“យមរាជៗ! យើងមកដល់ហើយៗ” Néstor Vargas និង Luis José Cerpa កំពុងតែឆ្លើយឆ្លងគ្នានៅលើរលកវិទ្យុទាក់ទង ក្នុងពេលពួកគេបើកបររថយន្តទៅកាន់មន្ទីរពេទ្យដែលបានជូនដំណឹងមកពួកគេថា “មានអ្នកជំងឺCOVID-19 បានស្លាប់”។
ស្លៀកពាក់ឈុតការពារវីរុសតាំងពីក្បាលដល់ចុងជើង Néstor Vargas និង Luis José Cerpa កំពុងតែធ្វើដំណើរទៅប្រមូលសាកសពនៃអ្នកជំងឺCOVID-19 នៅពាសពេញទីក្រុង Lima ក្នុងប្រទេសប៉េរូ។ នោះគឺជាមុខរបរដែលមានមនុស្សតិចតួចណាស់ដែលហ៊ានធ្វើ ព្រោះតែខ្លាចឆ្លងវីរុស។ ក៏ប៉ុន្តែ Néstor Vargas និង Luis José Cerpa ដែលជាជនអន្តោប្រវេសន៍មកពីប្រទេសវេណេស៊ុយអេឡានេះ ហ៊ានប្រឈមមុខនឹងហានិភ័យគ្រប់យ៉ាងនៅពេលពួកគេជ្រើសរើសការងារជាអ្នកប្រមូលសាកសពអ្នកជំងឺCOVID-19។
Vargas កាន់ទូរស័ព្ទដែលមានរូបភរិយាបណ្ដើរ ប្រាប់អ្នកយកព័ត៌មានបណ្ដើរថា “យើងពិតជាមានការភ័យខ្លាចឆ្លងវីរុស និងការចម្លងទៅអ្នកផ្ទះ ជាកន្លែងដែលខ្ញុំរស់នៅជាមួយម្ដាយ ភរិយា និងកូនៗ”។
យោងតាមអង្គការសហប្រជាជាតិ ពលរដ្ឋវេណេស៊ុយអេឡាជិត5លាននាក់បានចាកចេញពីប្រទេស ចាប់ពីឆ្នាំ2016 ក្នុងនោះមានយ៉ាងតិច878,000នាក់បានចូលមកកាន់ប្រទេសប៉េរូ ដើម្បីធ្វើការរកប្រាក់ចិញ្ចឹមជីវិត ឬផ្ញើទៅកាន់សាច់ញាតិដែលកំពុងជួបការលំបាកនៅឯស្រុកកំណើត។
![មុខរបរប្រមូលសាកសពអ្នកជំងឺCOVID-19 កំពុងត្រូវប៉ាន់នៅប៉េរូ](https://i0.wp.com/www.lareine.com.kh/wp-content/uploads/2020/07/Peru.jpg?resize=696%2C391&ssl=1)
Cerpa អាយុ21ឆ្នាំ ធ្លាប់ជានិស្សិតផ្នែករចនាក្រហ្វិកនៅមុនពេលមកកាន់ប្រទេសប៉េរូធ្វើជាអ្នករត់តុ។ ចំណែក Vargas វ័យ38ឆ្នាំ ធ្វើការនៅក្នុងក្រុមហ៊ុនរៀបចំពិធីបុណ្យសពនៅវេណេស៊ុយអេឡា ប៉ុន្តែ បច្ចុប្បន្នធ្វើជាអ្នកបើកបររថយន្តឱ្យក្រុមហ៊ុយហ្គាសមួយនៅប៉េរ៉ូ។ ពេល COVID-19 បានរាលដាលពេញតំបន់ ភ្ញៀវទេសចរណ៍ក៏លែងមាន ការងារក្នុងវិស័យដែលពួកគេធ្វើក៏ត្រូវបាត់បង់នៅសល់តែការងារក្នុងវិស័យរៀបចំបុណ្យសពតែប៉ុណ្ណោះ។
Vargas និយាយថា “ពួកយើងមិនបានធ្វើការអស់រយៈពេល3ខែមកហើយ ពួកយើងត្រូវការហូបចុក បង់ថ្លៃផ្ទះ និងផ្ញើប្រាក់ទៅឱ្យគ្រួសារនៅវេណេស៊ុយអេឡា។ មុខរបរនេះពិតជាមានការលំបាកច្រើនណាស់ ប៉ុន្តែដោយសារត្រូវការប្រាក់ ពួកយើងនៅតែធ្វើ”។
