Tag: ការពិនិត្យសុខភាព

ស្ពឹកដៃ ឬដៃស្ពឹក បញ្ហាដែលជួបប្រទះញឹកញាប់នៅលើមនុស្សវ័យកណ្តាល ដោយច្រើនតែកើតនៅលើភេទស្រីច្រើនជាប្រុស បណ្តាលមកពីការប្រើការងារដោយដៃក្នុងលក្ខណៈដែលត្រូវមានការកន្រ្តាក់កដៃ ឬក្តាប់ម្រាមដៃពេញមួយថ្ងៃៗ ដោយក្រុមដែលជួបប្រទះគឺ ស្រ្តីមេផ្ទះ ជាងធ្វើសក់ អ្នកធ្វើអនាម័យ(បោសសម្អាត) ឬអ្នកធ្វើការក្នុងការិយាល័យដែលត្រូវទទួលទូរស័ព្ទ ប្រើកុំព្យូទ័រយូរៗ និងក្នុងក្រុមអ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែម ជំងឺរលាកសន្លាក់ឆ្អឹង រូម៉ាតយដ៍ ស្រ្តីមានគភ៌ អ្នកជំងឺក្រលៀនរ៉ាំរ៉ៃ រួមទាំងការខ្វះវីតាមីន B ដែលមានបច្ច័យជំរុញឱ្យកើតអាការស្ពឹកស្រពន់ដៃបានផងដែរ។

អាការ ៈ នឹងចាប់ផ្តើមស្ពឹកនៅលើបាតដៃ និងម្រាមដៃ ក្នុងខណៈដែលប្រើដៃធ្វើការងារជាបន្តបន្ទាប់ ហើយបើកើតខ្លាំង អាចមានអាការស្ពឹករហូតឡើងឈឺស្រពន់ក្នុងខណៈដែលមិនបានប្រើការដៃ និងមានអាការឈឺនៅពេលយប់ រហូតដល់ត្រូវភ្ញាក់នៅពេលយប់ដើម្បីកម្រើកដៃ ឬធ្វើម៉ាស្សាច្របាច់បាតដៃទៀតផង ហើយបើបណ្តោយទុកយូរនឹងកើតអាការទន់ចុះខ្សោយកម្លាំងដៃ ចាប់កាន់វត្ថុអ្វីមួយនឹងរបូតជ្រុះ រហូតឈានទៅដល់មានការរួញស្វិតរបស់សាច់ដុំដៃនៅទីបំផុត។

មូលហេតុរបស់អាការស្ពឹកដៃ ៈ ភាគច្រើនបណ្តាលមកពីការពង្រីកខ្លួនរបស់សរសៃវៀវតោងឆ្អឹងម្តុំកដៃ ឬបរិវេណសន្លាក់ឆ្អឹងបាតដៃ សរសៃវៀវនេះនឹងទៅសង្កត់រឹតសរសៃប្រសាទដែលទៅចិញ្ចឹមសាច់ដុំលើបាតដៃ និងសរសៃប្រសាទដែលបំពេញតួនាទីទទួលអារម្មណ៍ដឹងនៅលើបាតដៃ ទើបធ្វើឱ្យការធ្វើចលនារបស់កដៃច្រើនៗដងញឹកញាប់ នឹងធ្វើឱ្យកើតការផ្សារក្រហាយខ្លាំងឡើង។

ការមើលថែទាំ និងការពារ ៈ ត្រូវចាប់ផ្តើមពីការកាត់បន្ថយការប្រើការកដៃដែលធ្វើការធ្ងន់ៗ កែសម្រួលឥរិយាបថធ្វើការងាររបស់ដៃឱ្យស័ក្តិសម។ ក្នុងអំឡុងការធ្វើការ កដៃមិនត្រូវបត់-ងខ្លាំងជ្រុលពេក និងប្រើឧបករណ៍ជួយប្រគងកដៃសម្រាប់អ្នកដែលប្រើកុំព្យូទ័រ ដើម្បីឱ្យកដៃមានកន្លែងសម្រាក។ ម៉ៅស៍ដែលប្រើក៏ត្រូវមានទំហំល្មមប៉ុននឹងបាតដៃ មិនតូចជ្រុលពេក ព្រោះនឹងធ្វើឱ្យប្រឹងកដៃខ្លាំងឡើង។

ការរក្សាព្យាបាល ៈ បើអ្នកកើតអការនេះមិនសូវជាធ្ងន់ធ្ងរប៉ុន្មាន អាចប្រើថ្នាំប្រឆាំងការរលាករបស់សរសៃវៀវ និងសរសៃប្រសាទ ការញ៉ាំវីតាមីន B រហូតទៅដល់ដំណាក់កាលចុងក្រោយគឺ ការវះកាត់សរសៃវៀវដែលទៅសង្កត់រឹតសរសៃប្រសាទនោះ ដូច្នេះការមើលថែទាំ ការពារ និងថ្នមកដៃ ដើម្បីឱ្យយើងបានប្រើការបានយូរៗ គឺជារឿងដែលគួរតែប្រតិបត្តិ ព្រោះការប្រើការកដៃដែលខុសឥរិយាបទ ខុសវិធី អាចនាំឆ្ពោះទៅរកការព្យាបាលដែលស្មុគ្រស្មាញខ្លាំងឡើង៕

ថ្លើមស្ថិតនៅផ្នែកស្តាំខាងលើនៃក្បាលពោះរបស់អ្នក វាត្រូវបានគ្របដោយឆ្អឹងជំនីរបស់អ្នក ជាអវយវៈដែលមានទំហំធំបំផុតក្នុងរាងកាយមនុស្ស មុខនាទីសំខាន់ចម្បងរបស់ថ្លើមគឺ ជួយកម្ចាត់សារធាតុពុលដែលជាគ្រោះថ្នាក់ចេញពីរាងកាយ បើទុកចោលវានឹងធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធរបស់រាងកាយខូចខាត ទើបវាជារឿងសំខាន់ណាស់ដែលយើងគួរតែដឹងអំពីសញ្ញាចាប់ផ្តើមរបស់ថ្លើមថា នឹងកើតបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរ។

ក្នុងខណៈដែលថ្លើមមានភាពប្រថុយជាមួយនឹងជំងឺផ្សេងៗច្រើនជាង 100 ប្រភេទ និងជំងឺរបស់មនុស្សម្នាក់ៗអាចមានអាការខុសប្លែកពីគ្នានោះ យ៉ាងណាក៏ដោយ ទាំងអស់នេះមានផលដល់ថ្លើមក្នុងលក្ខណៈដែលស្រដៀងគ្នាក្នុងរយៈចាប់ផ្តើម។

ជំងឺផ្សេងៗដែលពាក់ព័ន្ធជាមួយថ្លើមប្រកបដោយ ៈ

• ជំងឺរលាកថ្លើម
• ជំងឺរឹងថ្លើម
• ជំងឺខ្លាញ់ក្នុងថ្លើម
• ជំងឺថ្លើមដោយសារជាតិអាល់កុល
• និងខាងក្រោមនេះគឺ 12 អាការចាប់ផ្តើមរបស់ភាពខូចខាតរបស់ថ្លើមដែលអ្នកគួរប្រយ័ត្ន ៈ

1 . ឈឺពោះញឹកញាប់ ៈ នៅពេលអ្នកកើតអាការឈឺពោះញឹកញាប់ មានអាការរមួលពោះ និងពេលខ្លះមានការក្អួតចង្អោររួមជាមួយផងនោះ អ្នកគួរតែទៅពិនិត្យរាងកាយជាបន្ទាន់ ព្រោះអាការក្អួតចង្អោរនេះគឺជាលទ្ធផលមកពីការប្រមូលសន្សំសារធាតុពុលក្នុងរាងកាយ និងមិនងាយក្នុងការកម្ចាត់វាចេញបានទេ។

2 . មិនឃ្លានអាហារ ៈ ថ្លើមផលិតទឹកប្រមាត់ដែលជួយក្នុងការរំលាយអាហារ នៅពេលថ្លើមរបស់អ្នកខុសប្រក្រតី ការផលិតទឹកប្រមាត់នឹងថយចុះ ហើយការដុតបំផ្លាញអាហារក៏នឹងថយចុះដែរ ដូច្នេះអ្នកនឹងមានអាហារថាឆ្អែតរហូត និងធ្វើឱ្យអ្នកមិនឃ្លានអាហារ។

3 . រាងកាយមានអារម្មណ៍ថានឿយហត់ អស់កម្លាំង និងល្វើយ ៈ ពេលមានការប្រមូលសន្សំសារធាតុពុលច្រើនជ្រុលពេកនៅក្នុងរាងកាយ អ្នកលនឹងមានអារម្មណ៍នឿយហត់ញឹកញាប់ឡើង ទោះបីជាក្រោយពីបានពេញលេញហើយក៏ដោយ។

4 . មានបញ្ហាក្នុងការរំលាយអាហារ ៈ ដូចដែលបានរៀបរាប់រួចហើយថា ថ្លើមផលិតទឹកប្រមាត់ដែលជួយរំលាយអាហារ នៅពេលវាចុះខ្សោយ ការផលិតទឹកប្រមាត់ក៏នឹងថយចុះ និងជាផលធ្វើឱ្យអាហារដែលអ្នកញ៉ាំចូលទៅ មិនត្រូវបានរំលាយយ៉ាងឥតខ្ចោះ នាំឆ្ពោះទៅរកបញ្ហាទល់លាមក។

5 . ការប្រែប្រួលលើពណ៌លាមក ៈ ទឹកប្រមាត់ដែលផលិតដោយថ្លើមនឹងជួយឱ្យលាមករបស់អ្នកក្លាយជាពណ៌ស្ករចាស់ នៅពេលអ្នកមានបញ្ហាពាក់ព័ន្ធនឹងថ្លើម នឹងធ្វើឱ្យថ្លើមផលិតទឹកប្រមាត់ថយចុះ នឹងធ្វើឱ្យលាមកស្អិត និងមានពណ៌ប្រផេះ ពណ៌ស្លេកនិងពណ៌លឿង។

6 . កាប្រែប្រួលលើពណ៌ទឹកមូត្រ ៈ នៅពេលទឹកមូត្ររបស់អ្នកប្តូរពណ៌ ទោះជាអ្នកញ៉ាំទឹកយ៉ាងគ្រប់គ្រាន់ហើយក៏ដោយនោះ វាអាចចង្អុលបង្ហាញពីបញ្ហារបស់ថ្លើម ដូចជាកម្រឹត ប៊ិលីរូប៊ីនក្នុងក្រសែឈាមរបស់អ្នកដែលក្រលៀនបានផលិតចេញមកនោះទើបថ្លើមត្រូវកម្ចាត់ចេញ។ ទឹកមូត្រពណ៌ចាស់នៅអាចជាសញ្ញារបស់ការប្រើថ្នាំបដិបក្ខប្រាណ ឬការប្រើផលិតផលបំប៉នអាហារវីតាមីន B ដូច្នេះអ្នកគួរទៅជួបគ្រូពេទ្យដើម្បីការវិនិច្ឆ័យរោគដែលត្រឹមត្រូវ។

7 . មានភាពអាចទៅរួចខ្ពស់ក្នុងការកើតជំងឺខាន់លឿងនៅពេល ប៊ិលីរូប៊ីននៅក្នុងក្រសែឈាមរបស់អ្នកកើនច្រើនឡើង ជាលទ្ធផលមកពីការធ្វើការដ៏កម្សោយរបស់ថ្លើមដែលមិនអាចកម្ចាត់វាចោលបាន ទើបអ្នកមានសញ្ញាក្នុងការខ្លួនឡើងលឿងដែលច្រើនតែកើតនៅលើស្បែក ចុងម្រាមដៃ ភ្នែក និងអណ្តាតរបស់អ្នក។

8 . ការឃាំងទុកវត្ថុរាវ ៈ នៅពេលថ្លើមរបស់អ្នកមានបញ្ហាវានឹងឃាំងទុកវត្ថុរាវ ប្រអប់ជើង និងកជើងរបស់អ្នកនឹងរីកហើមអ្នកត្រូវទៅជួបគ្រូពេទ្យដើម្បីពិនិត្យរកមូលហេតុដែលពិតប្រាកដ។

