តារា - La Reine Media

ក្រុមមហាអំណាចអវកាស និង «អ្នកលេងជើងថ្មី» ក្នុងដំណើរទៅកាន់ឋានព្រះចន្ទ

ការបាញ់បង្ហោះយានអវកាសចុះចតលើឋានព្រះចន្ទរបស់រុស្ស៊ី កាលពីថ្ងៃទី 11 សីហា គឺជាការប្រឹងប្រែងថ្មីក្នុងការប្រកួតប្រជែងឡើងទៅកាន់ឋានព្រះចន្ទ ដែលនៅទីនេះមានទាំង «អ្នកលេងជើងចាស់» និង «អ្នកលេងជើងថ្មី»។

ប្រទេសចិន

ប្រទេសដែលមានសេដ្ឋកិច្ចធំជាងគេលំដាប់ទីពីរក្នុងពិភពលោក បាន និងកំពុងវិនិយោគរាប់ពាន់លានដុល្លារទៅក្នុងកម្មវិធីអវកាស ដោយមានគោលដៅតាមឱ្យទាន់សហរដ្ឋអាម៉េរិក និងរុស្ស៊ី។ ឆ្នាំ 2003 ប្រទេសចិនបានក្លាយជាប្រទេសទីបីដែលនាំមនុស្សឡើងទៅកាន់គន្លងតារាវិថី។ ឆ្នាំ 2022 ស្ថានីយអវកាសធានហ្កុង (Tiangong) ត្រូវបានដំឡើងជារៀងអក្សរ T រួចរាល់។

ចិនក៏បាននាំយកបណ្ដារ៉ូបូតស្វ័យប្រវត្តឡើងទៅកាន់ភពអង្គារ និងព្រះចន្ទដោយជោគជ័យ។ ប្រទេសនេះក៏មានគម្រោងនាំមនុស្សឡើងទៅជាន់ដីឋានព្រះចន្ទក្នុងឆ្នាំ 2030 និងសងសង់មូលដ្ឋាននៅទីនោះផងដែរ។

សហរដ្ឋអាម៉េរិក

តាមផែនការក្នុងកម្មវិធី Artemis ណាសាគ្រោងនឹងបំពេញបេសកកម្មជាច្រើនសម្រាប់ការឡើងទៅកាន់ឋានព្រះចន្ទជាថ្មីនៅឆ្នាំ 2025 ហើយរស់នៅយូរអង្វែងនៅទីនោះ ដើម្បីអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យាសម្រាប់ដំណើរឆ្ពោះទៅកាន់ភពអង្គារ។

ដើមសប្ដាហ៍នេះ ណាសាឱ្យដឹងថា Artemis 3 អាចនឹងមិននាំមនុស្សចុះចតលើឋានព្រះចន្ទ ប៉ុន្តែប្រការនេះគឺអាស្រ័យលើកត្តាសំខាន់មួយចំនួន មានដូចជា ប្រព័ន្ធចុះចតរបស់ SpaceX ជាដើម។

ប្រទេសរុស្ស៊ី

ការបាញ់បង្ហោះ Luna-25 របស់រុស្ស៊ីកាលពីថ្ងៃទី 11 សីហា 2023 គឺជាលើកដំបូងដែលប្រទេសនេះដាក់គោលដៅលើឋានព្រះចន្ទ រាប់ចាប់ពីឆ្នាំ 1976 នៅពេលបេសកកម្ម Luna-24 បាននាំយកសំណាកដីព្រះចន្ទមកកាន់ផែនដីដោយជោគជ័យ។ Luna-25 គឺជាបេសកកម្មដំបូងនៃផែនការព្រះចន្ទថ្មីរបស់ទីក្រុងមូស្គូ។

ក្រុម «អ្នកលេងជើងថ្មី»

ការរីកចម្រើនរបស់បច្ចេកវិទ្យាបាន និងកំពុងជួយកាត់បន្ថយការចំណាយសម្រាប់បណ្ដាបេសកកម្មអវកាស ដែលបើកផ្លូវឱ្យក្រុមប្រទេសថ្មីចូលរួមប្រកួតប្រជែង។ យានអវកាសរបស់ឥណ្ឌា Chandrayaan-3 បានចូលដល់គន្លងតារាវិធីព្រះចន្ទកាលពីដើមខែសីហានេះ ដើម្បីត្រៀមសម្រាប់ការចុះចតនៅចុងខែ។

ក៏ប៉ុន្តែ ការឡើងទៅជាន់ដីឋានព្រះចន្ទ មិនមែនជារឿងងាយស្រួលឡើយ។ អង្គការមិនស្វែងរកកម្រៃ SpaceIL របស់ប្រទេសអ៊ីស្រាអែល បានបាញ់បង្ហោះយានចុះចតលើឋានព្រះចន្ទ Beresheet កាលពីឆ្នាំ 2009 ប៉ុន្តែបានបរាជ័យ។ កាលពីខែមេសាឆ្នាំ 2023 ក្រុមហ៊ុនជប៉ុន ISpace ក៏បានបន្តទទួលបរាជ័យក្នុងការប្រកួតប្រជែងនាំស្ថានីយអវកាសទៅចុះចតលើឋានព្រះចន្ទ។

ក្រុមហ៊ុនពីររបស់អាម៉េរិក គឺ Astrobotic និង Intuitive Machines ក៏នឹងធ្វើការបាញ់បង្ហោះយានទៅចុះចតលើឋានព្រះចន្ទនៅចុងឆ្នាំនេះ៕

August 12, 2023

យន្តហោះអវកាស Virgin Galactic ដឹកភ្ញៀវឯកជនលើកដំបូង

ក្រុមហ៊ុន Virgin Galactic អនុវត្តជើងហោះហើរដែលមានឈ្មោះថា «Galactic 02» កាលពីថ្ងៃទី 10 សីហា 2023 នាំមនុស្ស 6 នាក់ឡើងទៅកាន់ទីអវកាសក្បែរគន្លងតារាវិថី និងត្រលប់មកផែនដីដោយសុវត្ថិភាព។

Virgin Galactic ប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធបាញ់បង្ហោះដែលរួមមាន យន្តហោះអវកាស VSS Unity 6 កៅអី និងយន្តហោះដឹកជញ្ជូនដែលមានដងខ្លួនពីរ VMS Eve។ VMS Eve នាំ VSS Unity ឡើងទៅកាន់កម្ពស់ប្រហែល 15,000 ម៉ែត្រ រួចទម្លាក់ចុះដើម្បីឱ្យ VSS Unity បញ្ឆេះម៉ាស៊ីនរ៉ុក្កែត បន្តហោះទៅទីអវកាសក្បែរគន្លងតារាវិថីផែនដី។

VMS Eve ហោះឡើងពីព្រលានយានអវកាស Spaceport America នៅ New Mexico នាម៉ោង 10 និង 30 នាទី ថ្ងៃទី 10 សីហា (ម៉ោងក្នុងស្រុក) ប្រហែលម៉ោង 21 កន្លះនៅកម្ពុជា។ បន្ទាប់ពីហោះឡើងបានប្រហែល 45 នាទី យន្តហោះនេះក៏ទម្លាក់ VSS Unity។ VSS Unity ហោះក្នុងល្បឿន Mach 3 (3,705 គីឡូម៉ែត្រ/ម៉ោង) និងឡើងដល់កម្ពស់ 88.5 គីឡូម៉ែត្រ មុនពេលត្រលប់មកកាន់ផែនដី។ VSS Unity ចុះចតលើព្រលាន Spaceport America នៅម៉ោង 11 កន្លះ ថ្ងៃទី 10 សីហា (ម៉ោង 22 កន្លះនៅកម្ពុជា)។

ភ្ញៀវលើ VSS Unity បានឆ្លងកាត់បទពិសោធន៍គ្មានទំនាញផែនដី និងទស្សនាភាពកោងរបស់ផែនដីនៅកណ្ដាលផ្ទៃមេឃងងឹត ក្នុងរយៈពេលច្រើននាទី។

Galactic 2 គឺជាជើងហោះហើរទៅកាន់ទីអវកាសលើកទី 7 របស់ Virgin Galactic និង VSS Unity ក្នុងនោះ 5 ជើងដំបូងគឺជាការហោះហើរសាកល្បង។ ថ្លៃសំបុត្រសម្រាប់ហោះហើរជាមួយ VSS Unity បច្ចុប្បន្នគឺ 450,000 ដុល្លារ។

August 11, 2023

Ronaldo ជួយឱ្យ Al Nassr ឡើងដល់វគ្គផ្ដាច់ព្រ័ត្រ Arab Champions Cup

(អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត) – កំពូលតារាបាល់ទាត់វ័យ 38 ឆ្នាំ លោក Cristiano Ronaldo រកបានមួយគ្រាប់ពីការទាត់បាល់ពិន័យ នៅក្នុងការប្រកួតដែល Al Nassr ឈ្នះ Al Shorta ដោយលទ្ធផល 1-0 ក្នុងវគ្គពាក់កណ្ដាលផ្ដាច់ព្រ័ត្រនៅ Arab Club Champions Cup។

ក្រោយសំឡេងកញ្ចែបញ្ចប់ការប្រកួត ក្រុមកីឡាកររបស់ Al Nassr រត់មកឱបគ្នា ហើយពួកគេបានសម្ដែងការត្រេកអរខ្លាំងចំពោះអ្នកចាំទី Alaqidi ដែលជួយសង្គ្រោះបានមួយគ្រាប់នៅចុងការប្រកួត។

ក្រោយការប្រកួតនេះ Al Nassr មានសិទ្ធិឡើងទៅវគ្គផ្ដាច់ព្រ័ត្រ ដែលនៅទីនោះ ពួកគេនឹងត្រូវប៉ះ Al Hilal ឬ Al Shabab ក្នុងថ្ងៃទី 12 សីហាខាងមុខ។

https://www.youtube.com/watch?v=Gj2kE-a85iU

Ronaldo សុទ្ធតែរកបានគ្រាប់បាល់ឈ្នះក្នុងបួនប្រកួតបន្តបន្ទាប់ នាំឱ្យគាត់ហក់ឡើងទៅកំពូលតារាងចំណាត់ថ្នាក់ «ស្ដេចកម្ទេចទី» ដែលនៅពីលើ Karim Benzema។

Arab Club Champions Cup គឺជាពានរង្វាន់ប្រចាំឆ្នាំសម្រាប់បណ្ដាក្លឹបនៅក្នុងសហគមន៍អារ៉ាប់ក្នុងតំបន់មជ្ឈិមបូព៌ា និងអាហ្វ្រិកខាងជើង។ ពានរង្វាន់នេះធ្វើឡើងពីថ្ងៃទី 27 កក្កដា ដល់ 12 សីហា ឆ្នាំ 2023 នៅប្រទេសអារ៉ាប៊ីសាអូឌីត និងមានក្រុមបាល់ទាត់ចំនួន 16 ចូលរួម៕

August 10, 2023

របៀបដែល ណាសា (NASA) ប្រើប្រាស់ដែនទំនាញ និងរលកវិទ្យុ ដើម្បីសិក្សាភព និងព្រះច័ន្ទ

ទីភ្នាក់ងារអវកាសអាម៉េរិក (ណាសា) កំពុងតែប្រើប្រាស់អង់តែនវិទ្យុនៅលើដីដើម្បីទាក់ទងជាមួយយានអវកាសរាប់សិបគ្រឿងរបស់ខ្លួន ដែលកំពុងធ្វើសកម្មភាព និងស្រាវជ្រាវវត្ថុអវកាសនានា។

ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ និងវិស្វករកំពុងទាក់ទង និងបញ្ជាយានអវកាសទាំងឡាយរបស់ពួកគេដែលស្ថិតនៅទីអវកាសសែនឆ្ងាយ តាមរយៈប្រព័ន្ធអវកាសជ្រៅ ជាបណ្ដាញដែលមានអង់តែនវិទ្យុខ្នាតយក្សរបស់ណាសា។

បណ្ដាញអវកាសជ្រៅ ឬ DSN មិនត្រឹមតែជាសេវាបញ្ជូនទិន្នន័យនោះទេ វាក៏ត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់ការពិសោធវិទ្យាសាស្ត្រស្ដីពីកម្លាំងទំនាញ និងរលកវិទ្យុផងដែរ។ តើវិទ្យាសាស្ត្រកម្លាំងទំនាញ និងរលកវិទ្យុគឺជាអ្វី? ធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីឱ្យវាជួយដល់មនុស្សក្នុងការស្វែងយល់បន្ថែមពីបណ្ដាភព ព្រះចន្ទ រួមនឹងអាចម៍ផ្កាយនានានៅក្នុងប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ?

គ្រប់គ្នាសុទ្ធតែបានដឹងអំពីកម្លាំងទំនាញ។ នោះគឺជាកម្លាំងដែលជួយឱ្យវត្ថុមួយស្រូបទាញយកវត្ថុដទៃៗ ឧទាហរណ៍ដូចជា ភពមួយស្រូបទាញយានអវកាសឱ្យហោះសំដៅទៅរកវាជាដើម។ កម្លាំងទំនាញក៏ជាកម្លាំងដែលជួយឱ្យភពទាំងឡាយគោចរទៅតាមគន្លងតារាវិថីជុំវិញព្រះអាទិត្យផងដែរ។

នៅលើផែនដី មនុស្សប្រើប្រាស់ ឬឆ្លងកាត់កម្លាំងទំនាញជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ នៅពេលទម្លាក់វត្ថុមួយ វានឹងធ្លាក់មកលើដីកាន់តែលឿន ព្រោះតែកម្លាំងទំនាញរបស់ផែនដីធ្វើឱ្យវត្ថុនោះធ្លាក់ចុះក្នុងល្បឿនកាន់តែលឿន។ យានអវកាសដែលហោះសំដៅភពណាមួយក្នុងល្បឿនលឿន ឬយឺតគឺអាស្រ័យទៅលើម៉ាសរបស់ភពនោះ។ ម៉ាសកាន់តែតូច កម្លាំងទំនាញក៏កាន់តែតិច។

សភាពនៃទំនាញ បូករួមនឹងចំណេះដឹងស្ដីពីរលកវិទ្យុ ជួយឱ្យមនុស្សប្រើប្រាស់កម្លាំងទំនាញដើម្បីស្រាវជ្រាវភពនានាក្នុងប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ។ បន្ទាប់ពីទៅដល់គោលដៅ យានអវកាសនឹងប្រើប្រាស់អង់តែនវិទ្យុដើម្បីទាក់ទងមកកាន់ DSN នៅលើផែនដី ហើយបណ្ដាញនេះនឹងបញ្ជូនរលកវិទ្យុត្រលប់ទៅឱ្យយានអវកាសវិញ។

យានអវកាសនីមួយៗ គោចរទៅតាមគន្លងដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានកំណត់ ហើយនឹងបញ្ជូនរលកវិទ្យុនៅពេលហោះជុំវិញគោលដៅ។ ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ និងវិស្វករអាចគណនាឃើញទីតាំង និងល្បឿនរបស់យានអវកាស តាមរយៈការវាស់វែងទៅលើការប្រែប្រួលរបស់ប្រេកង់រលកវិទ្យុរបស់យាន។ ប្រការនេះអាចទៅរួចក៏ដោយសារតែ Doppler ដែលជាបាតុភូតធ្វើឱ្យសារ៉ែនរថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់មានសំឡេងខុសប្លែកពីគ្នា នៅពេលវាផ្លាស់ទីសំដៅមករកអ្នក និងពេលវាចាកចេញទៅឆ្ងាយពីអ្នក។

បាតុភូត Doppler ដែលត្រូវបានសង្កេតនៅទីនេះគឺនៅពេលយានអវកាស និងអង់តែន DSN ផ្លាស់ទីបែរទៅរកគ្នា។ ភាពខុសគ្នារវាងប្រេកង់របស់រលកវិទ្យុដែលយានអវកាសបញ្ជូនមកនៅពេលវាគោចរជុំវិញលើគន្លងតារាវិថី និងរលកសញ្ញាដែលទទួលបាននៅលើផែនដី នាំមកនូវព័ត៌មានលំអិតស្ដីពីវិសាលភាពនៃដែនទំនាញរបស់វត្ថុអវកាសមួយ។ ឧទាហរណ៍៖ បើសិនកម្លាំងទំនាញខ្លាំងជាងបន្តិច យានអវកាសនឹងបង្កើនល្បឿនលឿនជាងមុនបន្តិច ប៉ុន្តែបើកម្លាំងទំនាញរបស់វត្ថុអវកាសនោះខ្សោយបន្តិច យានអវកាសក៏បង្កើនល្បឿនយឺតជាងបន្តិច។

តាមរយៈការអភិវឌ្ឍរូបមន្តស្ដីពីដែនទំនាញរបស់វត្ថុអវកាស ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវអាចវិភាគព័ត៌មានស្ដីពីរចនាសម្ព័ន្ធខាងក្នុងរបស់វត្ថុអវកាស ដោយប្រើប្រាស់ DSN៕

August 10, 2023

ក្រុមហ៊ុនចិន និងគម្រោងបាញ់បង្ហោះរ៉ុក្កែតដែលអាចប្រើប្រាស់ឡើងវិញ

Galactic Energy ដែលជាក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាមួយរបស់ចិន អាចបង្កើតរបត់ថ្មីនៅក្នុងការប្រកួតប្រជែងក្នុងវិស័យអវកាសចរណ៍អន្តរជាតិ ដែលបច្ចុប្បន្នកំពុងត្រូវបាននាំមុខដោយក្រុមហ៊ុនអាម៉េរិក SpaceX។

កាលពីឆ្នាំ 2017 ក្រុមហ៊ុនអវកាស SpaceX (សហរដ្ឋអាម៉េរិក) ដែលគ្រប់គ្រងដោយមហាសេដ្ឋី Elon Musk បានបង្កើតប្រវត្តិសាស្ត្រមួយ ដោយទទួលបានជោគជ័យក្នុងការបាញ់បង្ហោះរ៉ុក្កែត Falcon 9 ដែលប្រើប្រាស់រួចហើយ។

ពេលនេះ Galactic Energy ដែលជាក្រុមហ៊ុនមួយរបស់ចិន ក៏មានឱកាសធ្វើដូច SpaceX។ បើសិនបេសកកម្មបាញ់បង្ហោះនេះបានជោគជ័យ វានឹងជួយឱ្យប្រទេសចិនបោះជំហានមួយធំទៀតនៅក្នុងការប្រកួតប្រជែងក្នុងវិស័យអវកាស។

កាលពីចុងខែកក្កដាកន្លងទៅ Galactic Energy បានប្រកាសថា កំពុងសាកល្បងបច្ចេកវិទ្យាម៉ាស៊ីនប្រតិកម្មរបស់រ៉ុក្កែតរុញច្រានមួយប្រភេទ។ នេះគឺជាផ្នែកមួយដែលនឹងជួយឱ្យរ៉ុក្កែតចុះចតដោយសុវត្ថិភាព ដើម្បីអាចប្រើប្រាស់ឡើងវិញ។

តំណាងរបស់ Galactic Energy ឱ្យដឹងថា អត្រានៃការល្អៀងរបស់គន្លងគោចរ និងចំណុចចុះចត រួមនឹងតួលេខផ្សេងទៀតរបស់ម៉ាស៊ីននេះ សុទ្ធតែឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការនៃការរចនា។ ការធ្វើតេស្តគឺជាផ្នែកមួយនៅក្នុងគម្រោងប្រើប្រាស់ឡើងវិញនូវរ៉ុក្កែត Pallas 1 ក្នុងបេសកកម្មដែលនឹងធ្វើឡើងនៅឆ្នាំ 2024។

សហរដ្ឋអាម៉េរិកកំពុងនាំមុខក្នុងវិស័យរ៉ុក្កែតប្រើប្រាស់ឡើងវិញ

រ៉ុក្កែត Pallas 1 ត្រូវបានផលិតឡើងដើម្បីអាចដឹកទំនិញទម្ងន់ 5,000 គីឡូក្រាម ឡើងទៅកាន់គន្លងតារាវិថីកម្រិតទាបរបស់ផែនដី ហើយវិលត្រលប់មកចុះចតដោយឈរត្រង់ដូចទៅនឹងបណ្ដារ៉ុក្កែតរបស់ SpaceX ក៏ដូចជាគម្រោងរបស់ SpaceX សម្រាប់រ៉ុក្កែត Falcon 9 នៅឆ្នាំ 2025។

គិតមកដល់បច្ចុប្បន្ន ប្រទេសចិនមិនទាន់បានបាញ់បង្ហោះរ៉ុក្កែតដែលអាចប្រើប្រាស់ឡើងវិញណាមួយនៅឡើយ។ នេះនៅតែជាវិស័យដែលកំពុងត្រូវបាននាំមុខដោយបណ្ដាក្រុមហ៊ុននៅសហរដ្ឋអាម៉េរិក។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គ្រប់យ៉ាងនឹងបានប្ដូរផ្លាស់ បើសិនបណ្ដាក្រុមហ៊ុនចិន មានជាអាទិ៍ Galactic Energy, Landspace, iSpace, Deep Blue Aerospace, CAS Space និង Space Pioneer ជាដើម ទទួលបានជោគជ័យក្នុងការបាញ់បង្ហោះរ៉ុក្កែតដែលអាចប្រើប្រាស់ឡើងវិញ៕

August 9, 2023

ដុំភ្លើងដែលឆាបឆេះផ្ទុះកក្រើកមេឃនៅអូស្ត្រាលី អាចជារ៉ុក្កែតរបស់រុស្ស៊ី

ដុំភ្លើងយ៉ាងភ្លឺ និងសំឡេងផ្ទុះលាន់កក្រើកមេឃរបស់រដ្ឋ Victoria នៅអូស្ត្រាលីកាលពីពេលថ្មីៗនេះ អាចគ្រាន់តែជាបំណែកនៃរ៉ុក្កែតរបស់ប្រទេសរុស្ស៊ី នៅក្នុងការបាញ់បង្ហោះផ្កាយរណបក្នុងថ្ងៃជាមួយគ្នា នៅវាកំពុងធ្លាក់។

7 News Australia កាលពីថ្ងៃទី 08 សីហា បានផ្សាយថា ដុំភ្លើងបានបង្ហាញខ្លួនកាលពីថ្ងៃទី 07 សីហា ធ្វើឱ្យប្រជាជននៅ Melbourne ដែលជាទីក្រុងរដ្ឋបាលរបស់រដ្ឋ Victoria និងតំបន់មួយចំនួនផ្សេងទៀតរបស់រដ្ឋនេះ បានទស្សនាទិដ្ឋភាពដ៏អស្ចារ្យ។

ព័ត៌មានដំបូងៗនិយាយថា ដុំភ្លើងនេះអាចជាអាចម៍ផ្កាយកំពុងធ្លាក់។ ប៉ុន្តែ ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របញ្ជាក់ថា នោះគឺជាបំណែកមួយនៃសំរាមអវកាស។ នេះបើតាមទំព័រ Space។

អ្នកតារាសាស្ត្រនៅសហរដ្ឋអាម៉េរិក និយាយថា ដុំភ្លើងនោះគឺជាកំណាត់ទីបីរបស់រ៉ុក្កែត Soyuz 2 ដែលត្រូវបានរុស្ស៊ីបាញ់បង្ហោះពីព្រលានយានអវកាស Plesetsk នៅភាគពាយព្យប្រទេសរុស្ស៊ី មុននោះច្រើនម៉ោងប៉ុណ្ណោះ។

រ៉ុក្កែតនេះមានភារកិច្ចនាំយកផ្កាយរណប GLONASS-K2 របស់ប្រទេសរុស្ស៊ី ឡើងទៅកាន់ទីអវកាស។

តាមការគណនារបស់ក្រុមអ្នកជំនាញ ដងខ្លួនរបស់រ៉ុក្កែតរុស្ស៊ីខាងលើ ត្រូវធ្លាក់ត្រលប់មកកាន់ផែនដីនៅភាគអាគ្នេយ៍នៃតំបន់ Tasmania លើមហាសមុទ្រធំធេង បន្ទាប់ពីបានបាញ់បង្ហោះ។ នៅតាមផ្លូវធ្លាក់ត្រលប់មកកាន់ផែនដី កំណាត់ខាងក្រោមរបស់រ៉ុក្កែតនេះបានបញ្ចេញពន្លឺលើផ្ទៃមេឃរបស់អូស្ត្រាលី ដោយសារតែឆេះ នៅពេលកកិតនឹងបរិយាកាស៕

August 9, 2023

យានអវកាសអឺរ៉ុបរកឃើញតម្រុយទាក់ទងនឹង «ភាពចម្លែកខុសគេ» នៃបរិយាកាសព្រះអាទិត្យ

យានអវកាសមួយគ្រឿងដែលកំពុងតែធ្វើសកម្មភាពជុំវិញព្រះអាទិត្យ បានរកឃើញចម្លើយសម្រាប់សំណួរដែលសួរថា «តើព្រះអាទិត្យគឺជាវត្ថុអវកាសដែលខុសគេក្នុងចំណោមតារានៅក្នុងចក្រវាល?»។

ច្រើនទសវត្សរ៍កន្លង ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានដឹងថា ព្រះអាទិត្យហាក់បីដូចជាខុសពីគេ ធៀបនឹងផ្កាយនានាដែលធ្លាប់ត្រូវបានសង្កេត។ ព្រះអាទិត្យបានបំបែករាល់ទម្រង់ស្ដីពីផ្កាយ ព្រោះវាមានបរិយាកាសដែលក្ដៅមិនសមហេតុផល។

សីតុណ្ហភាពក្នុងបរិយាកាសខាងលើរបស់ព្រះអាទិត្យ (ស្រទាប់កូរ៉ូណា – corona) អាចឡើងដល់ជាង 1.1 លានអង្សាសេ ស្របពេលដែលតំបន់ហ្វូតូសហ្វៀ (Photosphere) ដែលជាស្រទាប់លើបំផុតរបស់ព្រះអាទិត្យដែលនៅខាងក្រោម និងមានចម្ងាយ 1,600 គីឡូម៉ែត្រពីបរិយាកាសកូរ៉ូណា បែរជាមានកម្ដៅត្រឹមតែ 5,500 អង្សាសេទៅវិញ។

តាមធម្មតា បរិយាកាសរបស់ផ្កាយមួយដួងត្រូវបានដុតកម្ដៅដោយសារប្រតិកម្មនុយក្លេអែរនៅខាងក្នុងស្នូលរបស់វា។ ដូច្នេះ ស្រទាប់បរិយាកាសខាងលើរបស់ផ្កាយ មិនអាចមានកម្ដៅខ្ពស់ជាង 200 ដង ធៀបនឹងស្រទាប់ខាងក្រោមឡើយ។ ស្រទាប់បរិយាកាសកូរ៉ូណារបស់ផ្កាយ គួរណាស់តែត្រូវត្រជាក់ជាងស្រទាប់ហ្វូតូសហ្វៀ។

ប្រការនេះបង្ហាញថា នៅមានអ្វីមួយដែលមនុស្សមិនទាន់ដឹង កំពុងតែដុតកម្ដៅផ្កាយមេរបស់ផែនដី។ នោះជាសំណួរដែលមិនមានចម្លើយនៅក្នុងរយៈពេល 80 ឆ្នាំកន្លង។

ថ្មីៗនេះ យានអវកាសព្រះអាទិត្យ (SO) របស់ទីភ្នាក់ងារអវកាសអឺរ៉ុប (ESA) បានរកឃើញអ្វីមួយយ៉ាងចម្លែក៖ រលកម៉េញេទិចប្រេកង់ខ្ពស់ ដែលភាយពាសពេញស្រទាប់បរិយាកាសកូរ៉ូណា។

ពីតំបន់ដែលមានចម្ងាយ 42 គីឡូម៉ែត្រពីព្រះអាទិត្យ យាន SO បានប្រើប្រាស់តេឡេស្កុប EUI របស់បែលហ្ស៊ិក ដើម្បីថតយករូបភាពស្រទាប់បរិយាកាសខាងលើរបស់ព្រះអាទិត្យ ជាមួយនឹងកម្រិតភាពច្បាស់ខ្ពស់មិនធ្លាប់មាន។ ហើយពួកគេក៏បានឃើញរលកម៉ាញេទិចតូចៗដែលសាយភាយកាត់តាមពន្លឺប្លាស្មាក្នុងស្រទាប់បរិយាកាសដ៏ក្ដៅនេះ។

អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រក៏បន្តវិភាគលើការស្រាវជ្រាវកន្លង និងបានដឹងថា ទម្រង់រលកម៉ាញេទិចប្រេកង់ខ្ពស់ដែលកើតឡើងដដែលៗក្នុងល្បឿនលឿន អាចដុតកម្ដៅស្រទាប់បរិយាកាសកូរ៉ូណារបស់ព្រះអាទិត្យក្នុងកម្រិតខ្ពស់គួរឱ្យកត់សម្គាល់។

ក៏ប៉ុន្តែ អ្វីដែលបានរកឃើញនេះមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់នៅឡើយ។ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រកំពុងតែបន្តស្វែងរកចម្លើយដែល «ក្បោះក្បាយ» ជាងនេះ ដើម្បីយល់ច្បាស់អំពីរបៀបដែលស្រទាប់បរិយាកាសកូរ៉ូណារបស់ព្រះអាទិត្យត្រូវបានដុតកម្ដៅ និងបង្កើតបានជាបរិយាកាសព្រះអាទិត្យដែលមានលក្ខណៈខុសគេបែបនេះ៕

August 9, 2023

បើមានមនុស្សស្លាប់ក្នុងទីអវកាស តើនឹងមានរឿងអ្វីកើតឡើង ហើយត្រូវដោះស្រាយយ៉ាងណា?

វិធីចាត់ចែងសាកសពនៅពេលមានមនុស្សស្លាប់ក្នុងទីអវកាស គឺអាស្រ័យលើគម្លាតជាមួយនឹងផែនដី រួមនឹងកត្តាជាច្រើនផ្សេងទៀត។

ចាប់តាំងពីមនុស្សលោកបានចាប់ផ្ដើមស្រាវជ្រាវទីអវកាសកាលពីជាង 60 ឆ្នាំមុន មកដល់បច្ចុប្បន្នមានមនុស្សចំនួន 20 នាក់បានបាត់បង់ជីវិត រួមមាន 14 នាក់នៅក្នុងគ្រោះថ្នាក់យាន Space Shuttle របស់ណាសា ក្នុងឆ្នាំ 1986, 3 នាក់ក្នុងបេសកកម្ម Soyuz 11 កាលពីឆ្នាំ 1971 និង 3 នាក់ក្នុងហេតុការណ៍ឆេះប្រព័ន្ធបាញ់បង្ហោះរ៉ុក្កែត Apollo 1 ក្នុងឆ្នាំ 1967។

ក្នុងគ្រាដែលណាសាកំពុងមានគម្រោងនាំមនុស្សឡើងទៅកាន់ឋានព្រះចន្ទក្នុងឆ្នាំ 2025 និងភពអង្គារក្នុងទសវត្សរ៍ក្រោយ បូករួមនឹងការរីកចម្រើននៃវិស័យទេសចរណ៍អវកាស ដែលអាចនឹងមានមនុស្សកាន់តែច្រើនធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីអវកាស ក៏មានសំណួរមួយត្រូវបានលើកឡើង នោះគឺថា «បើមានមនុស្សស្លាប់ក្នុងទីអវកាស តើនឹងមានរឿងអ្វីកើតឡើងចំពោះសាកសព?»។

