China - La Reine Media

តៃវ៉ាន់បញ្ជូនទ័ពទៅកាន់ប្រជុំកោះដែលកំពុងដណ្ដើមគ្នាជាមួយចិន

កងទ័ពម៉ារីនតៃវ៉ាន់ បញ្ជូនទាហានរបស់ខ្លួនទៅកាន់ប្រជុំកោះ Pratas (ឬ Dongsha/Tungsha) បន្ទាប់ពីមានដំណឹងថា ទីក្រុងប៉េកាំងត្រៀមធ្វើសមយុទ្ធនៅក្នុងតំបន់។

កាលពីថ្ងៃទី22មិថុនាកន្លងទៅ មន្ត្រីម្នាក់ដែលស្ថិតក្នុងកងកម្លាំងការពារកោះរបស់តៃវ៉ាន់ បានឱ្យដឹងថា កងទ័ពម៉ារីនរបស់តៃវ៉ាន់កំពុងត្រូវបានបញ្ជូនមកកាន់ប្រជុំកោះ Tungsha ក្នុងរយៈពេលខ្លី ដើម្បីធ្វើការហ្វឹកហាត់។ ប៉ុន្តែ មន្ត្រីរូបនេះមិនបានបង្ហើបឱ្យដឹងលម្អិតអំពីចំនួនទាហានដែលត្រូវបញ្ជូនមកកាន់ទីនេះ រួមនឹងពេលវេលាច្បាស់លាស់នោះទេ។

ប្រជុំកោះ Tungsha ដែលស្ថិតនៅភាគឦសាននៃសមុទ្រចិនខាងត្បូង មានតួនាទីជាយុទ្ធសាស្ត្រយ៉ាងសំខាន់សម្រាប់ចិនប៉េកាំង និងចិនតៃប៉ិ ដោយសារតែប្រជុំកោះនេះនៅទល់មុខផ្លូវចេញចូលសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វីករបស់កងទ័ពជើងទឹកចិនដែលមានមូលដ្ឋាននៅកោះ Hainan។ បច្ចុប្បន្ន តៃវ៉ាន់កំពុងតែដាក់ពង្រាយកងកម្លាំងប៉ូលិសជើងទឹកដើម្បីត្រូតពិនិត្យប្រជុំកោះTungsha ប៉ុន្តែ ភាគីខាងទីក្រុងប៉េកាំងក៏បាននិងកំពុងអះអាងថា នេះគឺជាទឹកដីរបស់ខ្លួន។

តៃវ៉ាន់បញ្ជូនទ័ពទៅកាន់ប្រជុំកោះកំពុងដណ្ដើមគ្នាជាមួយចិន — ប្រជុំកោះនេះនៅទល់មុខផ្លូវចេញចូលសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វីករបស់កងទ័ពជើងទឹកចិនដែលមានមូលដ្ឋាននៅកោះ Hainan

សកម្មភាពខាងលើរបស់កោះតៃវ៉ាន់ ត្រូវបានធ្វើឡើងក្រោយពីមានដំណឹងថា កងទ័ពរំដោះប្រជាជនចិន (PLA) មានគម្រោងធ្វើសមយុទ្ធទ្រង់ទ្រាយធំនៅក្នុងតំបន់នាខែសីហាខាងមុខ ក្នុងនោះក៏នឹងមានឈុតឆាកអនុវត្តសេនារីយោវាយលុកដណ្ដើមប្រជុំកោះTungsha ផងដែរ។

ភាពតានតឹងនៅឆកសមុទ្រតៃវ៉ាន់ ថ្មីៗនេះបានឡើងកម្ដៅខ្លាំងបន្ទាប់ពីចិនបានបញ្ជូនយន្តហោះចម្បាំង យន្តហោះទម្លាក់គ្រាប់បែក រួមនឹងយន្តហោះដឹកជញ្ជូនចូលទៅក្បែរកោះក្នុងរយៈពេល6ខែ។ ភាគីក្រសួងការពារជាតិចិន មិនទាន់បានបញ្ជាក់អំពីមូលហេតុដែលនាំឱ្យមានការបង្កើនវត្តមានទ័ពនៅជុំវិញកោះតៃវ៉ាន់នៅឡើយ។

ក្រុមអ្នកវិភាគយល់ថា សកម្មភាពហោះហើរទៅកៀកកោះតៃវ៉ាន់ ហាក់ដូចជាការប្រតិកម្មរបស់ទីក្រុងប៉េកាំង ក្រោយពីទីក្រុងវ៉ាស៊ីងតោន បានបញ្ជូនយន្តហោះដឹកជញ្ជូនឱ្យហោះទៅដល់ជាយកោះ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ទីក្រុងប៉េកាំងក៏មានបំណងព្រមានទៅលើករណីតៃវ៉ាន់បាញ់រ៉ុកកែតចំនួន2គ្រាប់កាលពីថ្ងៃទី11មិថុនាផងដែរ។ ការបាញ់សាកល្បងកាំជ្រួចរបស់តៃវ៉ាន់នេះ ស្ថិតនៅក្នុងកម្មវិធីអភិវឌ្ឍអាវុធដើម្បីបង្កើនសមត្ថភាពការពារកោះតៃវ៉ាន់នៅចំពោះមុខការគំរាមកំហែងពីចិនដីគោក៕

ប្រភព៖ Focus Taiwan

June 25, 2020

ស្ពានឫស្សីវែងជាងគេបង្អស់ក្នុងពិភពលោក នឹងបើកទ្វារទទួលទេសចរ ចាប់ពីពាក់កណ្ដាលខែនេះតទៅ (មានវីដេអូ)

ស្ពានប្រវែងជិត5គីឡូម៉ែត្រដែលត្រូវបានធ្វើឡើងពីបន្ទះឫស្សីនេះ ស្ថិតនៅចំកណ្ដាលនៃតំបន់បឹង Poyang ក្នុងទីក្រុង Jiujiang ប្រទេសចិន។ តាមគម្រោង ស្ពាននេះនឹងដាក់ឱ្យដំណើរការនៅពាក់កណ្ដាលខែមិថុនា ឆ្នាំ2020។

ក្រុមកម្មករបានសាងសង់ផ្លូវដើរជាស្ពានដែលធ្វើអំពីឬស្សី វែងជាងគេបំផុតក្នុងពិភពលោករួចរាល់ហើយ។ ស្ពាននេះមានទីតាំងនៅក្នុងទីក្រុង Jiujiang ខេត្ត Jiangxi ដែលស្ថិតនៅក្នុងតំបន់ភាគខាងកើតនៃប្រទេសចិន។ ស្ពាននេះត្រូវបានសាងសង់នៅចំកណ្ដាលតំបន់អភិរក្សបឹង Poyang (Poyang Lake Natural Reserve)។

ផ្លូវឆ្លងកាត់តំបន់អភិរក្សបឹង Poyang (Poyang Lake Natural Reserve)

ស្ពានឫស្សីនេះមានប្រវែងជិត5គីឡូម៉ែត្រ និងទទឹង3ម៉ែត្រ។ ដើម្បីសាងសង់ស្ពាននេះ គេត្រូវប្រើប្រាស់បន្ទះឫស្សីចំនួនជាង 66,000បន្ទះ។ វត្ថុធាតុសម្រាប់សាងសង់ស្ពាននេះ សុទ្ធសឹងតែមានលក្ខណៈធម្មជាតិ ហើយធន់នឹងទឹកទៀតផង។

ស្ពាននេះនឹងជួយឱ្យអ្នកទេសចរ និងជាងថតរូប ធ្វើដំណើរដោយថ្មើរជើងប្រកបដោយសុវត្ថិភាព និងងាយស្រួលជាងមុន ដើម្បីចូលទៅទស្សនាទេសភាពដ៏ស្រស់ស្អាត រួមនឹងសត្វស្លាប និងសត្វព្រៃទាំងឡាយនៅជុំវិញបឹង Poyang នេះផងដែរ។

តំបន់ទេសចរណ៍នៅចំកណ្ដាលបឹងអភិរក្សធម្មជាតិ Poyang (Poyang Lake Natural Reserve)

ស្ពានឫស្សីវែងជាងគេក្នុងពិភពលោកនេះ នឹងត្រូវបើកទ្វារទទួលអ្នកទេសចរចាប់ពីពាក់កណ្ដាលខែមិថុនា ឆ្នាំ2020នេះតទៅ៕

ប្រភព៖ CGTN

June 9, 2020

(វីដេអូ) ចិនកំពុងបង្ហើយផ្លូវល្បឿនលឿនឆ្លងសមុទ្រខ្សាច់ហូរធំជាងគេលំដាប់ទីពីរក្នុងពិភលោក

បុគ្គលិកកម្មករត្រូវការបង្ហើយកំណាត់ផ្លូវប្រវែង40គីឡូម៉ែត្រទៀតប៉ុណ្ណោះនឹងបានបញ្ចប់ការសាងសង់ជាស្ថាពរនូវផ្លូវល្បឿនលឿនមួយខ្សែប្រវែង330គីឡូម៉ែត្រដែលឆ្លងកាត់សមុទ្រខ្សាច់ Taklimakan តភ្ជាប់ស្រុក Qiemo ជាមួយនឹងស្រុក Yuli មានទីតាំងនៅក្នុងតំបន់ស៊ីនជាំង (Xinjiang) ប្រទេសចិន។

បេសកកម្មសាងសង់ផ្លូវល្បឿនលឿនទី3 ឆ្លងកាត់សមុទ្រខ្សាច់ធំបំផុតនៅប្រទេសចិន Taklimakan បានឈានចូលដល់ដំណាក់កាលចុងក្រោយ។

នៅសល់ត្រឹមតែជាង40គីឡូម៉ែត្រទៀតប៉ុណ្ណោះនៅក្នុងប្រវែងសរុប330គីឡូម៉ែត្រនៃផ្លូវល្បឿនលឿន Yuli-Qiemo នឹងត្រូវបានសាងសង់រួចរាល់នាពេលដ៏ខ្លីខាងមុខ។

កម្មករកំពុងតែញាប់ដៃញាប់ជើងក្នុងការឈូសឆាយដំបូកខ្សាច់ធំបំផុតដែលមានកម្ពស់ដល់ទៅ70ម៉ែត្រនៅក្នុងគម្រោងសាងសង់ផ្លូវថ្នល់ Yuli-Qiemo នេះ។

ពួកគេត្រូវធ្វើការឈូសឆាយខ្សាច់ចំនួន1.2លានម៉ែត្រគីបទៀតចេញពីគម្រោងផ្លូវថ្លល់ និងត្រូវចាក់វត្ថុធាតុសំណង់ចំនួន100,000ម៉ែត្រគីបទៀតផងដែរ ទើបរួចរាល់ជាស្ថាពរ។

ផ្លូវល្បឿនលឿន Yuli-Qiemo ឆ្លងកាត់សមុទ្រខ្សាច់ហូរធំបំផុតលំដាប់ទី2ក្នុងពិភពលោក។ ផ្លូវនេះតភ្ជាប់ស្រុក Qiemo ដែលនៅភាគខាងត្បូងតំបន់ Taklimakan ទៅកាន់ស្រុក Yuli ដែលនៅភាគខាងជើង។

Taklimakan គឺជាសមុទ្រខ្សាច់ធំជាងគេបង្អស់លំដាប់ទី16ក្នុងពិភពលោក និងជាសមុទ្រខ្សាច់ហូរធំជាងគេលំដាប់ទី2 បន្ទាប់ពី Antarctica។ តាមគម្រោង ផ្លូវល្បឿនលឿនលើសមុទ្រខ្សាច់នេះនឹងត្រូវដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់ចាប់ពីឆ្នាំ2021ខាងមុខ៕

ប្រភព៖ Xinhua

June 8, 2020

បំណុលរបស់ចិនមានទំហំធំដល់កម្រិតណា ហើយអ្នកណាជាម្ចាស់បំណុល?

យោងតាមវិទ្យាស្ថានហិរញ្ញវត្ថុអន្តរជាតិ IIF (Institute of International Finance) បំណុលសរុបរបស់ប្រទេសចិន បានកើនឡើងខ្ពស់ជាង3ដងបើធៀបនឹង GDP ក្នុងត្រីមាសដំបូងនៃឆ្នាំ2020។

South China Morning Post (SCMP) បានឱ្យដឹងថា បំណុលរបស់ចិនត្រូវបានចែកជា2ប្រភេទ៖ បំណុលក្នុងប្រទេស និងបំណុលបរទេស។ បំណុលក្នុងប្រទេសរបស់ចិន រួមមាន បំណុលក្រុមហ៊ុន បំណុលគ្រួសារ និងបំណុលរដ្ឋាភិបាល។

បំណុលបរទេសរបស់ចិន រួមមាន បណ្ដាក្រុមហ៊ុនឯកជនខ្ចីលុយពីធនាគារបរទេស ឥណទានដែលទាក់ទងនឹងពាណិជ្ជកម្មសម្រាប់បណ្ដាក្រុមហ៊ុនចិនពីបណ្ដាដៃគូបរទេស និងមូលបត្របំណុលដែលបណ្ដាក្រុមហ៊ុនរដ្ឋ និងឯកជនរបស់ចិនបានបោះផ្សាយសម្រាប់ក្រុមវិនិយោគិនបរទេស។

ពិភពលោកជំពាក់បំណុលចិនចំនួនប៉ុន្មាន?

SCMP ចុះផ្សាយថា ក្នុងអំឡុងច្រើនឆ្នាំកន្លងទៅ ប្រទេសចិនបានបង្កើនការផ្ដល់ប្រាក់កម្ចីទៅឱ្យបណ្ដាប្រទេសដែលទើបតែមានសេដ្ឋកិច្ចលូតលាស់ថ្មីនៅអាហ្វ្រី។ ខ្ទង់ឥណទាននេះ ភាគច្រើនបានមកពីរដ្ឋាភិបាលចិន ឬក្រុមហ៊ុនដែលរដ្ឋចិនគ្រប់គ្រង។

ក្រៅពីនេះ ប្រទេសចិនក៏ជាម្ចាស់បំណុលធំមួយរបស់រដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិក។ គិតដល់ដំណាច់ខែមីនា2020 ប្រទេសចិនបានក្លាយជាម្ចាស់បំណុលប្រមាណជា 1.1លានលាន (1,100,000,000,000.00) ដុល្លារអាមេរិករបស់រដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិក។

ជាងនេះ ប្រទេសចិនក៏កំពុងពង្រីងវិសាលភាពនៃគម្រោងសាងសង់ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធនៅបរទេស ដោយខ្ទង់ឥណទានដែលគាំទ្រដោយរដ្ឋ ទៅតាមគំនិត “ខ្សែក្រវាត់មួយ ផ្លូវមួយ” ដែលជាផែនការវិនិយោគប្រកបដោយមហិច្ឆតា ដើម្បីតភ្ជាប់ផ្លូវនានាពីប្រទេសចិនទៅកាន់អាស៊ី អាហ្វ្រិក និងអឺរ៉ុប។

ដូច្នេះ បច្ចុប្បន្ន ប្រទេសចិនគឺជាម្ចាស់បំណុលធំជាងគេបង្អស់ក្នុងពិភពលោករបស់បណ្ដាប្រទេសក្រីក្រ នេះបើតាមរបាយការណ៍របស់ IIF ដែលបានប្រកាសផ្សាយកាលពីខែឧសភា2020។ បំណុលចាស់ដែលប្រទេសចិនបានឱ្យបណ្ដាប្រទេសផ្សេងៗខ្ចីក្រៅពីប្រទេសក្រីក្រ បានឡើងដល់5.5លានលានដុល្លារ មានន័យថា កើនជាង 875ពាន់លានដុល្លារក្នុងដំណាក់កាល 2004-2019។ តួលេខនេះ ជិតស្មើនឹង 6% នៃ GDP ទូទាំងពិភពលោក។

បើទោះចិនជាម្ចាស់បំណុលធំជាងគេក្នុងពិភពលោក ប៉ុន្តែ ប្រទេសនេះក៏ជាកូនបំណុល “យក្ស” ផងដែរ។ IIF បានរាយការណ៍ថា បំណុលក្នុងប្រទេសរបស់ចិន ស្មើនឹង 317% នៃ GDP ក្នុងត្រីមាសទី1 ឆ្នាំ2020។ មុននោះ ក្នុងត្រីមាសទី4នៃឆ្នាំ2019 បំណុលក្នុងប្រទេសរបស់ចិន មានចំនួន300% ធៀបនឹងត្រីមាសមុន ដែលនេះជាកំណើនប្រចាំត្រីមាសធំបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ។

បំណុលដែលចិនខ្ចីពីបរទេសបានកើនឡើងយ៉ាងគំហុក

បំណុលក្នុងគ្រួសារ បានកើនឡើង 54,3% ធៀបនឹង GDP របស់ចិនក្នុងត្រីមាសចុងក្រោយនៃឆ្នាំ2019 ខណៈអំឡុងពេលដូចគ្នានៅឆ្នាំ2018 គឺត្រឹម 51.4%។ បំណុលដែលចិនខ្ចីពីបរទេស រួមមានខ្ទង់បំណុលគិតជាប្រាក់ដុល្លារ គឺប្រមាណជា 2.05លានលាន (2,050,000,000,000.00 USD) ដុល្លារនៅចុងឆ្នាំ2019 ខណៈត្រីមាសទី3 នៃឆ្នាំ2019 មានត្រឹម 2.03លានលានដុល្លារ។ នេះបើតាមស្ថិតិរបស់នាយកដ្ឋានគ្រប់គ្រងអត្រាប្ដូរប្រាក់របស់ប្រទេសចិន។

ខ្ទង់បំណុលរបស់រដ្ឋភិបាលមូលដ្ឋានចិន ត្រូវបានកាន់កាប់ដោយស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុរបស់រដ្ឋ ឬគ្រប់គ្រងដោយរដ្ឋ។ ក្នុងចំណោមនោះ មានខ្ទង់ប្រាក់ឥណទានជាច្រើនមិនមានតម្លាភាព។ តាមការប៉ាន់ប្រមាណ ខ្ទង់បំណុលអាថ៌កំបាំងទាំងនេះ អាចមានចន្លោះពី 30លានលាន ទៅ 40លានលាន (30,000,000,000,000-40,000,000,000,000) យន់ (4.2លានលាន ទៅ 5.6លានលានដុល្លារអាមេរិក)។ ប្រទេសចិនក៏បានបោះពុម្ភផ្សាយមូលបត្រក្នុងស្រុកដែលមានតម្លៃ 2.36លានលានយន់ (614ពាន់លានដុល្លារ) ក្នុងឆ្នាំ2019 ផងដែរ។

ម្ចាស់នៃបំណុលទាំងនេះ ភាគច្រើនជាអ្នកវិនិយោគក្នុងប្រទេស ដូចជា ធនាគារពាណិជ្ជកម្ម ឬធនាគារគោលនយោបាយដែលគាំទ្រដោយរដ្ឋាភិបាលចិន។

ផ្សារមូលបត្រចិន រួមមាន មូលបត្ររដ្ឋាភិបាល មូលបត្រនៅមូលដ្ឋាន មូលបត្ររបស់ក្រុមហ៊ុនឯកជន រួមនឹងបណ្ដាភាគហ៊ុនផ្សេងៗទៀត។ ផ្សារមូលបត្រចិន ជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ទី3 ក្នុងចំណោមផ្សារមូលបត្រធំៗរបស់ពិភពលោក ដោយមានកំណើនជាប្រចាំ ជាង 13លានលានដុល្លារ។

ក្រុមអ្នកវិនិយោគបរទេស រួមមានមូលនិធិវិនិយោគ ក្រុមហ៊ុនគ្រប់គ្រងទ្រព្យសម្បត្តិ មូលនិធិការពារហានិភ័យជាដើម កាន់កាប់ភាគហ៊ុននៅប្រទេសចិនចំនួន 2.19លានលានយន់ (308ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក) ក្នុងឆ្នាំ2019 ពោលគឺកើនឡើងច្រើនបើធៀបនឹង 457.8ពាន់លានយន់ (64.4ពាន់លានដុល្លារ) ក្នុងឆ្នាំ2018៕

ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស

June 3, 2020

កូនស្រីរបស់ស្ថាបនិកក្រុមហ៊ុនចិន Huawei អាចត្រូវបានដោះលែងនៅសប្ដាហ៍ក្រោយ

តុលាការកាណាដានឹងចេញសាលក្រមនៅសប្ដាហ៍ក្រោយទាក់ទងនឹងបញ្ហាដែលថា គួរតែបញ្ជូនខ្លួននាយិកាផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុរបស់ក្រុមហ៊ុន Huawei គឺអ្នកស្រី Meng Wanzhou ទៅកាន់ទឹកដីអាមេរិកតាមសំណើពីអាមេរិកាំងដែរ ឬយ៉ាងណា។

យោងតាមសារព័ត៌មាន South China Morning Post អ្នកស្រី Heather Holmes ដែលជាអនុប្រធានតុលាការកំពូលនៃខេត្ត British Columbia របស់ប្រទេសកាដាណា នៅថ្ងៃទី22នេះ បានឱ្យដឹងថា តុលាការនេះនឹងសម្រេចប្រកាសសាលក្រមលើរឿងក្ដីរបស់អ្នកស្រី Meng Wanzhou ដែលជានាយិកាហិរញ្ញវត្ថុរបស់ក្រុមហ៊ុនចិន Huawei នៅថ្ងៃទី27ឧសភាខាងមុខ ហើយអ្នកស្រី Meng Wanzhou ប្រហែលជាអាចត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាព។

សាលក្រមតុលាការខេត្ត British Columbia របស់កាដាណានឹងសម្រេចថា តើអ្នកស្រី Meng Wanzhou បានប្រព្រឹត្តបទល្មើសចំនួនពីរដែរ ឬយ៉ាងណា ពោលគឺមានន័យថា អ្នកស្រីនឹងត្រូវបានបញ្ជូនទៅកាន់សហរដ្ឋអាមេរិក បើសិនជាត្រូវបានថ្កោលទោសទាំងនៅកាណាដា ទាំងនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ បើសិនជាអនុប្រធានតុលាការកំពូលនៃខេត្ត British Columbia សម្រចចិត្តចេញសាលក្រមបញ្ជាក់ថា អ្នកស្រី Meng Wanzhou មិនបានប្រព្រឹត្តខុសច្បាប់សហរដ្ឋអាមេរិកនោះទេ អ្នកស្រី Wanzhou អាចនឹងត្រូវបានដោះលែង ប៉ុន្តែ ប្រការនេះក៏នៅតែអាស្រ័យទៅលើក្រុមមេធាវីរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកប្រចាំប្រទេសកាណាដា ដែលថាតើពួកគេបន្តប្ដឹងឧទ្ធរណ៍ទៀតឬអត់។ ផ្ទុយទៅវិញ បើសិនជាពិនិត្យឃើញថា អ្នកស្រី Wanzhou បានប្រព្រឹត្តខុសច្បាប់សហរដ្ឋអាមេរិកដែរនោះ រឿងក្ដីបញ្ជូនខ្លួនអ្នកស្រីទៅកាន់សហរដ្ឋអាមេរិកនឹងនៅតែបន្តទៅមុខជាមួយនឹងការការពារកូនក្ដីរបស់ក្រុមមេធាវីដែលតំណាងឱ្យអ្នកស្រី Wanzhou។

កូនស្រីរបស់ស្ថាបនិកក្រុមហ៊ុន Huawei អាចត្រូវបានដោះលែងនៅសប្ដាហ៍ក្រោយ — អ្នកស្រី Meng Wanzhou ចាកចេញពីតុលារមួយនៅកាណាដាកាលពីខែមករា ឆ្នាំ2020

ដើម្បីទទួលបានសេរីភាព អ្នកស្រី Wanzhou និងក្រុមមេធាវីរបស់អ្នកស្រី ត្រូវតែធ្វើយ៉ាងដើម្បីបញ្ចុះបញ្ចូលចៅក្រមតុលាការឱ្យជឿជាក់ថា ការចោទប្រកាន់របស់សហរដ្ឋអាមេរិកគឺមិនសមស្រាបជាមួយនឹងច្បាប់របស់កាដាណា និងជារឿងនយោបាយ។

រឿងក្ដីធ្វើបត្យាប័ននាយិកាហិរញ្ញវត្ថុរបស់ Huawei អាចបន្តរហូតដល់ខែតុលា ឬខែវិច្ឆិកាឆ្នាំនេះ អាស្រ័យទៅលើការវិនិច្ឆ័យរបស់ចៅក្រម។ ក៏ប៉ុន្តែ ដោយសារតែមានភាពស្មុគស្មាញខ្លាំង រឿងក្ដីនេះអាចអូសបន្លាយជាច្រើនឆ្នាំទៅមុខទៀត។

អ្នកស្រី Wanzou ត្រូវបានសមត្ថកិច្ចប្រទេសកាណាដាចាប់ឃាត់ខ្លួននៅឯព្រលានយន្តហោះ Vancouver កាលពីថ្ងៃទី1ធ្នូ ឆ្នាំ2018 ទៅតាមសំណើរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក។ អ្នកស្រី Meng Wanzhou ត្រូវបានសហរដ្ឋអាមេរិកចោទថាបានកុហកធនាគារធំៗនៅសហរដ្ឋអាមេរិកអំពីការគ្រប់គ្រងរបស់ក្រុមហ៊ុន Huawei ទៅលើក្រុមហ៊ុន Skycom នៅទីក្រុងហុងកុង។ Skycom គឺជាក្រុមហ៊ុនមួយដែលត្រូវគេចោទប្រកាន់ថាបានលក់ទំនិញទៅឱ្យប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ ដែលនេះគឺជាការរំលោភលើការដាក់ទណ្ឌកម្មសេដ្ឋកិច្ចរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកទៅលើរដ្ឋាភិបាលអ៊ីរ៉ង់។ បើសិនជាត្រូវបានកាត់ទោសនៅសហរដ្ឋអាមេរិក អ្នកស្រី Meng Wanzhou អាចប្រឈមនឹងការជាប់ពន្ធនាគាររយៈពេល30ឆ្នាំ។

រឿងក្ដីខាងលើនេះ បានធ្វើឱ្យទំនាក់ទំនងរវាងប្រទេសចិនជាមួយកាដាណា និងចិនជាមួយអាមេរិកាំងមានភាពតានតឹង។ បន្ទាប់ពីអ្នកស្រី Meng Wanzhou ត្រូវបានចាប់ឃាត់ខ្លួនបាន9ថ្ងៃ អាជ្ញាធរចិនក៏បានចាប់ខ្លួន Michael Kovrig ដែលជាអតីតអ្នកការទូត និង Michael Spavor ជាអ្នកជំនួញរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកផងដែរ៕

ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស

May 22, 2020

អាមេរិកាំងត្រៀមទាមទារឱ្យចិនសងបំណុលរាប់លានលានដុល្លារដែលចិនបានខ្ចីពីអាមេរិកកាលពីអតីតកាល

ខ្ទង់បំណុលសរុប 1.6លានលានដុល្លារដែលចិនបានខ្ចីពីសហរដ្ឋអាមេរិក ពេលនេះត្រូវបានអាមេរិកាំងចាត់ទុកជាឧបករណ៍មួយដែលអាចយកមកដាក់ទណ្ឌកម្មចិនទាក់ទិននឹងវិធានការទប់ទល់នឹង COVID-19 ក្នុងដំណាក់កាលដំបូងដ៏ធូររលុងរបស់ចិន បណ្ដាលឱ្យសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោករងផលវិបាកធ្ងន់ធ្ងរ។

នៅពេលដែលមេរោគរាតត្បាត COVID-19 កំពុងតែវាយប្រហារពិភពលោក ក្រុមមន្ត្រីចិន និងអាមេរិកាំងក៏កំពុងតែទម្លាក់កំហុងដាក់គ្នាទាក់ទិននឹងប្រភព ក៏ដូចជាវិធានការទប់ទល់នឹងវីរុសនេះ។ រដ្ឋាភិបាលអាមេរិកាំងថ្មីៗនេះយល់ថា ខ្ទង់ប្រាក់បំណុល1.6លានលានដុល្លារ(1,600,000,000,000) ដែលចិនបានខ្ចីពីសហរដ្ឋអាមេរិកកាលពីជិត1សតវត្សមុននឹងជួយឱ្យអាមេរិកាំងមានហេតុផលកាន់តែច្រើនដើម្បីដាក់សម្ពាធទៅលើទីក្រុងប៉េកាំង។

មូលនិធិមូលបត្រអាមេរិកាំងដែលមានទីស្នាក់ការនៅ Lewisburg ក្នុងរដ្ឋ Tennessee បច្ចុប្បន្នក្ដោបក្ដាប់ឯកសារបំណុលទាំងដើមទាំងការសរុប1.6លានលានដុល្លារអាមេរិកដែលប្រទេសចិនជំពាក់នៅមុនពេលបក្សសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិនត្រូវបានបង្កើតឡើង។

មូលនិធិនេះមានបំណងឱ្យរដ្ឋសភាអាមេរិកាំងជួយជ្រោមជ្រែកពួកគេក្នុងការទាមទារប្រាក់បំណុលនេះមកវិញ។ មូលបត្របំណុលនេះត្រូវបានខ្ចីដោយសាធារណរដ្ឋចិន(សាធារណរដ្ឋចិន/Republic of China/ROC ដែលបានផ្ដួលរំលំរាជរដ្ឋាភិបាលក្នុងព្រឹត្តិការណ៍រដ្ឋប្រហារមួយ) ចាប់ពីឆ្នាំ1912 រហូតដល់រដ្ឋាភិបាលនេះក្ស័យធននៅឆ្នាំ1938។ រដ្ឋាភិបាលនៃសាធារណរដ្ឋចិនបានរត់ទៅកាន់កោះតៃវ៉ាន់ ដែលកាលណោះនៅជាទីស្នាក់ការរបស់រដ្ឋាភិបាលផ្លូវការនោះឡើយ ក្រោយពីប្រទេសចិនដីគោកត្រូវបានបក្សកុម្មុយនិស្តរបស់លោកម៉ៅសេទុងដណ្ដើមយកមកគ្រប់គ្រងទាំងស្រុង ក្រោយពីបានបញ្ចប់បដិវត្តន៍នាឆ្នាំ1949។

យោងតាមច្បាប់ ទីក្រុងប៉េកាំងចាត់ទុកកោះតៃវ៉ាន់ជាផ្នែកមួយរបស់ប្រទេសចិន។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ រដ្ឋាភិបាលដែលឡើងកាន់កាប់អំណាចបន្ទាប់ត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្ទង់បំណុលដែលរដ្ឋាភិបាលមុនៗបានខ្ចីពីបរទេស។

ប្រធានាធិបតី Trump គឺជាមនុស្ស “ម៉ាត់ណាម៉ាត់ហ្នឹង (កាន់ពាក្យសច្ច) ហើយគាត់ថ្លែងថានឹងអនុវត្តកិច្ចព្រមព្រៀងនេះដើម្បីឱ្យចិនទទួលខុសត្រូវ” នេះបើតាមសម្ដីរបស់លោក Jon Jonna Bianco ដែលជាប្រធានមូលនិធិមូលបត្រអាមេរិកាំង ដែលបានឆ្លើយតបទៅនឹងសារព័ត៌មាន Fox Business។

Bianco ដែលជាអ្នកកាន់កាប់ឯកសារ និងមានសិទ្ធិគ្រប់គ្រងមូលបត្របំណុលចំនួន95% ដែលបរទេសខ្ចីពីសហរដ្ឋអាមេរិក យល់ថា ការជំរុញឱ្យចិនសងបំណុលខាងលើ មិនមែនជាការដាក់ទណ្ឌកម្មនោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាការទារបំណុលអន្តរជាតិតាមធម្មតាតែប៉ុណ្ណោះ។

កន្លងមកក៏ធ្លាប់មានបញ្ហាស្រដៀងគ្នានេះដែរ៖ នាយករដ្ឋមន្ត្រីអង់គ្លេស Margaret Thatcher កាលពីឆ្នាំ1987 បានតម្រូវឱ្យទីក្រុងប៉េកាំងរកប្រាក់ពីមូលបត្រនានាដែលជារបស់ប្រទេសអង់គ្លេស ឱ្យបាន 23.5លានផោន បើមិនដូច្នេះទេប្រទេសចិននឹងបាត់បង់សិទ្ធិក្នុងការរកស៊ីក្នុងទីផ្សារអង់គ្លេស។ ប្រធានាធិបតីចិនពេលនោះគឺលោក Li Xiannian។

ខាងលើនេះគឺជាសកម្មភាពបន្ថែមខ្លះៗនៅក្នុងសង្គ្រាមផ្សេងៗក្រៅពីគ្រាប់រំសេវរវាងអាមេរិកាំង និងចិន ដែលចាប់ផ្ដើមដោយសង្គ្រាមពាណិជ្ជកម្ម សង្គ្រាមហិរញ្ញវត្ថុ។ល។

ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស

May 18, 2020

ចិនរឹបអូសប្រាក់ក្លែងក្លាយច្រើនបំផុតមិនធ្លាប់មានក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ

កងកម្លាំងនគរបាលចិន បានធ្វើការរឹបអូសប្រាក់ក្លែងក្លាយចំនួន6តោន ដែលមានតម្លៃ422លានយន់ នៅក្នុងបេសកកម្មស្រាវជ្រាវរកបណ្ដាញផលិតក្រដាសប្រាក់ក្លែងក្លាយដ៏ធំនៅប្រទេសនេះ។

សមាជិកចំនួន16នាក់នៃបណ្ដាញផលិតប្រាក់ក្លែងក្លាយត្រូវបានចាប់ខ្លួន នៅក្នុងយុទ្ធនាការបោសសម្អាតទ្រង់ទ្រាយធំចាប់ពីខេត្តក្វាងទុង(Guangdong) នៅភាគខាងត្បូងប្រទេសចិន រហូតដល់ខេត្តហីឡុងជាំង(Heilongjiang) នៅភាគឦសានប្រទេស។ នេះបើតាមសេចក្ដីប្រកាសកាលពីម្សិលមិញរបស់ក្រសួងសន្តិសុខសាធារណៈរបស់ប្រទេសចិន។

កងកម្លាំងនគរបាល បានរឹបអូសប្រាក់ក្លែងក្លាយចំនួន6តោន មានតម្លៃស្មើនឹង422លានយន់(ប្រហែលនឹង59លានដុល្លារអាមេរិក) ដែលនេះគឺជាប្រាក់ក្លែងក្លាយមានចំនួនច្រើនបំផុតមិនធ្លាប់មាន រាប់ចាប់តាំងពីសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិនត្រូវបានបង្កើតឡើងកាលពីឆ្នាំ1849។ ក្រសួងសន្តិសុខសាធារណៈប្រទេសចិនបានអះអាងថា ប្រាក់ក្លែងក្លាយទាំងនេះមិនទាន់ត្រូវបានគេប្រើប្រាស់នៅឡើយ។ កងកម្លាំងនគរបាលចិនក៏បានប្រមូលយកឧបករណ៍ទាំងអស់ដែលទាក់ទិននឹងការផលិតប្រាក់ក្លែងក្លាយនេះ។

នគរបាលខេត្តក្វាងទុង បានរកឃើញតម្រុយនៃបណ្ដាញផលិតប្រាក់ក្លែងក្លាយទ្រង់ទ្រាយធំនេះកាលពីចុងឆ្នាំ2019 និងបានរាយការណ៍ទៅក្រសួងសន្តិសុខសាធារណៈ។ ក្រោយរយៈពេល3ខែនៃការស្រាវជ្រាវ ក្រសួងសន្តិសុខសាធារណៈកំណត់បានអត្តសញ្ញាជនសង្ស័យជាច្រើននាក់ ហើយក៏បានចាប់ផ្ដើមយុទ្ធនាការបោសសម្អាតព្រមៗគ្នា៕

ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស

May 15, 2020

សភាអាមេរិកាំងអនុម័តច្បាប់សម្រាប់ជនជាតិអ៊ុយហ្គួរ បើកផ្លូវឱ្យមានការដាក់ទណ្ឌកម្មចិន

សភាជាន់ខ្ពស់សហរដ្ឋអាមេរិកបានអនុម័តយល់ព្រមដោយមិនចាំបាច់បោះឆ្នោត ទៅលើសេចក្ដីព្រាងច្បាប់មួយសម្រាប់ជនជាតិអ៊ុយហ្គួរ ក្នុងបំណងបើកផ្លូវឱ្យមានការដាក់ទណ្ឌកម្មលើប្រទេសចិន ទាក់ទិននឹងបញ្ហាសិទ្ធិមនុស្ស។

កាលពីម្សិលមិញ(14ឧសភា) សភាជាន់ខ្ពស់អាមេរិកាំងបានអនុម័តច្បាប់គោលនយោបាយសិទ្ធិមនុស្សរបស់ជនជាតិអ៊ុយហ្គួរ (Uyghur) ដែលអំពាវនាវឱ្យមានការដាក់ទណ្ឌកម្មទៅលើអ្នកដែលត្រូវទទួលខុសត្រូវក្នុងអំពើឃុំឃាំងជនជាតិអ៊ុយហ្គួរ និងក្រុមអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាមមួយចំនួនទៀតនៅតំបន់ស្វយ័តស៊ីនជាំង(Xinjiang) នៃប្រទេសចិន។ សេចក្ដីព្រាងច្បាប់នេះត្រូវបានរៀបចំឡើងដោយតំណាងរាស្ត្រ Marco Rubio មកពីបក្សសាធារណរដ្ឋ និងតំណាងរាស្ត្រ Bob Menendez មកពីបក្សប្រជាធតិបតេយ្យ នៃសភាជាន់ខ្ពស់អាមេរិកាំង។ សេចក្ដីព្រាងច្បាប់នេះត្រូវបានអនុម័តយល់ព្រមពីតំណាងរាស្ត្រទាំងអស់ក្នុងសភាជាន់ខ្ពស់អាមេរិកាំង។

ច្បាប់នេះស្នើឱ្យសេតវិមានបញ្ជូនរបាយការណ៍ឡើងទៅសភាក្នុងរយៈពេលយ៉ាងយូរ180ថ្ងៃ ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណអ្នកទាំងឡាយណាដែលត្រូវបានចាត់ទុកថាជាអ្នកទទួលខុសត្រូវចំពោះអំពើរំលោភសិទ្ធិមនុស្សទៅលើជនជាតិអ៊ុយហ្គួរ។ អ្នកទទួលខុសត្រូវទាំងនោះនឹងត្រូវបានដាក់ទណ្ឌកម្មតាមរយៈការបង្កកទ្រព្យសម្បត្តិនៅសហរដ្ឋអាមេរិក និងការហាមមិនឱ្យចូលទឹកដីសហរដ្ឋអាមេរិកជាដើម។

សេចក្ដីព្រាងច្បាប់ខាងលើនេះនឹងត្រូវបានបញ្ជូនបន្តទៅកាន់សភាជាន់ទាបដែលបក្សប្រជាធតិបតេយ្យជាអ្នកគ្រប់គ្រង ដើម្បីធ្វើការពិនិត្យ និងអនុម័ត។ បើសិនជាសភាជាន់ទាបអនុម័តយល់ព្រម នោះសេចក្ដីព្រាងច្បាប់នេះនឹងត្រូវបញ្ជូនបន្តទៅកាន់សេតវិមានដើម្បីប្រធានាធិបតីពិនិត្យ និងសម្រេចថា គួរចុះហត្ថលេខាដើម្បីឱ្យវាក្លាយជាច្បាប់ដែរ ឬអត់។

សូមបញ្ជាក់ថា ចាប់តាំងពីឆ្នាំ2017 រដ្ឋាភិបាលចិនត្រូវបានចោទប្រកាន់ថា បានបញ្ជូនខ្លួនជនជាតិអ៊ុយហ្គួរ និងជនជាតិភាគតិចកាន់សាសនាឥស្លាមប្រមាណជា1លាននាក់ ទៅកាន់ជំរំមួយចំនួន។ ភាគីខាងប្រទេសចិនបានឱ្យដឹងថា ជំរំទាំងនោះគឺជា “មជ្ឈមណ្ឌលបណ្ដុះបណ្ដាលវិជ្ជាជីវៈ” ហើយពួកគេកំពុងប្រតិកម្មដោយស្របច្បាប់ទៅនឹងការគំរាមកំហែងពីភាពជ្រុលនិយមខាងសាសនា។ សេចក្ដីប្រកាសនេះរបស់ចិន មិនបានធ្វើឱ្យក្រុមប្រទេសលោកខាងលិចស្ងប់ចិត្តនោះទេ ពិសេសគឺសហរដ្ឋអាមេរិក។

គួររំឭកផងដែរថា សភាជាន់ទាប់អាមេរិកាំងកាលពីខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ2019 ក៏ធ្លាប់បានអនុម័តលើសេចក្ដីព្រាងច្បាប់មួយ ដែលឱ្យឈ្មោះថា Uighur Intervention and Global Humanitarian Unified Response Act of 2019 ឬ the UIGHUR Act of 2019 (ការធ្វើអន្តរាគមន៍ជួយជនជាតិអ៊ូហ្គួរ និងការឆ្លើយតបផ្នែកមនុស្សធម៌ជាសកល) ដែលអនុញ្ញាតឱ្យរដ្ឋាភិបាលអាមរិកាំង កំណត់អត្តសញ្ញាណ និងដាក់ទណ្ឌកម្មទៅលើមន្ត្រីណាដែលត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាអ្នកទទួលខុសត្រូវចំពោះអំពើឃុំឃាំងក្រុមជនជាតិភាគតិចនៅតំបន់ស្វយ័តស៊ីនជាំង ក្នុងក៏មានឈ្មោះលេខាធិការនៃគណៈកម្មាធិការបក្សរបស់ស៊ីនជាំង គឺលោក Chen Quanguo។

សេចក្ដីច្បាប់ថ្មីដែលទើបត្រូវបានសភាជាន់ខ្ពស់អាមេរិកាំងអនុម័តនេះ ក៏បាននិយាយដល់ឈ្មោះ Chen Quanguo និងអនុលេខាបក្សនៃតំបន់ស៊ីនជាំង គឺលោក Zhu Hailun ផងដែរ។

តំបន់ស្វយ័តស៊ីនជាំង (Xinjiang) នៃប្រទេសចិន

ចំណែកប្រទេសចិនវិញ ក៏ធ្លាប់ព្រមានថានឹងសងសឹក បើសិនជាលោក Chen Quanguo បានក្លាយជាគោលដៅនៃការដាក់ទណ្ឌកម្ម។ ប្រទេសចិនក៏បានហៅសកម្មភាពរបស់អាមេរិកាំងថាជា “អន្តរាគមន៍ប្រកបដោយហិង្សា” ទាក់ទិននឹងបញ្ហាផ្ទៃក្នុងរបស់ប្រទេសចិន នៅក្នុងតំបន់ស្វយ័តស៊ីនជាំង។

អគ្គរដ្ឋទូតចិនប្រចាំនៅរដ្ឋធានីវ៉ាស៊ីតោន មិនទាន់មានប្រតិកម្មចំពោះសេចក្ដីព្រាងច្បាប់ថ្មីរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកខាងលើនេះនៅឡើយ។

ឥរិយាបថរបស់សភាជាន់ខ្ពស់អាមេរិកាំងនេះ ត្រូវបានធ្វើឡើងក្នុងស្ថានភាពទំនាក់ទំនងរវាងអាមេរិកនិងចិនកំពុងតែអាក្រក់ទៅៗដោយសារវីរុសCOVID-19។ អាមេរិកាំងបានចោទចិនថា មិនមានតម្លាភាព និងលាក់បាំងបញ្ហាវីរុស និងយឺតយ៉ាវក្នុងការប្រកាសអាសន្ន ប៉ុន្តែប្រទេសចិនបានទាត់ចោលរាល់ការចោទប្រកាន់ពីសហរដ្ឋអាមេរិក៕

ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស

May 15, 2020

“ត្រាំ” វាយប្រហារ “ចិន” អាចមិនមែនត្រឹមតែសង្ឃឹម បិទបាំងកំហុសរបស់ខ្លួនឯង ក្នុងការទប់ទល់នឹងកូវីដ-19 ប៉ុណ្ណោះទេ

មើលតាមរយៈលទ្ធផលនៃសម្រង់ការយល់ឃើញរបស់ពលរដ្ឋអាមេរិកាំង ឃើញថា លោកប្រធានាធិបតី ដូណាល់ ត្រាំ ដូចជាមិនចាំបាច់ត្រូវអាស្រ័យលើការវាយប្រហារចិន ដើម្បីបង្វែរចំណាប់អារម្មណ៍ចេញពីកំហុសឆ្គងរបស់លោកក្នុងការទប់ទល់នឹងមេរោគកូវីដ-19 នោះទេ តែវាមើលឃើញច្បាស់ខ្លាំងណាស់ថា លោកត្រាំបាននឹករំពឹងសង្ឃឹម អាស្រ័យលើការតាមដេញបាញ់ចិនឥតឈប់នេះ គឺដើម្បីឱ្យខ្លួនឯងឈ្នះការបោះឆ្នោតក្នុងខែវិច្ឆិកាខាងមុខ ដោយលោក ចូ បៃដេន គូប្រជែងរបស់លោក ក៏មានគោលបំណងក្នុងទំនងដូចគ្នានេះដែរ។

លោកប្រធានាធិបតី ដូណាល់ ត្រាំ នៃសហរដ្ឋអាមេរិក កំពុងចងខ្លួនឯង និងអ្នកទស្សនា(អ្នកគាំទ្រ)ទាំងឡាយដោយមុខចំណងដែលចងច្រើនជាន់ទ្វេឡើងជារឿយៗ ដោយការថ្លែងបង្ហាញពីការយល់ឃើញក្នុងអំឡុងប៉ុន្មានសប្ដាហ៍ក្រោយៗនេះ ដែលពេលខ្លះលើកតម្កើង សរសើរចិន តែពេលខ្លះ ក៏វាយប្រហាររិះគន់ចិន ឆ្លាស់ទៅឆ្លាស់មកដែរ។ ទាំងអស់នេះ ប្រហែលជាមានតែខ្លួនលោកម្នាក់គត់ប៉ុណ្ណោះ ដែលអាចស្រាយមុខចំណងដ៏ច្របូកច្របល់ ដែលលោកខ្លួនឯងបានចងទុកនេះ ហើយលោកនឹងស្ថិតក្នុងឋានៈដែលនឹងធ្វើដូច្នេះបាន ក៏ប្រហែលជាត្រូវរង់ចាំរហូតទាល់តែដល់ខែវិច្ឆិកា នៅពេលដែលការទម្លាក់បណ្ណបោះឆ្នោតជ្រើសតាំងប្រធានាធិបតីសហរដ្ឋអាមេរិក កន្លងផុតទៅហើយតែប៉ុណ្ណោះ។

តើហេតុអី បានលោកត្រាំ ខំបញ្ចេញកម្លាំងប្រើពាក្យសម្ដី វោហារស័ព្ទគាបសង្កត់ចិនកាន់តែខ្លាំងឡើងក្នុងអំឡុងពេលនេះ? រឿងនេះអាចនឹងវាយតម្លៃបានច្រើនយ៉ាងខុសប្លែកពីគ្នា តែការអធិប្បាយដែលលេចធ្លោជាងគេ និងមានថាមពលគួរឱ្យជឿបាននោះ មាន 3ប្រការ។ មុនគេបង្អស់ គឺជាការវាយតម្លៃបែបដែលចិនចង់ឱ្យយើងជឿផងដែរនោះ បានបញ្ជាក់ថា អាចទៅរួចដែលលោកត្រាំបានពង្រីកការវិភាគរិះគន់ចិនរបស់លោក គឺដើម្បីបង្វែរចំណាប់អារម្មណ៍ចេញពីភាពបរាជ័យរបស់ក្រុមគណៈគ្រប់គ្រងរបស់លោកខ្លួនឯង ក្នុងការទប់ទល់ចាត់ការជាមួយជំងឺរាតត្បាតដ៏ធំដោយសារមេរោគវីរុសកូរ៉ូណានៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក។

មានរបាយការណ៍មួយដែលផ្សព្វផ្សាយខាងនីវយ៉ក ថាមស៍ កាលពីខែមេសា បានបញ្ជាក់ថា “ការពិនិត្យមើល បានបង្ហាញឱ្យឃើញថា លោកប្រធានាធិបតី បានទទួលពាក្យដាស់តឿន ពាក់ព័ន្ធនឹងភាពអាចទៅរួចក្នុងការកើតជំងឺរាតត្បាតដ៏ធំនេះ តែដោយសារតែការបែកបាក់គ្នាផ្ទៃក្នុង ការខ្វះខាតការរៀបចំផែនការ និងជំនឿទុកចិត្តរបស់លោកដែលមានចំពោះសញ្ជាតិញាណរបស់ខ្លួនឯង បាននាំឆ្ពោះទៅរកការឆ្លើយតប និងការទប់ទល់បែបមានចន្លោះប្រហោង ឆេវឆាវ និងតតាក់តតុប”។ របាយការណ៍នេះបានបន្តទៀតថា “ទីស្ដីការសភាសន្តិសុខជាតិ(National Security Council) ដែលទទួលខុសត្រូវរឿងការតាមដាន ការពារទប់ទល់នឹងជំងឺរាតត្បាតដ៏ធំទាំងឡាយ បានទទួលរបាយការណ៍ព័ត៌មានតាំងតែពីដើមខែមករា ដែលបានទស្សន៍ទាយពីការឆ្លងសាយភាយរបស់វីរុសនេះចូលមកក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក ហើយក្នុងអំឡុងពេលប៉ុន្មានសប្ដាហ៍បន្ទាប់ពីនោះ ក៏កំពុងតែមានការលើកឡើងពីសំណើ និងជម្រើសផ្សេងៗ ដែលស្រដៀងគ្នានឹងការទាមទារឱ្យពលរដ្ឋអាមេរិកាំងធ្វើការងារពីផ្ទះ និងការបិទទីក្រុងធំៗផងដែរ តែលោកប្រធានាធិបតី ត្រាំ បានទាត់ចោល មិនព្រមប្រើប្រាស់ដំណើរការទាំងនោះ រហូតទាល់តែមកដល់ខែមីនា”។

លោក Joe Biden អតីអនុប្រធានាធិបតីសហរដ្ឋអាមេរិក — លោក Joe Biden អតីតអនុប្រធានាធិបតីសហរដ្ឋអាមេរិក

ដូច្នេះលទ្ធផល ក៏គឺ លោកត្រាំបានបំផ្លាញពេលវេលាដ៏សំខាន់បំផុតនោះយ៉ាងខ្ចះខ្ជាយ ខណៈដែលចំនួនអ្នកឆ្លងមេរោគបានចាប់ផ្ដើមស្ទុះហក់ឡើងពេញ 1ខែកុម្ភៈ និងដើមខែមីនាជាប់រហូត… “ពីថ្ងៃទី26 កុម្ភៈ រហូតមកដល់ថ្ងៃទី16 មីនា ចំនួនករណីអះអាងថា ឆ្លងមេរោគកូវីដ-19 ក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក បានកើនឡើងពី 15 ទៅជា 4,226នាក់…(សម្រាប់ចំនួនអ្នកឆ្លងមេរោគកូវីដ-19សរុប ក្នុងខណៈពេលនេះ មានជាង 1លាននាក់ហើយ)។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ក្រុមមន្ត្រីដែលទទួលខុសត្រូវបានប្រាប់ផងដែរថា នៅមានទៀតជាច្រើនសែននាក់ដែលនៅមិនទាន់បានត្រួតពិនិត្យ ដែលក៏ប្រហែលជាមានឆ្លងមេរោគដូចគ្នា” និងខណៈនេះ ចំនួនអ្នកស្លាប់កំពុងស្ថិតក្នុងកម្រិតក្បែរៗ 80,000នាក់ហើយ រហូតមកដល់ថ្ងៃទី9 ឧសភា។

ដេញតាមបន្ទោសអ្នកដទៃ ដើម្បីបង្វែរចំណាប់អារម្មណ៍

អាចនាំគ្នាប៉ាន់ស្មានបានថា ការដើរតែថ្កោលទោស បន្ទោស និងថាឱ្យអ្នកដទៃ ដើម្បីបង្វែរចំណាប់អារម្មណ៍ បានក្លាយជាទីពឹងចុងក្រោយសម្រាប់គណៈរដ្ឋបាលរបស់លោកដូណាល់ ត្រាំ ក្នុងការបិទបាំងការខ្វះសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនឯង។ លោកត្រាំ បានប្រើឥរិយាបថបែបចាំតែចោមរោមវាយប្រហាររហូតពេញមួយអំឡុងពាក់កណ្ដាលខែមីនា…មានការលើកសរសើរលោកប្រធានាធិបតី ស៊ី ជីន ភីង របស់ចិនថា កំពុងតែធ្វើបានល្អក្នុងការទប់ទល់នឹងការឆ្លងរាលដាលរបស់កូវីដ-19 តែរួចហើយសំឡេងបែបនេះ ក៏ផ្លាស់ប្ដូរបែបភ្លាមៗតែម្ដង នៅពេលដែលលោកងាកមកស្រែកប្រកាសពីប្រធានបទថ្មី ដោយបានហៅមេរោគវីរុសកូរ៉ូណាប្រភេទថ្មីនេះថា “វីរុសចិន”។

យ៉ាងណាក៏ដោយ ពេលតាមដាន ត្រួតពិនិត្យមើលយ៉ាងជិតស្និទ្ធដិតដល់ខ្លាំងឡើង បែរជារកឃើញថា លោកត្រាំ ដែលមានខ្សែភ្នែកមុតស្រួចខ្លាំងក្នុងរឿងវឌ្ឍចក្ររបស់ព័ត៌មាននោះ មិនមានភាពចាំបាច់ពិតប្រាកដអ្វីសោះឡើយ ក្នុងការត្រូវបែរមកពឹងលើវិធីដើរតែបន្ទោសអ្នកដទៃនោះ។ អត្រាការទទួលស្គាល់ស្នាដៃរបស់លោក នៅក្នុងផូលសម្រង់របស់ស្ថាប័ន Gallup poll ដែលបានផ្សព្វផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី30 មេសា ស្ថិតក្នុងកម្រិតមិនគួរឱ្យជឿ គឺ 49%…ច្បាស់លាស់តែម្ដងថា ពិន្ទុទទួលស្គាល់លទ្ធផលការងាររបស់លោកជារួម គឺស្ថិតក្នុងកម្រិតអាច “រស់បាន” ជាពិសេសបំផុត មាន 50% ទៀតបានប្រាប់ថា ពួកគេទទួលស្គាល់ និងចូលចិត្តការចាត់ការជំងឺឆ្លងរាតត្បាតរបស់លោកត្រាំ។

លទ្ធផលនៃការសម្រង់ការយល់ឃើញរបស់ពលរដ្ឋអាមេរិកាំងជាថ្មី ដែលធ្វើឡើងដោយមជ្ឈមណ្ឌល Pew Research Center ក្នុងខែមីនាកន្លងទៅ បានបង្ហាញឱ្យឃើញថា “យើងអាចប៉ាន់ប្រមាណយ៉ាងត្រួសៗថា ប្រមាណជា 2ភាគ3នៃពលរដ្ឋអាមេរិក ក្នុងពេលនេះប្រាប់ថា ពួកគេមានការយល់ឃើញក្នុងទស្សនៈមិនចូលចិត្តប្រទេសចិន ដែលអាចរាប់ថា ជាភាគរយនៃអារម្មណ៍អវិជ្ជមានចំពោះប្រទេសមួយនេះ(ចិន)ដែលខ្ពស់បំផុត រាប់ចាប់ពីស្ថាប័នមួយនេះចាប់ផ្ដើមសួរសំណួរនេះក្នុងឆ្នាំ2005 និងកើនឡើងជិត 20% រាប់ចាប់តាំងពីគណៈគ្រប់គ្រងរបស់លោកប្រធានាធិបតី ដូណាល់ ត្រាំ ចាប់ផ្ដើមគ្រប់គ្រងសហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងឆ្នាំ2017”។

រឿងដែលគួរឱ្យចម្លែកចិត្តបំផុត ក៏គឺ របាយការណ៍លទ្ធផលការសម្រង់ការយល់ឃើញរបស់ពលរដ្ឋអាមេរិកាំងក្នុងគ្រានេះ របស់ Pew Research Center បានឱ្យដឹងថា ពេលនេះមានពលរដ្ឋអាមេរិកាំង កើនឡើងច្រើន ដែលមើលឃើញថា សហរដ្ឋអាមេរិកជាមហាអំណាចខាងសេដ្ឋកិច្ច ដែលនាំមុខគេ លើសអ្នកណាៗទាំងអស់នៅក្នុងពិភពលោក ដែលលទ្ធផលនេះអាចរាប់បានថា ខ្ពស់ជាងការធ្វើសម្រង់ក្នុងគ្រាណាៗទាំងអស់ពេញមួយរយៈពេល 12ឆ្នាំកន្លងមក និងពួកគេបាននាំគ្នាជឿយ៉ាងខ្លាំងលើសលប់ដូចគ្នាថា ប្រទេសរបស់ពួកគេ គឺជាអ្នកនាំមុខផ្នែកយោធារបស់ពិភពលោក និងជឿទៀតថា ពិភពលោកនេះបានល្អប្រសើរឡើង ដោយសារតែការមានសហរដ្ឋអាមេរិកជាអ្នកដឹកនាំ ពេលប្រៀបធៀបនឹងការឱ្យ ចិនធ្វើជាអ្នកដឹកនាំ។

ខ្លាំងជាងនោះទៅទៀត “មានត្រឹមតែ 1ភាគ4” នៃប្រជាជនអាមេរិកប៉ុណ្ណោះ ដែលធ្វើសម្រង់ដោយស្ថាប័នដដែល បានប្រាប់ថា “ពួកគេមានទស្សនគតិនិយមពេញចិត្ត” ប្រទេសចិន។

សូមរង់ចាំអាន វគ្គបន្ត…

ប្រភព៖ សាព័ត៌មានបរទេស

ប្រែសម្រួលដោយ តាវ៉ែនតា

May 12, 2020

នេប៉ាល់ខឹងនឹងចិន ស្ទើរ “ដាច់ក្បាល ដាច់កន្ទុយ” ព្រោះតែរឿងកំពូលភ្នំអេវ៉ឺរ៉េស

សំណេរនៅលើ Twitter របស់បណ្ដាញទូរទស្សន៍សកលចិន CGTN(China Global Television Network) កាលពីសប្ដាហ៍កន្លងទៅបានប្រកាសថា កំពូលភ្នំអេវ៉ឺរ៉េស (Everest) ទាំងមូលគឺជារបស់ខ្លួន បណ្ដាលឱ្យប្រទេសនេប៉ាល់ “ខឹងដាច់ក្បាលដាច់កន្ទុយ”។

អ្នកប្រើប្រាស់បណ្ដាញសង្គម Twitter នៅប្រទេសនេប៉ាល់ កំពុងតែខឹងយ៉ាងខ្លាំង និងបានបង្កើតនិន្នាការ #backoffchina (ចិនចេញឱ្យឆ្ងាយ) នៅលើបណ្ដាញសង្គម ព្រោះយល់ថា CGTN បានរំលោភយកកំពូលភ្នំអេវ៉ឺរ៉េសទាំងមូលទុកជាកម្មសិទ្ធិរបស់ខ្លួន។ ពលរដ្ឋនេប៉ាល់ជាច្រើនបានស្នើឱ្យឯកអគ្គរដ្ឋទូតចិនប្រចាំនៅនេប៉ាល់ បកស្រាយឱ្យបានច្បាស់អំពីសាររបស់ CGTN។

ប្រតិកម្មខាងលើនេះ គឺទាក់ទិននឹងសារដែលត្រូវបានបង្ហោះនៅលើ Twitter ដោយបណ្ដាញទូរទស្សន៍ CGTN កាលពីសប្ដាហ៍មុន។ កាលពីថ្ងៃទី2ឧសភា ទូរទស្សន៍ CGTN របស់ចិន បានបង្ហោះរូបភាពមួយសន្លឹក ជាមួយនឹងសារមួយឃ្លានៅលើ Twittere ដោយសរសេរថា “ក្នុងរូបថត៖ រស្មីដ៏ស្រស់ស្អាតខុសពីធម្មតា ត្រូវបានថតកាលពីថ្ងៃសុក្រនៅលើកំពូលភ្នំ Qomolangma ដែលត្រូវគេស្គាល់ឈ្មោះមួយទៀត នោះគឺអេវឺរ៉េស ជាកំពូលភ្នំខ្ពស់បំផុតក្នុងពិភពលោក ដែលស្ថិតក្នុងតំបន់ស្វយ័តទីបេត៍របស់ប្រទេសចិន”។

អ្នកប្រើប្រាស់ Twitter ម្នាក់សរសេរថា “ឯកអគ្គរដ្ឋទូតចិនប្រចាំនេប៉ាល់ជាទីរាប់អាន តើលោកយល់ថា ប្រការនេះ វាយុត្តិធម៌ដែរ ឬទេ? យើងខ្ញុំចង់ធ្វើឱ្យបញ្ហានេះបានច្បាស់លាស់។ #BackoffChina”។ ចំណែកអតីតនិពន្ធនាយករបស់សារព័ត៌មាន Kathmandu Post របស់ Nepal មានប្រតិកម្មថា “ជាការពិតនោះគឺថា យើងខ្ញុំត្រូវបានបង្រៀនថា ជួរភ្នំអេវឺរ៉េស គឺស្ថិតក្នុងដែនដីរបស់នេប៉ាល់”។

ជម្លោះដណ្ដើមទឹកដីរវាងនេប៉ាល់ និងចិន ទាក់ទងនឹងកំពូលភ្នំអេវឺវ៉េស បានចាប់ផ្ដើមកើតមានពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ1960។ នេប៉ាល់បានប្រកាសថា ជាកម្មសិទ្ធិរបស់ខ្លួនកាលពីពេលនាយករដ្ឋមន្ត្រី Bishweshwar Prasad Koirala កំពុងធ្វើទស្សនកិច្ចនៅប្រទេសចិន។

ឯកសារមួយដែលត្រូវបានចេញផ្សាយដោយប្រទេសចិនកាលពីឆ្នាំ1998 បានបង្ហាញថា ទីក្រុងប៉េកាំងធ្លាប់បានស្នើឱ្យបែងចែកកំពូលភ្នំនេះជា2ចំណែក ប៉ុន្តែការដណ្ដើមគ្នានៅតែមិនទាន់បានបញ្ចប់។ មហាក្សត្រ Mahendra របស់ប្រទេសនេប៉ាក់ កាលពីឆ្នាំ1961បានប្រកាសថា កំពូលភ្នំអេវឺរ៉េសទាំងមូលគឺជារបស់ប្រទេសនេះ។

អេវឺរ៉េស ដែលជាកំពូលភ្នំខ្ពស់បំផុតក្នុងពិភពលោក ដោយមានកម្ពស់ដល់ទៅ8,848ម៉ែត្រ គឺជាប្រភពចំណូលចម្បងបំផុតរបស់ប្រទេសនេប៉ាល់។ មនុស្ស2នាក់ដែលបានឈានជើងឡើងដល់កំពូលភ្នំអេវឺរ៉េសដំបូងគេក្នុងពិភពលោក គឺ Edmund Hillary ជាជនជាតិអាមេរិកាំង និង Tenzing Norgay Sherpa ជាពលរដ្ឋនេប៉ាល់។ ផ្លូវឡើងទៅកាន់កំពូលភ្នំនេះ មានចំនួន2 ប៉ុន្តែ ផ្លូវដែលត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយប្រទេសនេប៉ាល់ គឺជាផ្លូវសំខាន់បំផុតដែលនាំទៅកាន់កំពូលភ្នំនេះ។

សូមបញ្ជាក់ថា CGTN គឺជាបណ្ដាញទូរទស្សអន្តរជាតិរបស់ទូរទស្សន៍ជាតិចិន ដែលគេស្គាល់ថា CCTV៕

ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស

ព័ត៌មានទាក់ទង>អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រចិនវាស់វែងកម្ពស់នៃកំពូលភ្នំអេវឺរ៉េសឡើងវិញ

May 11, 2020

Tag: China