អាកាសចរណ៍ - La Reine Media

អ្នកដំណើរលើយន្តហោះចិន ប៉ើងដល់ពិតាន ពេលហោះឆ្លងកាត់តំបន់ខ្យល់កន្ត្រាក់

អ្នកដំណើរម្នាក់ និងអ្នកបម្រើលើយន្តហោះម្នាក់របស់ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ Air China ត្រូវប៉ើងឡើងដល់ពិតានយន្តហោះ នៅពេលយន្តហោះនេះកំពុងឆ្លងកាត់តំបន់ខ្យល់កន្ត្រាក់លើអាកាស។

ជើងហោះហើរ CA1524 របស់ក្រុមហ៊ុន Air China ហោះឆ្លងកាត់តំបន់ខ្យល់កន្ត្រាក់ ពេលកំពុងធ្វើដំណើរពីសៀងហៃទៅកាន់ប៉េកាំង កាលពីថ្ងៃទី 10 កក្កដា 2023។ អ្នកដំណើរម្នាក់និយាយថា នៅមុនហេតុការណ៍រលាក់យន្តហោះលើកដំបូង ភ្ញៀវមួយចំនួនបានក្រោកឡើងទៅបន្ទប់ទឹក។

«នៅពេលប្រធានក្រុមហោះហើរប្រកាសឱ្យអ្នកដំណើរដាក់ខ្សែក្រវាត់សុវត្ថិភាព ទើបពួកគេត្រលប់មកកន្លែងអង្គុយ។ ក្រោយរយៈពេលជាង 10 វិនាទី យន្តហោះក៏ស្រាប់តែរលាក់មួយប្រាវ» អ្នកដំណើរម្នាក់រៀបរាប់កាលពីថ្ងៃទី 11 កក្កដា។

ប្រហែលជាង 10 វិនាទីក្រោយ ហេតុការណ៍ដូចខាងលើក៏បានកើតឡើងជាថ្មី និងខ្លាំងជាងមុន។ គ្រប់គ្នាស្រែកឡើង។ របស់របរត្រូវធ្លាក់ទៅលើបាតយន្តហោះ។ អ្នកខ្លះក៏ធ្លាក់ទាំងទូរស័ព្ទ។

ស្ត្រីម្នាក់អាយុប្រហែល 40 ឆ្នាំ បានប៉ើងដល់ពិតាន ធ្វើឱ្យរបួសត្រង់ក្បាល និងជើង។ អ្នកបម្រើលើយន្តហោះម្នាក់ដែលការពារភ្ញៀវ ក៏ត្រូវប៉ើងទៅលើ បង្កឱ្យមានរបួសផងដែរ។

ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ចិន Air China បានបញ្ជាក់ថា យន្តហោះបានជួបប្រទះនឹងបាតុភូតខ្យល់កន្ត្រាក់ ហើយថា ក្រុមហោះហើរបានដោះស្រាយបញ្ហាទៅតាមគោលការណ៍សុវត្ថិភាព៕

July 13, 2023

យន្តហោះលឿនជាងសំឡេងជំនាន់ថ្មីរបស់ណាសា ត្រៀមធ្វើតេស្តដំបូង

យន្តហោះល្បឿនលឿនជាងសំឡេងជំនាន់ថ្មីរបស់ទីភ្នាក់ងារអវកាសអាម៉េរិក (NASA) បានចាប់ផ្ដើមត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ការហោះហើរលើកដំបូង។

តាំងពីឆ្នាំ 2018 គម្រោងយន្តហោះ X-59 របស់ណាសា ទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍ច្រើនពីសហគមន៍អ្នកសារព័ត៌មាន ហើយវាក៏បាន និងកំពុងរុញច្រានវិស័យទេសចរណ៍ល្បឿនលឿនជាងសំឡេងឱ្យខិតចូលជិតដល់ភាពជាក់ស្ដែង។

ថ្មីៗនេះ ណាសាបានឱ្យដឹងថា កាលពីថ្ងៃទី 19 មិថុនា យន្តហោះ X-59 ត្រូវបាននាំពីរោងចក្រដំឡើងរបស់ Lockheed Martin ទៅកាន់ព្រលានយន្តហោះ។ ក្រោយមក យន្តហោះនេះនឹងត្រូវត្រួតពិនិត្យបច្ចេកទេសនៅលើដីដើម្បីធានាថា បានត្រៀមខ្លួនរួចរាល់សម្រាប់បេសកកម្មហោះហើរនាពេលខាងមុខ។

គោលដៅរបស់ណាសា គឺការបញ្ជាក់ថា យន្តហោះល្បឿនលឿនជាងសំឡេងរបស់ពួកគេអាចហោះបានលឿនជាងល្បឿនរបស់សំឡេង ប៉ុន្តែមិនលាន់ឮខ្លាំងដូចយន្តហោះល្បឿនលឿនជាងសំឡេងដទៃទៀត។

យន្តហោះ X-59 របស់ណាសា ដែលមានបណ្ដោយ 30 ម៉ែត្រ ទទឹង 9 ម៉ែត្រ និងបំពាក់ម៉ាស៊ីនប្រតិកម្មតែមួយគត់ ត្រូវបានរចនាឡើងដោយ General Electric Aviation ដែលជាក្រុមហ៊ុនបុត្រសម្ព័ន្ធរបស់ General Electric។

យន្តហោះនេះត្រូវបានផលិតឡើងដើម្បីអាចហោះក្នុងល្បឿន Mach 1.4 ឬ 1,488 គីឡូម៉ែត្រ/ម៉ោង និងអាចហោះដល់កម្ពស់ 16,764 ម៉ែត្រ។ នៅពេលបញ្ឆេះម៉ាស៊ីន X-59 នឹងបង្កើតជាសំឡេងមួយដ៏តូច ដែលប្រហាក់ប្រហែលនឹងសំឡេងបិទទ្វារឡាន ចំពោះអ្នកដែលស្ដាប់នៅលើដី។ ចំណែកយន្តហោះល្បឿនលឿនជាងសំឡេងដទៃអាចធ្វើឱ្យបែកកញ្ចក់បង្អួច នៅពេលវាហោះឆ្លងកាត់។

ណាសាសង្ឃឹមថា បច្ចេកវិទ្យាខាងលើនេះ អាចឱ្យពួកគេបញ្ចុះបញ្ចូលអាជ្ញាធរគ្រប់គ្រងអាកាសចរណ៍ អនុញ្ញាតឱ្យយន្តហោះល្បឿនលឿនជាងសំឡេង X-59 ហោះហើរពីលើតំបន់ដែលមានមនុស្សរស់នៅ។

បើសិនជាការធ្វើតេស្តនានាទទួលបានជោគជ័យ នោះ X-59 អាចក្លាយជាយន្តហោះល្បឿនលឿនជាងសំឡេងដំបូងគេដែលដឹកអ្នកដំណើរនៅទូទាំងពិភពលោក៕

July 10, 2023

អនាគតនៃសកម្មភាពទស្សនាសាកសពកប៉ាល់ Titanic ក្រោយហេតុការណ៍ Titan

ករណីនាវាមុជទឹក Titan ដែលដឹកមនុស្ស 5 នាក់ជួបគ្រោះថ្នាក់នៅបាតមហាសមុទ្រអាត្លង់ទិក បាននាំឱ្យមានការបារម្ភអំពីអនាគតនៃសកម្មភាពផ្សងព្រេងចុះទៅមើលសាកសពកប៉ាល់ Titanic ដែលបានលិចកាលពីជាង 100 ឆ្នាំមុន។

ចាប់តាំងពីកប៉ាល់ Titanic ចាប់ផ្ដើមដំណើរឆ្លងកាត់មហាសមុទ្រអាត្លង់ទិកដំបូងកាលពីថ្ងៃទី 10 មេសា 1912 មនុស្សម្នានៅជុំវិញពិភពលោកក៏ចាប់អារម្មណ៍ខ្លាំងទៅលើកប៉ាល់នេះ ក៏ដូចជាហេតុការណ៍គ្រោះថ្នាក់របស់វា។ រឿងរ៉ាវរបស់ Titanic មិនត្រឹមតែជួយឱ្យគេផលិតបានភាពយន្តក៏អស្ចារ្យនោះទេ តែក៏បានជួយជំរុញវិស័យទេសចរណ៍ផ្សងព្រេងទៅកាន់បាតសមុទ្រនៅកាណាដា សហរដ្ឋអាម៉េរិក និងអង់គ្លេសផងដែរ។

ទេសចររាប់លាននាក់បានទៅកាន់សារមន្ទីរ បូជនីយស្ថានស្ដីពីកប៉ាល់ និងសោកនាដកម្ម Titanic ហើយក៏មានមនុស្សជាច្រើនចង់មើលសាកសពកប៉ាល់នេះដោយផ្ទាល់។ ពួកគេហ៊ានចំណាយរហូតដល់ 250,000 ដុល្លារអាម៉េរិកដើម្បីសម្រេចក្ដីប្រាថ្នាគយគន់សាកសពកប៉ាល់ Titanic នៅជម្រៅជិត 4,000 ម៉ែត្រ ដោយជិះក្នុងនាវាមុជទឹក។

ក៏ប៉ុន្តែ ការស្លាប់របស់មនុស្ស 5 នាក់នៅក្នុងនាវាមុជទឹក Titan ដែលកើតហេតុនៅមិនឆ្ងាយពីសាកសពកប៉ាល់ Titanic ធ្វើឱ្យគ្រប់គ្នាមានការបារម្ភអំពីអនាគតនៃវិស័យទេសចរណ៍នៅបាតសមុទ្រ។

អ្នកស្រី Jean Legg កូនស្រីរបស់បុរសម្នាក់ដែលជាបុគ្គលិកលើកប៉ាល់ Titanic បាននិយាយថា «…កប៉ាល់ Titanic គួរតែត្រូវបានទុកឱ្យនៅក្នុងភាពស្ងប់សុខ។ កប៉ាល់នេះគួរតែត្រូវបានចាត់ទុកជាសុគតិភពរបស់វិញ្ញាណទាំងឡាយនៃមនុស្សដែលបានបាត់បង់ជីវិត»។

ឪពុករបស់អ្នកស្រី Jean Legg មានឈ្មោះថា Sidney Daniels ជាបុគ្គលិកបម្រើការនៅលើកប៉ាល់ Titanic ក្នុងពេលមានអាយុទើបតែ 18 ឆ្នាំ។ ក្នុងយប់កើតហេតុលិចកប៉ាល់ Titanic លោក Daniels បានរួចពីការស្លាប់ ដោយសារបានលោតចូលសមុទ្រ និងហែលដល់ទូកសុវត្ថិភាព។ គាត់បានទទួលមរណភាពកាលពីឆ្នាំ 1983។

ក្រោយពីនាវាមុជទឹក Titan ជួបគ្រោះថ្នាក់កាលពីថ្ងៃទី 18 មិថុនា 2023 ព័ត៌មានជាច្រើនបានឱ្យដឹងថា ក្រុមហ៊ុន OceanGate ដែលគ្រប់គ្រងនាវា Titan មិនបានគោរពគោលការណ៍ស្ដង់ដាធម្មតាស្ដីពីសុវត្ថិភាពរបស់នាវា។

Titan មិនមែនជានាវាដំបូងគេដែលចុះទៅមើលសាកសពកប៉ាល់ Titanic។ Deep Ocean Expeditions បានចាប់ផ្ដើមសកម្មភាពដូចគ្នានេះចាប់ពីឆ្នាំ 1998 ដោយលក់សំបុត្រតម្លៃ 32,000 ដុល្លារ/ម្នាក់។ បណ្ដាក្រុមហ៊ុនដទៃដូចជា Bluefish, RMS Titanic Inc និង Blue Marble Private ក៏ធ្វើសកម្មភាពនេះ។

ក៏ប៉ុន្តែ Deep Ocean Experditions និង Bluefish បានបញ្ឈប់សកម្មភាពតាំងពីឆ្នាំ 2012 ខណៈ RMS Titanic Inc ក៏បានផ្អាកតាំងពីជាងមួយទសវត្សរ៍កន្លង។

អ្នកស្រី Jean Legg ជាកូនស្រីរបស់លោក Sidney Daniels អតីតបុគ្គលិកលើកប៉ាល់ Titanic

នាវាមុជទឹកដែលផ្សងព្រេងចុះទៅទស្សនាសាកសពកប៉ាល់ Titanic ធ្វើសកម្មភាពក្នុងតំបន់សមុទ្រអន្តរជាតិ ដូច្នេះពុំមានស្ថាប័នរដ្ឋណាមួយគ្រប់គ្រងស្ដង់ដាសុវត្ថិភាពរបស់នាវាទាំងនេះ។ ប៉ុន្តែក្រុមហ៊ុននានាបានស្ម័គ្រចិត្តអនុញ្ញាតឱ្យរដ្ឋពិនិត្យនាវារបស់ពួកគេ។

នៅលើពិភពលោកមាននាវាត្រឹមតែ 10 គ្រឿងប៉ុណ្ណោះដែលមានសមត្ថភាពចុះដល់ជម្រៅរបស់សាកសពកប៉ាល់ Titanic។ នេះបើតាមលោក Will Kohnen ប្រធានសមាគមបច្ចេកវិទ្យាផ្លូវទឹក។ លោក Will និយាយថា «នាវាទាំងនេះសុទ្ធតែត្រូវបានត្រួតពិនិត្យ លើកលែងតែ Titan»។

នៅមុន និងក្រោយកើតហេតុការណ៍គ្រោះថ្នាក់នាវាមុជទឹក Titan បុគ្គល និងស្ថាប័នជាច្រើនបានអំពាវនាវឱ្យមានការត្រួតពិនិត្យនាវា Titan និងក្រុមហ៊ុន OceanGate ក៏ដូចជាបណ្ដាក្រុមហ៊ុនដែលផ្សេងព្រេងចុះទៅទស្សនាសាកសព Titanic។ ពួកគេយល់ថា ក្រុមហ៊ុន OceanGate មិនយកចិត្តទុកដាក់លើបញ្ហាសុវត្ថិភាព។

ក៏ប៉ុន្តែ អ្នកខ្លះថា ប្រវត្តិសាស្ត្រនឹងបាត់ស្រមោល បើសិនដំណើរចុះទៅមើលសាកសព Titanic ត្រូវបានបញ្ឈប់ជារៀងរហូត។ ពួកគេយល់ថា វិស័យទេសចរណ៍ប្រភេទនេះនឹងងើបឡើងវិញ។

លោក Alan Whitefield ដែលជាប្រធានក្រុមហ៊ុន Silvercrest Submarines នៅប្រទេសអង់គ្លេស និយាយថា «វាដូចទៅនឹងវិស័យអាកាសចរណ៍។ ពេលមានយន្តហោះធ្លាក់ គ្រប់គ្នាតែងតែព្រួយបារម្ភ…។ ប៉ុន្តែច្រើនខែក្រោយមក ពួកគេក៏បន្តជិះយន្តហោះ និងភ្លេចរឿងរ៉ាវដែលបានកើតឡើង»៕

July 3, 2023

យន្តហោះដឹកអ្នកដំណើរល្បឿនលឿនជាងសំឡេង Overture អាចហោះបានជាង 2,000 គីឡូម៉ែត្រ/ម៉ោង

យន្តហោះ Overture របស់ក្រុមហ៊ុនអាម៉េរិក Boom Supersonic បំពាក់ម៉ាស៊ីនដែលមានកម្លាំងរុញច្រាន 16 តោន គ្រោងនឹងអាចដឹកអ្នកដំណើរបានពី 65 ទៅ 80 នាក់។

នៅក្នុងព្រឹត្តិការណ៍ពិព័រណ៍អាកាសចរណ៍ Paris Air Show ចាប់ពីថ្ងៃទី 19 ដល់ 25 មិថុនា នៅទីក្រុងប៉ារីស ក្រុមហ៊ុន Boom Supersonic បានប្រកាសកិច្ចព្រមព្រៀងជាបន្តបន្ទាប់ជាមួយនឹងអ្នកផ្គត់ផ្គង់ថ្មីៗ និងបង្ហើបឱ្យដឹងខ្លះៗអំពីគម្រោងយន្តហោះល្បឿនលឿនជាងសំឡេង Overture និងម៉ាស៊ីន Symphony។ នេះបើតាមទំព័រ New Atlas។

បណ្ដាដៃគូថ្មីៗរបស់ Boom Supersonic រួមមានដូចជា ក្រុមហ៊ុនអ៊ីតាលី Leonardo, ក្រុមហ៊ុនអេស្ប៉ាញ Aernnova និង Aciturri ជាដើម។ ក្រៅពីនេះ Boom Supersonic ក៏ប្រកាសព័ត៌មានស្ដីពីប្រព័ន្ធហោះហើរ បច្ចេកវិទ្យាអេឡិចត្រូនិច ឧបករណ៍ចុះចត ក៏ដូចជាម៉ាស៊ីនសម្រាប់យន្តហោះនេះផងដែរ។