ទាក់ទងនឹងសំណួរខាងលើ Emmanuel Urquieta សាស្ត្រាចារ្យវេជ្ជសាស្ត្រអវកាស និងវេជ្ជសាស្ត្របន្ទាន់នៅសាកលវិទ្យាល័យ Baylor ជាអ្នកជំនាញក្នុងការសិក្សាស្រាវជ្រាវរកវិធីសាស្ត្រថែទាំសុខភាពសម្រាប់អ្នកអវកាស បានបង្ហើបឱ្យដឹងអំពីវិធីដោះស្រាយករណីបែបនេះ។

បើសិនមានមនុស្សស្លាប់ក្នុងបេសកកម្មនៅលើគន្លងតារាវិថីកម្រិតទាបរបស់ផែនដី ដូចនៅក្នុងស្ថានីយអវកាសអន្តរជាតិ (ISS) ជាដើម ក្រុមអវកាសចរអាចដាក់សាកសពក្នុងកាប៊ីនយានអវកាស និងនាំត្រលប់មកកាន់ផែនដីក្នុងរយៈពេលតែប៉ុន្មានម៉ោងប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ ករណីបែបនេះនឹងមិនចោទជាបញ្ហាធំឡើងសម្រាប់សាកសព។

ស្ថានការណ៍នឹងខុសគ្នា បើសិនមានអវកាសចរស្លាប់ក្នុងដំណើរទៅកាន់ភពអង្គារដែលមានចម្ងាយជិត 483 លានគីឡូម៉ែត្រពីផែនដី។ ក្នុងករណីនេះ ក្រុមហោះហើរនឹងមិនអាចត្រលប់មកកាន់ផែនដី រួចក៏បន្តធ្វើដំណើរទៅកាន់ភពអង្គារទៀតបានទេ។ ជំនួសមកវិញ សាកសពទំនងជានឹងត្រូវត្រលប់មកកាន់ផែនដីជាមួយនឹងក្រុមហោះហើរនៅចុងបញ្ចប់នៃបេសកកម្ម ពោលគឺប្រហែលពីរឆ្នាំក្រោយ។ ក្រុមហោះហើរនឹងរក្សាសាកសពក្នុងកាប៊ីនដោយឡែក ឬក្នុងថង់សម្រាប់ដាក់សាកសព។ តាមទ្រឹស្ដី សីតុណ្ហភាព និងសំណើមក្នុងយានអវកាស នឹងជួយរក្សាសាកសពមិនឱ្យរលួយ។

ក៏ប៉ុន្តែ វិធីសាស្ត្រខាងលើអនុវត្តបានសម្រាប់តែមនុស្សដែលបានស្លាប់ក្នុងបរិស្ថានដែលមានសម្ពាធបរិយាកាសល្អដូចនៅក្នុងស្ថានីយអវកាសប៉ុណ្ណោះ។ បើសិនមានមនុស្សស្លាប់លើដីភពអង្គារ ការបូជាសពដោយការដុតគឺជារឿងពិបាក ដោយសារក្រុមហោះហើរត្រូវការថាមពលដើម្បីធ្វើកិច្ចការចាំបាច់ដទៃ។ ចំណែកការបញ្ចុះសពវិញក៏មិនមែនជាគំនិតល្អ ព្រោះថា បាក់តេរី និងមេរោគជាច្រើនក្នុងរាងកាយសាកសព អាចបំពុលបរិស្ថានរបស់ដីនៅភពអង្គារ។ ជំនួសមកវិញ ក្រុមអវកាសចរប្រហែលជាត្រូវរក្សាសាកសពក្នុងថង់ មុននឹងនាំយកមកកាន់ផែនដី៕

August 8, 2023

យានអវកាស Voyager 1 និង 2 នឹងហោះឆ្ពោះទៅណា បន្ទាប់ពីចប់ភារកិច្ច?

ប្រព័ន្ធដែលមិនមែនជាឧបករណ៍បច្ចេកទេសនៅលើយានអវកាស Voyager 1 និង Voyager 2 ត្រូវបានបិទខ្លះហើយ ដោយសង្ឃឹមថា នឹងជួយឱ្យពួកវាធ្វើសកម្មភាពរហូតដល់ឆ្នាំ 2030 ហើយក្រោយមក ពួកវាអាចនឹងដាច់ទំនាក់ទំនងជាមួយផែនដី។

យានអវកាស Voyager 1 និង 2 របស់ណាសា ដែលត្រូវបានបាញ់បង្ហោះមុនក្រោយគ្នា 16 ថ្ងៃ ក្នុងឆ្នាំ 1977 ត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីអាចបំពេញបេសកកម្មបាន 5 ឆ្នាំ។ យានមួយគូនេះបានសិក្សាស្រាវជ្រាវភពព្រហស្បតិ៍ ភពសៅរ៍ ភពអ៊ុយរ៉ានុស ភពណេបទូន និងព្រះចន្ទជាច្រើនទៀត។

ក៏ប៉ុន្តែ ក្រោយធ្វើសកម្មភាពបានជិត 46 ឆ្នាំ មកដល់ពេលនេះ យានអវកាសមួយគូនេះបង្កើតបានកំណត់ត្រាដ៏អស្ចារ្យ នៅពេលបានហោះឆ្លងផុតព្រំដែននៃតំបន់ឥទ្ធិពលរបស់ព្រះអាទិត្យ។ ពួកវានៅតែបន្តបញ្ជូនទិន្នន័យមកកាន់ផែនដី បើទោះស្ថិតក្នុងបរិស្ថានអន្តរតារា ដែលជាតំបន់អាថ៌កំបាំងនៅចន្លោះផ្កាយនានា។ ទោះជាពេលខ្លះជួបបញ្ហាបច្ចេកទេស ដាច់ទំនាក់ទងនឹងផែនដី ប៉ុន្តែដំណើរហោះហើរក្នុងទីអវកាសរបស់ពួកវា ទំនងជាអាចបន្តទៅមុខយូរទៀត។ នេះបើតាម Business Insider ចុះផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី 04 សីហា។

ណាសាផលិតយាន Voyager គឺដើម្បីស្រាវជ្រាវផ្នែកខាងក្រៅរបស់ប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ។ ក្រោយពីចប់បេសកកម្មសំខាន់ ពួកវាបន្តហោះហើរផ្សងព្រេងក្នុងកាឡាក់ស៊ីមីលគីវ៉េ និងថតបានទិដ្ឋភាពចក្រវាលដ៏សែនអស្ចារ្យ។

កាលពីថ្ងៃទី 14 កុម្ភៈ 1990 Voyager 1 ថតបានរូបភាព «Pale Blue Dot» (ចំណុចពណ៌ខៀវ) ពីចម្ងាយ 6.4 ពាន់លានគីឡូម៉ែត្រ។ នោះគឺជារូបភាពនិមិត្តរូប និងជារូបថតឆ្ងាយបំផុតស្ដីពីផែនដី។

ក្នុងទសវត្សរ៍កន្លង Voyager 1 បានស្រាវជ្រាវតំបន់អន្តរតារា ជាទីដែលមានធូលី ឧស្ម័ន និងគ្រាប់ដែលមានផ្ទុកអគ្គិសនីយ៉ាងក្រាស់។ Voyager 2 បានទៅដល់តំបន់អន្តរតារាក្នុងឆ្នាំ 2018 ក្រោយ Voyager 1 6 ឆ្នាំ។ ការស្រាវជ្រាវរបស់ពួកវាទាក់ទងនឹងឧស្ម័ននៅតំបន់អន្តរតារា បានជួយឱ្យក្រុមតារាវិទូយល់ដឹងអំពីទីអវកាសដ៏អាថ៌កំបាំងនេះ។

នៅក្នុងគន្លាតប្រហែល 23.8 ពាន់លានគីឡូម៉ែត្រពីផែនដី Voyager 1 កំពុងហោះហើរក្នុងបរិស្ថានអន្តរតារាដ៏ងងឹត។ វាគឺជាយានអវកាសរបស់មនុស្សដែលបានហោះទៅឆ្ងាយពីផែនដីបំផុត។ ដោយសារតែហោះក្នុងទិសដៅផ្សេងគ្នា ដូច្នេះ Voyager 2 បច្ចុប្បន្នមានគម្លាតពីផែនដីប្រហែល 19.8 ពាន់លានគីឡូម៉ែត្រ។

ប៉ុន្មានឆ្នាំមកនេះ ដោយមានការប្រឹងប្រែងដើម្បីគ្រប់គ្រងថាមពល ក្រុមវិស្វករបានបិទប្រព័ន្ធមួយចំនួនដែលមិនមែនជាឧបករណ៍បច្ចេកទេសនៅលើយានទាំងពីរនេះ ក្នុងនោះមានដូចជាប្រព័ន្ធកម្ដៅសម្រាប់ឧបករណ៍វិទ្យាសាស្ត្រជាដើម ដោយសង្ឃឹមថា ពួកវាអាចនឹងបំពេញភារកិច្ចបានដល់ឆ្នាំ 2030។ បន្ទាប់ពីនោះ ពួកវាទំនងជាអស់លទ្ធភាពក្នុងការរក្សាទំនាក់ទំនងជាមួយផែនដី។

ក៏ប៉ុន្តែ ក្រោយពីអស់ថាមពល Voyager នឹងនៅតែបន្តហោះហើរអណ្ដែតត្រសែតក្នុងតំបន់អន្តរតារា។ ណាសាឱ្យដឹងថា ប្រហែល 300 ឆ្នាំទៀត Voyager 1 នឹងហោះចូលដល់ពពក Oort ជាតំបន់ដែលមានរូបរាងមូលនៅខាងក្រៅគន្លងគោចររបស់ភពភ្លុយតូ និងមានផ្ទុកផ្កាយដុះកន្ទុយត្រជាក់ចំនួនរាប់ពាន់លានដុំ។ Voyager នឹងត្រូវចំណាយពេល 30,000 ឆ្នាំទៀតដើម្បីហោះទៅដល់ចំណុចចុងក្រោយបង្អស់របស់ពពក Oort និងប្រហែល 40,000 ឆ្នាំទៀតដើម្បីទៅដល់ AC+ 79 3888 ជាផ្កាយមួយដួងដែលស្ថិតក្នុងកញ្ចុំផ្កាយ Camelopardalis។

ចំណែក Voyager 2 វិញ ប្រហែល 296,000 ឆ្នាំទៀត នឹងហោះឆ្លងកាត់ Sirius ជាផ្កាយមួយដួងដែលភ្លឺជាងគេក្នុងរាត្រីនៅលើផែនដី។ ណាសាឱ្យដឹងថា យាន Voyager ប្រហែលជាហោះអណ្ដែតត្រសែតជារៀងរហូតនៅក្នុងកាឡាក់ស៊ីមីលគីវ៉េ៕

August 8, 2023

ដំណើរក្លាយជាតារា Idol នៅ Kpop មិនមែនជារឿងធម្មតាឡើយ

ក្មេងជាច្រើននៅកូរ៉េខាងត្បូង ក្លាយជាអ្នកហាត់ការពេលមានវ័យទើបតែ 10 ឆ្នាំ និងចំណាយប្រហែល 10 ឆ្នាំក្នុងការហាត់ច្រៀង រាំ នៅមុនពេលបង្ហាញខ្លួនក្នុងក្រុមចម្រៀង។

«ដើម្បីក្លាយជា idol Kpop ដែលជោគជ័យ អ្នកត្រូវតែជាមនុស្សក្លាហាន មានចំណូលចិត្តខ្ពស់ មានវិន័យ និងសំណាង» Patti Sunio ឱ្យដឹងនៅលើ SCMP ដែលនិយាយអំពីដំណើរក្លាយជា idol ម្នាក់។

ជាដំបូង កុមារដែលមានទេពកោសល្យត្រូវតែចុះកិច្ចសន្យាធ្វើជាអ្នកហាត់ការរបស់ក្រុមហ៊ុនមួយ។ យោងតាម Koreaboo ក្មេងជាច្រើននៅកូរ៉េខាងត្បូងបានជាប់ក្នុងការជ្រើសរើសតាំងពីអាយុ 10 ឆ្នាំ ដោយពួកគេចូលរួមការសម្ដែងសាកល្បងជាមធ្យម 30 លើក មុនពេលចុះកិច្ចសន្យាហាត់ការ។ តាមនិន្នាការសកលរបស់វិស័យឧស្សាហកម្ម Kpop បណ្ដាក្រុមអ្នកវិនិយោគបានពង្រីកដំណើរការជ្រើសរើសអ្នកហាក់ការនៅក្នុងក្របខណ្ឌទូទាំងសកលលោក ផ្ដល់ឱកាសដល់ក្មេងនៅប្រទេសដទៃក្រៅពីកូរ៉េខាងត្បូង។

ក្មេងជាច្រើននៅកូរ៉េខាងត្បូងបានជាប់ក្នុងការជ្រើសរើសតាំងពីអាយុ 10 ឆ្នាំ

Lisa របស់ក្រុម Blackpink គឺជាឧទាហរណ៍មួយសម្រាប់ប្រការខាងលើ។ នាងគឺជាមនុស្សតែម្នាក់គត់ដែលឆ្លងផុតការជ្រើសរើសរបស់ក្រុមហ៊ុនកម្សាន្ត YG នៅប្រទេសថៃ ហើយជាអ្នកហាត់ការជនជាតិបរទេសដំបូងដែលបង្ហាញវត្តមាននៅ YG។ ក្រៅពីសម្ពាធនៃការហ្វឹកហាត់ ក្មេងបរទេសក៏ត្រូវតែឆ្លងកាត់រនាំងភាសា វប្បធម៌ ដើម្បីសម្របខ្លួន។ បណ្ដាក្រុមហ៊ុនគ្រប់គ្រងនឹងទទួលខុសត្រូវលើការចំណាយទាំងអស់របស់អ្នកហាត់ការ។ ខ្ទង់ប្រាក់ចំណាយជាមធ្យមសម្រាប់អ្នកហាត់ការម្នាក់នៅ Kpop គឺប្រហែល 50,000 ដុល្លារ/ឆ្នាំ។

ការធ្វើជាអ្នកហាត់ការគ្រាន់តែជាជំហានដំបូងនៅក្នុងការបើកផ្លូវសម្រាប់ដំណើរដ៏វែងឆ្ងាយ និងប្រកបដោយឧបសគ្គ មុននឹងអាចក្លាយជា idol ម្នាក់។ ក្នុងអំឡុងហាត់ការដែលមានរយៈពេលជាមធ្យម 7 ឆ្នាំ ក្រុមហ៊ុនគ្រប់គ្រងនឹងវាយតម្លៃលើជំនាញ សមត្ថភាពសម្របខ្លួននៅក្នុងក្រុម និងការស៊ូទ្រាំនឹងសម្ពាធរបស់អ្នកហាក់ការម្នាក់ៗ។ ក្រៅពីសំឡេងច្រៀង ក្បាច់រាំ ពួកគេក៏ត្រូវរៀនភាសាបរទេស វិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងរូបភាព ការឆ្លើយក្នុងកិច្ចសម្ភាស ទំនាក់ទំនងជាមួយមិត្តរួមអាជីព និងការរក្សាទម្ងន់រាងកាយជាដើម។ ជាងនេះ ក្រុមហ៊ុនជាច្រើនក៏ស្នើឱ្យអ្នកហាត់ការសន្យាថាមិនប្រើប្រាស់គ្រឿងញៀន ផឹកគ្រឿងស្រវឹងនៅពេលបើកបរ និងចៀសវាងរឿងអាស្រូវស្នេហាផងដែរ។ Euny Hong អ្នកយកព័ត៌មានអាម៉េរិកដើមកំណើតកូរ៉េខាងត្បូង បានសរសេរលើ The Paris Review ថា «ការបណ្ដុះបណ្ដាលតារា Kpop គឺជាការអប់រំមនុស្សដ៏ពេញលេញ»។

កាលជ្រើសរើសបេក្ខភាពសម្រាប់តំណែងអ្នកហាត់ការរបស់ SM Entertainment នៅជប៉ុន កាលពីឆ្នាំ 2019

កំពូលតារា Kpop ជាច្រើន បានចំណាយស្ទើរពេញមួយយុវវ័យដើម្បីធ្វើជាអ្នកហាត់ការ និងរកឱកាសដើម្បីបង្ហាញខ្លួន។ G-Dragon របស់ Bigbang បានឆ្លងកាត់ការបណ្ដុះបណ្ដាល 11 ឆ្នាំ ក្នុងនោះ 5 ឆ្នាំនៅ SM Entertainment និង 6 ឆ្នាំនៅ YG។ Idol Kpop ជាច្រើនរូបផ្សេងទៀតក៏ធ្លាប់បានឆ្លងកាត់ប្រហាក់ប្រហែលនេះ ក្នុងនោះមានដូចជា Jihyo (TWICE, 10 ឆ្នាំ), Heo Chan Mi (10 ឆ្នាំ), Jennie (Blackpink, 6 ឆ្នាំ), Suho (EXO, 6 ឆ្នាំ)។

ពេលធ្វើជាគណៈកម្មការនៃកម្មវិធី Idol Producer តារាចម្រៀង Lay (EXO) បានបង្ហើបអំពីដំណើរការប្រកួតប្រជែងមុនពេលបានបង្ហាញខ្លួនជាមួយក្រុមថា ក្នុង 120 នាក់ ពួកគេរើសយកតែ 100 នាក់ ហើយបន្តជម្រុះរាប់សិបនាក់ទៀត ដើម្បីយក 24 នាក់។ ចាប់ពី 24 នាក់ ពួកគេក៏ជ្រើសរើស 12 នាក់ចុងក្រោយ។ រៀងរាល់សប្ដាហ៍សុទ្ធតែមានអ្នកហាត់ការម្នាក់ត្រូវចាកចេញ»។

បើទោះជាបង្ហាញខ្លួនក្នុងរូបភាពដ៏អស្ចារ្យ ប៉ុន្តែ idol ជាច្រើននៅ Kpop រកប្រាក់ចំណូលមិនបានច្រើនដូចទស្សនិកជនគិតនោះឡើយ។ ទំព័រ Seoulspace បានផ្សាយថា ក្រុមហ៊ុនកន្សាន្តជាច្រើនយកប្រាក់ចំណូលរហូតដល់ 90% ហើយទុកតែ 10% ប៉ុណ្ណោះសម្រាប់តារាម្នាក់ៗ។ សម្រាប់ក្រុមដែលមានសមាជិក 20 នាក់ដូច NCT ជាដើម នឹងទទួលបានប្រាក់ចំណូលកាន់តែទាប។ នេះមិនទាន់និយាយដល់រឿងបង់ពន្ធជូនរដ្ឋនៅឡើយ៕

Jennie (Blackpink) កាលនៅជាអ្នកហាត់ការ

August 7, 2023

Tag: តារា