9 . ការប្រែប្រួលនៅក្នុងប្រអប់ពោះរបស់អ្នក ៈ នៅពេលថ្លើមមានបញ្ហានឹងមានសភាវកើតទឹកក្នុងប្រអប់ពោះ នេះជាអាការផ្តើមដំបូងរបស់ភាពខូចខាតក្នុងថ្លើមដែលមានការប្រមូលសន្សំរបស់វត្ថុរាវក្នុងប្រអប់ពោះ នឹងធ្វើឱ្យពោះឡើងប៉ោង។

10 . ការក្រហាយស្បែករ៉ាំរ៉ៃ ៈ ស្បែករបស់អ្នកនឹងឆាប់រហ័សចំពោះវត្ថុជំរុញនៅពេលត្រូវប៉ះពាល់ និងមានសញ្ញាក្នុងការបែកស្រកា និងអាការរមាស់ រួមទាំងមើលឃើញសរសៃឈាមខ្មៅបានយ៉ាងច្បាស់ទៀតផងនៅពេលថ្លើមរបស់អ្នកមានបញ្ហា។

11 . ជំងឺរាក និងមានឈាមចេញក្នុងពោះវៀន ៈ ពេលថ្លើមរបស់អ្នកមានបញ្ហានឹងមានអាការទល់លាមកលាយឡំនឹងអាការរាករូសជាមួយគ្នា ឬសូម្បីតែមានរហូតដល់មានឈាមចេញក្នុងពោះវៀនធំទៀតផង បើអ្នកជួបអាការទាំងនេះគួរទៅជួបគ្រូពេទ្យភ្លាមតែម្តង។

12 . រមួលក្រពើញឹកញាប់ និងមានអាការឈឺពោះ ៈ អ្នកនឹងមានអារម្មណ៍ឈឺចាប់នៅម្តុំក្បាលពោះផ្នែកស្តាំខាងលើរបស់អ្នកនៅពេលថ្លើមមានបញ្ហា ព្រោះបរិវេណនោះមានភាពឆាប់រហ័សចំពោះអារម្មណ៍ដឹង។

ពេលអ្នកជួបអាការផ្សេងៗទាំងនេះ ចូរកុំនៅស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការទៅប្រឹក្សាជាមួយគ្រូពេទ្យជំនាញភ្លាមៗឱ្យសោះ៕

មួយរយៈនេះធាតុអាកាសនៅក្នុងប្រទេសយើង តិចក្តៅ តិចរងា ថ្ងៃខ្លះភ្លៀងក៏បង្អុរចុះមកធ្វើឱ្យទទឹកសើមគ្រប់ៗគ្នា តែអ្វីដែលគួរឱ្យបារម្ភនោះ ក៏ប្រហែលជាចៀសមិនផុតពីរឿងជំងឺដង្កាត់ដែលនឹងមកជាមួយទឹកភ្លៀងនោះឡើយ។ ថ្ងៃនេះទំព័រសុខភាព ឡារ៉ែនសូមនាំមិត្តអ្នកអានទាំងអស់គ្នាមកត្រៀមខ្លួនចាំទប់ទល់នឹងរោគាដែលនឹងមកជាមួយទឹកភ្លៀងដូចខាងក្រោមនេះ ៖

1. ក្រុមជំងឺខាងប្រព័ន្ធដកដង្ហើម

ក្នុងរដូវភ្លៀង ធាតុអាកាសចាប់ផ្តើមត្រជាក់ និងមានសំណើមខ្លាំង ធ្វើឱ្យមេរោគអាចរីករាលដាលបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស បើសិនជាមានមេរោគរីករាលដាលនៅក្នុងធាតុអាកាស ហើយយើងដកដង្ហើមស្រូបចូលទៅក្នុងសួត អាចនឹងបង្កឱ្យកើតជំងឺខាងផ្លូវដង្ហើមបានជាច្រើន ដូចជា ជំងឺផ្តាសាយ គ្រុនផ្តាសសាយធំ រលាកបំពង់ដង្ហើម ដូច្នេះគួរចៀសវាងការស្ថិតនៅក្នុងកន្លែងដែលចង្អៀតហប់ ខ្យល់អាកាសពិបាកចេញចូល និងចៀសវាងការនៅជិតអ្នកដែលកើតជំងឺទាំងនោះ ព្រោះមេរោគអាចឆ្លងពីមនុស្សម្នាក់ទៅមនុស្សម្នាក់បានតាមរយៈការដកដង្ហើម ទឹកមាត់ សំបោរ ឬកំហាកស្លេស្មរបស់អ្នកជំងឺ ដោយមេរោគនឹងឆ្លងចូលតាមភ្នែក ច្រមុះ និងមាត់ ឬតាមរយៈការដែលមនុស្សបានប៉ះពាល់វត្ថុដែលលាយឡំជាមួយមេរោគ ដូចជា កន្សែងជូតមុខ ស្លាបព្រា កែវទឹក ការថើប ឬការដែលដៃទៅប៉ះមេរោគ ហើយយកទៅញីភ្នែក ឬយកទៅកាន់អ្វីញ៉ាំជាដើម។

2. ជំងឺគ្រុនឈាម

នៅពេលធ្លាក់ភ្លៀង នឹងតែងតែមានទឹកដក់នៅតាមទីកន្លែងផ្សេងៗ ធ្វើឱ្យកើតមានការរីករាលដាលពូជរបស់មូសខ្លាដែលជាភ្នាក់ងារចម្លងរោគគ្រុនឈាម។ បើកើតជំងឺគ្រុនឈាម អាចនឹងមានកម្តៅខ្លួនឡើងខ្ពស់រយៈពេល 2 – 3 ថ្ងៃ (អាចក្តៅខ្លាំងដល់ 40 អង្សា C ) មិនឃ្លានបាយ ឈឺក្បាល ឈឺចុករួយពេញខ្លួន មុខឡើងក្រហម ចំពោះអ្នកដែលមានគ្រាប់ឈាមទាប អាចមើលឃើញចំណុចឈាមក្រហមៗនៅលើស្បែក បើឃើញមានអាការដូចដែលបានរៀបរាប់មកនេះ ចូរកុំបង្អង់យូរ ត្រូវប្រញាប់ទៅមន្ទីពេទ្យ និងគួរចៀសវាងពីទីកន្លែងដែលមានមូស ព្យាយាមកុំឱ្យមូសខាំ ប្រើថ្នាំបាញ់សម្លាប់មូស បំផ្លាញប្រភពកំណើតរបស់មូស ដូចជា ផ្កាប់វត្ថុដែលធ្វើឱ្យមានទឹកដក់ និងចាក់ដីលុបកន្លែងដែលមានទឹកដក់ជាដើម។

3. រោគប៉េស្ត

ជំងឺប៉េស្ត គឺជាជំងឺឆ្លងដែលកើតចេញពីសត្វកណ្តុរគ្រប់ប្រភេទ ដោយមេរោគនឹងស្ថិតនៅក្នុងទឹកនោមរបស់សត្វកណ្តុរទាំងនោះ ទាំងកណ្តុរស្រែ កណ្តុរព្រៃ កណ្តុរស្រុក កណ្តុរប្រែង និងកណ្តុរប្រមេះ ហើយមេរោគប៉េស្តនេះនឹងចូលមកក្នុងរាងកាយមនុស្សបាន

តាមរយៈស្នាមដំបៅ ឬរបួស និងស្នាមរលាត់ដាច់ផ្សេងៗលើរាងកាយ។ ជំងឺនេះទោះជាមានថ្នាំព្យាបាលឱ្យជាមែន តែក៏អាចធ្វើឱ្យស្លាប់បានដូចគ្នាដែរ បើបានទទួលការព្យាបាលមិនត្រឹមត្រូវ ឬយឺតយ៉ាវ។ អ្នកជំងឺនឹងមានអាការគ្រុនក្តៅខ្លាំងភ្លាមៗ ឈឺក្បាល ច្រើនតែឈឺសាច់ដុំភ្លៅ និងកំភួនជើងយ៉ាងខ្លាំង និងភ្នែកក្រហម។ ប្រមាណជា 5 – 10 ភាគរយរបស់អ្នកកើតជំងឺនេះ អាចនឹងមានអាការធ្ងន់ធ្ងរ ដូចជា ឌីហ្សាន ក្រលៀនលែងដំណើរការ ឬអាចប្រកាច់ទៀតផង ដូច្នេះគួរចៀសវាងការដើរលុយទឹក លុយភក់ដែលប៉ប៉ិកប៉ប៉ាច់។ អ្នកដែលធ្វើការងារប្រថុយប្រថាននឹងជំងឺនេះ គួរតែពាក់ស្រោមដៃជ័រ ពាក់ស្បែកជើងជ័រកវែង ការពារខ្លួនកុំឱ្យកើតមានរបួស ឬដំបៅនៅលើជើង ឧស្សាហ៍លាងសម្អាតដៃឱ្យបានញឹកញាប់ ងូតទឹកសម្អាតរាងកាយក្រោយពេលចប់ពីការងារ កម្ចាត់សំរាមនៅក្នុងផ្ទះ និងកន្លែងធ្វើការចេញឱ្យ​​អស់ ជាពិសេសកាកសំណល់កំទេចចំណីអាហារ ដើម្បីកុំឱ្យក្លាយជាប្រភពអាហាររបស់សត្វកណ្តុរ។

4. ជំងឺឆ្លងខាងប្រព័ន្ធរំលាយអាហារដែលជួបញឹកញាប់

មានដូចជា ជំងឺរាករូសភ្លាមៗ ជំងឺរាកមួល ពុលអាហារ ជាដើម ជំងឺទាំងនេះបណ្តាលមកពីការទទួលទានអាហារដែលមានប្រឡាក់ប្រឡូសមេរោគអតិសុខុមប្រាណដែលបង្កឱ្យកើតរោគនៅក្នុងប្រព័ន្ធរំលាយអាហារនៅក្នុងពោះវៀន ដោយអ្នកជំងឺនឹងមានអាការរាក បន្ទោបង់ចេញមករាវដូចទឹក អាចមានគ្រុនក្តៅខ្លួន ឈឺរមួលនៅក្នុងពោះ និងបើមានឆ្លងមេរោគមួលផងនោះ អាចមានសំបោរ ឬឈាមលាយឡំមកជាមួយលាមកទៀតផង។ ក្រៅពីនេះនៅមានមេរោគវីរុសរលាកថ្លើមប្រភេទ A និង B ដែលអាចឆ្លងបានតាមរយៈការទទួលទានអាហារដែលប្រឡាក់ប្រឡូសមេរោគផងដែរ អ្នកដែលមានអាការរលាកថ្លើមនឹងមានគ្រុនក្តៅខ្លួន ល្វើយអស់កម្លាំង មានអាការខ្លួនឡើងលឿង ភ្នែកលឿង ក្អួតចង្អោរ ដូច្នេះទើបក្នុងរដូវភ្លៀងនេះគួរប្រយ័ត្នប្រយែងរឿងអាហារការហូបចុកជាពិសេស ដោយគួរទទួលទានតែអាហារដែលធ្វើឆ្អឹនថ្មីៗ ស្អាត និងប្រើស្លាបព្រាសម្រាប់ដួសម្ហូបដោយឡែក។

5. ជំងឺភ្នែកក្រហម

ជំងឺភ្នែកក្រហម បណ្តាលមកពីមេរោគវីរុសដែលមាននៅក្នុងទឹកកខ្វក់ ខ្ទាតចូលភ្នែក ការប៉ះពាល់ទឹកភ្នែករបស់អ្នកដែលកើតជំងឺភ្នែកក្រហម ហើយយកដៃដែលប្រឡាក់នោះមកប៉ះភ្នែកខ្លួនឯង ឬបានទទួលមេរោគដែលខ្ចាត់ខ្ចាយនៅក្នុងអាកាស ឬក្នុងអាងហែលទឹក។ ជាទូទៅមេរោគនឹងសម្ងំខ្លួន 1 – 2 ថ្ងៃមុននឹងបង្ហាញអាការឡើង។ នៅលើអ្នកដែលកើតជំងឺភ្នែកក្រហមអាចពិនិត្យឃើញមេ

រោគបង្កជំងឺនៅម្តុំបរិវេណភ្នែក និងក្នុងបំពង់កបានតាំងពីថ្ងៃបង្ហាញអាការ រហូតដល់ 14 ថ្ងៃក្រោយពីចាប់ផ្តើមមានអាការ។ វិធីការការពារគឺ កុំយកដៃដែលមិនស្អាតមកប៉ះ ឬញីភ្នែក លាងសម្អាតដៃគ្រប់ពេលមុននឹងប៉ះពាល់ភ្នែក មិនប្រើប្រាស់កន្សែងជូតមុខ ឬជូតខ្លួនរួមជាមួយអ្នកដែលកើតជំងឺភ្នែកក្រហម សំខាន់បំផុតត្រូវការពារមិនឱ្យជំងឺឆ្លងរាលដាលពីខ្លួនឯងទៅអ្នកដទៃ៕

ដឹង ឬទេថា បើនៅសុខៗមនុស្សដែលនៅក្បែរលោកអ្នក ឬសូម្បីតែលោកអ្នកខ្លួនឯងកើតអាការស្ពឹកដៃជើង ឈឺស្រៀវៗដូចមានម្ជុលចាក់នៅលើចុងដៃ ឬចុងជើង មានអារម្មណ៍រាងក្រហាយក្តៅ ឬស្រៀវឈឺនៅម្តុំចុងជើង ឬនៅពេលប៉ះថ្នមៗក៏មានអារម្មណ៍ថាឈឺដែរនោះ អាការផ្សេងៗទាំងនេះ បើសិនកើតឡើងនៅពេលណា អាចរាប់បានថា ជាសញ្ញាដាស់តឿនដ៏សំខាន់មួយរបស់ “ជំងឺរលាកចុងសរសៃប្រសាទ” ហើយ។

ឡារ៉ែនជឿថា មនុស្សជាច្រើនប្រហែលជានៅតែមានសំនួរថា តើអាការនេះគឺជាអ្វី? កើតចេញពីអ្វី? និងតើយើងគួរការពារយ៉ាងណា? ដូច្នេះហើយទើបឡារ៉ែនរួបរួមព័ត៌មានបថមដែលពាក់ព័ន្ធនឹងអាការនេះមកជម្រាបជូន ព្រោះ “ជំងឺរលាកចុងសរសៃប្រសាទ” ជាជំងឺដែលនៅជិតខ្លួនយើងលើសពីការគិតស្មាន និងជាជំងឺដែលគួរតែព្យាបាលតាំងពីដំបូងៗ ព្រោះបើបណ្តោយឱ្យរ៉ាំរ៉ៃ ជំងឺនឹងកាន់ធ្ងន់ធ្ងរទ្វេរឡើង និងអាចធ្វើឱ្យសរសៃប្រសាទរបស់យើងត្រូវបានបំផ្លាញរហូតមិនអាចត្រឡប់មកធ្វើការបានល្អដូចមុនបានឡើយ។

ជំងឺរលាកចុងសរសៃប្រសាទ គឺអ្វី?

បើឱ្យអធិប្បាយងាយៗ សរសៃប្រសាទប្រៀបដូចជាខ្សែភ្លើងនៅក្នុងរាងកាយយើងហ្នឹងឯង តួនាទីរបស់វាគឺ ទាំងទទួលបញ្ជាពីខួរក្បាល ដែលប្រៀបដូចជារោងចក្រផលិតភ្លើងអគ្គីសនី និងផ្សាយបន្តសញ្ញា(ក្រសែប្រសាទ)ទៅឯអវយវៈផ្សេងៗដើម្បីគ្រប់គ្រងការធ្វើចលនារបស់រាងកាយ ធ្វើឱ្យយើងដើរ រត់ ឬធ្វើចលនាតាមដែលយើងត្រូវការបាន។ ក្រៅពីនេះ តួនាទីសំខាន់ម្យ៉ាងទៀតរបស់សរសៃប្រសាទគឺ ការនាំបញ្ជូនសញ្ញាដែលទទួលការជំរុញនៅខាងក្រៅ ដូចជា កម្តៅ ភាពត្រជាក់ ឆ្ពោះទៅខួរក្បាល ដើម្បីឱ្យខួរក្បាលបំប្លែងផលការជំរុញទាំងនោះទៅជា អារម្មណ៍ដឹង។

តែបើថ្ងៃណាមួយសរសៃប្រសាទទាំងនោះកើតការខូចខាត និងរលាកដែលបណ្តាលមកពីមូលហេតុផ្សេងៗនោះ វានឹងហុចផលឱ្យសរសៃប្រសាទមិនអាចបញ្ជូនសញ្ញាទៅផ្នែកផ្សេងៗរបស់រាងកាយបានល្អដូចកាលពីមុន ដែលហុចផលឱ្យយើងកើតអាការស្ពឹក រួមទាំងអាការឈឺចាប់ឡើង ជាពិសេស “ដៃ និង ជើង” ច្រើនតែជាអវយវៈដែលចាប់ផ្តើមបង្ហាញអាការមុនគេ ដោយសារតែមានសរសៃប្រសាទដែលវែង ដែលអាចធ្វើឱ្យបានទទួលសារធាតុអាហារមិនគ្រប់គ្រាន់ និងមានភាពប្រថុយប្រថានក្នុងការកើតជំងឺរលាកសរសៃប្រសាទបានខ្លាំងជាងអវយវៈដទៃទៀត។

ស្គាល់ពីតួបង្កបញ្ហារបស់ “ជំងឺរលាកចុងសរសៃប្រសាទ”

តួបង្កបញ្ហាដែលធ្វើឱ្យកើតជំងឺនេះមានច្រើនយ៉ាង តែ 1 ក្នុងចំណោម 3 នៃអ្នកកើតជំងឺនេះមានចំណុចចាប់ផ្តើមមកពីជំងឺទឹកនោមផ្អែម ចំណែកមូលហេតុផ្សេងៗទៀតនោះ មានទាំងរឿងពូជអម្បូរ ភាពខុសប្រក្រតីក្នុងប្រព័ន្ធដុតបំផ្លាញរបស់រាងកាយ ការកើតសភាវប្រព័ន្ធប្រឆាំងជំងឺក្នុងរាងកាយបំផ្លាញខ្លួនឯង និងការដែលរាងកាយបានទទួលសារធាតុពុល។

តួបង្កបញ្ហាដែលគួរឱ្យបារម្ភមួយទៀតនោះគឺ បច្ច័យដែលនៅជិតខ្លួនបំផុត ដូចជាទង្វើនៃការរស់នៅក្នុងមួយថ្ងៃៗដែលមានចំណែកបង្កើនភាពប្រថុយក្នុងការកើតជំងឺនេះដែរ មិនថាតែការញ៉ាំស្រា ជក់បារី អង្គុយយូរជាប់ៗគ្នាច្រើនម៉ោង ធ្វើកិច្ចកាងារដដែលៗ

ដោយមិនផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថ និងបានទទួលវីតាមីន B តិចជ្រុលពេក ជាពិសេសវីតាមីន B 1, B 6, និង B 12 ជាវីតាមីនដែលសំខាន់ចំពោះប្រព័ន្ធប្រសាទ ដោយសារតែវីតាមីនទាំង 3 យ៉ាងនេះនឹងធ្វើការរួមគ្នាក្នុងការជួយឱ្យប្រព័ន្ធប្រាសាទធ្វើការបានតាមប្រក្រតី និងជួយក្នុងការសាងឡើងថ្មីរបស់ប្រព័ន្ធប្រសាទដែលត្រូវបានបំផ្លាញ។

គន្លឹះល្អៗសម្រាប់ការមើលថែទាំ “សរសៃប្រសាទរបស់លោកអ្នក”

ការមើលថែទាំខ្លួនឯងឱ្យផុតឆ្ងាយពីជំងឺនេះអាចធ្វើបានតាំងពីការប្តូររូបបែបឡៃហ្វ៍ស្តាយល៍ ឬកិច្ចការងារក្នុងមួយថ្ងៃៗឱ្យចេញឆ្ងាយពីបច្ច័យដែលប្រថុយប្រថាន ហាត់ប្រាណជាប់ជានិច្ច បន្ថយការញ៉ាំភេសជ្ជៈដែលមានជាតិអាល់កុល ឈប់ជក់បារី និងដែលសំខាន់ កុំភ្លេចមើលថែទាំរឿងការញ៉ាំអាហារឱ្យគ្រប់ទាំង 5 ប្រភេទក្រុម។

តែបើសិនយើងជាមនុស្សម្នាក់ដែលចាប់ផ្តើមមានអាការរបស់ជំងឺរលាកចុងសរសៃប្រសាទហើយនោះ ឡារ៉ែនសុខភាព ចង់ណែនាំឱ្យទទួលទានវីតាមីន B 1, B 6, និង B 12 ដើម្បីជួសជុលសរសៃប្រសាទផ្នែកដែលត្រូវបានបំផ្លាញ ធ្វើឱ្យយើងបាត់ពីអាការដៃជើងស្ពឹក និងត្រឡប់មករស់នៅបានដូចប្រក្រតីឡើងវិញ៕

នៅក្នុងរាងកាយរបស់មនុស្សយើងមានទឹកជាចំណែកប្រកបច្រើនដល់ទៅ 70 % ឯណោះ ដូច្នេះបើរាងកាយខ្វះទឹក នឹងអាចសាងបញ្ហាដល់ប្រព័ន្ធការពារក្នុងរាងកាយបាន ទើបរឿងការញ៉ាំទឹកស្អាតក្នុងមួយថ្ងៃមិនតិចជាង 6 កែវក្លាយជារឿងសំខាន់មួយដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាប្រហែលជាដឹងច្បាស់ស្រាប់ហើយ តែបែរជាព្រងើយកន្តើយក្នុងការផ្តល់ភាពសំខាន់ចំពោះរឿងនេះទៅវិញ។ ថ្ងៃនេះ ឡារ៉ែននឹងបបួលមិត្តអ្នកអាននាំគ្នាមកញ៉ាំទឹក តែមុននឹងងាកទៅចាប់កែវទឹកមកញ៉ាំ ឡារ៉ែនចង់បបួលទាំងអស់គ្នាមកមើលថា តើហេតុអីបានជាយើងត្រូវតែញ៉ាំទឹក និងតើយើងត្រូវញ៉ាំទឹកប៉ុន្មានទើបគ្រប់គ្រាន់ចំពោះរាងកាយរបស់យើង?។

វិធីការគឺ ចូរយកទម្ងន់ខ្លួនរបស់យើងមកចែកនឹង 2 ហើយយកទៅចែកនឹង 8 នឹងឃើញចំនួនបរិមាណទឹក 8 កែវសម្រាប់បរិភោគក្នុងមួយថ្ងៃ។

ឧទាហរណ៍ដូចជា បើលោកអ្នកមានទម្ងន់ខ្លួន 50 គីឡូក្រាម បើចែកនឹង 2 យើងនឹងទទួលបានផលចែក 25 រួចហើយយកទៅចែកនឹង 8 នឹងបានផលចែក 3,125 មានន័យថា លោកអ្នកត្រូវតែញ៉ាំទឹកក្នុងមួយថ្ងៃមិនតិចជាង 3,125 លិត្រនោះទេ ដោយបែងជា 8 កែវ ហើយញ៉ាំជារឿយៗពេញមួយថ្ងៃ តែប៉ុណ្ណឹងរាងកាយក៏នឹងទទួលបានទឹកយ៉ាងពេញទំហឹងហើយ។

ឥលូវនេះយើងនាំគ្នាមកមើលថា ក្នុងរាងកាយរបស់យើងនេះ តើអវយវៈខាងក្នុងណាខ្លះដែលមានទឹកជាចំណែកប្រកបច្រើន ឬតិចប៉ុនណា ធានាថានៅពេលមិត្តអ្នកអានបានដឹងហើយ ច្បាស់ជាត្រូវប្រញាប់ក្រោកឡើងទៅញ៉ាំទឹកជាមិនខាន។

– ខួរក្បាល មានទឹក 75 %

– ឈាម មានទឹក 85 %

– សួត មានទឹក 90 %

– ស្បែក មានទឹក 80 %

– ឆ្អឹង មានទឹក 24 %

– សាចដុំ មានទឹក 75 %

បានដឹងដូច្នេះហើយ សូមកុំបង្អង់យូរ ដើម្បីសុខភាពរាងកាយ និងសាច់ឈាមស្រស់ថ្លា ត្រូវប្រញាប់ក្រោកទៅញ៉ាំទឹកឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់តាមតំរូវការរបស់រាងកាយ៕

ទឹកមូត្រជាវត្ថុរាវដែលត្រូវបានបញ្ចេញចោលពីរាងកាយ ដោយក្រលៀននឹងត្រងយកវត្ថុមិនល្អ និងវត្ថុដែលច្រើនជ្រុលពេក ចេញពីឈាមហើយបញ្ចេញមកក្រៅជាទឹកនោម និងរក្សាទុកចំណែកដែលមានប្រយោជន៍នៅក្នុងលោហិត។ ទឹកមូត្រប្រក្រតីនឹងមានពណ៌លឿងស្រាលស្រដៀងពណ៌ចំបើង រាងថ្លា និងទឹកមូត្រដែលចេញមកថ្មីៗនឹងមានក្លិនក្រអូបស្រាលៗ តែបើទុកចោលយូរនឹងនឹងមានក្លិនឆួលពីការដែលមេរោគបាក់តេរីរំលាយយូរៀទៅជាអ៊ែមម៉ូនៀ។

ទឹកមូត្រខុសប្រក្រតីរបស់កុមារដែលគួរដឹងមានដូចតទៅ ៈ

1 – ទឹកមូត្រពណ៌ក្រហម

ទឹកមូត្រពណ៌ក្រហម អាចបណ្តាលមកពីហេម៉ូគ្លោប៊ីន( hemoglobin ) ក្នុងគ្រាប់ឈាមក្រហមដែលបែក ដោយសារតែកើតជំងឺខ្វះ G-6-PD នៅក្នុងគ្រាប់ឈាមក្រហម គ្រាប់ឈាមក្រហមនឹងងាយបែកបើគ្រុនក្តៅខ្លាំង ឬញ៉ាំថ្នាំប្រភេទខ្លះ ដូចជា ស៊ុលហ្វា ខ្លរែមហ្វេហ្វ៊ីខល ជាដើម។ ទឹកមូត្រនឹងមានពណ៌ក្រហមចជាំ ស្រដៀងទឹកកូកាកូឡា ឬទឹកតែចាស់ ក្មេងនឹងស្លេកស្លាំងយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ភាគច្រើនរបស់ទឹកមូត្រពណ៌ក្រហមកើតចេញពីការមានឈាមចេញនៅក្នុងប្រព័ន្ធតម្រងនោម ដោយមានមូលហេតុច្រើនយ៉ាងដូចជា ៈ

ក – ការឆ្លងមេរោគបាក់តេរី ឬវីរុសនៅក្នុងប្រព័ន្ធតម្រងនោម អាការដែលប្រទះឃើញគឺ ក្មេងច្រើនតែគ្រុនក្តៅខ្លួន នោមញឹកញាប់ នោមផ្សា និងពិបាកនោម ជាដើម។

ខ – ជំងឺរលាកក្រលៀនភ្លាមៗ

គ – ក្រួសក្នុងបង្ហួរនោម

ឃ – កើតឧបត្តិហេតុ ដូចជាជិះកង់ដួល អវយវៈភេទបោកប៉ះនឹងកែបកង់ ជាដើម

ង – ដុះសាច់នៅក្នុងបង្ហួរនោម តែមានតិចតួចបំផុត

លក្ខណៈការនោមចេញមកមានឈាម បើឈាមចេញមកពីក្រលៀន ឬបង្ហួរក្នុងក្រលៀន នឹងមានទឹកមូត្រពណ៌ក្រហមរហូតពេញមួយការបន្ទោបង់ តែបើមានឈាម​ចេញមកមិនច្រើន ក៏នឹងឃើញមានទឹកមូត្រមានពណ៌ក្រហមនៅពេលដំបូង បន្ទាប់ពីនោះទឹកម៉ូត្រនឹងមានពណ៌ប្រក្រតីវិញ។ បើមានឈាមចេញពីបង្ហួរនោម ឬរន្ធបើករបស់បង្ហួរនោមនោះ ទឹកនោមនឹងមានពណ៌ក្រហមនៅពេលចេញមកដំបូងៗ តែបន្ទប់ពីនោះមកទឹកនោមនឹងមានពណ៌ប្រក្រតីវិញ។

បើឪពុកម្តាយផ្តល់ប្រវត្តិការបន្ទោបង់ទឹកនោមយ៉ាងល្អិតល្អន់ រួមទាំងអាការផ្សេងៗទៀតផងនោះ ការព្យាបាលនឹងអាចធ្វើបានយ៉ាងត្រឹមត្រូវ និងឆាប់រហ័ស។

2 – ទឹកម៉ូត្រល្អក់

ទឹកម៉ូត្រឡើងល្អក់អាចបណ្តាលមកពីការទម្លាក់កកររបស់សារធាតុហ្វ៉សហ្វេត, យូរេត តែភាគច្រើនច្រើនបណ្តាលមកពីការឆ្លងមេរោគនៅក្នុងប្រព័ន្ធបញ្ចេញទឹកម៉ូត្រ ច្រើនមានមូលហេតុពីមេរោគបាក់តេរីនៅក្នុងពោះវៀនធំ អ្នកជំងឺច្រើនតែមានគ្រុនក្តៅ ពេលខ្លះកម្តៅឡើងខ្ពស់រហូតដល់រងាញាក់ ពិបាកបត់ជើងតូច ឈឺពេលប្រឹងបត់ជើងតូច ទឹកម៉ូត្រមានក្លិនឆួល ពេលខ្លះទឹកម៉ូត្រមានឈាម ឈឺម្តុំៗខាងក្រោមក្បាលពោះបើសិនជាមានការរលាកប្លោកនោម ឬឈឹបរិវេណខ្នងចង្កេះទាំងសងខាងបើសិនជារលាកតម្រងនោម មេរោគបាក់តេរីច្រើនតែចូលក្នុងបង្ហួរនោម និងជួបប្រទះនៅលើក្មេងស្រីច្រើនជាងក្មេងប្រុស។ ការបង្ហាត់ឱ្យក្មេងចេះសម្អាតបរិវេណអវយវៈបន្ទោបង់ និងជូតឱ្យស្ងួតអាចជួយកាត់បន្ថយការឆ្លងមេរោគបាន។

