Tag: China

មេរៀន1ទៀតពីការបិទទីក្រុង! ជីវិតគូអាពាហ៍ពិពាហ៍ចិនដួលរលំ “បែកគ្នា ល្អជាងនៅជុំគ្នា”
សារព័ត៌មានក្រៅប្រទេស បានរាយការណ៍នៅថ្ងៃម្សិលមិញ(ទី6មេសា)ថា អត្រាការលែងលះគ្នារបស់គូស្វាមី-ភរិយាជនជាតិចិន ដែលកំពុងកើនឡើង មានផលប៉ះពាល់សំខាន់ ក្រោយពីការរស់នៅជាមួយគ្នាជាប់រហូតក្នុងអំឡុងពេលវិបត្តិរោគឆ្លងរាតត្បាត គឺជាការដាស់តឿនដល់បណ្ដាប្រទេសទាំងឡាយក្នុងពិភពលោក ដែលកំពុងប្រើវិធានការបិទទីក្រុង។
របាយការណ៍បានបន្តថា ក្រោយពីបញ្ចប់វិធានការបង្ខាំងឱ្យនៅតែក្នុងផ្ទះដោយរដ្ឋចិនកាលពីខែមីនា រឿងដំបូងគេដែលគូស្វាមី-ភរិយាចិនចំនួនដ៏ច្រើននាំគ្នាធ្វើ គឺទៅដាក់ឯកសារសុំលែងលះគ្នា។
សារព័ត៌មានខាងលើ បានលើកយកបទសម្ភាសរបស់អ្នកស្រី អ៊ូ(ឈ្មោះឧបមា) ជាស្ត្រីមេផ្ទះ វ័យ 30ឆ្នាំ ក្នុងមណ្ឌលក្វាងទុង ភាគខាងត្បូងប្រទេសចិន ដែលបានប្រើពេលវេលាទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ ជិត 2ខែ នៅរួមគ្នាជាមួយស្វាមីដែលមិនបានចេញទៅធ្វើការ។ ទង្វើរបស់ស្វាមី ទោះជាការលេងជាមួយកូន ក្នុងពេលដែលកូនៗគួរតែចូលគេងជារឿងតូចតាចក៏ដោយ តែការយល់ឃើញមិនត្រូវគ្នាជាច្រើន បានក្លាយជាភាពគួរឱ្យធុញទ្រាន់ និងគួរឱ្យរំខានហួសនឹងទ្រាំបាន។
“គាត់ជាអ្នកបង្កបញ្ហានៅក្នុងផ្ទះ” អ្នកស្រីនិយាយ “ខ្ញុំលែងត្រូវការទ្រាំតទៅទៀតហើយ យើងឯកភាពថានឹងលែងគ្នា ហើយរឿងបន្តទៅទៀត គឺរកមេធាវី”
ទោះជាចិន បានចេញផ្សាយពីស្ថិតិនៃការលែងលះទូទាំងប្រទេសត្រឹមតែ1ឆ្នាំ 1ដងក្ដី តែរបាយការណ៍របស់សារព័ត៌មានពីតំបន់ផ្សេងៗក្នុងប្រទេសចិនបានបង្ហាញឱ្យដឹងថា មានការបង្ហើបឱ្យដឹងពីចំនួនគូលែងលះដែលកើនឡើងនៅក្នុងខែមីនា រាប់ចាប់ពីសប្ដាហ៍កន្លងមក ហេតុការណ៍នៃអំពើហិង្សាក្នុងគ្រួសារក៏កើនឡើងទ្វេគុណដែរ។
សញ្ញាទាំងនេះ អាចជាការព្រមាន ជាប្រផ្នូលអាក្រក់សម្រាប់គូស្នេហ៍ក្នុងតំបន់ផ្សេងៗទៀតទូទាំងពិភពលោក បើសិនគ្មានការយល់ចិត្តអាណិតអាសូរគ្នាទេ ការរស់នៅជាមួយគ្នាជាប់រហូត គឺជាវិបត្តិដ៏ធំ។
ទីក្រុងស៊ីអាន ក្នុងភាគកណ្ដាលប្រទេសចិន និងទីក្រុងតាចូវ៍ ក្នុងមណ្ឌលសេឆួន សុទ្ធតែមានរបាយការណ៍នៃការប្ដឹងផ្ដល់សុំលែងលះច្រើនជាប្រវត្តិសាស្ត្រដូចគ្នា នៅអំឡុងដើមខែមីនាកន្លងទៅ។
លោក ស្ទីហ្វ លី មេធាវីរឿងក្ដីក្នុងគ្រួសារនៃទីក្រុងសៀងហៃ នៅឯទីស្នាក់ការច្បាប់ Gentle & Trust បានថ្លែងថា មានពាក្យបណ្ដឹងសុំលែងលះកើនឡើង 25% ចាប់តាំងពីការបិទទីក្រុងបានធូរស្រាលកាលពីពាក់កណ្ដាលខែមីនា។
នៅពេលមេរោគវីរុសរាតត្បាតនាចុងខែមករា គូស្នេហ៍ក្នុងទីក្រុងជាច្រើន ត្រូវទ្រាំជាប់នៅក្រោមដំបូលផ្ទះតែមួយជាមួយគ្នា ពេលខ្លះក៏មានបងប្អូនរបស់គូស្នេហ៍ចូលមកបន្ថែមទៀត ដែលសម្រាប់មនុស្សជាច្រើន មានអារម្មណ៍ថា រឿងនេះ វាជ្រុលហួសលើសលប់ក្នុងការទ្រាំបាន។
លោក លី បានបញ្ជាក់ថា៖ “រឹតតែពួកគេប្រើពេលវេលានៅជាមួយគ្នាយូរប៉ុនណា ពួកគេក៏រឹតតែស្អប់គ្នាច្រើនឡើងប៉ុននោះដែរ”
អាជ្ញាធរចិនរំពឹងថា ការរស់នៅជាមួយគ្នារហូតដល់ទីបញ្ចប់ នឹងនាំឆ្ពោះទៅរកការធំធាត់ឡើងយ៉ាងកក់ក្ដៅរបស់ក្មេង និងជួយសងមកវិញនូវការតាំងគភ៌ដែលថយចុះដល់កម្រិតទាបបំផុតរាប់ចាប់តាំងពីការបង្កើតសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិនក្នុងឆ្នាំ1949 មក។
ទោះជាមានការបន្ធូរបន្ថយគោលនយោបាយ “កូនតែ1” និងការជំរុញដើម្បីឱ្យស្ត្រីរៀបការ និងមានបុត្រ “ក្នុងខណៈដែលអ្នកនៅផ្ទះក្នុងអំឡុងពេលដែលមានការឆ្លងរាតត្បាត គោលការណ៍ “កូនទី2” ត្រូវបានបន្ធូរបន្ថយ ដូច្នេះការនៅផ្ទះ និងការមានកូនទី2 ក៏អាចជួយប្រទេសរបស់អ្នកបានដែរ”
តែនៅក្នុងការពិតវិញ លទ្ធផលរបស់ការព្យាយាមទាំងនេះមិនបានបង្ហាញឱ្យឃើញឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ ក្នុងសារព័ត៌មានចិន បែរជាពេញទៅដោយរបាយការណ៍នៃការឈ្លោះទាស់ទែងគ្នារបស់គូស្វាមី-ភរិយា។
អ្នកស្រី ហ្វឹង យួន សហស្ថាបនិក Equality ដែលជាអង្គការអភិវឌ្ឍន៍ឯកជនក្នុងទីក្រុងប៉េកាំង ដែលធ្វើការលើប្រធានបទ អំពើហិង្សាផ្លូវភេទ បានថ្លែងថា មានសំណូមពរចូលមកអង្គការរបស់អ្នកស្រីកើនឡើង ដើម្បីសុំជំនួយ។
Sixth Tone សារព័ត៌មានអនឡាញរបស់ទីក្រុងសៀងហៃ បានរាយការណ៍ថា ប៉ូលិសនៅក្នុងតំបន់មួយតាមបណ្ដោយដងទន្លេយ៉ង់ហ្ស៊ី ក្នុងមណ្ឌលហ៊ូពេយភាគកណ្ដាល ជិតកន្លែងដែលផ្ទុះការឆ្លងរាតត្បាតធំនៅក្នុងវូហាន បានទទួលរបាយការណ៍អំពីហេតុការណ៍អំពើហិង្សាក្នុងគ្រួសារក្នុងខែកុម្ភៈ ចំនួន 162លើក កើនឡើង 47លើក បើធៀបនឹងខែមុនហ្នឹង។
ព័ត៌មាន និងស្ថិតិថ្មីៗបំផុតទាំងអស់នេះ អាចជាការព្រមានសម្រាប់ប្រទេសផ្សេងៗនៅក្នុងពិភពលោកដែលកំពុងប្រើវិធានការបិទទីក្រុង អំពីអ្វីដែលពួកគេត្រូវតែមានខ្លាំងបំផុត នោះគឺ “ការយល់ចិត្ត និងអាណិតអាសូរគ្នាទៅវិញទៅមក” ឱ្យដល់ទីបំផុត៕
ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស
April 7, 2020
ចិនប្រកាសថា បាននាំចេញម៉ាស់ជិត4ពាន់លានបន្ទះ ខណៈចំណូលសរុបបានមកពីការលក់សម្ភារសុខាភិបាល ឡើងដល់1.4ពាន់លានដុល្លារ
មន្ត្រីនៃប្រទេសចិន ថ្ងៃនេះបានប្រកាសថា ប្រទេសនេះបានលក់ម៉ាស់ជិត4ពាន់លានបន្ទះទៅឱ្យបណ្ដាប្រទេសផ្សេងៗ រាប់ចាប់តាំងពីខែមិនារហូតដល់បច្ចុប្បន្ន។
បើទោះជា COVID-19 កំពុងតែបន្ថយឥទ្ធិពលនៅប្រទេសចិន ប៉ុន្តែទីក្រុងប៉េកាំងនៅតែជំរុញឱ្យបណ្ដារោងចក្រ បង្កើនការផលិតឧបករណ៍សុខាភិបាល ខណៈដែលវីរុសនៅតែបន្តឆ្លងរាលដាលខ្លាំងនៅលើពិភពលោក ដែលបានបណ្ដាលឱ្យមនុស្សជិត1.3លាននាក់ឆ្លងមេរោគ ក្នុងនោះមានជិត70,000នាក់បានបាត់បង់ជីវិត។
ប្រទេសចិន បាននាំចេញម៉ាស់ចំនួន3.86ពាន់លានបន្ទះ សម្លៀកបំពាក់ការពារមេរោគចំនួន37.5លានឈុត ម៉ាស៊ីនជំនួយដកដង្ហើមចំនួន16,000គ្រឿង និងឧបករណ៍ធ្វើតេស្តរកមេរោគCOVID-19ចំនួន2.84លានឈុត ចាប់តាំងពីថ្ងៃទី1មីនា ដោយមានការបញ្ជាទិញពីប្រទេសចំនួនជាង50។ នេះបើតាមការឱ្យដឹងពីមន្ត្រីគយម្នាក់ឈ្មោះ Jin Hai នាថ្ងៃនេះ។ មន្ត្រីរូបនេះបានបន្តថា ទំហំទឹកប្រាក់នៃសម្ភារសុខាភិបាលដែលបាននាំចេញរបស់ប្រទេសចិនសរុបប្រមាណជា1.4ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក។
ក៏ប៉ុន្តែ ប្រទេសមួយចំនួនដូចជាហូឡង់ ហ្វីលីពីន ក្រូអាត ទួរគី និងអេស្ប៉ាញជាដើម បានត្អូញត្អែរអំពីគុណភាពសម្ភារដែលនាំចូលពីប្រទេសចិន៕
ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស
April 6, 2020
CDC ចិន និយាយថា ពលរដ្ឋ “អាមេរិក និងអឺរ៉ុប” ខុសធ្ងន់ណាស់ ដែលមិនពាក់ម៉ាស់អនាម័យការពារ…
អគ្គនាយកមជ្ឈមណ្ឌលគ្រប់គ្រង និងការពារជំងឺរបស់ប្រទេសចិន(CDC) បានថ្លែងថា ការជំរុញឱ្យប្រជាជនពាក់ម៉ាស់អនាម័យការពារ ពេលចេញទៅក្រៅផ្ទះ មានចំណែកជួយទប់ស្កាត់ការចម្លងសាយភាយរបស់មេរោគវីរុសកូរ៉ូណាប្រភេទថ្មីបានច្រើនណាស់ ហើយការដែលពលរដ្ឋនៅក្នុងប្រទេសអាមេរិក និងអឺរ៉ុប មើលរំលងវិធានការដ៏ងាយៗនេះ គឺជា “ភាពខុសឆ្គងដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ” ដែលបានធ្វើឱ្យចំនួនអ្នកឆ្លងមេរោគនៅទីនោះ កើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស។
សារព័ត៌មាន សៅ ឆាយណា ម៉រនីង ផូស្ត បានអះអាងពីការយល់ឃើញរបស់លោក កៅ ហ៊្វូ អគ្គនាយក CDC របស់ចិន ដែលបានផ្ដល់បទសម្ភាសជាមួយទស្សនាវដ្តី Science Magazine ថា “កំហុសឆ្គងដ៏ធ្ងន់ធ្ងររបស់ប្រទេសអាមេរិក និងអឺរ៉ុប នៅក្នុងទស្សនៈរបស់ខ្ញុំ គឺការដែលប្រជាជន មិននាំគ្នានិយមពាក់ម៉ាស់អនាម័យការពារ”។
លោក កៅ អធិប្បាយថា លម្អងទឹកតូចល្អិតៗដែលចេញពីប្រព័ន្ធដកដង្ហើមរបស់មនុស្ស និងការប៉ះពាល់ជិតស្និទ្ធ គឺជាបច្ច័យចម្បងក្នុងការចម្លងរោគ “លម្អងទឹកតូចល្អិតៗមានតួនាទីក្នុងការចម្លងមេរោគអាក្រក់ណាស់ ដូច្នេះពួកអ្នក ត្រូវពាក់ម៉ាស់អនាម័យការពារ ព្រោះពេលដែលអ្នកនិយាយ នឹងមានលម្អងទឹកតូចល្អិតៗចេញមកពីក្នុងមាត់របស់អ្នកគ្រប់ពេលវេលា”។
លោក កៅ បន្ថែមថា អ្នកខ្លះ អាចនឹងមានមេរោគវីរុសនៅក្នុងខ្លួនដោយមិនបានឈឺថ្កាត់ ឬមិនទាន់បង្ហាញអាការឈឺថ្កាត់ ដូច្នេះ ម៉ាស់អនាម័យអាចជួយការពារលម្អងទឹកតូចល្អិតៗពីមនុស្សទាំងនោះ ដែលអាចធ្វើឱ្យមេរោគអាចចម្លងទៅបុគ្គលដទៃទៀតបាន។
ទោះជាស្ថានការណ៍ការឆ្លងរាលដាលនៅក្នុងប្រទេសចិន ពេលនេះអាចនិយាយបានថា ល្អប្រសើរឡើងច្រើនហើយក្ដី តែ CDC របស់ចិន នៅតែអំពាវនាវ និងណែនាំកាលពីថ្ងៃទី22 មីនាកន្លងទៅ ឱ្យប្រជាជនត្រូវតែពាក់ម៉ាស់អនាម័យការពារបន្តទៀត មិនថានៅក្នុងអូហ្វ៊ីស ក្នុងបន្ទប់ប្រជុំ ក្នុងបន្ទប់ជណ្ដើរយន្ត ឬខណៈពេលប្រើសេវាកម្មដឹកជញ្ជូនសាធារណៈក៏ដោយ តែមិនចាំបាច់ពាក់ពេលនៅក្នុងផ្ទះ នៅក្នុងទីកន្លែងដែលធំស្រឡះៗ ឬក្នុងស្ថានភាពបរិស្ថានដែលមានខ្យល់អាកាសបក់ចេញចូលល្អ និងមិនមានមនុស្សច្រើនកុះករក៏បាន។
យ៉ាងណាក៏ដោយ ពាក្យណែនាំទាំងនេះ ហាក់ដូចជាផ្ទុយគ្នាពីការយល់ឃើញរបស់អង្គការសុខភាពពិភពលោក(WHO) ដែលបានបញ្ជាក់ថា ឱ្យមនុស្សពាក់ម៉ាស់អនាម័យការពារតែនៅពេលណាដែលមានអាការក្អក ឬកណ្ដាស់ ឬនៅពេលត្រូវនៅមើលថែទាំជិតអ្នកដែលត្រូវបានសង្ស័យថា ឆ្លងមេរោគកូវីដ-19 តែប៉ុណ្ណោះ។
ចំណែកឯក្រសួងសាធារណៈសុខាភិបាលរបស់ប្រទេសសិង្ហបុរី ក៏បានណែនាំដល់ប្រជាជនរបស់ខ្លួនដែរថា មិនចាំបាច់ត្រូវពាក់ម៉ាស់អនាម័យការពារជាប់ជានិច្ចនោះទេ លើកលែងតែ ពេលមានអាការមិនស្រួលខ្លួន មានគ្រុនក្ដៅខ្លួន ក្អក ហៀរសម្បោរ ឬទើបនឹងជាសះស្បើយពីជំងឺផ្សេងៗតែប៉ុណ្ណោះ៕

ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស
March 31, 2020
ការផលិតម៉ាស់នៅប្រទេសចិន ប្រៀបដូចជាការបោះពុម្ភក្រដាសប្រាក់
នៅពេលដែល COVID-19 រាតត្បាតពេញពិភពលោក ក៏ជាពេលដែលរោងចក្រជាច្រើននៅប្រទេសចិនបង្វែរទិសដៅរបស់ខ្លួនឆ្ពោះទៅក្នុងទីផ្សារដ៏ធំធេងលាតសន្ធឹងទូទាំងពិភពលោក ដែលរកប្រាក់ចំណេញបានច្រើនមិនធ្លាប់មានពីមុនមក នោះគឺការផលិតម៉ាស់។
កាលពីដើមខែកុម្ភៈ ជាពេលដែលជំងឺរលាកសួតប្រភេទថ្មី កំពុងតែអុកឡុកប្រទេសចិន ក្រុមហ៊ុនរបស់ Guan Xunze អាយុ34ឆ្នាំ បានសាងសង់រោងចក្រថ្មីមួយដើម្បីផលិតម៉ាស់ ដោយប្រើពេលត្រឹមតែ7ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ។
រោងចក្ររបស់ Guan ដែលមានខ្សែចង្វាក់ផលិតកម្មចំនួន5 និងស្ថិតនៅភាគឦសានប្រទេសចិននេះ ផ្គង់ផ្គង់ម៉ាស់ប្រភេទ N95 ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការដ៏ច្រើនរបស់ទីផ្សារ ខណៈដែលតួលេខនៃការឆ្លងវីរុសCOVID-19 នៅតែកើនឡើងយ៉ាងគំហុកជារៀងរាល់ថ្ងៃ។
បច្ចុប្បន្ន បើទោះជាចំនួនអ្នកឆ្លងមេរោគនៅប្រទេសចិនបានថយចុះក៏ដោយ ប៉ុន្តែ Guan នៅតែបន្តរកប្រាក់ចំណេញបានយ៉ាងច្រើន ដោយនាំម៉ាស់ចេញទៅកាន់ទីផ្សារប្រទេសអ៊ីតាលី ជាកន្លែងដែលមានអ្នកស្លាប់ដោយសារ COVID-19 10,023នាក់ ពោលគឺច្រើនជាងប្រទេសចិនដែលមានអ្នកស្លាប់ត្រឹមតែ3,304នាក់។
នៅទូទាំងពិភពលោក ករណីឆ្លងវីរុសកូរ៉ូណា COVID-19នេះ កើនដល់ជិត680,000នាក់ ហើយតម្រូវការសម្ភារការពារសុវត្ថិភាពសុខភាពកំពុងតែកើនឡើងខ្លាំងពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។
Shi Xinghui ដែលជានាយកផ្នែកទីផ្សារម្នាក់របស់ក្រុមហ៊ុនផ្គត់ផ្គង់ម៉ាស៊ីនផលិតម៉ាស់មួយ នៅក្នុងខេត្តក្វាងទុង ប្រទេសចិននិយាយថា “ម៉ាស៊ីនផលិតម៉ាស់ គឺប្រៀបដូចជាម៉ាស៊ីនបោះពុម្ភក្រដាសប្រាក់ពិតៗ”។ លោកបន្ថែមថា ប្រាក់ចំណេញដែលបានមកពីការផលិតម៉ាស់ បានកើនឡើងច្រើនដងធៀបនឹងមុននេះ។
ចំណែក Qi Guangtu បានវិនិយោគប្រាក់7លានដុល្លារអាមេរិក ដើម្បីបង្កើតរោងចក្រផលិតម៉ាស់របស់ខ្លួន។ រោងចក្ររបស់ Qi ធ្វើការមិនឈប់ឈរសូម្បីតែ1វិនាទី ចាប់ពីថ្ងៃដំណើរការដំបូងរហូតដល់ពេលនេះ។
Qi បានឱ្យដឹងថា “ការស្វែងរកទុន មិនមែនជាបញ្ហាធំនោះទេ”។ ក្រោយរយៈពេល2ខែ ក្រុមហ៊ុនរបស់គាត់ លក់ដាច់ម៉ាស់ចំនួន70ឈុត ក្នុង1ឈុតៗមានតម្លៃ 71,000ដុល្លារអាមេរិក។ ថៅកែរូបនេះកំពុងមានអតិថិជនក្នុងដៃចំនួនជាង200នាក់។ ការបញ្ជាទិញពីអតិថិជនទាំងនេះ មានតម្លៃសរុបឡើងដល់ 14លានដុល្លារអាមេរិក។
“ក្រោយពីទិញម៉ាស៊ីន និងដំណើរការក្នុងរយៈពេល15ថ្ងៃ យើងរកបានប្រាក់ចំណេញស្មើនឹងទុនវិនិយោគសរុបទៅហើយ” នេះបើតាមការឱ្យដឹងពី Qi។
You Lixin មិនធ្លាប់បានឈានជើងចូលក្នុងវិស័យផលិតម៉ាស់នោះទេ ប៉ុន្តែដោយឃើញឱកាសល្អ You ក៏បានលោតចូលវិស័យនេះ និងបង្កើតបានរោងចក្រផលិតម៉ាស់មួយកន្លែង ដោយប្រើពេលតែ10ថ្ងៃក្នុងការសាងសង់រោងចក្រនេះ។
You ថ្លែងថា “ខ្ញុំគេងបានតែ2-3ម៉ោងប៉ុណ្ណោះក្នុង1ថ្ងៃ។ អតិថិជនរបស់ខ្ញុំក៏ដូច្នេះដែរ”។ You ឱ្យដឹងថា ពេលខ្លះ អតិថិជនរបស់គាត់ ត្រូវគេងនៅក្នុងរោងចក្ររបស់គាត់ទៀតផង ដើម្បីរង់ចាំទទួលទំនិញ។
ការផលិតម៉ាស់ចេះតែកើនឡើង ហើយតម្លៃវត្ថុធាតុដើម (ក្រណាត់) ក៏ចេះតែកើនឡើងពី1,400ដុល្លារ ដល់ជិត68,000ដុល្លារក្នុង1តោន។ ថ្វីបើការផលិតត្រូវចំណាយទុនច្រើន ប៉ុន្តែប្រាក់ចំណេញក៏នៅតែមានទំហំធំដដែល។
បរិមាណម៉ាស់ដែលផលិតនៅប្រទេសចិន គឺច្រើនជាង116លានបន្ទះក្នុង1ថ្ងៃ ដែលនេះគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ផ្គង់ផ្គង់ក្នុងស្រុក និងអាចនាំចេញទៅក្រៅប្រទេសបានខ្លះផងដែរ៕
ប្រភព៖ AFP
March 29, 2020
“វីរុស ឆ្លងគ្មានព្រំដែនទេ ដូច្នេះត្រូវរួមដៃគ្នា ទើបឆ្លងផុតឧបសគ្គនេះបាន” លោក ស៊ី ជីនភីង ទូរស័ព្ទពិភាក្សាជាមួយមេដឹកនាំទូទាំងពិភពលោក
មេរោគវីរុស បានបង្ហាញឱ្យពិភពលោកដឹងថា គ្មានព្រំដែន ឬបែងចែកជាតិសាសន៍ណាមួយឡើយ ហើយមានតែការធ្វើការរួមគ្នាប៉ុណ្ណោះ ទើបមនុស្សជាតិ អាចយកឈ្នះក្នុងការប្រយុទ្ធនឹងមេរោគវីរុសដែលកំពុងតែរាតត្បាតយ៉ាងខ្លាំងនេះបាន។
ចិនរួមដៃជាមួយអង់គ្លេស
លោក ស៊ី ជីនភីង ប្រធានាធិបតីនៃប្រទេសចិន បានថ្លែងនៅក្នុងកិច្ចសន្ទនាតាមទូរស័ព្ទជាមួយលោកនាយករដ្ឋមន្ត្រីអង់គ្លេស បូរីស ចនសុន កាលពីថ្ងៃចន្ទ កន្លងទៅថា ចិនត្រៀមជាស្រេចក្នុងការគាំទ្រ និងជួយសហរាជអាណាចក្រ។ លោកប្រធានាធិបតី ស៊ី បានបន្ថែមថា លោកជឿជាក់ថា អង់គ្លេសនឹងទទួលបានជោគជ័យលើការឆ្លងរាតត្បាតរបស់មេរោគ ក្រោមការដឹកនាំរបស់លោក ចនសុន។
ចំណែកលោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ចនសុន បានស្វាគមន៍ និងអបអរសាទរចំពោះរដ្ឋាភិបាលចិន និងប្រជាជនចិន ចំពោះភាពជោគជ័យក្នុងការការពារ និងគ្រប់គ្រងជំងឺរាតត្បាត ដែលបានប្រើការព្យាយាមយ៉ាងខ្លាំងក្លា និងការលះបង់យ៉ាងមហាសាល។
នាពេលបច្ចុប្បន្ន ស្ថានការណ៍COVID-19 នៅក្នុងសហរាជអាណាចក្រ បានក្លាយជារឿងដែលគួរឱ្យវិតក្កកង្វល់យ៉ាងខ្លាំង។ លោកបន្ថែមថា៖ “សហរាជអាណាចក្រ កំពុងសិក្សា និងរៀនយល់ដឹងពីបទពិសោធដ៏មានប្រយោជន៍របស់ចិន និងប្រើវិធានការការពារ និងគ្រប់គ្រងខាងវិទ្យាសាស្ត្រ និងមានប្រសិទ្ធភាព”។
លោក ចនសុន បានបន្តថា៖ “យល់ស្របយ៉ាងខ្លាំងបំផុតជាមួយលោកប្រធានាធិបតី ស៊ី ជីនភីង ថា គ្មានប្រទេសមួយណាតែម្នាក់ឯង អាចការពារខ្លួនឯងពីរោគរាតត្បាតនេះបាន ដោយមិនពង្រឹងការសហការគ្នាជាមួយប្រទេសផ្សេងទៀតនោះទេ” លោក ចនសុនបានបន្ថែមថា “អង់គ្លេសគាំទ្រWHO ក្នុងការមានតួនាទីសំខាន់ និងសង្ឃឹមថា គ្រប់គ្នានឹងពង្រឹងការសហការដែលពាក់ព័ន្ធនៅក្នុងប្រទេស G20 និងក្នុងកម្រិតពហុភាគីឱ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅខ្លាំងឡើង”។
ចិនសហការជាមួយបារាំង
លោក ស៊ី ជីនភីង នៅបានទូរស័ព្ទទៅពិភាក្សាជាមួយលោក អេម៉ានូអែល ម៉ាខ្រុង ប្រធានាធិបតីនៃប្រទេសបារាំងផងដែរថា ប្រទេសចិនត្រៀមខ្លួនជានិច្ចក្នុងការធ្វើការរួមជាមួយប្រទេសបារាំង ដើម្បីការសហការដ៏ជិតស្និទ្ធខ្លាំងឡើងក្រោមកម្រិតពហុភាគី និងការគ្រប់គ្រងថែទាំផ្នែកសុខភាពដែលកាន់តែល្អឡើងទូទាំងពិភពលោក។
កាលពីពេលមុននេះ មេដឹកនាំបារាំង បានទូរស័ព្ទពិភាក្សាជាមួយលោក ស៊ី ជីនភីង តាំងពីខែមករា ដោយបានសម្ដែងឱ្យឃើញអំពីភាពជឿជាក់រវាងគ្នា និងគ្នា រវាងប្រធានាធិបតីទាំង2(បារាំង-ចិន)ក្នុងកម្រិតខ្ពស់មួយ។
លោក ម៉ាខ្រុង បានថ្លែងកោតសរសើរយ៉ាងខ្លាំងចំពោះភាពក្លាហានរបស់រដ្ឋាភិបាលចិន និងប្រជាជនចិន ក្នុងការប្រើវិធានការដាច់ខាត និងមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងរយៈពេលដ៏ខ្លី។
ចិនសហការជាមួយអេហ្ស៊ីប
លោក ស៊ី ជីនភីង បានទូរស័ព្ទជជែកជាមួយលោក អាប់ឌែល ហ្វាថា អាល់ស៊ីស៊ី មេដឹកនាំនៃប្រទេសអេហ្ស៊ីបថា ចិនគាំទ្រការព្យាយាមក្នុងការការពារ និងគ្រប់គ្រងជំងឺរាតត្បាតរបស់អេហ្ស៊ីប និងអះអាងពីគោលជំហររបស់ចិនក្នុងការធ្វើការរួមជាមួយប្រទេសផ្សេងៗ ដើម្បីលើកកម្ពស់ការសហការរវាងប្រទេសក្នុងការការពារ និងគ្រប់គ្រងការឆ្លងរាលដាលរបស់មេរោគ រួមគ្នាចាត់ការទៅលើមហន្តភ័យឈ្លានពាននេះ។
វេជ្ជភណ្ឌ ដែលចិនបញ្ជូនទៅឱ្យប្រទេសបារាំង បានទៅដល់ព្រលានយន្តហោះ Roissy-Charles de Gaulle ក្នុងទីក្រុងប៉ារីស កាលពីថ្ងៃទី18 មីនា ឆ្នាំ2020
មេដឹកនាំនៃប្រទេសអេហ្ស៊ីប បានថ្លែងដោយសម្ដែងពីអារម្មណ៍អរគុណដែលបានទទួលការគាំទ្រ និងការជួយ សង្គ្រោះអំពីចិន និងជឿជាក់ក្នុងចិត្តថា ជាមួយនឹងការតស៊ូប្រយុទ្ធនឹងគ្រោះភ័យនេះ មិត្តភាពរវាងប្រទេសទាំង2 នឹងបានទទួលការតភ្ជាប់ជាបន្ត៕
ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស
March 26, 2020
លទ្ធផលវះពិសោធន៍សាកសពអ្នកស្លាប់ដោយសារកូវីដ-19 រកឃើញថា មាននៅសល់វីរុសក្នុងរាងកាយ
ចិនបានបង្ហើបឱ្យដឹងពីលទ្ធផលនៃការវះពិសោធន៍សាកសពអ្នកស្លាប់ដោយសារជំងឺឆ្លងនៃវីរុសកូរ៉ូណាប្រភេទថ្មី ឬកូវីដ-19 ចំនួន 29នាក់ ដែលបានរកឃើញថា នៅក្នុងរាងកាយសាកសព មាននៅសល់មេរោគវីរុសកំណាចនេះនៅក្នុងសួត និងអវយវៈសំខាន់ៗជាច្រើនទៀតក្នុងរាងកាយត្រូវបានខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរ។
កាលពីថ្ងៃអង្គារ(ទី24មីនា) អ្នកជំនាញការចិន បានបង្ហើបឱ្យដឹងថា ក្រុមអ្នកវិភាគ និងស្រាវជ្រាវចិន បានធ្វើការវះពិសោធន៍សាកសពអ្នកស្លាប់ដោយសារមេរោគកូរ៉ូណាប្រភេទថ្មី ឬកូវីដ-19 ចំនួន 29នាក់ និងរកឃើញថា នៅតែមាននៅសល់មេរោគវីរុសនៅក្នុងសួតរបស់អ្នកជំងឺ។
លោក វ៉ាង គុយ ឆៀង អ្នកជំនាញការផ្នែកជំងឺឆ្លងនៃមន្ទីរពេទ្យលេខ1 របស់មហាវិទ្យល័យប៉េកាំង បានថ្លែងព័ត៌មានថា លទ្ធផលវះពិសោធន៍សាកសព បានបង្ហាញឱ្យឃើញពីភាពខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដែលបានកើតឡើងនៅលើប្រព័ន្ធប្រឆាំងជំងឺរបស់អ្នកជំងឺ ដែលនេះអាចជា “បច្ច័យសំខាន់បំផុត” ក្នុងការបាត់បង់ជីវិត។ ការឆ្លងមេរោគ មិនត្រឹមតែបង្កឱ្យកើតការប្រែប្រួលខាង Pathological change យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរនៅក្នុងសួតរបស់អ្នកជំងឺប៉ុណ្ណោះទេ តែនៅហុចផលប៉ះពាល់បណ្ដាលឱ្យកើតការបង្ហូរចេញនូវសារធាតុក្នុងបំពង់ខ្យល់ខ្នាតតូច(Small bronchial tubes) ដែលធ្វើឱ្យពិបាកខ្លាំងក្នុងការចាប់យកខ្យល់អុកស៊ីហ្ស៊ែន។
លោក វ៉ាង បានបន្ថែមទៀតថា នៅក្នុងការព្យាបាល ការបើកផ្លូវដង្ហើមរបស់អ្នកជំងឺ និងការបង្កើនប្រព័ន្ធប្រឆាំងជំងឺរបស់អ្នកជំងឺ គឺជារឿងសំខាន់ និងដោយសារតែប្រព័ន្ធប្រឆាំងជំងឺដែលខូចខាត ទើបធ្វើឱ្យអ្នកជំងឺឆ្លងមេរោគបាក់តេរី និងមេរោគផ្សិតបានកាន់តែងាយជាមុន ដែលគេប្រទះឃើញញឹកញាប់នៅលើអ្នកជំងឺដែលមានអាការធ្ងន់ធ្ងរ ហើយថែមទាំងមានការឆ្លងមេរោគផ្ទួនៗបែបនេះផង ច្រើនតែក្លាយជាបច្ច័យសំខាន់ដែលហុចផលឱ្យអាការអ្នកជំងឺធ្លាក់ចុះទ្រុឌទ្រោម ឬដល់ថ្នាក់បាត់បង់ជីវិត។
លោកបានសរុបថា “តាមរយៈលទ្ធផលនៃការវះពិសោធន៍នេះ បេះដូង ថ្លើម និងក្រលៀន នៅបានរកឃើញភាពខូចខាតក្នុងកម្រិតដែលខុសគ្នាទៀតផង”៕
ប្រភព៖ សារព័ត៌មានស៊ីនហួ
March 25, 2020
គ្រូបង្រៀនម្នាក់ ត្រូវចូលទៅព្រៃជ្រៅ ដើម្បីបង្រៀនសិស្សតាមអនឡាញ ព្រោះតែ COVID-19
ជារៀងរាល់ព្រឹក អ្នកគ្រូ Liao Xiaolan អាយុ40ឆ្នាំ តែងតែនាំយកតុ កៅអី កុំព្យូទ័រ និងឧបករណ៍ផ្សេងទៀត ធ្វើដំណើរចូលទៅក្នុងព្រៃជ្រៅ ដែលមានចម្ងាយប្រហែល1គីឡូម៉ែត្រពីផ្ទះ ដើម្បីបង្រៀនសិស្សាតាមអនឡាន។
Liao Xiaolan ដែលជាគ្រូបង្រៀនផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រនៃសាលាមធ្យមសិក្សាមួយនៅក្នុងទីក្រុង Hangzhou នៃខេត្ត Zhejiang ប្រទេសចិន បានមកសួរសុខទុក្ខឪពុកម្ដាយ នៅតំបន់ភ្នំ Jinggang កាលពីរដូវចូលឆ្នាំចិនកន្លងទៅ។ នៅដើមខែកុម្ភៈ បន្ទាប់ពីមានមនុស្ស2នាក់បានឆ្លងវីរុស COVID-19 ភូមិរបស់ Liao ក៏ត្រូវបានគេដាក់បម្រាមគោចរ ធ្វើឱ្យនាង និងប្ដី ត្រូវជាប់នៅក្នុងតំបន់ Jinggang។
តាមការប្រកាសរបស់សាលាដែលនាងធ្វើការ គ្រូបង្រៀនទាំងអស់ ត្រូវចាប់ផ្ដើមបង្រៀនសិស្សតាមអនឡាញចាប់ពីថ្ងៃទី10កុម្ភៈ ដូចទៅនឹងសាលាផ្សេងៗក្នុងប្រទេសចិន។ ប្រការនេះ បង្កផលលំបាកដល់នាង ព្រោះផ្ទះឪពុកម្ដាយរបស់នាង ត្រូវព័ន្ធជុំវិញទៅដោយភ្នំខ្ពស់ៗ ធ្វើឱ្យនាងពិបាកប្រើប្រាស់អ៊ីនធើណិត។ Liao មិនអាចត្រឡប់ទៅ Hangzhou ហើយក៏មិនអាចចេញទៅទីរួមស្រុកដែលនៅជិតនោះ ដើម្បីប្រើអ៊ីនធើណិតបានដែរ។
ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ អ្នកគ្រូ Liao ក៏បានកែច្នៃប្រព័ន្ធចាប់សញ្ញាអ៊ីធើណិត ដោយប្រើដើមឫស្សី ខ្សែភ្លើង និងបន្ទះសៀគ្វី (Printed circuit board)។ ប្ដីរបស់នាង ដែលជាគ្រូបង្រៀនផ្នែកបច្ចេកទេសនៅឯសាកលវិទ្យាល័យមួយ ក៏ បានជួយរៀបចំផ្នែកបច្ចេកទេសឱ្យនាង។
2ថ្ងៃ មុនពេលចាប់ផ្ដើមបង្រៀនតាមអនឡាញ អ្នកគ្រូ Liao និងប្ដី បានចូលទៅក្នុងព្រៃតាំងពីព្រលឹម ដើម្បីស្វែងរកកន្លែងដែលអាចចាប់សញ្ញាអ៊ីនធើណិតបានល្អ។ នៅពេលរសៀល ពួកគេក៏បានរកឃើញកន្លែងល្អមួយក្នុងព្រៃជ្រៅ ដែលមានចម្ងាយប្រហែល1គីឡូម៉ែត្រពីផ្ទះរបស់ឪពុកម្ដាយរបស់នាង ជាកន្លែងដែលអាចចាប់សញ្ញាអ៊ីនធើណិតបានល្អជាងគេ។
បើទោះជាមានបទពិសោធន៍ក្នុងការបង្រៀនជាច្រើនឆ្នាំ ប៉ុន្តែ អ្នកគ្រូ Liao នៅតែមានអារម្មណ៍ភ័យៗ នៅមុនពេលចាប់ផ្ដើមបង្រៀនតាមអនឡាញជាលើកដំបូង។ “ខ្ញុំពិតជាមានការព្រួយបារម្ភ មិនដឹងថា កូនសិស្សនឹងគិតបែបណា នៅពេលឃើញខ្ញុំនៅក្នុងព្រៃបែបនេះ ហើយក៏មិនដឹងថា ឧបករណ៍ចាប់សញ្ញាអ៊ីនធើណិត ដំណើរការល្អ ឬយ៉ាងណានោះដែរ”។
ព្រឹកព្រលឹមថ្ងៃទី10 ខែកុម្ភៈ នៅពេលសន្សើមនៅគ្របដណ្ដប់កំពូលភ្នំនៅឡើយ អ្នកគ្រូ Liao បានទៅដល់កន្លែងធ្វើការរបស់នាង ដោយអង្គុយនៅក្រោមដើមឈើតូចធំ ដើម្បីបង្រៀនតាមអនឡាញដល់សិស្សដែលនៅឆ្ងាយពីនាងជាង700គីឡូម៉ែត្រ។
Liu Xuan ដែលជាសិក្សម្នាក់ក្នុងចំណោមសិស្សរបស់អ្នកគ្រូ Liao បានឱ្យដឹងថា ខ្លួនមានសាលារៀនខុសពីគេ។ “ពេលខ្ញុំបានឃើញអ្នកគ្រូអង្គុយនៅក្នុងព្រៃនៃតំបន់ភ្នំ ដ៏ស្ងាត់ជ្រងំ ហើយជុំវិញមានសុទ្ធតែស្លឹកឈើជ្រុះដដេរដាសបែបនេះ ខ្ញុំអាណិតអ្នកគ្រូខ្លាំងណាស់”។
រាល់ពេលដែលបានបញ្ចប់ការបង្រៀននៅក្នុងបរិយាកាសត្រជាក់នៃរដូវរងា ជើងទាំង2របស់អ្នកគ្រូ Liao ក៏តែងតែស្ពឹកស្រពន់ រឹងអស់ចង្កេះ ស្ទើរដើរលែងរួច។ អ្នកគ្រូរូបនេះ បានបន្តការបង្រៀនតាមអនឡានបែបនេះ រហូតដល់ចុងខែកុម្ភៈ ហើយក៏បានត្រឡប់ទៅកាន់ Hangzhou នៅដើមខែមីនា និងបានបន្តបង្រៀនតាមអនឡាញនៅទីនោះ។ អ្នកគ្រូ Liao បានវាយតម្លៃខ្ពស់ទៅលើការបង្រៀន និងរៀនតាមអនឡាញ នៅក្នុងករណីពិសេស និងចាំបាច់បែបនេះ ប៉ុន្តែ អ្នកគ្រូបាននិយាយថា វាហាក់ខ្វះអន្តរកម្ម ពោលគឺខ្វះទំនាក់ទំនងស៊ីជម្រៅ និងពិបាកយល់គ្នាទៅវិញទៅមក។
អ្នកគ្រូ Liao បន្តថា “ការបង្រៀនតាមអនឡាញ វាពិបាកបន្តិចមែន ប៉ុន្តែ បើធៀបនឹងភារកិច្ចរបស់ក្រុមគ្រូពេទ្យជួរមុខ ដែលកំពុងប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងវីរុសកាចសាហាវ COVID-19 វិញ កិច្ចការរបស់ខ្ញុំ គឺជាការរួមចំណែកដ៏តូចល្អិតមួយតែប៉ុណ្ណោះ។
មកដល់ថ្ងៃទី23មីនា រោគរាតត្បាត COVID-19 បានបង្ហាញខ្លួននៅក្នុងប្រទេស និងដែនដីចំនួន192 នៅទូទាំងពិភពលោក បណ្ដាលឱ្យមនុស្សជាង 343,000នាក់ ត្រូវឆ្លងមេរោគ និងជាង 14,700នាក់បាត់បង់ជីវិត។ ប្រទេសចិន មកដល់បច្ចុប្បន្ន បានរកឃើញអ្នកឆ្លង COVID-19 ចំនួនជាង 81,000នាក់ ក្នុងនោះមានជាង 3,200នាក់បានស្លាប់៕
ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស
March 23, 2020
ប្រទេសចិនប្រកាសព្រឹកនេះថា បានរកឃើញអ្នកឆ្លង COVID-19 តែ1នាក់គត់ ខណៈពិភពលោកមានអ្នកឆ្លងសរុបជាង182,400នាក់
ប្រទេសចិន ថ្ងៃនេះបានប្រកាសថា បានរកឃើញអ្នកផ្ទុកមេរោគថ្មីចំនួន 21ករណី ក្នុងនោះមាន 20ករណី គឺជាអ្នកមកពីបរទេស និងម្នាក់ទៀតនៅក្នុងទីក្រុង Wuhan។
គណៈកម្មការសុខាភិបាលជាតិរបស់ប្រទេសចិន ថ្ងៃនេះ បានចេញសេចក្ដីប្រកាសមួយឱ្យដឹងថា បណ្ដាករណីឆ្លងរោគថ្មី គឺមានប្រភពពីបរទេស រួមមាន 9ករណីត្រូវបានរកឃើញនៅឯទីក្រុងប៉េកាំង 3ករណីនៅសៀងហៃ និង3ករណីនៅក្វាងតុង។ ចំណែក ខេត្តហ្សេជាំង សានដុង ក្វាងស៊ី យូនណាន និងខេត្តសាអានស៊ី ក៏បានរកឃើញអ្នកផ្ទុកមេរោគថ្មីចំនួន1ករណីដូចគ្នា។
អ្នកជំងឺថ្មីតែម្នាក់គត់ដែលបានឆ្លងរោគនៅក្នុងប្រទេស និងទើបតែត្រូវបានរកឃើញកាលពីម្សិលមិញ គឺមានទីលំនៅក្នុងទីក្រុង Wuhan ខេត្ត Hubei ដែលជាទីកំណើត និងជាសម្បុកមេរោគធំបំផុតរបស់ COVID-19 នៅប្រទេសចិន។
គិតមកដល់ពេលនេះ ប្រទេសចិនបានរកឃើញអ្នកឆ្លងមេរោគ COVID-19 សរុប 81,050នាក់ ក្នុងនោះមាន 3,230នាក់បានបាត់បង់ជីវិត។ ដោយឡែក នៅទូទាំងពិភពលោកវិញ បានរកឃើញអ្នកឆ្លងមេរោគសរុប 182,406នាក់ ក្នុងនោះមាន 7,154នាក់ បានបាត់បង់ជីវិត៕
ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស
March 17, 2020
16វិធានការជោគជ័យរបស់ចិន ប្រយុទ្ធនឹង COVID-19 ឆ្លងផុតអំឡុងពេលគ្រោះថ្នាក់ ឆ្ពោះទៅថ្ងៃដែលឆ្លងផុតវិបត្តិ
បើកវិធានការ 16យ៉ាងរបស់រដ្ឋបាលចិនៈ តឹងរ៉ឹង ម៉ឺងម៉ាត់ សាងសង់មន្ទីរពេទ្យ ចែកម៉ាស់អនាម័យការពារ ហ្វ្រ៊ី ប្រយុទ្ធនឹងវីរុស COVID-19 រហូតឆ្លងផុតដំណាក់កាលគ្រោះថ្នាក់ ឆ្ពោះទៅរកថ្ងៃដែលឆ្លងផុតវិបត្តិជាស្ថាពរ និងស្ថានការណ៍ល្អប្រសើរឡើង។
ហ្វ៊ែនផេច “អាយចុង” បានផូស្តអត្ថបទរៀបរាប់អំពីវិធានការគ្រប់គ្រង និងការពារការឆ្លងរាលដាលវីរុសកូរ៉ូណាប្រភេទថ្មី2019 ឬ COVID-19 របស់រដ្ឋបាលចិន រហូតធ្វើឱ្យខណៈពេលនេះ ស្ថានការណ៍នៅក្នុងប្រទេស ចិនល្អប្រសើរឡើងជាបន្តបន្ទាប់ ដោយវិធានការទាំង 16ចំណុចនោះ គឺ៖
1. រដ្ឋបាលចិនចេញវិធានការឱ្យប្រជាជនអាចលុបចោលសំបុត្រធ្វើដំណើរ-គម្រោងធ្វើដំណើរដែលបម្រុងនឹងចាកចេញពីវូហាន និងការធ្វើដំណើរដែលបម្រុងនឹងចូលមកកាន់វូហាន។
2. រដ្ឋបាលចិន ចេញថ្លៃរក្សាព្យាបាលឱ្យគ្រប់យ៉ាង សម្រាប់អ្នកឆ្លងមេរោគកំណាចនេះ។
3. អាជ្ញាធរវូហាន សុំការសហការពីស្ថាប័នសិក្សាអប់រំឯកជន “បិទថ្នាក់រៀន” និងបន្ថែមគោលការណ៍សងប្រាក់ ឬបង្រៀនសង ដោយសារតែលុបចោលថ្នាក់រៀនជាបណ្ដោះអាសន្នក្នុងអំឡុងពេលមេរោគរាតត្បាត។
4. បំពាក់គ្រឿងវាស់សីតុណ្ហភាពរបស់រាងកាយតាមស្ថានីយនានា។
5. អង្គភាពគ្រប់គ្រងការចរាចរណ៍ក្នងទីក្រុងវូហាន ចេញច្បាប់ “ពិនិត្យឆែកឆេរគ្រប់រថយន្តទាំងអស់ ថាតើមានសត្វ-វត្ថុមានជីវិតនៅក្នុងរថយន្តឬទេ? ដើម្បីការពារការចម្លងមេរោគពីសត្វមានជីវិត ដូចដែលបានសន្និដ្ឋានថា ប្រភពដើមនៃការឆ្លងរាលដាលក្នុងគ្រានោះ បណ្ដាលមកពីសត្វព្រៃ និងសត្វសមុទ្រទាំងសាច់ និងទាំងនៅរស់ ក្នុងទីផ្សារលក់ដុំអាហារសមុទ្រក្នុងទីក្រុងវូហាន”។
6. បញ្ជាបិទទីក្រុងវូហាន និងទីក្រុងផ្សេងៗក្នុងមណ្ឌលហ៊ូពេយ ដើម្បីបង្ខាំង និងបញ្ឈប់ការសាយភាយមេរោគវីរុស។
7. រដ្ឋបាលចិនប្រកាសបញ្ជាឱ្យក្រុមហ៊ុនទេសចរណ៍បញ្ឈប់ការលក់កញ្ចប់ទេសចរណ៍ សំបុត្រយន្តហោះ និងការកក់សណ្ឋាគារ។
8. អាជ្ញាធរទីក្រុងវូហានចេញប្រកាសឱ្យអង្គភាពដែលពាក់ព័ន្ធចុះទៅតាមទីប្រជុំជន ដើម្បីឱ្យប្រាប់ឱ្យឱសថស្ថាននៅក្នុងទីក្រុងវូហានបើកបម្រើសេវាកម្ម(លក់ថ្នាំ)តាមធម្មតា ដើម្បីឱ្យប្រជាជនអាចរកទិញថ្នាំ និងឧបករណ៍ការពារថែទាំខ្លួនបាន និងមិនឱ្យដំឡើងថ្លៃ។
9. អំឡុងពេលដែលឆ្លងរាលដាលខ្លាំង រដ្ឋបាលចិនបានកែសម្រួលការរាប់ និងវិនិច្ឆ័យអ្នកឆ្លងមេរោគបែបថ្មីសម្រាប់មណ្ឌលហ៊ូពេយ និងតំបន់ដែលឆ្លងរាលដាលខ្លាំង ដោយសម្រួលពី “អ្នកគួរឱ្យសង្ស័យ” ដែលមានអាការបង្ហាញខាងរោគសញ្ញា ទៅជា “អ្នកឆ្លងមេរោគ” តែម្ដង ដើម្បីឱ្យគ្រូពេទ្យវិនិច្ឆ័យ និងព្យាបាលបានកាន់តែងាយស្រួលឡើង មិនខកខានិងន កាត់បន្ថយភាពប្រថុយប្រថានក្នុងការចម្លងមេរោគ។
10. ដាក់ចេញវិធានការចែកលុយរង្វាន់ឱ្យ មានតាំងពី 500យន់ រហូតដល់ 10,000យន់ នៅពេលមករាយការណ៍ជូនអាជ្ញាធរថា ខ្លួនមានអាការគួរឱ្យសង្ស័យថាឆ្លងមេរោគ និងបើសិនជាពិនិត្យឃើញថា ឆ្លងមេរោគមែន ក៏បានទទួលលុយភ្លាមៗតែម្ដង។
11. ពង្រីកថ្ងៃឈប់ចូលឆ្នាំចិន ឱ្យក្រុមហ៊ុនឈប់សម្រាកបន្ថែម 1សប្ដាហ៍ទៀត និងច្រើនជាងនោះនៅក្នុងតំបន់ហ៊ូពេយ ដើម្បីកាត់បន្ថយការចម្លងមេរោគ និងការឆ្លងមេរោគ ហើយក្រុមហ៊ុនជាច្រើនមានគោលការណ៍ឱ្យបុគ្គលិកធ្វើការនៅផ្ទះ។
12. រដ្ឋបាលចិន និងរដ្ឋបាលក្នុងតំបន់ទីក្រុងនានា បានដាក់ចេញវិធានការផ្សេងៗ ដើម្បីជួយឱ្យនៅក្នុងប្រទេសចិនមានម៉ាស់អនាម័យការពារប្រើប្រាស់គ្រប់គ្រាន់ក្នុងអំឡុងពេលឆ្លងរាលដាលខ្លាំង ដូចជា ចែកម៉ាស់អនាម័យហ្រ្វ៊ី ចែកចាយទៅតាមចំណុចផ្សេងៗ ដោយត្រូវចុះបញ្ជីតាមរយៈ WeChat និងទៅទទួលយកនៅតាមឱសថស្ថានដែលបានបញ្ជាក់ឈ្មោះ។
13. រដ្ឋបាលចិន បានសហការជាមួយសារព័ត៌មានក្នុងប្រទេស ផ្ដល់ព័ត៌មានអ្នកជំងឺដែលផ្ទុកមេរោគ រួមទាំងខ្សែផ្លូវធ្វើដំណើររបស់អ្នកជំងឺ ថាតើបានទៅណាមកណាខ្លះ? ធ្វើអ្វីខ្លះ? ជួបអ្នកណាខ្លះ? ដោយប្រាប់យ៉ាងលម្អិត ដូចជាលេខទូរស័ព្ទ លេខបន្ទប់ស្នាក់នៅក្នុងសណ្ឋាគារ លេខជើងហោះហើរ និងខ្សែរថភ្លើង ជាដើម។
14. តាំងពីរយៈពេលដំបូងៗនៃការឆ្លងរាលដាលធ្ងន់ធ្ងរនៅចុងខែមករា ក្រសួងហិរញ្ញវត្ថុរបស់ចិន បានអនុម័តថវិកាបន្ទាន់ 4.4ពាន់លានយន់សម្រាប់ការការពារ និងគ្រប់គ្រងការឆ្លងរាលដាលមេរោគវីរុសកូរ៉ូណាប្រភេទថ្មីទូទាំងប្រទេសចិន។ ក្នុងថវិកាចំនួននេះ ជាពិសេសមណ្ឌលហ៊ូពេយ(រួមទាំងវូហាន) ទទួលបានប្រមាណ 500លានយន់។
15. បញ្ជូនក្រុមគ្រូពេទ្យទូទាំងប្រទេសចិន ទាំងគ្រូពេទ្យស៊ីវិល និងគ្រូពេទ្យយោធា រួមទាំងធនធានមនុស្សខាងវេជ្ជសាស្ត្រផ្សេងៗ ចូលទៅជួយវូហាន និងមណ្ឌលហ៊ូពេយ ទីកន្លែងឆ្លងរាលដាលធ្ងន់ធ្ងរ រួមទាំងសាងសង់មន្ទីរពេទ្យពិសេស 2កន្លែង ដើម្បីទទួលអ្នកជំងឺ COVID-19 រួមទាំងយកអគារហាត់កីឡា អគារតាំងពិព័រណ៍ទំនិញ បន្ទប់ប្រជុំធំៗទូទាំងទីក្រុង មកធ្វើជាមន្ទីរពេទ្យបណ្ដោះអាសន្ន ដើម្បីឱ្យមានគ្រែសម្រាប់អ្នកជំងឺយ៉ាងគ្រប់គ្រាន់។
16. ទោះជាមានពាក្យចចាមអារ៉ាមជាច្រើននិយាយថា ប្រទេសចិនបានបិទព័ត៌មាន តែបើនរណាបានតាមដានព័ត៌មាន នឹងបានឃើញថា ទាំងខាងផ្នែកកណ្ដាល និងតាមទីក្រុងផ្សេងៗតែងមានការរាយការណ៍ព័ត៌មានអំពីអ្នកឆ្លងមេរោគជារៀងរាល់ថ្ងៃ រួមទាំងការថ្លែងព័ត៌មានរបស់អង្គភាពសាធារណៈសុខាភិបាល និងអ្នកជំនាញការ រួមទាំងអង្គភាពពាក់ព័ន្ធដទៃទៀតផងដែរ។
សារព័ត៌មានចិនខ្លួនឯង ក៏មានការរាយការណ៍ព័ត៌មានក្នុងន័យវិជ្ជមាន ដើម្បីផ្ដល់ជាកម្លាំងចិត្តដល់ប្រជាជនចិន ក្រៅពីការផ្ដល់ព័ត៌មានការឆ្លងមេរោគផងដែរ ដូចជា ព័ត៌មានស្ដីពីការចេញពីមន្ទីរពេទ្យរបស់អ្នកជាសះស្បើយ ដែលបានអាប់ឌែតរៀងរាល់ថ្ងៃ ជាពិសេសករណីមនុស្សចាស់ និងកុមារដែលបានជាសះស្បើយ…៕
ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស
March 17, 2020
អាម៉ា អាយុ 80ឆ្នាំម្នាក់ បរិច្ចាគប្រាក់ 5ម៉ឺនយន់ជួយប្រឆាំងវីរុស អាជ្ញាធរទទួលយកទឹកចិត្ត តែមិនទទួលទឹកប្រាក់
“ប្រទេសជាតិកំពុងជួបគ្រោះភ័យ គឺជារឿងដែលពួកយើងត្រូវជួយគ្នាទទួលខុសត្រូវដែរ” ដោយផ្នត់គំនិត និងការយល់ឃើញបែបត្រង់ៗនេះ បានធ្វើឱ្យអាម៉ា វ័យ 80ឆ្នាំម្នាក់នៅក្នុងមណ្ឌល ហ៊ើយ លង់ចៀង ចូលរួមបរិច្ចាគលុយសន្សំចំនួន 50,000យន់(ស្មើនឹងប្រមាណ 7,000ដុល្លារ)ដើម្បីជួយដល់តំបន់ឆ្លងរាលដាលវីរុស COVID-19 តែអាជ្ញាធរបានអះអាងដាច់ខាតថា មិនទទួលយកទឹកប្រាក់នោះទេ តែទទួលយកទឹកចិត្តដ៏ល្អថ្លៃថ្លារបស់អាម៉ា…។
នៅព្រឹកថ្ងៃទី12 កុម្ភៈកន្លងមក មានស្ត្រីចំណាស់ម្នាក់ពាក់ម៉ាស់ការពារ បានដើរទៅរកក្រុមមន្ត្រីប៉ូលិសដែលកំពុងប្រតិបត្តិភារកិច្ចនៅម្ដុំផ្លូវបំបែកជា4 អ៊ឹងពីង និងផ្លូវតុងជឺ ក្នុងទីក្រុងសួងយ៉ា ស្រុកយ៉ូអ៊ី មណ្ឌលហ៊ើយ លង់ចៀង ដោយលោកយាយបានប្រាប់ពីគោលបំណងបរិច្ចាគប្រាក់ចំនួន 50,000យន់ទៅដល់តំបន់ដែលកំពុងមានការឆ្លងរាលដាលនៃមេរោគវីរុស។ ពាក្យសម្ដីដ៏ស្មោះត្រង់របស់លោកយាយជរា បានធ្វើឱ្យមនុស្សម្នាទាំងឡាយរលីងរលោងទឹកភ្នែក។ លោកយាយនិយាយថា “ប្រទេសជាតិកំពុងមានគ្រោះភ័យ ក៏ជារឿងរបស់ពួកយើងដែរ…”។
សៀវជឹង ប៉ូលិសស្រីដែលលោកយាយចំណាស់ដើរមកសុំការជួយចាត់ការរឿងបរិច្ចាគប្រាក់នោះ បានរៀបរាប់ប្រាប់អ្នកយកព័ត៌មានថា ខណៈដែលខ្លួន និងមិត្តប៉ូលិសម្នាក់កំពុងប្រតិបត្តិភារកិច្ចត្រួតពិនិត្យបត្រអនុញ្ញាតការធ្វើដំណើររបស់មនុស្សម្នានៅចំណុចនោះ អាម៉ាម្នាក់ក៏ដើរចូលមករក…។
“ដំបូង ខ្ញុំគិតថា ប្រហែលជាលោកយាយមានបញ្ហា និងមកសុំការជួយក្នុងរឿងអ្វីម្យ៉ាង ខ្ញុំមិននឹកស្មានថា នៅក្នុងដៃរបស់លោកយាយមានកាន់សែកប្រាក់សុទ្ធរបស់ធនាគារមួយដែលមានចំនួនទឹកប្រាក់ 50,000យន់ ដើម្បីយកទឹកប្រាក់នេះមកបរិច្ចាគសម្រាប់ជួយសង្គ្រោះអ្នកកំពុងជួបគ្រោះភ័យដោយសារមេរោគវីរុសកូរ៉ូណានេះសោះ”
សែកទឹកប្រាក់ចំនួន 50,000យន់ ដែលអាម៉ាបរិច្ចាគឱ្យទៅតំបន់ដែលរងគ្រោះដោយវីរុសកូរ៉ូណា
លោកយាយ ថែមទាំងបានប្រាប់ទៀតថា គាត់មិនត្រូវការចេញមុខនៅក្នុងកម្មវិធីទូរទស្សន៍ ឬសាព័ត៌មានណាមួយទេ…។ លោកយាយនិយាយថា “…ខ្ញុំអរគុណពួកនាង(ប៉ូលិស)ណាស់ ដែលខំប្រឹងជួយខ្ញុំដំណើរការរឿងបរិច្ចាគនេះ លុយនេះជាលុយដែលបក្សឱ្យមក ខ្ញុំនៅមានលុយសល់ទៀត ចាយមិនអស់ទេ…”
“…ខ្ញុំមិនដឹងថា នឹងត្រូវទៅបរិច្ចាគលុយនៅទីណាទេ ទើបមករកពួកនាងឱ្យជួយនាំយកលុយចំនួននេះទៅជួយតំបន់ការពារមេរោគឆ្លងផង ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ជួយប្រទេសជាតិខ្លះប៉ុណ្ណោះឯង”
សៀវជឹង ប្រាប់ថា ដោយសារតែនាងមិនធ្លាប់ជួបរឿងបែបនេះពីមុនមក នាងក៏ទូរស័ព្ទទៅទីបញ្ជាការ។ នៅពេលអ្នកនៅទីនោះបានដឹងរឿងរ៉ាវនេះហើយ ក៏បានបដិសេធទទួលប្រាក់ពីលោកយាយ គួ ព្រមទាំងសម្ដែងការអរគុណចំពោះលោកយាយ គួ ដោយនិយាយលួងលោមគាត់ថា បក្ស និងរដ្ឋាភិបាលបានទទួលទឹកចិត្តដ៏សប្បុរសនេះពីលោកយាយហើយ និងថែមទាំងសូមអរគុណលោកយាយជំនួសប្រជាជនដែលកំពុងជួបគ្រោះភ័យដោយសារឆ្លងរាលដាលមេរោគនេះផងដែរ។ បន្ទាប់ពីនោះ ប៉ូលិសក៏បានបើកឡានជូនលោកយាយត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។
ផ្ទះរបស់លោកយាយ គឺជាបន្ទប់តូចមួយ លោកតាបានស្លាប់ចោលជាយូរឆ្នាំមកហើយ លោកយាយមានកូនស្រី 2នាក់ កូនប្រុសម្នាក់ និងម្នាក់ទៀតរស់នៅឯទីក្រុងផ្សេង។ ជាប្រក្រតី លោកយាយរស់នៅក្នុងបន្ទប់នេះតែម្នាក់ឯង មានប្រាក់ចំណូល 2,000យន់ ចំណែកប្រាក់ចំនួន 50,000យន់នេះ ជាប្រាក់ដែលលោកយាយខំសន្សំសំចៃបានមកដល់ពេលនេះ។
ស្ថានការណ៍ជំងឺឆ្លងដែលកំពុងតែធ្ងន់ធ្ងរខ្លាំង ទើបកូនស្រីមិនអាចនៅមើលថែទាំលោកយាយបាន…៕
ប្រភព សារព័ត៌មានបរទេស
February 25, 2020