងប្រហែល 10 ដង បើធៀបនឹងមនុស្ស ឬប្រភេទកណ្ដុរដទៃ។ មូលហេតុគឺថា ហ្សែន (ហ្សែន hyaluronan synthase 2) ដែលបង្កើតម៉ូលេគុលនេះ នៅលើកណ្ដុរខាងលើ បានបង្ហាញភាពខ្លាំងក្លាជាងបណ្ដាសត្វដទៃ។

ក្នុងការស្រាវជ្រាវថ្មីនេះ ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្ររកឃើញថា បណ្ដាកណ្ដុរដែលមានហ្សែនរបស់កណ្ដុរគ្មានរោម Heterocephalus glaber មានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការទប់ទល់នឹងជំងឺមហារីកស្បែក សុខភាពទូទៅត្រូវបានកែលំអ និងរស់បានយូរជាង 4.4% បើធៀបនឹងបណ្ដាប្រភេទកណ្ដុរធម្មតាដែលកើតដំណាលគ្នា។

ការរកឃើញថ្មីនេះត្រូវបានរំពឹងថា នឹងបើកផ្លូវសម្រាប់ការស្វែងរកវិធីដែលអាចជួយឱ្យមនុស្សមានសុខភាពល្អ ពន្យារភាពក្មេង និងរស់បានយូរជាងបច្ចុប្បន្ន នាពេលអនាគត៕

August 26, 2023

វិស័យអវកាសឥណ្ឌា៖ តាំងពីដឹករ៉ុក្កែតតាមកង់ រហូតដល់បានឡើងដល់ឋានព្រះចន្ទ

អង្គការស្រាវជ្រាវអវកាសឥណ្ឌាបានទទួលជោគជ័យក្រោយពីការប្រឹងប្រែងមិនឈប់ឈររយៈពេលយូរ រាប់ចាប់តាំងពីការដឹកជញ្ជូនគ្រឿងផ្គុំរបស់រ៉ុក្កែតដោយប្រើប្រាស់កង់ និងរទេះគោ រហូតដល់បច្ចេកវិទ្យាទំនើបនាំទៅរកបេសកកម្មចន្ទ្រាយាន-3 (Chandrayaan-3)។

ថ្ងៃទី 23 សីហា 2023 គឺជាថ្ងៃដ៏អស្ចារ្យសម្រាប់ឥណ្ឌា និងការស្រាវជ្រាវអវកាស។ យានអវកាសចន្ទ្រាយាន-3 របស់អង្គការស្រាវជ្រាវអវកាសឥណ្ឌា (ISRO) បានចុះចតដោយជោគជ័យនៅលើឋានព្រះចន្ទ នាំឱ្យឥណ្ឌាក្លាយជាប្រទេសទីបួនបន្ទាប់ពីសូវៀត អាម៉េរិក និងចិន ដែលធ្លាប់បានបញ្ជូនយានស្វ័យប្រវត្តទៅចុះចតនៅទីនេះ។ នេះបើតាមទំព័រ Space News។

ជោគជ័យខាងលើក៏បានធ្វើឱ្យចន្ទ្រាយាន-3 ក្លាយជាយានអវកាសដំបូងគេដែលបានចុះចតនៅប៉ូលខាងត្បូងរបស់ព្រះចន្ទ ជាទីដែលមានទឹកកក និងរ៉ែមានតម្លៃជាច្រើន។ ជោគជ័យរបស់យានអវកាសឥណ្ឌានឹងដើរតួនាទីសំខាន់ក្នុងការប្រមូលទិន្នន័យនានាសម្រាប់ជួយដល់បេសកកម្មឋានព្រះចន្ទក្នុងអនាគត។ ឥណ្ឌាទទួលបានជោគជ័យនេះបន្ទាប់ពីបេសកកម្ម Luna-25 របស់រុស្ស៊ីបានបរាជ័យក្នុងការចុះចតលើឋានព្រះចន្ទ។

ចន្ទ្រាយាន-1 ដែលជាយានអវកាសដែលធ្លាប់ហោះជុំវិញព្រះចន្ទក្នុងឆ្នាំ 2008 គឺជាការប្រឹងប្រែងដំបូងរបស់ឥណ្ឌា ដើម្បីបាញ់បង្ហោះយានចេញពីផែនដី។ នោះក៏ជាបេសកកម្មដំបូងដែលបានរកឃើញទឹកលើផ្ទៃព្រះចន្ទ ដែលនេះបានជះឥទ្ធិពលធំធេងដល់គម្រោងអវកាសរបស់អាម៉េរិក និងចិន។ ប៉ូលខាងត្បូងរបស់ព្រះចន្ទក៏ជាទីតាំងចុះចតនៃបេសកកម្ម Artemis-3 របស់អាម៉េរិកផងដែរ។

ចាប់ពីការដឹកជញ្ជូនគ្រឿងផ្គុំរបស់រ៉ុក្កែតដោយការប្រើប្រាស់កង់ និងរទេះគោ រហូតដល់បេសកកម្មចន្ទ្រាយាន-3 រឿងរ៉ាវស្ដីពីវឌ្ឍនភាពរបស់ ISRO គឺដូចទៅនឹងខ្សែភាពយន្ត។ «ជោគជ័យដ៏មហាធំធេងនេះគឺជាភ័ស្ដុតាងបង្ហាញអំពីការប្រឹងប្រែងមិនឈប់ឈរនៃក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្ររបស់យើង» នាយករដ្ឋមន្ត្រីឥណ្ឌា លោក Narendra Modi ធ្លាប់បានសរសេរដូច្នេះនៅលើបណ្ដាញសង្គម។

ប្រវត្តិរបស់ ISRO មានចំណុចពិសេសមួយ នោះគឺភាពធន់ ច្នៃប្រឌិត និងសហការ។ ISRO ត្រូវបានបង្កើតឡើងកាលពីឆ្នាំ 1969 និងរក្សាកម្មវិធីស្រាវជ្រាវអវកាសតាំងពីឆ្នាំ 1988 ហើយបានផ្ដល់ទិន្នន័យដ៏មានតម្លៃទាក់ទងនឹងទិដ្ឋភាពផែនដី។ កាមេរ៉ា PAN របស់ពួកគេធ្លាប់ជាកាមេរ៉ាស៊ីវិលដែលមានកម្រិតភាពច្បាស់ខ្ពស់បំផុត មុនពេលផ្កាយរណប Ikonos របស់ក្រុមហ៊ុន DigitalGlobe នៅសហរដ្ឋអាម៉េរិក បាញ់បង្ហោះកាលពីឆ្នាំ 1999។

ISRO បានបាញ់បង្ហោះយានអវកាសចំនួន 124 លើក ក្នុងនោះក៏មានយាន 3 គ្រឿងទៅកាន់ឋានព្រះចន្ទ និង 1 គ្រឿងទៅកាន់ភពអង្គារ ព្រមទាំងបានជួយដល់ការបាញ់បង្ហោះផ្កាយរណប 424 គ្រឿងពីប្រទេសនានាផងដែរ។ រ៉ុក្កែត PSLV របស់ឥណ្ឌាគឺជាជម្រើសដំបូងសម្រាប់បេសកកម្មហោះហើរទៅកាន់ទីអវកាស ដោយធ្លាប់ដាក់ពង្រាយផ្កាយរណប 104 គ្រឿងក្នុងមួយជើងកាលពីឆ្នាំ 2017 ដែលជាកំណត់ត្រាពិភពលោក រហូតដល់បេសកកម្ម Transporter-1 របស់ SpaceX យកឈ្នះកាលពីឆ្នាំ 2021។

ឆ្នាំ 2018 ISRO បានដំឡើងប្រព័ន្ធកំណត់ទិសផ្ទាល់ខ្លួនដែលមានឈ្មោះថា NavlC ដើម្បីជំនួស GPS របស់អាម៉េរិក និងប្រព័ន្ធកំណត់ទិសរបស់រុស្ស៊ី ចិន សហភាពអឺរ៉ុប និងជប៉ុន។

បណ្ដាបេសកកម្ម ចន្ទ្រាយាន ឬចន្ត្រាយាន (Chandrayaan) បានបង្ហាញថា ឥណ្ឌាកំពុងក្លាយជាម្ចាស់មួយរបស់វិស័យបច្ចេកវិទ្យាដឹកជញ្ជូនធុនធ្ងន់។ ជោគជ័យកន្លងមកបានបញ្ជាក់ថា ឥណ្ឌាមានលទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីអនុវត្តគម្រោងនានានៅឋានព្រះចន្ទក្នុងពេលអនាគត៕

August 25, 2023

របកគំហើញថ្មី! ភពចំនួន 7 ដូចផែនដី ទំនងជាកំពុងមានផ្ទុកភាវៈរស់

ផ្កាយ TRAPPIST-1 បានក្លាយជាទីជជែកវែកញែកតាំងពីយូរមកហើយ នៅពេលក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រព្រួយបារម្ភអំពីកត្តាមួយចំនួនពីផ្កាយមេ និងកត្តាផ្ទៃក្នុងរបស់បណ្ដាភពនេះ អាចរារាំងលទ្ធភាពកកើតជីវិត។

ក៏ប៉ុន្តែ លទ្ធផលនៃការសិក្សាស្រាវជ្រាវដែលទើបត្រូវបានប្រកាសលើទស្សនាវដ្ដីវិទ្យាសាស្ត្រ Nature ដែលនាំមុខដោយតារាវិទូ Frank Selsis មកពីសាកលវិទ្យាល័យ Bordeaux (បារាំង) បាននាំមកនូវដំណឹងល្អដ៏ធំមួយ។

TRAPPIST-1 គឺជាផ្កាយក្រិនពណ៌ក្រហមមួយដួង មានទំហំតូចខ្លាំង និងត្រជាក់ជាងព្រះអាទិត្យឆ្ងាយណាស់ ហើយមានចម្ងាយពីផែនដីត្រឹមតែ 40 ឆ្នាំពន្លឺប៉ុណ្ណោះ។

ភពទាំង 7 របស់ផ្កាយ TRAPPIST-1 មានទំហំ និងរូបរាងខុសៗគ្នា និងសុទ្ធតែមានចំណុចពិសេសមួយចំនួនដែលដូចទៅនឹងផែនដី ដែលអាចគាំទ្រដល់ភាវៈរស់។

អ្វីដែលធ្វើឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រចាប់អារម្មណ៍ជាងគេគឺ ភពទាំង 7 នេះសុទ្ធតែមានលទ្ធភាពខ្ពស់ អាចផ្ទុកទឹករាវនៅលើផ្ទៃ ឬនៅក្រោមដី។ ក៏ប៉ុន្តែ មានឧបសគ្គមួយចំនួនត្រូវបានលើកឡើងនាពេលកន្លង។ ភាពចម្លែករបស់ «ភពមហាសមុទ្ឬ» មួយចំនួនក្នុងចំណោមនោះ បានធ្វើឱ្យក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រព្រួយបារម្ភ។ ពួកគេយល់ថា ការដែលពួកវាមានទឹកច្រើនពេកធៀបនឹងផែនដី នឹងបង្កផលវិបាកដល់ភាវៈរស់។

ក្ដីបារម្ភធំបំផុតនៅតែជាផ្កាយមេ TRAPPIST-1។ ផ្កាយក្រិនក្រហមនេះត្រជាក់មែនពិត ប៉ុន្តែដោយសារតែវាមានវិទ្យុសកម្មដ៏ខ្លាំងក្លា ដូច្នេះទឹកក្នុងបរិយាកាសប្រាកដជាត្រូវហួតទៅក្នុងទីអវកាស ហើយពួកវានឹងក្លាយជា «ភពសុក្រ» របស់ផ្កាយ TRAPPIST-1 ជំនួសឱ្យផែនដី។

ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ បណ្ឌិត Selsis ឱ្យដឹងថា ពន្លឺផ្កាយក្រិនក្រហមដូច TRAPPIST-1 ត្រូវថយចុះទៅតាមពេលវេលា ដែលនេះមានន័យថា អនាគតរបស់ពួកវានៅតែអាចមានទឹក។

រូបមន្តដែលលោក Frank Selsis និងសហការីបានអភិវឌ្ឍ បង្ហាញថា TRAPPIST-1 ដំបូងឡើយគឺពិតជាបានដុតកម្ដៅភពទាំង 7 របស់វា ប៉ុន្តែដោយសារតែជាផ្កាយក្រិនក្រហម ដូច្នេះវានឹងមិនមានកម្ដៅច្រើនគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីដុតរំលាយសម្បកខាងលើ និងស្រទាប់បន្ទាប់របស់បណ្ដាភពម៉ាក់ម៉ានេះ។

ប្រការនេះមានន័យថា មានទឹកជាច្រើននៅតែស្ថិតក្នុងថ្ម ពោលគឺថា ការដែលបណ្ដាភពនេះលិចទឹក គឺនាំមកនូវផលប្រយោជន៍ច្រើនផងដែរ។ ក្នុងពេលដែលផ្កាយមេចុះត្រជាក់ បណ្ដាមហាសមុទ្រទឹករាវក៏ទំនងជាបានកើតឡើង ហើយមកដល់បច្ចុប្បន្ន អាចមានភាវៈរស់ប្រកបដោយភាពសម្បូរបែប។

យោងតាមទំព័រ Space ការរកឃើញខាងលើ មិនត្រឹមតែជួយឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រមានក្ដីសង្ឃឹមច្រើនជាងមុននោះទេ តែក៏បង្កើនឱកាសច្រើនដើម្បីអាចបញ្ចាក់បានថា មនុស្សជាតិមិនមែននៅឯកាក្នុងកាឡាក់ស៊ីមីលគីវ៉េ ឬចក្រវាលទាំងមូលឡើយ ព្រោះថា ផ្កាយដូច TRAPPIST-1 គឺជាផ្កាយដែលមានច្រើនជាងគេនៅក្នុងកាឡាក់ស៊ីរបស់ផែនដី៕

August 14, 2023

យន្តហោះល្បឿនលឿនជាងសំឡេងរបស់ណាសា ត្រៀមហោះហើរសាកល្បង

យន្តហោះល្បឿនលឿនជាងសំឡេង X-59 ត្រូវបានគេជឿថា នឹងហោះហើរយ៉ាងស្ងាត់នៅលើតំបន់ដីគោក មិនដូចទៅនឹងយន្តហោះ Concorde ដែលលាន់កក្រើកមេឃ។

X-59 QuessT (Quiet SuperSonic Technology) គឺជាយន្តហោះប្រតិកម្មរហ័សកំណែសាកល្បងឆ្ពោះទៅរកការកាត់បន្ថយសំឡេងផ្ទុះដែលកើតឡើងនៅពេលយន្តហោះបំបែករនាំងសំឡេង។ ជំនួសឱ្យការបញ្ចេញសំឡេងលាន់កក្រើកមេឃនៅពេលយន្តហោះធ្វើដំណើរក្នុងល្បឿនលឿនជាងសំឡេង (Mach 1 ឬ 1,235 គីឡូម៉ែត្រ/ម៉ោង) X-59 បញ្ចេញសំឡេងប្រហាក់ប្រហែលនឹងសំឡេងបិទទ្វារឡានប៉ុណ្ណោះ។

ក្រុមហ៊ុន Lockheed Martin ដែលកំពុងអភិវឌ្ឍយន្តហោះប្រតិកម្មគំរូនៅរោងចក្រផលិតយន្តហោះ Skunk Works ក្នុងតំបន់ Palmdale នៃរដ្ឋ California បានចែករំលែកវីដេអូបង្ហាញអំពីទិដ្ឋភាព X-59 ត្រូវបានបើកបរចេញពីឃ្លាំង និងត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ការហោះហើរសាកល្បង។ នេះបើតាម Space ចុះផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី 04 សីហា។

វីដេអូនេះបង្ហាញរូបរាងពិសេសរបស់ X-59 ដែលមានក្បាលស្រួច ប្រវែង 11.5 ម៉ែត្រ។ យន្តហោះនេះមានប្រព័ន្ធអេក្រង់មើលខាងក្រៅ (XVS) ដែលអនុញ្ញាតឱ្យពីឡុតមើលទិដ្ឋភាពខាងក្រៅតាមរយៈអេក្រង់។

បន្ទាប់ពីដំឡើង X-59 រួចរាល់ ក្រុមការងាររបស់ណាសា និង Lockheed Martin នឹងធ្វើការសាកល្បងនៅលើដី មុនពេលហោះហើរ។ ការហោះហើរសាកល្បងនឹងធ្វើឡើងពីលើតំបន់ដែលមានប្រជាជនរស់នៅ ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យស្ដីពីការប្រតិកម្មរបស់មនុស្សទៅនឹងសំឡេងរបស់ X-59 មុននឹងដាក់ពាក្យស្នើសូមការអនុញ្ញាតពីអាជ្ញាធរ សម្រាប់ការធ្វើពាណិជ្ជកម្មលើយន្តហោះល្បឿនលឿនជាងសំឡេងនេះ។

យន្តហោះនេះមានប្រព័ន្ធអេក្រង់មើលខាងក្រៅ (XVS) ដែលអនុញ្ញាតឱ្យពីឡុតមើលទិដ្ឋភាពខាងក្រៅតាមរយៈអេក្រង់

សកម្មភាពហោះហើរពីលើតំបន់ដីគោកនៅសហរដ្ឋអាម៉េរិក ត្រូវបានហាមឃាត់តាំងពីឆ្នាំ 1973។ ណាសាសង្ឃឹមថា ការអភិវឌ្ឍយន្តហោះល្បឿនលឿនជាងសំឡេងនេះអាចជួយកាត់បន្ថយពេលវេលានៃការហោះហើរក្នុងប្រទេស ចុះមកនៅពាក់កណ្ដាលនាពេលអនាគតដ៏ខ្លីខាងមុខ៕

យន្តហោះល្បឿនលឿនជាងសំឡេង X-59

សំឡេងផ្ទុះដែលកើតឡើងពេលយន្តហោះមានល្បឿនលឿនជាងសំឡេង

August 7, 2023

Tag: អនាគត