រដ្ឋាភិបាលចិនដែលកំពុងរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រដើម្បីផ្លាស់ប្ដូរការផ្ដោតលើការនាំចេញទៅកាន់ទីផ្សារបរទេស ហើយងាកមកផ្ដោតលើទីផ្សារក្នុងស្រុកជាចម្បង បានបង្ហាញថា លោកស៊ី ជីនភីងកំពុងត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ទប់ទល់នឹងសេនារីយោអាក្រក់បំផុតនាពេលអនាគត។ នេះបើតាមការយល់ឃើញរបស់សេដ្ឋវិទូនានា។
នៅចំពោះមុខទីប្រឹក្សាកំពូលៗរាប់សិបនាក់នាទីក្រុងប៉េកាំងកាលពីថ្ងៃទី23ឧសភាកន្លងទៅ ប្រធានាធិបតីចិន លោកស៊ី ជីនភីង មានប្រសាសន៍ថា ប្រទេសចិនកំពុងតែតាមចាប់គម្រោងអភិវឌ្ឍន៍ថ្មី ក្នុងនោះ “ចរាចរណ៍(ទីផ្សារ) ក្នុងស្រុក នឹងដើរតួនាទីសំខាន់បំផុត”។
លោក ស៊ី ជីនភីង បន្តថា “អនាគត យើងត្រូវតែចាត់ទុកតម្រូវការនៃទីផ្សារក្នុងស្រុកជាចំណុចចាប់ផ្ដើម និងជាគ្រឹះដ៏រឹងមាំនៅពេលយើងពន្លឿនការកសាងប្រព័ន្ធតម្រូវការក្នុងស្រុក និងជំរុញយ៉ាងខ្លាំងក្លាទៅលើការអភិវឌ្ឍក្នុងវិស័យវិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា និងវិស័យផ្សេងៗទៀត”។
សុន្ទរកថារបស់លោកស៊ី ជីនភីង បានបង្ហាញថា ទីក្រុងប៉េកាំងកំពុងតែបោះបង់យុទ្ធសាស្ត្រ “វាយលុកទីផ្សារបរទេស” ដែលត្រូវបានអនុវត្តក្នុងអំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ1990 ដែលធ្លាប់បានជួយលើកស្ទួយកំណើនសេដ្ឋកិច្ច និងនាំឱ្យចិនក្លាយជាខឿនសេដ្ឋកិច្ចធំទី2ក្នុងពិភពលោកអំឡុងប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ។
“នោះគឺជាការត្រៀមសម្រាប់សេនារីយោអាក្រក់បំផុត ដែលរួមទាំងការផ្ដាច់ទំនាក់ទំនងជាមួយអាមេរិកាំង ឬជាមួយពិភពអឺរ៉ុបទាំងមូល” នេះបើតាម Hu Xingdou ដែលជាអ្នកឯកទេសផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចឯករាជ្យមកពីវិទ្យាស្ថានបច្ចេកវិទ្យាប៉េកាំង។
លោក Hu ថ្លែងថា ប្រទេសចិនមិនមានជម្រើសណាក្រៅពីការប្រឈមមុខនឹងទុក្ខលំបាកនោះទេ ប៉ុន្តែ លោក Hu បានព្រមានថា ប្រទេសចិនមិនអាចបំផ្លាញកំណែទម្រង់ទីផ្សារ ឬវិលត្រឡប់ទៅកាន់ធាតុដើមដែលប្រកបដោយការបិទបាំងផ្នែកទីផ្សារ ដែលគ្រប់គ្រងទាំងស្រុងដោយរដ្ឋអំណាចនោះដែរ។ លោក Hu យល់ថា ប្រទេសចិនគួរតែប្រឹងប្រែងបញ្ចុះបញ្ចូលផ្នែកដែលនៅសល់របស់ពិភពលោក ដោយបញ្ជាក់ថា ប្រទេសចិននឹងមិនមានគម្រោងកសាងរូបមន្តសេដ្ឋកិច្ចផ្ទុយពីប្រព័ន្ធទីផ្សារសេរីដូចបច្ចុប្បន្ននោះឡើយ។
យោងតាមយុទ្ធសាស្ត្រកំណត់ទិសដៅក្នុងការនាំចេញកន្លងមក គោលនយោបាយរបស់រដ្ឋាភិបាលចិនត្រូវបានបកប្រែតាមភាសាចិនថា “ចូលធំ ចេញធំ” ដោយប្រទេសចិនកំណត់គោលដៅទីផ្សារទូទាំងពិភពលោក និងអនុវត្តផែនការរបស់ខ្លួន ដោយការនាំចូលគ្រឿងបន្លាស់ ហើយក្រោយមកដំឡើងជាផលិតផលសម្រេច រួចនាំចេញទៅកាន់ទីផ្សារវិញ។
យន្តការ ឬយុទ្ធសាស្ត្រខាងលើនេះ បានបង្ហាញប្រសិទ្ធភាពបន្ទាប់ពីប្រទេសចិនបានក្លាយជាសមាជិកនៃអង្គការពាណិជ្ជកម្មពិភពលោក(WTO)កាលពីឆ្នាំ2001 ហើយវាក៏បានជួយប្រទេសនេះក្លាយជា “រោងចក្រ” របស់ពិភពលោក។ ប៉ុន្តែ រូបមន្តនេះ កាន់តែបាត់បង់ឥទ្ធិពលក្នុងមួយរយៈពេលចុងក្រោយនេះ នៅពេលចិនត្រូវប្រកួតប្រជែងយ៉ាងខ្លាំងក្លាពីបណ្ដាប្រទេស រួមនឹងសង្គ្រាមពាណិជ្ជកម្មជាមួយអាមេរិកាំង។ល។ ទាំងនេះ កំពុងជំរុញឱ្យប្រទេសចិនមានគោលបំណងពង្រីក និងពង្រឹងភាពម្ចាស់ការនាពេលខាងមុខ។
លោក ស៊ី ជីនភីង បានថ្លែងថា “ពេលនេះ យើងត្រូវជំរុញឱ្យមានការរីកចម្រើននៅក្នុងពិភពមួយដែលពោរពេញដោយអស្ថិរភាព និងប្ដូរផ្លាស់ជាប្រចាំ”។
លោក ស៊ី ក៏បានអំពាវនាវឱ្យប្រទេសចិនខ្លួនឯង មានម្ចាស់ការជាងនេះ ទៅលើបច្ចេកវិទ្យា និងទីផ្សារ ពិសេសលោកបានលើកឡើងអំពីវិស័យសេដ្ឋកិច្ចពាក់ព័ន្ធនឹងបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល ផលិតកម្មឆ្លាតវៃ វិទ្យាសាស្ត្រសុខាភិបាល និងវត្ថុធាតុថ្មី ជាបណ្ដាវិស័យដែលប្រទេសចិនត្រូវការលើកស្ទួយជាអាទិភាព។ លោក ស៊ី ជីនភីង ថា ប្រទេសចិននឹងឈរនៅខាង “ភាពត្រឹមត្រូវរបស់ប្រវត្តិសាស្ត្រ” ដើម្បីបញ្ជាក់អំពីលទ្ធិពហុភាគីនិយម និងមិនបិទទ្វារបង្ខាំងខ្លួនពីពិភពលោកខាងក្រៅ។ ជំនួសមកវិញ ប្រទេសចិននឹងនៅតែបន្តជំរុញការអភិវឌ្ឍរបស់ពិភពលោកទៅតាមរូបមន្ត “បើកទូលាយជើងមេឃ”។
Raymond Yeung សេដ្ឋវិទូចិនមកពីធនាគារ ANZ បានឱ្យដឹងថា ការប្ដូរផ្លាស់យុទ្ធសាស្ត្ររបស់ចិន កើតចេញពីការព្រួយបារម្ភចំពោះការធ្លាក់ចុះនៃតម្រូវការរបស់ទីផ្សារខាងក្រៅប្រទេសដែលនឹងមិនអាចងើបឡើងវិញបានក្នុងរយៈពេលពី2 ឬ3ឆ្នាំខាងមុខ។
លោក Raymond Yeung ថ្លែងថា “នេះគឺជាទិសដៅនៃការប្ដូរផ្លាស់សេដ្ឋកិច្ច។ សំណួរសួរថា តើពួកគេនឹងត្រូវធ្វើបែបណា?”៕
ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស
