រាងកាយ - La Reine Media

ឱសថមានប្រសិទ្ធភាពដូចការហាត់ប្រាណ ជិតមានក្នុងទីផ្សារ!

ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវឱ្យដឹងថា ពួកគេកំពុងតែឆ្ពោះទៅជិតដល់គោលដៅនៃការអភិវឌ្ឍជោគជ័យនូវប្រភេទថ្នាំដែលមានប្រសិទ្ធភាពដូចទៅនឹងការហាត់ប្រាណ។

យោងតាមទំព័រ Newsweek ចុះផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី 18 ខែមីនា ឆ្នាំ 2024 នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំរបស់សមាគមគីមីសាស្ត្រអាម៉េរិក (ACS) ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានបង្ហាញប្រភេទថ្នាំដែលពួកគេកំពុងអភិវឌ្ឍ។ ថ្នាំនេះមានផ្ទុកសមាសធាតុដែលមានប្រសិទ្ធភាពប្រហាក់ប្រហែលនឹងការហាត់ប្រាណ។

នៅពេលហាក់ប្រាណ រាងកាយនឹងធ្វើឱ្យមានប្រតិកម្មគីមី ដែលហៅថា មេតាបូលីស។ នៅពេលលេបថ្នាំដែលមានឈ្មោះថា SLU-PP-332 នេះ រាងកាយអ្នកលេបនឹងមានប្រតិកម្មគីមីដូចទៅនឹងការហាត់ប្រាណ។

លទ្ធផលនៃការពិសោធលើសត្វកណ្ដុរបង្ហាញថា ថ្នាំនេះជួយពង្រឹងសរសៃសាច់ដុំ កាត់បន្ថយអាការអស់កម្លាំង និងកែលម្អសុខភាពរបស់សត្វកណ្ដុរ។ ការស្រាវជ្រាវក្រោយមក បានផ្ដោតទៅលើការបង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៃស្ថិរភាព និងកាត់បន្ថយហានិភ័យកើតមានជាតិពុលរបស់ថ្នាំ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវឱសថនេះក៏មិនលើកទឹកចិត្តឱ្យប្រើប្រាស់ថ្នាំ SLU-PP-332 ជំនួសឱ្យការហាត់ប្រាណ។ ឱសថនេះផ្ដោតទៅលើតែក្រុមមនុស្សដែលបាត់បង់លទ្ធភាពបញ្ចេញកម្លាំងដោយសារតែបញ្ហាសុខភាព ក៏ដូចជាការបង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៃការធ្វើលំហាត់ប្រាណរបស់មនុស្សចាស់ អ្នកស្វិតសាច់ដុំ ឬមានជំងឺប្រចាំកាយណាមួយ។

លោក Bahaa Elgendy សាស្ត្រាចារ្យប្រចាំសាលាវេជ្ជសាស្ត្រនៃសាកលវិទ្យាល័យ Washington ដែលជាប្រធានក្រុមស្រាវជ្រាវនេះ ឱ្យដឹងថា បើសិនជាជោគជ័យក្នុងការអភិវឌ្ឍថ្នាំនេះ ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រអាចរកវិធីព្យាបាលជំងឺមួយចំនួន មានជាអាទិ៍ ជំងឺខ្សោយសរសៃប្រសាទ និងខ្សោយបេះដូងជាដើម។

SLU-PP-332 និងសមាសធាតុផ្សេងទៀត ក៏ត្រូវបានគេជឿថា មានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទប់ស្កាត់ជំងឺខ្សោយតម្រងនោម ខ្សោយបេះដូង លើសទម្ងន់ និងជំងឺភ្លេចភ្លាំង (Alzheimer) ទៀតផង។

March 21, 2024

របកគំហើញថ្មីស្ដីពី «បទពិសោធន៍ជិតស្លាប់»៖ ខួរក្បាលនៅតែដំណើរការបានរហូតដល់ 60 នាទី ក្រោយពីបេះដូងឈប់ដើរ

ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានរកឃើញថា ខួរក្បាលរបស់មនុស្សនៅតែអាចដំណើរការបានរហូតដល់មួយម៉ោង ក្រោយពីបេះដូងរបស់ពួកគេលែងដើរ។

រលកសញ្ញាខួរក្បាល រួមនឹងការស្រមៃអំពីជីវិតរបស់អ្នកជំងឺ អាចបកស្រាយបាននូវអ្វីដែលហៅថា «បទពិសោធន៍ជិតស្លាប់»។ លទ្ធផលនៃការសិក្សាស្រាវជ្រាវកាលពីពេលថ្មីៗនេះបង្ហាញថា ក្នុងចំណោម 10 នាក់ដែលបានចូលរួមពិសោធន៍ គឺមានមនុស្ស 4 នាក់អាចរៀបរាប់ឡើងវិញនូវអ្វីដែលកើតឡើងនៅក្នុងអារម្មណ៍ បន្ទាប់ពីពួកគេបានជួបនឹងស្ថានភាពជិតស្លាប់។

ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវឱ្យដឹងថា ជារៀងរាល់ឆ្នាំ មានមនុស្សពី 350,000 នាក់ ដល់ 750,000 នាក់នៅ សហរដ្ឋអាម៉េរិក ជួបករណីបេះដូងឈប់ដើរ ពោលគឺប្រហែលពី 1,000 ទៅ 2,000 នាក់/ថ្ងៃ ហើយអត្រានៃការរួចពីការស្លាប់គឺ 10% ដែលប្រហែលនឹងពី 100 ទៅ 200 នាក់។

ការសិក្សាស្រាវជ្រាវត្រូវបានធ្វើឡើងតាំងពីឆ្នាំ 2015 និងប្រកាសកាលពីដើមឆ្នាំ 2023 នៅលើទស្សនាវដ្ដី Resuscitation។

ក្នុងរយៈពេលប្រហែល 3 ឆ្នាំនៃការស្រាវជ្រាវ ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានធ្វើការតាមដានអ្នកជំងឺដែលជួបបញ្ហាបេះដូងឈប់ដើរចំនួន 567 ករណី ក្នុងនោះមាន 53 ករណីត្រូវបានសង្គ្រោះ ហើយក្នុងចំណោមនេះមាន 28 នាក់អាចឆ្លើយសំណួរសម្រាប់ការសិក្សាស្រាវជ្រាវ។

ក្នុងចំណោមមនុស្ស 28 នាក់ខាងលើ មាន 11 នាក់ឱ្យដឹងថា ពួកគេទទួលបានបទពិសោធន៍ ឬអារម្មណ៍ដូចទៅនឹងអ្វីដែលបានកើតឡើងក្នុងពេលបេះដូងឈប់ដើរ, 6 នាក់ឱ្យដឹងថា បានឆ្លងកាត់បទពិសោធន៍ផុតពីការស្លាប់ និង 3 នាក់និយាយថា មានអារម្មណ៍ដូចជាសុបិន។

ខួរក្បាលនៅតែដំណើរការបានរហូតដល់ 60 នាទី ក្រោយពីបេះដូងឈប់ដើរ

ពួកគេទាំងនេះ គ្មានអ្នកណាម្នាក់ពិតជាដឹងច្បាស់ថា បានឆ្លងកាត់បទពិសោធន៍ជាក់ស្ដែងឡើយ។ អ្នកជឺងឺម្នាក់ៗ សុទ្ធតែមានអារម្មណ៍ ឬបានឆ្លងកាត់បទពិសោធន៍ដោយឡែករបស់ខ្លួនក្នុងពេលបេះដូងឈប់ដើរ រួមមានដូចជា បានជួបសាច់ញាតិដែលបានស្លាប់ និងទទួលបានការណែនាំថា «ចូរត្រឡប់ទៅវិញ»។ អ្នកខ្លះក៏ស្រមៃឃើញថា ព្រលឹងរបស់ពួកគេចេញផុតពីរាងកាយ និងឈរមើលវេជ្ជបណ្ឌិតកំពុងជួយសង្គ្រោះ ឬនឹកឃើញដល់អតីតកាល។ល។

ជារួម លទ្ធផលនៃការសិក្សាស្រាវជ្រាវនេះបានបង្ហាញថា សកម្មភាពរបស់ខួរក្បាលអ្នកជំងឺនៅតែដំណើរការបានរហូតដល់ 60 នាទី ក្រោយពីបេះដូងបានចាប់ផ្ដើមឈប់ដើរ និងចាប់ផ្ដើមត្រូវបានជួយសង្គ្រោះពីវេជ្ជបណ្ឌិត៕

December 27, 2023

«អ៊ីស្រាអែលទទួលបានការទទួលស្គាល់ពីអាម៉េរិកក្រោយពីរពាន់ឆ្នាំ» ព្រោះតែមនោសញ្ចេតនា

Eddie Jacobson មិនធ្លាប់ស្នើសូមជំនួយពីមិត្តជិតស្និទ្ធដែលជាប្រធានាធិបតីអាម៉េរិក Harry Truman ម្ដងណាឡើយ ប៉ុន្តែនៅខែមីនា 1948 លោក Eddie បានសូមជំនួយបន្ទាន់ជាលើកដំបូង។

ក្នុងកិច្ចប្រជុំនៅឯការិយាល័យរាងពងក្រពើ (The Oval Office) ក្នុងសេតវិមាន កាលពីព្រឹកថ្ងៃទី 13 មីនា 1948 លោក Eddie Jacobson បានស្នើសូមឱ្យប្រធានាធិបតីអាម៉េរិក Truman ជួបពិភាក្សាជាមួយនឹង លោក Chaim Weizmann ដែលជាអតីតមេដឹកនាំរបស់អង្គការហ្ស៊ីយ៉ូនពិភពលោក (World Zionist Organization) និងជាមេដឹកនាំផ្នែកស្មារតីរបស់ចលនានេះ ដើម្បីទទួលស្គាល់រដ្ឋជ្វីហ្វ (អ៊ីស្រាអែល) ជាលើកដំបូងក្រោយរយៈពេលជិត 2,000 ឆ្នាំ។

«លោកត្រូវតែជួបបណ្ឌិត Weizmann។ លោកត្រូវតែគាំទ្ររដ្ឋជ្វីហ្វមួយដែលឯករាជ» លោក Jacobson ដែលជាអ្នកជំនួញអាម៉េរិកដើមកំណើតជ្វីហ្វ បាននិយាយដូច្នេះជាមួយលោក Truman ដែលជាប្រធានាធិបតីទី 33 របស់សហរដ្ឋអាម៉េរិក។

សំណើនេះធ្វើឱ្យប្រធានាធិបតី Truman មិនសប្បាយចិត្ត និងខឹងសម្បា។ យោងតាមប្រវត្តិវិទូនានា លោក Truman ធ្លាប់រិះគន់ជនជាតិជ្វីហ្វនៅក្នុងការពិភាក្សាលក្ខណៈបុគ្គលជាច្រើនលើក។ ក្រោយមក លោក Jacobson ក៏សម្លឹងឃើញរូបសំណាកមួយដែលឆ្លាក់រូបប្រធានាធិបតី Andrew Jackson នៅលើខ្នងសេះ ដែលដាក់តាំងក្នុងបន្ទប់ ហើយក៏សម្រេចចិត្តស្នើសូមម្ដងទៀត។

«Harry លោកមានវីរបុរសមួយរូប គឺ Andrew Jackson។ ខ្ញុំក៏មានវីរបុរសមួយរូបដែរ នោះគឺ Chaim Weizmann» លោក Jacobson និយាយដូច្នេះ និងបន្តថា «គាត់គឺជាជនជាតិជ្វីហ្វដ៏អស្ចារ្យបំផុតក្នុងសម័យរបស់គាត់។ Weizmann មានវ័យចំណាស់ និងរាងកាយស្គមខ្សោយ ប៉ុន្តែបានធ្វើដំណើរផ្លូវឆ្ងាយដើម្បីជួបលោក បែបនេះហើយ តើលោកមិនយល់ព្រមជួបគាត់ទៀតទេអី? ប្រការនេះមិនដូចលោកបន្តិចទាល់តែសោះ»។

លោក Truman យកម្រាមដៃគោះលើតុ រួចបង្វិលកៅអីមកវិញ។ លោកក៏បានផ្លាស់ប្ដូរការសម្រេចចិត្ត។ «បានហើយ លោកទំពែកក្បាលរឹង។ លោកឈ្នះ។ ខ្ញុំនឹងជួប Weizmann»។

ការយល់ព្រមខាងលើបាននាំឱ្យមានជំនួបជាសម្ងាត់វាងលោក Truman និង Weizmann នាប៉ុន្មានថ្ងៃក្រោយមក ក្នុងនោះ ប្រធានាធិបតីអាម៉េរិកបានសន្យាថា នឹងគាំទ្រដល់កិច្ចខិតខំបង្កើតរដ្ឋអ៊ីស្រាអែល។

ប្រធានាធិបតីអាម៉េរិក Harry S. Truman (ឆ្វេង) និងលោក Eddie Jacobson នៅ Kansas រដ្ឋ Missouri កាលពីខែធ្នូ ឆ្នាំ 1947

មនោសញ្ចេតនាមរវាងលោក Truman និង Jacobson បានចាប់ផ្ដើមនៅឯទីក្រុង Kansa រដ្ឋ Missouri ។ Jacobson កើតឆ្នាំ 1891 ហើយធំដឹងក្ដីនៅតំបន់ Lower East Side ក្នុងទីក្រុង New York City មុនពេលរើទៅរស់នៅក្នុងទីក្រុង Kansas។ ឪពុកម្ដាយរបស់លោក Jacobson គឺជាជនជាតិជ្វីហ្វដ៏ក្រីក្រ មកពីលីទុយអានី (Lithuania)។

ឆ្នាំ 1906 Jacobson ដែលមានវ័យ 15 ឆ្នាំ និងបានឈប់រៀន កំពុងតែផ្ញើវិក្កយបត្រទូទាត់ប្រាក់ទៅឱ្យហាងទំនិញមួយនៅក្បែរធនាគារជាតិ Union ក៏បានជួប Truman ដែលពេលនោះជាបុគ្គលិកឃ្លាំងប្រាក់ និងមានអាយុ 22 ឆ្នាំ។ ពួកគេបានភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងនឹងគ្នាជាថ្មីនៅឆ្នាំ 1917 ក្នុងតំបន់ Fort Sill រដ្ឋ Oklahoma ជាទីដែលពួកគេត្រូវបានបង្វឹកដើម្បីចូលរួមធ្វើសកម្មភាពក្នុងសង្គ្រាមលោកលើកទីមួយ។ ពួកគេបានក្លាយជាមិត្ត និងរួមគ្នាគ្រប់គ្រងអាហារដ្ឋានមួយក្នុងបន្ទាយ ដើម្បីរៃអង្គាសប្រាក់សម្រាប់ទិញសម្ភារៈប្រើប្រាស់ឱ្យមិត្តរួមក្រុម។

ក្រោយសង្គ្រាម ពួកគេក៏បានសហការគ្នារកស៊ី។ នៅឆ្នាំ 1919 លោក Truman និងលោក Jacobson ក៏បានសម្រេចចិត្តបើកហាងលក់សម្លៀកបំពាក់មួយនៅកណ្ដាលក្រុង Kansas។

ឆ្នាំ 1935 លោក Truman បានក្លាយជាតំណាងរាស្ត្រនៅសភាជាន់ខ្ពស់របស់រដ្ឋ Missouri សហរដ្ឋអាម៉េរិក។ Truman និង Jacobson នៅតែរក្សាទំនាក់ទំនងនឹងគ្នា។ Jacobson បបួល Truman ទៅបរបាញ់ និងស្ទួចត្រីក្នុងទន្លេ Missouri ជាញឹកញាប់។

ក្រោយមក Harry Truman ក៏ក្លាយជាអនុប្រធានាធិបតីអាម៉េរិក នៅក្នុងរដ្ឋការលោក Franklin D. Roosevelt នៅឆ្នាំ 1945។ ក្នុងខែមេសា 1945 លោក Truman ក៏ក្លាយជាប្រធានាធិបតី ពេលលោក Roosevelt បានទទួលមរណភាព។

រាជាណាចក្រអ៊ីស្រាអែលរបស់ជនជាតិជ្វីហ្វ ត្រូវបានបង្កើតឡើងកាលពីសតវត្សរ៍ទី 11 មុនគ្រិស្តសករាជ។ ឆ្នាំ 586 មុនគ្រិស្តសករាជ ចក្រភពបាប៊ីឡូន (Babylon) ដណ្ដើមបានដែនដីនេះ ហើយតំបន់នេះក្រោយមកក៏ស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ចក្រភពពែរ្ស (អ៊ីរ៉ង់) និងចក្រភពរ៉ូម។ ចាប់ពីឆ្នាំ 641 ជនជាតិអារ៉ាប់ក៏គ្រប់គ្រងដែនដីនេះក្នុងរយៈពេល 1,300 ឆ្នាំ។ វត្តមានរបស់ជនជាតិជ្វីហ្វលើទឹកដីនេះក៏ថយចុះច្រើន ខណៈដែលពួកគេមួយចំនួនរត់ទៅរស់នៅក្នុងដែនដីដទៃ មានដូចជា អឺរ៉ុបជាដើម។ ឆ្នាំ 1516 ចក្រភពអូតូម៉ង់ (Ottoman) ក៏វាយយកបានដែនដីនេះ និងបានហៅវាថា ប៉ាលេស្ទីនអាតូម៉ង់។

ចលនាហ្ស៊ីយ៉ូននិយម (Zionist Movement) បានងើបឡើងចាប់ពីឆ្នាំ 1881 គ្រាដែលសហគមន៍ទាំងឡាយរបស់ជនជាតិជ្វីហ្វដែលរស់នៅឆ្ងាយពីទឹកដី មានបំណងវិលត្រលប់ចូល «ដែនដីអ៊ីស្រាអែល» និងមានបំណងបង្កើតរដ្ឋជ្វីហ្វ។ ជនជាតិជ្វីហ្វពីអឺរ៉ុប និងរុស្ស៊ីជាដើម បានត្រលប់ទៅរស់នៅក្នុងអតីតទឹកដីរបស់ខ្លួនដែលប៉ាលេស្ទីនរបស់អូតូម៉ង់កំពុងគ្រប់គ្រង។

ផែនទីរបស់ប្រទេសអ៊ីស្រាអែល និងប៉ាលេស្ទីន ចាប់ពីឆ្នាំ 1947ដល់បច្ចុប្បន្ន

ក្រោយសង្គ្រាមលើកទីមួយបានបញ្ចប់ អង់គ្លេសបានផ្ដួលអាតូម៉ង់ និងដណ្ដើមបានតំបន់ខាងលើ ហើយហៅវាថា ដែនដីគ្រប់គ្រងមានកាលកំណត់ប៉ាលេស្ទីន។ ក្រោយសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ ជនជាតិជ្វីហ្វនៅលើដែនដីនេះមានកាន់តែច្រើន ធ្វើឱ្យក្ដីស្រមៃស្ដីពីការបង្កើតរដ្ឋជ្វីហ្វ ត្រូវបានជំរុញបន្ថែម។

ថ្ងៃទី 29 វិច្ឆិកា 1947 អង្គការសហប្រជាជាតិបានអនុម័តផែនការបែងចែកទឹកដីប៉ាលេស្ទីនជាប្រទេសពីរដាច់ពីគ្នា គឺប្រទេសជ្វីហ្វ (អ៊ីស្រាអែល) និងអារ៉ាប់ (ប៉ាលេស្ទីន)។ អង្គការសហប្រជាជាតិប្រគល់របបអន្តរជាតិពិសេសទៅឱ្យទីក្រុង Jerusalem។ ភាគីខាងជ្វីហ្វបានយល់ព្រមតាមផែនការនេះ ខណៈអារ៉ាប់បានបដិសេធ។

ដើម្បីទាក់ទាញការគាំទ្ររបស់សហរដ្ឋអាម៉េរិក ក្រុមមេដឹកនាំចលនាហ្ស៊ីយ៉ូននិយម ក៏បានទាក់ទងលោក Jacobson ដើម្បីពឹងឱ្យលោកបញ្ចុះបញ្ចូល ស្នើសូមឱ្យប្រធានាធិបតី Truman ជួប Weizmann។

ក្រសួងការបរទេសអាម៉េរិក កាលនោះកំពុងរងសម្ពាធពីក្រុមអ្នកគាំទ្រអារ៉ាប់ និងមានគម្រោងដកថយពីផែនការបែងចែកទឹកដីរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ។ ក៏ប៉ុន្តែ ចុងក្រោយ លោក Truman ក៏បានសម្រេចចិត្តគាំទ្រទាំងស្រុងទៅវិញ បន្ទាប់ពីបានជួបលោក Weizmann។

ថ្ងៃទី 14 ឧសភា 1948 អ៊ីស្រាអែល ក៏ប្រកាសឯករាជ។ 11 នាទីក្រោយ ប្រធានាធិបតី Truman ក៏ប្រកាសទទួលស្គាល់ប្រទេសអ៊ីស្រាអែល។ លោក Weizmann បានក្លាយជាប្រធានាធិបតីដំបូងរបស់ប្រទេសអ៊ីស្រាអែល៕

October 30, 2023

ប្រេស៊ីលអភិវឌ្ឍ «វ៉ាក់សាំងព្យាបាលជំងឺញៀនកូកាអ៊ីន»

ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រនៅប្រទេសប្រេស៊ីលប្រកាសថា កំពុងអភិវឌ្ឍវិធីសាស្ត្រថ្មីដែលទំនើប ដើម្បីព្យាបាលអាការញៀនកូកាអ៊ីន និងម៉ាទឹកកក ដោយយោងទៅតាមបច្ចេកវិទ្យាវ៉ាក់សាំង។

យោងតាម AFP ចុះផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី 26 តុលា 2023 វ៉ាក់សាំងឈ្មោះ Calixcoca ដែលកំពុងត្រូវបានពិសោធនេះ អាចដាស់ប្រព័ន្ធការពាររាងកាយឱ្យទប់ស្កាត់សារធាតុកូកាអ៊ីន និងម៉ាទឹកកកដែលនឹងចូលទៅកាន់ខួរក្បាល ជួយឱ្យអ្នកប្រើប្រាស់បំផ្លាញវដ្ដនៃអាការញៀន។ នេះមានន័យថា ពួកគេនឹងលែងមានអារម្មណ៍ត្រេកត្រអាលនៅពេលប្រើប្រាស់គ្រឿងញៀន។

អ្នកជំនាញនៅសាកលវិទ្យាល័យរដ្ឋ Minas Gerais បានឱ្យដឹងថា បើសិនវិធីសាស្ត្រព្យាបាលនេះទទួលបានការអនុញ្ញាត នោះវានឹងក្លាយជាវ៉ាក់សាំងដំបូងគេដែលព្យាបាលអាការញៀនកូកាអ៊ីន។

បច្ចុប្បន្ន វ៉ាក់សាំងនេះជិតចូលដល់ដំណាក់កាលពិសោធចុងក្រោយនៅលើមនុស្ស។ អ្នកជំនាញឱ្យដឹងថា វ៉ាក់សាំង Calixcoca អាចកំណត់ឡើងវិញនូវការព្យាបាលអាការញៀននឹងគ្រឿងញៀន។

គម្រោងអភិវឌ្ឍវ៉ាក់សាំងនេះទទួលបានពានរង្វាន់តម្លៃជាងកន្លះលានដុល្លារអាម៉េរិកពី Euro Health Innovation ដែលឧបត្ថម្ភដោយក្រុមហ៊ុនផលិតឱសថ Eurofarma៕

October 27, 2023

សូមប្រយ័ត្នពេលទិញថ្នាំស៊ីរ៉ូព្យាបាលផ្ដាសាយ-ក្អកឱ្យកូនលេប

អង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) បានព្រមានអំពីថ្នាំស៊ីរ៉ូព្យាបាលជំងឺផ្ដាសាយ Cold Out ដែលកំពុងត្រូវបានដាក់លក់ក្នុងទីផ្សារ ពិសេសគឺនៅប្រទេសអ៊ីរ៉ាក់ ដោយសារមានផ្ទុកជាតិពុលក្នុងកម្រិតខ្ពស់។

កាលពីថ្ងៃទី 07 សីហា WHO បានឱ្យដឹងថា ថ្នាំស៊ីរ៉ូក្អកកំពុងដាក់លក់នៅអ៊ីរ៉ាក់ ដែលបន្ទប់ពិសោធន៍ Fourrts នៅប្រទេសឥណ្ឌា ផលិតឱ្យក្រុមហ៊ុន Dabilife Pharma មានផ្ទុកសារធាតុពុលកម្រិតខ្ពស់។ ជាក់ស្ដែង ទំនិញនេះមានផ្ទុក diethylene glycol 0.25% និង ethylene glycol 2.1% ខណៈបរិមាណសុវត្ថិភាពដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតសម្រាប់សារធាតុទាំងពីរនេះគឺ 0.1%។ WHO បន្ថែមថា អ្នកផលិត និងអ្នកចែកចាយមិនអាចធានាអំពីសុវត្ថិភាព និងគុណភាពរបស់ផលិតផល។

នេះគឺជាសេចក្ដីប្រកាសថ្មីបំផុតនៅក្នុងការព្រមានជាច្រើនដែលត្រូវបានស្ថាប័នសុខាភិបាលរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិលើកឡើងអំពីប្រភេទថ្នាំគុណភាពទាបដែលនាំចេញពីប្រទេសឥណ្ឌា និងត្រូវបានដាក់លក់លើពិភពលោក។ មុននោះ មានថ្នាំស៊ីរ៉ូយ៉ាងតិច 5 ប្រភេទ ស្ថិតក្នុងការស៊ើបអង្កេត ដោយមានជាប់ទាក់ទងនឹងក្រុមហ៊ុនផលិតនៅឥណ្ឌា។

Propylene glycol មិនពុល ប៉ុន្តែ diethylene glycol (DEG) និង Ethylene glycol (EG) គឺមានពិតជាគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំង។ អ្នកស្រាវជ្រាវអះអាងថា ពេលចូលដល់ក្នុងរាងកាយ ពួកវានឹងធ្វើឱ្យខ្សោយតម្រងនោម និងស្លាប់ បើសិនមិនបានព្យាបាលទាន់ពេល។ បរិមាណដែលអាចបង្កឱ្យស្លាប់គឺអាស្រ័យលើទម្ងន់របស់រាងកាយ។ ក្មេងតូចងាយរងគ្រោះជាងមនុស្សធំ៕

August 8, 2023

បើមានមនុស្សស្លាប់ក្នុងទីអវកាស តើនឹងមានរឿងអ្វីកើតឡើង ហើយត្រូវដោះស្រាយយ៉ាងណា?

វិធីចាត់ចែងសាកសពនៅពេលមានមនុស្សស្លាប់ក្នុងទីអវកាស គឺអាស្រ័យលើគម្លាតជាមួយនឹងផែនដី រួមនឹងកត្តាជាច្រើនផ្សេងទៀត។

ចាប់តាំងពីមនុស្សលោកបានចាប់ផ្ដើមស្រាវជ្រាវទីអវកាសកាលពីជាង 60 ឆ្នាំមុន មកដល់បច្ចុប្បន្នមានមនុស្សចំនួន 20 នាក់បានបាត់បង់ជីវិត រួមមាន 14 នាក់នៅក្នុងគ្រោះថ្នាក់យាន Space Shuttle របស់ណាសា ក្នុងឆ្នាំ 1986, 3 នាក់ក្នុងបេសកកម្ម Soyuz 11 កាលពីឆ្នាំ 1971 និង 3 នាក់ក្នុងហេតុការណ៍ឆេះប្រព័ន្ធបាញ់បង្ហោះរ៉ុក្កែត Apollo 1 ក្នុងឆ្នាំ 1967។

ក្នុងគ្រាដែលណាសាកំពុងមានគម្រោងនាំមនុស្សឡើងទៅកាន់ឋានព្រះចន្ទក្នុងឆ្នាំ 2025 និងភពអង្គារក្នុងទសវត្សរ៍ក្រោយ បូករួមនឹងការរីកចម្រើននៃវិស័យទេសចរណ៍អវកាស ដែលអាចនឹងមានមនុស្សកាន់តែច្រើនធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីអវកាស ក៏មានសំណួរមួយត្រូវបានលើកឡើង នោះគឺថា «បើមានមនុស្សស្លាប់ក្នុងទីអវកាស តើនឹងមានរឿងអ្វីកើតឡើងចំពោះសាកសព?»។

ទាក់ទងនឹងសំណួរខាងលើ Emmanuel Urquieta សាស្ត្រាចារ្យវេជ្ជសាស្ត្រអវកាស និងវេជ្ជសាស្ត្របន្ទាន់នៅសាកលវិទ្យាល័យ Baylor ជាអ្នកជំនាញក្នុងការសិក្សាស្រាវជ្រាវរកវិធីសាស្ត្រថែទាំសុខភាពសម្រាប់អ្នកអវកាស បានបង្ហើបឱ្យដឹងអំពីវិធីដោះស្រាយករណីបែបនេះ។

បើសិនមានមនុស្សស្លាប់ក្នុងបេសកកម្មនៅលើគន្លងតារាវិថីកម្រិតទាបរបស់ផែនដី ដូចនៅក្នុងស្ថានីយអវកាសអន្តរជាតិ (ISS) ជាដើម ក្រុមអវកាសចរអាចដាក់សាកសពក្នុងកាប៊ីនយានអវកាស និងនាំត្រលប់មកកាន់ផែនដីក្នុងរយៈពេលតែប៉ុន្មានម៉ោងប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ ករណីបែបនេះនឹងមិនចោទជាបញ្ហាធំឡើងសម្រាប់សាកសព។

ស្ថានការណ៍នឹងខុសគ្នា បើសិនមានអវកាសចរស្លាប់ក្នុងដំណើរទៅកាន់ភពអង្គារដែលមានចម្ងាយជិត 483 លានគីឡូម៉ែត្រពីផែនដី។ ក្នុងករណីនេះ ក្រុមហោះហើរនឹងមិនអាចត្រលប់មកកាន់ផែនដី រួចក៏បន្តធ្វើដំណើរទៅកាន់ភពអង្គារទៀតបានទេ។ ជំនួសមកវិញ សាកសពទំនងជានឹងត្រូវត្រលប់មកកាន់ផែនដីជាមួយនឹងក្រុមហោះហើរនៅចុងបញ្ចប់នៃបេសកកម្ម ពោលគឺប្រហែលពីរឆ្នាំក្រោយ។ ក្រុមហោះហើរនឹងរក្សាសាកសពក្នុងកាប៊ីនដោយឡែក ឬក្នុងថង់សម្រាប់ដាក់សាកសព។ តាមទ្រឹស្ដី សីតុណ្ហភាព និងសំណើមក្នុងយានអវកាស នឹងជួយរក្សាសាកសពមិនឱ្យរលួយ។

ក៏ប៉ុន្តែ វិធីសាស្ត្រខាងលើអនុវត្តបានសម្រាប់តែមនុស្សដែលបានស្លាប់ក្នុងបរិស្ថានដែលមានសម្ពាធបរិយាកាសល្អដូចនៅក្នុងស្ថានីយអវកាសប៉ុណ្ណោះ។ បើសិនមានមនុស្សស្លាប់លើដីភពអង្គារ ការបូជាសពដោយការដុតគឺជារឿងពិបាក ដោយសារក្រុមហោះហើរត្រូវការថាមពលដើម្បីធ្វើកិច្ចការចាំបាច់ដទៃ។ ចំណែកការបញ្ចុះសពវិញក៏មិនមែនជាគំនិតល្អ ព្រោះថា បាក់តេរី និងមេរោគជាច្រើនក្នុងរាងកាយសាកសព អាចបំពុលបរិស្ថានរបស់ដីនៅភពអង្គារ។ ជំនួសមកវិញ ក្រុមអវកាសចរប្រហែលជាត្រូវរក្សាសាកសពក្នុងថង់ មុននឹងនាំយកមកកាន់ផែនដី៕

August 8, 2023

ដំណើរក្លាយជាតារា Idol នៅ Kpop មិនមែនជារឿងធម្មតាឡើយ

ក្មេងជាច្រើននៅកូរ៉េខាងត្បូង ក្លាយជាអ្នកហាត់ការពេលមានវ័យទើបតែ 10 ឆ្នាំ និងចំណាយប្រហែល 10 ឆ្នាំក្នុងការហាត់ច្រៀង រាំ នៅមុនពេលបង្ហាញខ្លួនក្នុងក្រុមចម្រៀង។

«ដើម្បីក្លាយជា idol Kpop ដែលជោគជ័យ អ្នកត្រូវតែជាមនុស្សក្លាហាន មានចំណូលចិត្តខ្ពស់ មានវិន័យ និងសំណាង» Patti Sunio ឱ្យដឹងនៅលើ SCMP ដែលនិយាយអំពីដំណើរក្លាយជា idol ម្នាក់។

ជាដំបូង កុមារដែលមានទេពកោសល្យត្រូវតែចុះកិច្ចសន្យាធ្វើជាអ្នកហាត់ការរបស់ក្រុមហ៊ុនមួយ។ យោងតាម Koreaboo ក្មេងជាច្រើននៅកូរ៉េខាងត្បូងបានជាប់ក្នុងការជ្រើសរើសតាំងពីអាយុ 10 ឆ្នាំ ដោយពួកគេចូលរួមការសម្ដែងសាកល្បងជាមធ្យម 30 លើក មុនពេលចុះកិច្ចសន្យាហាត់ការ។ តាមនិន្នាការសកលរបស់វិស័យឧស្សាហកម្ម Kpop បណ្ដាក្រុមអ្នកវិនិយោគបានពង្រីកដំណើរការជ្រើសរើសអ្នកហាក់ការនៅក្នុងក្របខណ្ឌទូទាំងសកលលោក ផ្ដល់ឱកាសដល់ក្មេងនៅប្រទេសដទៃក្រៅពីកូរ៉េខាងត្បូង។

ក្មេងជាច្រើននៅកូរ៉េខាងត្បូងបានជាប់ក្នុងការជ្រើសរើសតាំងពីអាយុ 10 ឆ្នាំ

Lisa របស់ក្រុម Blackpink គឺជាឧទាហរណ៍មួយសម្រាប់ប្រការខាងលើ។ នាងគឺជាមនុស្សតែម្នាក់គត់ដែលឆ្លងផុតការជ្រើសរើសរបស់ក្រុមហ៊ុនកម្សាន្ត YG នៅប្រទេសថៃ ហើយជាអ្នកហាត់ការជនជាតិបរទេសដំបូងដែលបង្ហាញវត្តមាននៅ YG។ ក្រៅពីសម្ពាធនៃការហ្វឹកហាត់ ក្មេងបរទេសក៏ត្រូវតែឆ្លងកាត់រនាំងភាសា វប្បធម៌ ដើម្បីសម្របខ្លួន។ បណ្ដាក្រុមហ៊ុនគ្រប់គ្រងនឹងទទួលខុសត្រូវលើការចំណាយទាំងអស់របស់អ្នកហាត់ការ។ ខ្ទង់ប្រាក់ចំណាយជាមធ្យមសម្រាប់អ្នកហាត់ការម្នាក់នៅ Kpop គឺប្រហែល 50,000 ដុល្លារ/ឆ្នាំ។

ការធ្វើជាអ្នកហាត់ការគ្រាន់តែជាជំហានដំបូងនៅក្នុងការបើកផ្លូវសម្រាប់ដំណើរដ៏វែងឆ្ងាយ និងប្រកបដោយឧបសគ្គ មុននឹងអាចក្លាយជា idol ម្នាក់។ ក្នុងអំឡុងហាត់ការដែលមានរយៈពេលជាមធ្យម 7 ឆ្នាំ ក្រុមហ៊ុនគ្រប់គ្រងនឹងវាយតម្លៃលើជំនាញ សមត្ថភាពសម្របខ្លួននៅក្នុងក្រុម និងការស៊ូទ្រាំនឹងសម្ពាធរបស់អ្នកហាក់ការម្នាក់ៗ។ ក្រៅពីសំឡេងច្រៀង ក្បាច់រាំ ពួកគេក៏ត្រូវរៀនភាសាបរទេស វិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងរូបភាព ការឆ្លើយក្នុងកិច្ចសម្ភាស ទំនាក់ទំនងជាមួយមិត្តរួមអាជីព និងការរក្សាទម្ងន់រាងកាយជាដើម។ ជាងនេះ ក្រុមហ៊ុនជាច្រើនក៏ស្នើឱ្យអ្នកហាត់ការសន្យាថាមិនប្រើប្រាស់គ្រឿងញៀន ផឹកគ្រឿងស្រវឹងនៅពេលបើកបរ និងចៀសវាងរឿងអាស្រូវស្នេហាផងដែរ។ Euny Hong អ្នកយកព័ត៌មានអាម៉េរិកដើមកំណើតកូរ៉េខាងត្បូង បានសរសេរលើ The Paris Review ថា «ការបណ្ដុះបណ្ដាលតារា Kpop គឺជាការអប់រំមនុស្សដ៏ពេញលេញ»។

កាលជ្រើសរើសបេក្ខភាពសម្រាប់តំណែងអ្នកហាត់ការរបស់ SM Entertainment នៅជប៉ុន កាលពីឆ្នាំ 2019

កំពូលតារា Kpop ជាច្រើន បានចំណាយស្ទើរពេញមួយយុវវ័យដើម្បីធ្វើជាអ្នកហាត់ការ និងរកឱកាសដើម្បីបង្ហាញខ្លួន។ G-Dragon របស់ Bigbang បានឆ្លងកាត់ការបណ្ដុះបណ្ដាល 11 ឆ្នាំ ក្នុងនោះ 5 ឆ្នាំនៅ SM Entertainment និង 6 ឆ្នាំនៅ YG។ Idol Kpop ជាច្រើនរូបផ្សេងទៀតក៏ធ្លាប់បានឆ្លងកាត់ប្រហាក់ប្រហែលនេះ ក្នុងនោះមានដូចជា Jihyo (TWICE, 10 ឆ្នាំ), Heo Chan Mi (10 ឆ្នាំ), Jennie (Blackpink, 6 ឆ្នាំ), Suho (EXO, 6 ឆ្នាំ)។

ពេលធ្វើជាគណៈកម្មការនៃកម្មវិធី Idol Producer តារាចម្រៀង Lay (EXO) បានបង្ហើបអំពីដំណើរការប្រកួតប្រជែងមុនពេលបានបង្ហាញខ្លួនជាមួយក្រុមថា ក្នុង 120 នាក់ ពួកគេរើសយកតែ 100 នាក់ ហើយបន្តជម្រុះរាប់សិបនាក់ទៀត ដើម្បីយក 24 នាក់។ ចាប់ពី 24 នាក់ ពួកគេក៏ជ្រើសរើស 12 នាក់ចុងក្រោយ។ រៀងរាល់សប្ដាហ៍សុទ្ធតែមានអ្នកហាត់ការម្នាក់ត្រូវចាកចេញ»។

បើទោះជាបង្ហាញខ្លួនក្នុងរូបភាពដ៏អស្ចារ្យ ប៉ុន្តែ idol ជាច្រើននៅ Kpop រកប្រាក់ចំណូលមិនបានច្រើនដូចទស្សនិកជនគិតនោះឡើយ។ ទំព័រ Seoulspace បានផ្សាយថា ក្រុមហ៊ុនកន្សាន្តជាច្រើនយកប្រាក់ចំណូលរហូតដល់ 90% ហើយទុកតែ 10% ប៉ុណ្ណោះសម្រាប់តារាម្នាក់ៗ។ សម្រាប់ក្រុមដែលមានសមាជិក 20 នាក់ដូច NCT ជាដើម នឹងទទួលបានប្រាក់ចំណូលកាន់តែទាប។ នេះមិនទាន់និយាយដល់រឿងបង់ពន្ធជូនរដ្ឋនៅឡើយ៕

Jennie (Blackpink) កាលនៅជាអ្នកហាត់ការ

August 7, 2023

តើមនុស្សអាចរស់បានយូរប៉ុនណានៅក្នុងទីអវកាស បើសិនមិនមានឈុតការពារខ្លួន?

នៅពេលស្ថិតក្នុងទីអវកាសដោយមិនបានពាក់ឈុតការពារ មនុស្សអាចបាត់បង់ស្មារតីដោយសារតែកង្វះអុកស៊ីសែន ក្រោយរយៈពេលប្រហែលពី 10 ទៅ 15 នាទី ហើយក៏បាត់បង់ជីវិតយ៉ាងឆាប់រហ័ស។

សម្លៀកបំពាក់អវកាសអនុញ្ញាតឱ្យមនុស្សចេញមកខាងក្រៅយានអវកាសក្នុងរយៈពេលខ្លី តាមរយៈការផ្គត់ផ្គង់ខ្យល់អុកស៊ីសែន ទឹក សម្ពាធ និងការការពាររាងកាយ។ ប៉ុន្តែ បើសិនមិនបានប្រើប្រាស់ឈុតសម្លៀកបំពាក់អវកាស តើមនុស្សនឹងត្រូវប្រឈមនឹងបញ្ហាអ្វីខ្លះ ហើយអាចរស់បានយូរប៉ុនណា?

យោងតាម Stefaan de Mey បុគ្គលិកផ្នែកយុទ្ធសាស្ត្រនៅទីភ្នាក់ងារអវកាសអឺរ៉ុប (ESA) ក្នុងរយៈពេលខ្លី ប្រហែលពី 10 ទៅ 15 វិនាទី មនុស្សនឹងបាត់បង់ស្មារតី ដោយសារតែកង្វះអុកស៊ីសែន។ ក្នុងទីអវកាស អុកស៊ីសែនក្លាយជាបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរ។ «អុកស៊ីសែនចាប់ផ្ដើមរីកឡើង និងធ្វើឱ្យបែកសួត ឈាមប្រែជាពុះ និងបែកពពុះ នាំឱ្យស្ទះសរសៃឈាម បង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិត» Mey ឱ្យដឹងដូច្នេះ។

កង្វះសម្ពាធទាំងស្រុងក៏ធ្វើឱ្យមានបញ្ហាជាច្រើនផ្សេងទៀតដែលគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិត។ ធាតុរាវរបស់រាងកាយ មានដូចជាទឹកមាត់ និងទឹកភ្នែកជាដើមនឹងត្រូវពុះ។ រាងកាយមនុស្សនឹងប៉ោងឡើង ប៉ុន្តែស្បែកអាចទប់ទល់នឹងការប្រែប្រួលសម្ពាធ។ ក្នុងករណីសំណាងល្អបំផុត អ្នកនឹងមានពេលច្រើនវិនាទី មុនពេលប្រើប្រាស់អស់អុកស៊ីសែនក្នុងសរសៃឈាម ហើយអ្នកក៏ចាប់ផ្ដើមបាត់បង់ស្មារតី។ ដោយសារមិនអាចកែប្រែស្ថានការណ៍ អាការស្លាប់ខួរក្បាលនឹងកើតឡើងក្រោយរយៈពេលតែប៉ុន្មាននាទីប៉ុណ្ណោះ លើកលែងតែអ្នកត្រូវបានគេសង្គ្រោះទាន់ពេល។

ក្រៅពីការផ្ដល់អុកស៊ីសែន និងសម្ពាធ ឈុតសម្លៀកបំពាក់អវកាសក៏ការពារមនុស្សពីការគំរាមកំហែង និងហានិភ័យនានា ក្នុងនោះរួមមាន កម្ដៅដល់ 120 អង្សាសេ ត្រជាក់ដល់ -150 អង្សាសេ និងវិទ្យុសកម្មដែលអាចឱ្យកើតជំងឺមហារីក ឬអាចម៍ផ្កាយបុកទម្លុះរាងកាយជាដើម៕

August 5, 2023

ឱសថដែលអាច «កម្ចាត់រាល់ដុំគីស» ទាំងកាចទាំងស្លួត

(សហរដ្ឋអាម៉េរិក) – ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រអភិវឌ្ឍឱសថមួយប្រភេទដែលមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការកម្ចាត់រាល់ដុំគិសរឹង ទាំងប្រភេទកាច ទាំងប្រភេទស្លូត ដោយមិនប៉ះពាល់ដល់កោសិកាដែលមានសុខភាពល្អ។

ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយក្រុមអ្នកជំនាញប្រចាំមន្ទីរពេទ្យ City of Hope ដែលជាមជ្ឈមណ្ឌលព្យាបាលជំងឺមហារីកធំជាងគេមួយនៅសហរដ្ឋអាម៉េរិក និងត្រូវបានចុះផ្សាយលើទស្សនាវដ្ដី Cell Chemical Biology កាលពីថ្ងៃទី 02 សីហា 2023។ គ្រាប់ថ្នាំនេះមានឈ្មោះថា AOH1996។

City of Hope ឱ្យដឹងថា ឱសថ AOH1996 ដាក់គោលដៅកម្ចាត់ប្រូតេអ៊ីនមួយប្រភេទមាននៅក្នុងដុំសាច់មហារីកស្ទើរគ្រប់ប្រភេទ ដែលបណ្ដាលឱ្យដុំគីសរីកធំ និងកើនឡើងច្រើននៅក្នុងរាងកាយ។ ប្រូតេអ៊ីននេះគឺជាអង់ទីហ្សែន PCNA (Proliferating cell nuclear antigen) ដែលធ្លាប់ត្រូវបានចាត់ទុកថា មិនអាចកម្ចាត់បាន។

គ្រាប់ថ្នាំ AOH1996 កម្ចាត់កោសិកាមហារីកទៅតាមរបៀបដែលមានការជ្រើសរើស ដោយយន្តការបំបែកវដ្ដនៃការបង្កើតកូនចៅតាមធម្មតារបស់ដុំគីស ទប់ស្កាត់កោសិកា DNA ដែលមានកំហុស កុំឱ្យបន្តរីកចម្រើន ធ្វើឱ្យពួកវាមិនអាចចម្លងពីតិចទៅច្រើនទៀតបាន។ ប្រការនេះនឹងបណ្ដាលឱ្យកោសិកាមហារីកទាំងឡាយត្រូវងាប់ដោយឯកឯង និងមិនប៉ះពាល់ដល់កោសិកាល្អ។

អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រនៅ City of Hope អធិប្បាយថា PCNA គឺប្រៀបដូចទៅនឹងព្រលានយន្តហោះដ៏ធំមួយ ជាទីដែលជើងហោះហើរនានានាំយកកោសិកាមហារីកទៅកាន់គ្រប់ទីកន្លែងនៅក្នុងរាងកាយ។ ថ្នាំ AOH1996 ប្រៀបដូចព្យុះព្រឹលដែលវាយប្រហារកម្ទេចព្រលានយន្តហោះនេះ ធ្វើឱ្យជើងហោះហើរទាំងអស់ត្រូវឈប់ដំណើរការ។

ថ្នាំ AOH1996 ត្រូវបានសាកល្បងប្រើប្រាស់នៅលើកោសិកាមហារីកចំនួន 70 ប្រភេទផ្សេងៗគ្នា រួមមានទាំងមហារីកសុដន់ មហារីកខួរក្បាល ស្បែក សួត មាត់ស្បូន អូវ៉ែរ និងមហារីកប្រពេញប្រូស្តាតជាដើម។ ថ្នាំនេះមានប្រសិទ្ធភាពលើគ្រប់កោសិកាមហារីក។ City of Hope បានហៅឱសថនេះថា ជាលំដាប់កំពូលក្នុងរយៈពេល 20 ឆ្នាំ នៃការស្រាវជ្រាវ និងអភិវឌ្ឍ។

បច្ចុប្បន្ន ឱសថ AOH1996 កំពុងត្រូវបានប្រើប្រាស់សាកល្បងលើមនុស្សដំណាក់កាលទីមួយ និងត្រូវបានជឿថា អាចនាំមកនូវលទ្ធផលល្អ គួរជាទីរីករាយ៕

August 4, 2023

ចម្លែកមែន! ស្ត្រីម្នាក់មិនបានដេក 40 ឆ្នាំមកហើយ តែនៅមានកម្លាំងដូចធម្មតា

ថ្មីៗនេះ សារព័ត៌មានចិនបានរាយការណ៍ថា មានស្ត្រីម្នាក់ប្រកាសថា មិនបានដេកអស់រយៈពេលប្រហែល 4 ទសវត្សរ៍មកហើយ ប៉ុន្តែមិនមានសភាពងងុយដេក ឬអស់កម្លាំងអ្វីឡើយ។

មនុស្សគ្រប់រូបត្រូវការដំណេកដើម្បីយកកម្លាំងមកវិញ ប៉ុន្តែ Li Zhanying ដែលជាស្ត្រីម្នាក់រស់នៅក្នុងខេត្ត Henan ប្រទេសចិន បានឱ្យដឹងថា បានឆ្លងកាត់ពេលវេលា 40 ឆ្នាំ ដោយមិនបានដេកពួនសោះឡើយ។ នេះគឺជារឿងចម្លែកដែលត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយស្វាមីរបស់អ្នកស្រី និងអ្នកជិតខាង។

អ្នកស្រី Li ប្រាប់ថា តាមការចងចាំ គាត់ធ្លាប់បានដេកមួយដំណេកកាលពីអាយុ 5 ឬ 6 ឆ្នាំ។ ក៏ប៉ុន្តែពេលនេះ បើទោះមានអាយុជាង 40 ទៅហើយ ដំណេករបស់អ្នកស្រី គឺនៅសល់តែអនុស្សាវរីយ៍ប៉ុណ្ណោះ។

លោក Liu Suoquin ដែលជាស្វាមីរបស់អ្នកស្រី Li បានប្រាប់ថា តាំងពីពេលរៀបការរួច គាត់មិនដែលឃើញភរិយាខ្លួនដេកនៅពេលយប់នោះទេ ហើយពេលថ្ងៃក៏នៅតែធ្វើការ។ លោក Liu ធ្លាប់បានទិញថ្នាំងងុយដេកឱ្យលេប ប៉ុន្តែក៏មិនបានផល។

យោងតាមទំព័រ Bastille Post អ្នកស្រី Li បានស្វែងរកជំនួយពីវេជ្ជបណ្ឌិតជាច្រើនលើក ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហារបស់ខ្លួន តែវេជ្ជបណ្ឌិតទាំងនោះសុទ្ធតែមិនបានរកឃើញភាពមិនប្រក្រតីទាក់ទងនឹងអាការមិនងងុយដេករបស់គាត់។

ក៏ប៉ុន្តែ បន្ទាប់ពីបានទៅកាន់មជ្ឈមណ្ឌលសុខាភិបាលមួយនៅរដ្ឋធានីប៉េកាំង កាលពីពេលថ្មីៗនេះ អាថ៌កំបាំងស្ដីពីកង្វះដំណេករាប់សិបឆ្នាំរបស់អ្នកស្រី Li ក៏ទទួលបានចម្លើយ។

ក្រោយការតាមដាន 48/48 ម៉ោង ក្រុមវេជ្ជបណ្ឌិតខាងលើបានរកឃើញថា តាមពិត អ្នកស្រី Li នៅតែបានទទួលទានដំណេក ប៉ុន្តែដំណេករបស់គាត់មិនដូចមនុស្សទូទៅ។ ពួកគេរកឃើញថា រាងកាយរបស់អ្នកជំងឺនេះមានចំណុចពិសេសមួយចំនួន អនុញ្ញាតឱ្យស្ថិតក្នុងស្ថានភាពសម្រាកទាំងនៅពេលកំពុងជជែកជាមួយអ្នកនៅជុំវិញ ឬកំពុងធ្វើការ។ ការបិទភ្នែកតែប៉ុន្មាននាទីប៉ុណ្ណោះគឺអាចឱ្យរាងកាយយកកម្លាំងមកវិញបាន។

ក្រុមអ្នកជំនាញបានវិភាគលទ្ធផលនៃការស្កេតខួរក្បាលរបស់ Li ហើយក៏រកឃើញថា ការប្រើប្រាស់កម្លាំងរបស់ Li នៅពេលថ្ងៃ គឺតិចជាងអ្នកដទៃឆ្ងាយណាស់។ ពួកគេថា អ្នកស្រី Li តាមពិត បាន «ចាញ់បោក» ខួរក្បាលខ្លួនឯង។ ពេល Li កំពុងសម្រាក ផ្នែកខ្លះនៃរាងកាយរបស់គាត់ក៏ប្ដូរទៅរកស្ថានភាពដេក ដោយមិនចាំបាច់បិទភ្នែក។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅមានរឿងជាច្រើនទៀតដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របច្ចុប្បន្នមិនអាចបកស្រាយបានទាក់ទងនឹងករណីរបស់អ្នកស្រី Li។ ប៉ុន្តែ យ៉ាងហោចណាស់ក៏ពួកគេអាចបញ្ជាក់បានថា រាងកាយរបស់ស្ត្រីរូបនេះគឺមានសភាពធម្មតា៕

August 2, 2023

Tag: រាងកាយ