Vargas និង Cerpa ម្នាក់ៗអាចរកបានប្រហែល500ដុល្លារក្នុង1ខែៗ គឺច្រើនជាងជិតពីរដងបើធៀបនឹងប្រាក់ខែអប្បបរមានៅប្រទេសប៉េរូ។ ពួកគេធ្វើការរហូតដល់19ម៉ោងក្នុង1ថ្ងៃ និង7ថ្ងៃក្នុង1សប្ដាហ៍។
បើទោះជាប្រទេសប៉េរូ បានចាប់ផ្ដើមចាត់វិធានការទប់ស្កាត់យ៉ាងឆាប់រហ័សក៏ដោយ ប៉ុន្តែ COVID-19 នៅតែឆ្លងរាលដាលដូចភ្លើងឆេះព្រៃ បណ្ដាលឱ្យមនុស្សជាង353,000នាក់បានឆ្លងវីរុស និងជាង13,000នាក់បានបាត់បង់ជីវិត។ ជារៀងរាល់លើក នៅពេល Vargas និង Cerpa ចូលទៅយកសាកសពតាមការហៅរក ពួកគេតែងតែត្រូវបានទទួលស្វាគមន៍ដោយសំឡេងទ្រហោយំពីម្ចាស់ផ្ទះជានិច្ច។ ពួកគេតាំងតែព្យាយាមដើរចូលយ៉ាងប្រញាប់ដើម្បីនាំយកសាកសព រួចត្រលប់ចេញយ៉ាងលឿន ប៉ុន្តែក៏នៅតែសំដែងការគោរពចំពោះគ្រួសារនៃសព។
នៅក្នុងសាលបូជាសព El Angel Cemetery បុគ្គលិកដែលធ្វើការងារជាអ្នកបូជា ឬរំលាយសព ក៏ជាជនជាតិវេណេស៊ុយអេឡាដែរ។ ពលរដ្ឋម្នាក់ឈ្មោះ Orlando Arteaga បាននិយាយថា “ជនជាតិប៉េរូមិនធ្វើការងារនេះទេ។ ពិតជាលំបាកណាស់”។
![](https://i0.wp.com/www.lareine.com.kh/wp-content/uploads/2020/07/Peru1.jpg?resize=696%2C391&ssl=1)
លោក Orlando Arteaga ធ្វើការ7ថ្ងៃក្នុង1សប្ដាហ៍ ដើម្បីរកប្រាក់ចិញ្ចឹមកូនៗចំនួន3នាក់នៅវេណេស៊ុយអេឡា និងកូនស្រីអាយុ2ឆ្នាំម្នាក់នៅ Lima។ លោក Orlando Arteaga ថ្លែងថា លោកមិនដែលស្មានដល់ថា លោកបានឃើញទិដ្ឋភាពស្លាប់យ៉ាងច្រើនបែបនេះសោះ។
លោក Arteaga អាយុ40ឆ្នាំ ជាអ្នកទទួលខុសត្រូវលើឡបូជាសព កំពុងតែធ្វើការយ៉ាងមមាញឹក។ សាកសពដែលដាក់ក្នុងមឈូសធ្វើអំពីក្រដាស់រឹងយ៉ាងច្រើនកំពុងស្ថិតនៅគរលើគ្នានៅក្បែរនោះ រង់ចាំដល់វេនត្រូវបូជា។
លោក Orlando Arteaga បន្តថា “នេះគ្រាន់តែជាសាកសពមួយចំនួនតួចប៉ុណ្ណោះ។ នៅមានសាកសពជាច្រើនទៀតដែលដាក់នៅកន្លែងផ្សេងៗ ដោយសារតែទីនេះពេញអស់ហើយ”។ លោកថ្លែងថា “ពិតជាមិនមានអ្នកណាម្នាក់គួរតែត្រូវធ្វើការនេះឡើយ សូម្បីតែមនុស្សដែលខ្ញុំស្អប់បំផុត”៕
ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស