គ្រូបង្វឹករបស់ក្រុមបាល់ទាត់ជម្រើសជាតិឥណ្ឌូណេស៊ី លោក Indra Sjafri យល់ថា ការដែលក្រុមគ្រូបង្វឹកថៃចេញអបអរសាទរឌឺដង គឺជាមូលហេតុនាំឱ្យមានការប៉ះទង្គិចគ្នាក្នុងវគ្គផ្ដាច់ព្រ័ត្រនៅស៊ីហ្គេមលើកទី 32 កាលពីយប់មិញ។
«អាជ្ញាកណ្ដាលប្រកាសថាមានការថែមម៉ោង 7 នាទី ទើបនៅពេលអស់ម៉ោងនេះ យើងគិតថាការប្រកួតបានចប់ ក៏រត់ចូលទីលានអបអរ ពុំមែនចង់បង្កហេតុជាមួយអ្នកណាឡើយ។ ភ្លាមនោះ អាជ្ញាកណ្ដាលឱ្យថែមម៉ោងរហូតដល់ 11 នាទី។ ពេលគ្រាប់បាល់ស្មើ 2-2 ថៃក៏រុលមកកន្លែងរបស់យើងដើម្បីឌឺដង ធ្វើឱ្យការប្រកួតប្រែជាច្របូកច្របល់» គ្រូបង្វឹករបស់ឥណ្ឌូណេស៊ី លោក Indra Sjafri និយាយដូច្នេះ បន្ទាប់ពីការប្រកួតបានបញ្ចប់។
លោក Indra Sjafri បន្ថែមថា «ពេលមានគ្រាប់បាល់ទីបី ជំនួយការ និងកីឡាកររបស់ខ្ញុំក៏អបអរឌឺទៅវិញ។ សម្រាប់ខ្ញុំ សកម្មភាពនេះរបស់ក្រុមទាំងពីរគឺមិនអាចទទួលយកបាន»។
ចំណែកលោក Issara Sritaro ដែលជាគ្រូបង្វឹករបស់ក្រុមថៃវិញ និយាយថា «ការដែលយើងត្រូវបានទាត់ចូលទីមុនគឺមិនអាចទទួលយកបាន។ ក៏ប៉ុន្តែ ឥណ្ឌូណេស៊ី ក៏លេងដោយខ្វះស្មារតីកីឡា»។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលចប់ការប្រកួត ក្រុមទាំងពីរក៏ពុំមានបញ្ហាអ្វីនឹងគ្នាទៀតនោះដែរ។ នេះគឺជាបទពិសោធន៍ដែលគួរយកជាមេរៀន ដែលយើងមិនគួរឱ្យមានករណីបែបនេះកើតឡើង ព្រោះវាប៉ះពាល់ដល់អ្នកគាំទ្រ និងកីឡាករផងដែរ។
កាលពីព្រលប់ថ្ងៃទី 16 ឧសភា ក្នុងការប្រកួតវគ្គផ្ដាច់ព្រ័ត្រនៅលើទីលានបាល់ទាត់របស់ពហុកីឡដ្ឋានជាតិអូឡាំពិក សមាជិកក្រុមកីឡាថៃ និងឥណ្ឌូណេស៊ី បានប៉ះទង្គិចគ្នាពីរលើក។ ក្នុងការថែមម៉ោងនៅតង់ទីពីរ សំឡេងកញ្ចែរបស់អាជ្ញាកណ្ដាលក៏បានធ្វើឱ្យក្រុមឥណ្ឌូណេស៊ីយល់ច្រលំថាអស់ម៉ោងប្រកួត ទើបនាំគ្នារត់ចូលទីលានអបអរសាទរ គ្រាដែលសំឡេងកញ្ចែនោះគឺជាការពិន័យចំពោះក្រុមឥណ្ឌូណេស៊ី។ ស្ថានការណ៍នេះបាននាំទៅរកគ្រាប់បាល់ស្មើ 2-2 ដោយកីឡាករថៃបានស៊ុតបញ្ចូលទីរបស់ឥណ្ឌូណេស៊ី។ បន្ទាប់ពីស៊ុតចូលភ្លាម កីឡាករថៃក៏រត់ទៅខាងមុខតំបន់អ្នកគាំទ្រឥណ្ឌូណេស៊ីដើម្បីសំដែងការអបអរ ឌឺដង ហើយក៏មានការប៉ះទង្គិចគ្នាមួយប្រាវ។
ចូលដល់តង់ទីពីរ បន្ទាប់ពីរកបានមួយគ្រាប់ទៀតដែលជួយឱ្យនាំមុខ 3-2 ឥណ្ឌូណេស៊ីក៏អបអរសងសឹក ហើយក៏មានការប្រវាយប្រតប់គ្នាជាថ្មី ធ្វើឱ្យការប្រកួតត្រូវអាក់ខានច្រើននាទី។ ពេលនោះ កាត់ក្រហមជាច្រើនក៏ត្រូវបានហូតចេញជាបន្តបន្ទាប់។
បន្ទាប់ពីស្ថានការណ៍ត្រូវបានគ្រប់គ្រង ថៃក៏ត្រូវបាត់បង់កីឡាករពីររូបដោយសារកាត់ក្រហម។ ដោយមានគ្នាតែ 9 នាក់ ក្រុមថៃក៏ត្រូវចាញ់ 2 គ្រាប់ទៀត នាំឱ្យឥណ្ឌូណេស៊ីឈ្នះ 5-2 ជាស្ថាពរ។ បរាជ័យលើកនេះរបស់ U22 ថៃ នាំឱ្យ U22 ឥណ្ឌូណេស៊ី ដណ្ដើមបានមេដាយមាសលើកទីបីនៅស៊ីហ្គេម៕
ចាប់ផ្ដើមចូលសង្គមច្រើនឡើង
Sសាំង មានកូន អាយុ ៦ខួប នាងរៀបរាប់ថា ពីមុននាងមានអាជីពជាអ្នកនិពន្ធឯករាជ្យ មុនពេលមានកូន នាងមាននិស្ស័យខ្ជិលច្រអូសខ្លាំងណាស់ ទើបធ្វើការបែបតាមដំណើរ ត្រេតត្រត ពី ១ថ្ងៃទៅ ១ថ្ងៃ និងតែងតែចុះចាញ់អ្វីៗ ដែលធ្វើញាប់ញ័រអារម្មណ៍ ដែលនៅជុំវិញខ្លួនជានិច្ច។ ឧទាហរណ៍ដូចជា បន្ទាប់ពីអង្គុយធ្វើការ បានមិនយូរប៉ុន្មាន ពេលនាងដឹងខ្លួនឡើង ទើបដឹងថា ខ្លួនឯងមកអង្គុយលេងអ៊ីនធើណិត ឬអង្គុយមើលទូរទស្សន៍បាត់ទៅហើយ ហើយការងារផ្ទះ ក៏ត្រូវត្រាំៗទុកចោលសិន ទុកស្អែកចាំធ្វើ ជារឿយៗទៅ។
Oសាំង មានកូន អាយុ 3ខួប និង 9ខួប នាងរៀបរាប់ថា កាលសម័យនៅជាសិស្ស នាងមាននិស្ស័យភ្លេចនេះ ភ្លេចនោះជាប់ជានិច្ច ដូចជា “អេ៎? យើងដូចជាភ្លេចផ្ញើកិច្ចការផ្ទះឱ្យលោកគ្រូទេដឹង?” ដល់ពេលចាប់ផ្ដើមចូលធ្វើការ ក៏ច្រើនតែភ្លេចជាញឹកញាប់ រឿងកំណត់ពេលផ្ញើកិច្ចការងារដែលមេប្រគល់ឱ្យ ទើបត្រូវហាមាត់សុំពន្យារពេលជាញឹកញាប់ដូចគ្នា។
Hសាំង មានកូន អាយុ 3ខួប នាងរៀបរាប់ថា ការពិតទៅ កាលពីពេលមិនទាន់មានកូន នាងមានអារម្មណ៍ថា មិនចូលចិត្តក្មេងៗសោះតែម្ដង ព្រោះនាងគិតថា ពួកក្មេងៗ ចូលចិត្តតែបើកក្រពះស្រែកយំឮៗ អាត្មានិយមយ៉ាងចេះស្ដាប់អ្នកណា ស្មានពីអារម្មណ៍មិនត្រូវ សូម្បីតែកូនរបស់បងស្រីខ្លួនឯង ដែលជាក្មួយបង្កើត ក៏នាងមានអារម្មណ៍មិនចូលចិត្តដែរ។