ក្នុងនោះ ឥន្ធនៈ SAF (SAF-Sustainable aviation fuels) ក៏នឹងត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់យន្តហោះ Overture។ SAF គឺជាឥន្ធនៈអាកាសចរណ៍ដែលត្រូវបានកំណត់ថា អាចកកើតឡើងវិញបាន។

តាមគម្រោង Overture នឹងអាចដឹកអ្នកដំណើរបានចាប់ពី 65 ដល់ 80 នាក់ និងអាចហោះក្នុងល្បឿនកម្រិត Mach 1.7 (លឿនជាងសំឡេង 1.7 ដង) ឬប្រហែលនឹង 2,100 គីឡូម៉ែត្រ/ម៉ោង ពេលហោះលើសមុទ្រ។ Overture អាចត្រូវបានដាក់ឱ្យដំណើរការចាប់ពីឆ្នាំ 2029៕

June 28, 2023

រោងចក្រដំបូងគេបង្អស់នៅក្នុងទីអវកាស ចាប់ផ្ដើមដំណើរការ

(សហរដ្ឋអាម៉េរិក) – ក្រុមហ៊ុន Varda Space Industries នឹងផលិតឱសថ រួមនឹងវត្ថុធាតុផ្សេងៗទៀតនៅលើគន្លងតារាវិថីផែនដី តាមរយៈកាប៊ីនដែលហោះអមនឹងផ្កាយរណប។

ក្រុមហ៊ុន Varda Space Industries នៅរដ្ឋ California ប្រកាសថា បានទទួលជោគជ័យក្នុងការបាញ់បង្ហោះ W-Seres 1 ដែលជាផ្កាយរណបដំបូងរបស់ខ្លួន ឡើងទៅកាន់គន្លងគោចរផែនដី។ ក្រុមហ៊ុននេះកំពុងឆ្ពោះទៅរកការផលិតវត្ថុធាតុជាច្រើននៅក្នុងទីអវកាស។ វត្ថុធាតុទាំងនេះមិនអាចបង្កើតឡើងនៅលើផែនដី ឬអភិវឌ្ឍឆាប់រហ័សជាមួយនឹងគុណភាពខ្ពស់ជាង ធៀបនឹងនៅក្នុងស្ថានភាពគ្មានទំនាញផែនដី។

ផ្ទាំងសូឡារបស់រោងចក្រដំបូងក្នុងអវកាសនេះ បានបែរទៅរកព្រះអាទិត្យ និងចាប់ផ្ដើមពន្លាតខ្លួន។ នេះបើតាមការឱ្យដឹងរបស់ Varda បន្ទាប់ពីផ្កាយរណបបានហោះចូលដល់គន្លងគោចរ នៅក្នុងបេសកកម្ម Transporter-8 របស់ SpaceX កាលពីថ្ងៃទី 13 មិថុនា 2023។

ផ្កាយរណប W-Series 1 ត្រូវបានបំពាក់កាប៊ីនទម្ងន់ 90 គីឡូក្រាម ដែលត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីស្រាវជ្រាវឱសថ។ កាប៊ីននេះនឹងផ្ដាច់ខ្លួន មុនពេលចាប់ផ្ដើមហោះហើរក្នុងអវកាស ប៉ុន្តែនៅតែភ្ជាប់ជាមួយនឹងបណ្ដាញថាមពល កម្លាំងរុញច្រាន និងទំនាក់ទំនងចាំបាច់ដើម្បីកំណត់ទិស។ ក្នុងភារកិច្ចដំបូង បណ្ដាញខាងលើត្រូវបានផ្គត់ផ្គង់ដោយក្រុមហ៊ុន Rocket Lab។ បន្ទាប់មក ការពិសោធនឹងត្រូវបានធ្វើឡើងដោយរ៉ូបូតក្នុងកាប៊ីន។

សកម្មភាពរបស់ Varda គឺយោងទៅតាមការសិក្សាស្រាវជ្រាវផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រដែលបញ្ជាក់ថា ប្រូតេអ៊ីនក្នុងអវកាសអាចកកើតរចនាសម្ព័ន្ធល្អជាងធៀបនឹងនៅលើផែនដី ដោយសារតែបរិស្ថានមាន និងគ្មានទំនាញផែនដី។

បេសកកម្មដំបូងរបស់ Varda នឹងផ្ដោតទៅលើការអភិវឌ្ឍ ritonavir ក្នុងអវកាស។ Ritonavir គឺជាថ្នាំដែលតែងត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់ប្រឆាំងនឹង HIV ដែលជាវីរុសបង្កឱ្យមានជំងឺអេដស៍ ប៉ុន្តែប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ វាក៏ត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីព្យាបាលជំងឺកូវីដ-19។

ក្រោយពីការពិសោធរបស់ Varda បានបញ្ចប់ កាប៊ីននេះនឹងត្រូវបានផ្កាយរណបរុញទម្លាក់មកកាន់ផែនដី និងចុះចតដោយប្រើប្រាស់ឆត្រយោង មុនពេលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រប្រមូលយកវត្ថុធាតុឱសថ។

ក្រុមហ៊ុន Varda ត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយអតីតវិស្វករអេឡិចត្រូនិចអាកាសចរណ៍របស់ SpaceX លោក Will Bruye និង Delian Asparouhov។ គោលដៅរបស់ពួកគេគឺបង្កើតផលិតផលនានានៅក្នុងអវកាស ដែលរោងចក្រនៅលើផែនដីមិនអាច ឬពិបាកធ្វើបានល្អ៕

June 15, 2023

ករណីធ្លាក់យន្តហោះសម្លាប់មនុស្ស 229 នាក់ព្រោះតែឆេះខ្សែភ្លើង បានកែប្រែវិស័យអាកាសចរណ៍ទាំងមូល

គ្រោះថ្នាក់ធ្លាក់យន្តហោះដឹកមនុស្ស 229 នាក់កាលពីឆ្នាំ 1998 បានធ្វើឱ្យមានការកែប្រែជាច្រើននៅក្នុងស្ដង់ដាសុវត្ថិភាពរបស់វិស័យអាកាសចរណ៍ពិភពលោក។

កាលពីថ្ងៃទី 02 កញ្ញា 1998 ជើងហោះហើរលេខ 111 របស់យន្តហោះពាណិជ្ជកម្ម MD-11 បានចេញដំណើរពីទីក្រុង New York សហរដ្ឋអាម៉េរិក ទៅកាន់ប្រទេសស្វ៊ីស។ យន្តហោះនេះ ហោះឡើងដោយរលូតនៅវេលាម៉ោង 20 និង 18 នាទី។ ប៉ុន្តែ ពេលហោះឡើងដល់កម្ពស់ 10,100 ម៉ែត្រ ក្លិនអាក្រក់ក៏ចាប់ផ្ដើមភាយក្នុងកាប៊ីនអ្នកបើកបរ។ ពីឡុតក៏ដឹងថា ក្លិននេះភាយចេញពីប្រព័ន្ធម៉ាស៊ីនត្រជាក់ក្នុងកាប៊ីនពីឡុត ខណៈដែលកាប៊ីនអ្នកដំណើរមិនមានបញ្ហា។

បួននាទីក្រោយមក ក្លិនចម្លែកនេះក៏ភាយកាន់តែខ្លាំងនៅក្នុងកាប៊ីនពីឡុត អមនឹងផ្សែងពណ៌ស។ ពេលនេះទើបក្រុមអ្នកបើកបរដឹកថា មានអគ្គិភ័យក្នុងកាប៊ីន រួចក៏រាយការណ៍ដល់ស្ថាប័នគ្រប់គ្រងអាកាសចរណ៍។ ភ្លាមនោះ អណ្ដាតភ្លើងក៏ចាប់ផ្ដើមឆាបឆេះ ធ្វើឱ្យក្រុមពីឡុតមានពេលតិចតួចសម្រាប់ការចុះចតបន្ទាន់។ MD-11 ត្រូវបានបញ្ជាឱ្យចុះចតលើព្រលានយន្តហោះ Halifax Stanfield (កាណាដា) ដែលមានចម្ងាយជាង 100 គីឡូម៉ែត្រពីយន្តហោះ។

បួននាទីបន្ទាប់មកទៀត យន្តហោះក៏ហោះបានប្រហែល 50 គីឡូម៉ែត្រ។ ក្រុមហោះហើរក៏បានស្នើឱ្យអូសបន្លាយពេលវេលាហោះហើរដើម្បីបន្ទាបខ្លួន និងបញ្ចេញចោលឥន្ធនៈ។

នៅក្នុងអំឡុងពេលនោះ ក្រុមពីឡុតបានបិទចរន្តអគ្គិសនីក្នុងកាប៊ីន និងកង្ហារនៅលើពិតានយន្តហោះ ដែលនេះបានប្រែក្លាយលំហនៅពិតានទៅជាឧបករណ៍ស្រូបខ្យល់។ ភ្លាមនោះ ស្រាប់តែអណ្ដាតភ្លើងឆេះរាលដាលពេញកាប៊ីនពីឡុង ហើយផ្នែកជាច្រើនក៏លែងដំណើរការ ក្នុងនោះមានទាំងមុខងារបើបរស្វ័យប្រវត្ត និងអេក្រង់សម្រាប់មើលរបស់ពីឡុតផងដែរ។

MD-11 ក៏បាត់បង់ការគ្រប់គ្រងទាំងស្រុង។ ក្រុមហោះហើរបានផ្ដល់សញ្ញា «Mayday» ដែលរាយការណ៍អំពីគ្រោះអាសន្នកម្រិតខ្ពស់បំផុត ហើយក៏បាត់ទំនាក់ទំនង។ យន្តហោះនេះបានធ្លាក់ចុះមហាសមុទ្រនៅម៉ោង 22 និង 31 នាទី ក្នុងល្បឿន 555 គីឡូម៉ែត្រ/ម៉ោង ធ្វើឱ្យដងខ្លួនយន្តហោះខ្ទេចជារាប់លានបំណែកក្នុងរយៈពេលមិនដល់មួយវិនាទី។

ហេតុការណ៍ធ្លាក់យន្តហោះរបស់ក្រុមហ៊ុន Swissari នេះ បានសម្លាប់មនុស្ស 229 នាក់។ ក្រោយ MD-11 បានធ្លាក់ គណៈកម្មការសុវត្ថិភាពចរាចរណ៍កាណាដា (TSB) ក៏បានចាប់ផ្ដើមស៊ើបអង្កេតរកមូលហេតុ។ លទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវបង្ហាញថា អណ្ដាតភ្លើងបានចាប់ផ្ដើមឆេះចេញពីបណ្ដាញខ្សែភ្លើងខាងលើកាប៊ីនអ្នកបើកបរ ហើយរាលដាលយ៉ាងលឿន ធ្វើឱ្យផ្នែកជាច្រើនរបស់យន្តហោះត្រូវខូចខាត។ អេក្រង់នានានៅក្នុងកាប៊ីនអ្នកបើកបរបានខូច នាំឱ្យពីឡុតត្រូវរាវដើម្បីបញ្ជាយន្តហោះព្រោះមើលមិនឃើញ ហើយក៏ហោះខុសទិសដៅ និងធ្លាក់ចូលមហាសមុទ្រអាត្លង់ទិក។

យន្តហោះនេះមិនមានប្រព័ន្ធស្វែងរកប្រភពអណ្ដាតភ្លើង និងប្រព័ន្ធពន្លត់ភ្លើង ទើបក្រុមហោះហើរត្រូវប្រើច្រមុះដើម្បីហិតក្លិន ពេលនោះ ហេតុការណ៍បានប្រែជាអាក្រក់ណាស់ទៅហើយ។

TSB សន្និដ្ឋានថា មូលហេតុនៃគ្រោះថ្នាក់នេះគឺដោយសារ «ស្ដង់ដាគ្រប់គ្រងអគ្គិភ័យសម្រាប់វត្ថុធាតុក្នុងយន្តហោះ មិនសមស្រប»។

ក្រោយហេតុការណ៍ខាងលើ សំណើជាច្រើនត្រូវបានលើកឡើងដើម្បីកែលំអស្តង់ដានានានៅក្នុងយន្តហោះ។ សំណើទាំងនេះក៏បាននាំឱ្យមានការកែប្រែច្រើននៅក្នុងស្ដង់ដាសុវត្ថិភាពអាកាសចរណ៍របស់ស្ថាប័នគ្រប់គ្រងអាកាសចរណ៍ នៅក្នុងការផលិតយន្តហោះ និងវិស័យអាកាចរណ៍ទាំងមូលរបស់ពិភពលោក៕

June 7, 2023

តាក់ស៊ីហោះអគ្គិសនីល្បឿន 300 គីឡម៉ែត្រ/ម៉ោងរបស់ហូឡង់ នឹងកែប្រែវិស័យអាកាសចរណ៍

(ហូឡង់) – តាក់ស៊ីហោះ Electron 5 ដែលអាចដឹកអ្នកដំណើរបាន 5 នាក់ ដំណើរទាំងស្រុងដោយថាមពលអគ្គិសនី និងហោះហើរបានចម្ងាយ 750 គីឡូម៉ែត្រ។

បណ្ដាក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍បច្ចុប្បន្ន តែងតែជាអ្នកកំណត់កាលវិភាគនៃជើងហោះហើរ និងគោលដៅដែលត្រូវចុះចត។ ក៏ប៉ុន្តែ ក្រុមហ៊ុនធុរកិច្ចថ្មីរបស់ហូឡង់ Electron Aviation បំបែកការកំណត់នេះ នៅពេលផ្ដល់បណ្ដាញជើងហោះហើរមួយដែលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកដំណើរជ្រើសរើសពេលវេលា និងទីតាំងហោះហើរដោយសេរី។ Electron Aviation ក៏សហការជាមួយព្រលានយន្តហោះ Twente ដើម្បីផ្ដល់ការហោះហើរដែលមិនបំភាយឧស្ម័នកាបូន ដោយប្រើប្រាស់ Electron 5 ដែលជាយន្តហោះតាក់ស៊ីដំណើរការដោយអគ្គិសនីទាំងស្រុង នៅឆ្នាំ 2027។

Electron 5 អាចដឹកអ្នកដំណើរបាន 5 នាក់។ ភាគីក្រុមហ៊ុនបានអះអាងថា យន្តហោះអគ្គិសនីនេះនឹងនាំមកនូវផាសុកភាព និងបទពិសោធន៍ល្អដល់អតិថិជន។ នេះបើតាម Design Boom ចុះផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី 30 ឧសភា 2023។

យន្តហោះអគ្គិសនីនេះមានបង្អួចដែលអាចមើលឃើញគ្រប់ទិស ជួយឱ្យអ្នកដំណើរគយគន់ទេសភាពខាងក្រៅបានដោយងាយ។ Electron 5 ក៏បំពាក់ម៉ូទ័របម្រុងនៅខាងក្រោយដើម្បីធានាសុវត្ថិភាពក្នុងពេលហោះហើរ។ កៅអីក្នុងយន្តហោះនេះអាចបត់បែនបានល្អ ជួយឱ្យឱ្យអ្នកដំណើររៀបចំកន្លែងអង្គុយបានតាមចិត្ត។

យន្តហោះអគ្គិសនី Electron 5 គ្រោងនឹងហោះហើរលើកម្ពស់ 3,000 ម៉ែត្រ ហើយអាចហោះក្នុងល្បឿន 300 គីឡូម៉ែត្រ/ម៉ោង និងហោះបានចម្ងាយ 750 គីឡូម៉ែត្រ បន្ទាប់ពីបញ្ចូលថាមពលមួយពេញ។ ដោយសារតែជាសេវាកម្មតាមសំណើ ដូច្នេះតាក់ស៊ីហោះនេះ នឹងហោះហើរតែនៅពេលអតិថិជនបានកក់សំបុត្រតាមរយៈកម្មវិធីទូរស័ព្ទរបស់ក្រុមហ៊ុន។ ពីព្រលានយន្តហោះ Twente យន្តហោះអគ្គិសនី Electron 5 នេះ អាចទៅដល់ទីក្រុងបែរឡាំងរបស់អាល្លឺម៉ង់, ក្រុងឡុងដ៍របស់អង់គ្លេស ឬប៉ារីសរបស់បារាំង ដោយប្រើពេលមិនដល់ពីរម៉ោង៕

June 1, 2023

ទិដ្ឋភាពខាងក្នុងយន្តហោះដឹកអ្នកដំណើរដំបូងដែលផលិតដោយប្រទេសចិន

យន្តហោះដឹកអ្នកដំណើរដំបូងដែលផលិតដោយប្រទេសចិន និងមានឈ្មោះថា C919 ត្រូវបានអ្នកដំណើរវាយតម្លៃថា «ធំទូលាយល្មម» ខណៈដែលពីឡុតវាយតម្លៃថាជាយន្តហោះ «ល្អបំផុត»។

នៅឯព្រលានយន្តហោះអន្តរជាតិ Hongqiao កាលពីថ្ងៃទី 28 ឧសភា 2023 ជើងហោះហើរលេខ MU9191 របស់ China Eastern Airlines បានដឹកអ្នកដំណើរ 130 នាក់ ហោះឆ្ពោះទៅកាន់រដ្ឋធានីប៉េកាំង។

«ខ្ញុំធ្វើដំណើរតាមយន្តហោះជាញឹកញាប់។ ខ្ញុំយល់ថា កៅអីធំទូលាយល្មម ធ្វើឱ្យមានអារម្មណ៍ស្រួលខ្លួន» អ្នកស្រី Yu ដែលជាអ្នកដំណើរមួយរូប យល់ឃើញដូច្នេះ។

យន្តហោះ C919 ក៏បានចុះចតលើព្រលានយន្តហោះប៉េកាំង និងត្រូវបានទទួលស្វាគមន៍ដោយការបាញ់ទឹក ក្រោយពីធ្វើដំណើររយៈពេលពីរម៉ោងពីព្រលានយន្តហោះ Hongqiao នៅសៀងហៃ។

Zhao Hongbing ដែលជាប្រធានក្រុមហោះហើរ និយាយថា «យើងបានធ្វើការហោះហើរសាកល្បងជាង 100 ជើង ដោយហោះឡើង និងចុះចតរាប់សិបលើក។ និយាយរួម ខ្ញុំគិតថា យន្តហោះនេះល្អណាស់»។

C919 ត្រូវបានអ្នកដំណើរវាយតម្លៃថា «ធំទូលាយល្មម» ខណៈដែលពីឡុតវាយតម្លៃថាជាយន្តហោះ «ល្អបំផុត»

ពិធីប្រគល់វិញ្ញាបនបត្រទទួលស្គាល់ថា យន្តហោះ C919 សម្រេចបានស្ដង់ដានៅទីក្រុងប៉េកាំង ត្រូវបានធ្វើឡើងកាលពីថ្ងៃទី 29 កញ្ញា ឆ្នាំ 2019។ វិញ្ញាបនបត្រនេះត្រូវបានប្រគល់ដោយអាជ្ញាធរគ្រប់គ្រងអាកាសចរណ៍ស៊ីវិលចិន។

យន្តហោះដឹកអ្នកដំណើរដំបូងដែលផលិតដោយប្រទេសចិន មានឈ្មោះថា C919

«យើងមានម្ចាស់ការទាំងស្រុងលើដំណើរការនៃការរចនា ផលិត ធ្វើតេស្ត ត្រួតពិនិត្យ និងទទួលស្គាល់ ដែលនេះគឺជាសញ្ញាមួយបង្ហាញថា ប្រទេសចិនឈានចូលក្នុងក្រុមប្រទេសផលិតលំដាប់ខ្ពស់» លោក Zhang Yanzhong ទីប្រឹក្សាកម្មវិធី C919 នៃបណ្ឌិត្យសភាវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យាចិន អះអាងដូច្នេះ៕

May 29, 2023

SpaceX ធ្វើតេស្តបច្ចេកវិទ្យាខែលការពារប្រព័ន្ធទម្រយាន Starship

(សហរដ្ឋអាម៉េរិក) – SpaceX កំពុងពិសោធបច្ចេកវិទ្យាដែលជួយពង្រឹងផ្ទៃខាងក្រោមនៃប្រព័ន្ធទម្រដើម្បីអាចទ្រាំទ្រកម្លាំងដ៏ខ្លាំងរបស់ម៉ាស៊ីនរុញច្រានរ៉ុក្កែត Starship នៅពេលបាញ់បង្ហោះម្ដងៗ។

ប្រព័ន្ធទម្រនៅមូលដ្ឋាន Starbase របស់ SpaceX ក្នុងតំបន់ Texas ខាងត្បូង បានរងការខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរក្នុងការបាញ់បង្ហោះសាកល្បងដំបូងរបស់យាន Starship ដែលជារ៉ុក្កែតកម្លាំងខ្លាំងបំផុត កាលពីថ្ងៃទី 20 មេសា 2023។ កម្លាំងដ៏ខ្លាំងរបស់ម៉ាស៊ីន Raptor ចំនួន 33 គ្រឿងនៅជាន់ក្រោមបង្អស់របស់ Starship បានទម្លុះជារណ្ដៅនៅខាងក្រោមជើងរបស់ប្រព័ន្ធទម្រ ធ្វើឱ្យផ្ទាំងបេតុងត្រូវបែកបាក់ និងប៉ើងចេញឆ្ងាយពីកន្លែងដើម។ មួយថ្ងៃក្រោយការបាញ់បង្ហោះសាកល្បងខាងលើ SpaceX ក៏បានឱ្យដឹងថា ពួកគេកំពុងរកវិធីបង្កើតខែលទប់ទល់នឹងបញ្ហានេះ។

ការប្រឹងប្រែងរកវិធីទប់ទល់ក៏បានចាប់ផ្ដើមតាំងពីបីខែមុន។ ប្រព័ន្ធខែលនេះមិនទាន់បានត្រៀមខ្លួនរួចរាល់នៅឡើយសម្រាប់ការបាញ់បង្ហោះកាលពីថ្ងៃទី 20 មេសា ប៉ុន្តែ SpaceX នៅតែសម្រេចចិត្តធ្វើតេស្ត ព្រោះយល់ថា ស្រទាប់បេតុងខាងក្រោមប្រព័ន្ធជើងទម្រ Starship អាចទ្រាំទ្រការបាញ់បង្ហោះបានពីរលើក។ ក៏ប៉ុន្តែ បញ្ហានៅតែកើតឡើង ដូច្នេះ SpaceX ក៏បង្កើនសកម្មភាពដើម្បីបង្ហើយកិច្ចការបង្កើតខែលការពារដែលធ្វើពីដែកថែប។

ថ្មីៗនេះ SpaceX បានពិសោធកម្លាំងរបស់ខែលទប់ទល់កំណែដំបូង ដោយការប្រើប្រាស់កម្លាំងរបស់ម៉ាស៊ីន Raptor មួយគ្រឿង។ នៅក្នុងវីដេអូ 20 វិនាទី ដែល SpaceX បានចែករំលែកកាលពីថ្ងៃទី 19 ឧសភា គេឃើញថា នៅពេលចំហាយទឹកបានរសាត់អស់ នៅខាងចុងវីដេអូ ខែលនេះហាក់នៅរក្សាបានទម្រង់ដើម។

SpaceX កំពុងតែអភិវឌ្ឍយាន Starship ដើម្បីដឹកអ្នកអវកាសឡើងទៅកាន់ឋានព្រះចន្ទ និងភពអង្គារ។ ណាសាក៏ជ្រើសរើស Starship ធ្វើជាស្ថានីយចុះចតដំបូងដែលនាំមនុស្សទៅជាន់ដីរបស់ឋានព្រះចន្ទនៅក្នុងកម្មវិធី Artemis។

ការធ្វើតេស្តបច្ចេកវិទ្យាខែលការពារប្រព័ន្ធទម្រយាន Starship

បច្ចុប្បន្ន SpaceX កំពុងដុតដៃដុតជើងនៅក្នុងការផលិតយាន Starship ជាច្រើនគ្រឿងនៅឯមូលដ្ឋាន Starbase ហើយគ្រោងនឹងបាញ់បង្ហោះកំណែបន្ទាប់នៅប្រហែលពីរខែទៀត បើសិនប្រព័ន្ធខែលដែកការពារផ្ទៃជើងទម្របានត្រៀមខ្លួនរួចរាល់ និងបន្ទាប់ពីទទួលបានការអនុញ្ញាតពីរដ្ឋបាលអាកាសចរណ៍អាម៉េរិក៕

May 23, 2023

យន្តហោះធំជាងគេលើពិភពលោក ទម្លាក់យន្តហោះល្បឿនលឿនជាងសំឡេងបានសម្រេច

(សហរដ្ឋអាម៉េរិក) – យន្តហោះដែលមានស្លាបប្រវែង 117 ម៉ែត្ររបស់ក្រុមហ៊ុន Stratolaunch ទម្លាក់យន្តហោះគំរូដើមដែលមានល្បឿនលឿនជាងសំឡេងក្រោមប្រាំដង បានដោយជោគជ័យ នៅឯលំហសមុទ្រ California។

ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍អវកាស Stratolaunch នៅសហរដ្ឋអាម៉េរិក សម្រេចបានមួយជំហានសំខាន់ទៀតក្នុងការធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធបង្ហោះយន្តហោះល្បឿនលឿនជាងសំឡេងក្រោមប្រាំដង ក្លាយជាឧបករណ៍ដែលអាចប្រើប្រាស់បាន។ កាលពីសប្ដាហ៍កន្លង ក្រុមហ៊ុននេះសម្រេចបានជោគជ័យនៅពេលទម្លាក់យានសម្រាប់ធ្វើតេស្ត Talon-0 (TA-0) ពីយន្តហោះ Roc។

ដោយមានដងខ្លួនចំនួនពីរ មានម៉ាស៊ីន Boeing 747 ចំនួន 6 គ្រឿង, កង់ចំនួន 28 គ្រាប់ និងស្លាបប្រវែង 117 ម៉ែត្រ (វែងជាងទីលានបាល់ទាត់) Roc គឺជាយន្តហោះធំជាងគេបង្អស់លើពិភពលោក បើគិតទៅតាមប្រវែងស្លាប។ នេះបើតាមទំព័រ Space។

Roc ហោះឡើងពីព្រលាន Mojave នៅ California ខាងត្បូង កាលពីព្រឹកថ្ងៃទី 13 ឧសភា ចាប់ផ្ដើមជើងហោះហើរសាកល្បងលើកទី 11។ Roc នាំយកយានសម្រាប់ធ្វើតេស្ត TA-0 បំពាក់នៅចន្លោះដងខ្លួនទាំងពីររបស់វា និងហោះទៅទិសខាងលិច ហើយទម្លាក់ TA-0 នៅពេលទៅដល់លំហសមុទ្រ California។ TA-0 ទម្លាក់ខ្លួនចុះលើផ្ទៃទឹកសមុទ្រ ទៅតាមការគ្រោងទុក ខណៈ Roc ហោះត្រលប់មកចុះចតវិញ ក្រោយបេសកកម្មសាកល្បងរយៈពេលប្រហែលបួនម៉ោងបានបញ្ចប់។

Stratolaunch មានគម្រោងប្រើប្រាស់ Roc ដើម្បីដឹកយន្តហោះគ្មានមនុស្សបើកបរ ល្បឿនលឿនជាងសំឡេងក្រោមប្រាំដង Talon-A (TA-1) ឡើងទៅកាន់កម្ពស់ 10,000 ម៉ែត្រ។ នៅទីនោះ វានឹងត្រូវបានផ្ដាច់ចេញពី Roc ដើម្បីហោះហើរដោយខ្លួនឯង។ TA-1 ដំណើរការដោយរ៉ុក្កែត នឹងបន្តហោះក្នុងល្បឿន Mach 5 (6,174 គីឡូម៉ែត្រ/ម៉ោង) មុនពេលចុះចតដោយស្វ័យប្រវត្ត៕

May 16, 2023

Tag: អាកាសចរណ៍