3 – នោមតិច

បើញ៉ាំទឹកតិចជាងតម្រូវការរបស់រាងកាយ ក្រលៀននឹងព្យាយាមរក្សាទឹកទុកដើម្បីរក្សតុល្យការទឹករបស់រាងកាយ ធ្វើឱ្យនោមតិច មានពណ៌លឿងចាស់។ បើក្មេងមិននោមលើសពី 12 ម៉ោង ត្រូវប្រញាប់នាំទៅមន្ទីរពេទ្យ ព្រោះអាចនឹងកើតសភាវគាំងក្រលៀនភ្លាមៗបាន។

4 – នោមច្រើន

ការបន្ទោបង់ទឹកនោមច្រើន ច្រើនតែបណ្តាលមកពីការបានទទួលទឹកច្រើនលើសតម្រូវការរបស់រាងកាយ ដោយក្រលៀននឹងបញ្ចេញចំនួនទឹកដែលលើសចេញ ធ្វើឱ្យទឹកនោមមានពណ៌ស្លេក ពេលខ្លះដូចទឹកធម្មតា។ ក្រៅអំពីនេះអាចបណ្តាលមកពីជាតិស្ករ នៅក្នុងទឹកនោម ឬបានទទួលថ្នាំបញ្ចុះទឹកម៉ូត្រ ធ្វើឱ្យក្រលៀនបញ្ចេញតឹកចេញមកច្រើនជាងប្រក្រតី ឬមានភាពខុសប្រក្រតីក្នុងខួរក្បាល ដូចជា ជំងឺ Diabetes insipidus ជាដើម។

រឿងរបស់ទឹកមូត្រ យើងអាចសង្កេតឃើញភាពខុសប្រក្រតីបានងាយបំផុត តែពេលខ្លះការព្យាបាលក៏មិនមែនងាយស្រួលជានិច្ចនោះដែរ ចូរប្រឹក្សាជាមួយគ្រូពេទ្យភ្លាមៗ ជាពិសេសបើជាកូនចៅរបស់យើងផងនោះ៕

រឿងចំណីអាហារក្នុងយុគសម័យនេះសំខាន់ចំពោះរាងកាយយើងខ្លាំងណាស់ ព្រោះយើងប្រើប្រាស់រាងកាយរបស់យើងកាន់តែខ្លាំងឡើងៗជារៀងរាល់ថ្ងៃ ទើបយើងចាំបាច់ត្រូវតែមើលថែទាំខ្លាំងឡើងជាលំដាប់ដែរ ថ្ងៃនេះសូមនិយាយអំពីរឿងសារធាតុដែកដែលសំខាន់ចំពោះស្រ្តីម្តង។ ស្រ្តីយើងច្រើនតែខ្វះសារធាតុដែកដោយយើងមិនបានដឹងខ្លួនឡើយ ជាពិសេសអ្នកដែលធ្វើនេះធ្វើនោះជាប់ជានិច្ច តើធ្វើម៉េចយើងនឹងដឹងទៅថា កម្រឹតសារធាតុដែកនៅក្នុងរាងកាយរបស់យើងស្ថិតក្នុងកម្រឹតប្រក្រតី ឬក៏ទាបជាងប្រក្រតីនោះ? បើចង់ដឹងសូមសាកល្បងមើលសញ្ញាដាស់តឿន 8 ចំណុចខាងក្រោមនេះ ៖

1 – កាន់តែឆាប់នឿយហត់ឡើង

រាងកាយរបស់យើងប្រើសារធាតុដែកក្នុងការសាងហ៊ីម៉ូគ្លោប៊ីន ជាសារធាតុដែលជួយដឹកនាំអុកស៊ីហ្ស៊ែនក្នុងកោសិកាគ្រាប់ឈាមក្រហម នៅពេលកោសិកាគ្រាប់ឈាមរបស់យើងមិនរឹងមាំ យើងនឹងមានអារម្មណ៍ដឹងថា យើងឆាប់ហត់ និងងងុយគេងញឹកញាប់។

2 – ខ្វះសមាធិ

ប្រព័ន្ធទំនាក់ទំនងប្រសាទនឹងធ្វើការយឺត និងចុះខ្សោយនៅលើមនុស្សដែលខ្វះសារធាតុដែក ធ្វើឱ្យប្រសិទ្ធភាពការធ្វើការងារផ្សេងៗថយចុះ និងមានសមាធិតិចទៅតាមនោះដែរ។

3 – ខ្វះភាពយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្វីៗជុំវិញខ្លួន

មិនគួរឱ្យជឿឡើយថា ការខ្វះសារធាតុដែកនឹងហុចផលច្រើនដល់ថ្នាក់នេះ ក្រៅពីរឿងសមាធិហើយ អាចនឹងធ្វើឱ្យយើងមានអារម្មណ៍មិនខ្វល់ខ្វាយនឹងមនុស្សជុំវិញខ្លួនឡើយ ឬអាចនិយាយបានថា សូម្បីតែអ្វីផ្សេងៗដែលកំពុងធ្វើ ក៏មិនយកចិត្តទុកដាក់ដែរ ឬសូម្បីតែរឿងសំខាន់ៗក៏នឹងមានអារម្មណ៍ថាដូចជារឿងប្រក្រតីធម្មតា និងមិនសូវជាខ្វល់ខ្វាយជាមួយវាប៉ុន្មានឡើយ។

4 – ពិបាកដកដង្ហើម

បើយើងចេះតែពិបាកដកដង្ហើមញឹកញាប់ពេលដែលហាត់ប្រាណ ឬសូម្បីតែការដើរលេងៗធម្មតាក៏មានអារម្មណ៍ថា ដកដង្ហើមសឹងតែមិនទាន់ដែរ នោះក៏ព្រោះតែយើងមានសារធាតុដែកនៅក្នុងរាងកាយមិនគ្រប់គ្រាន់ ធ្វើឱ្យរាងកាយខ្វះអុកស៊ីហ្ស៊ែនហ្នឹងឯង។

5 – ស្បែកស្លេកស្លាំងខុសប្រក្រតី

សាកល្បងសង្កេតមើលទៅមើល៍ថា តើស្បែករបស់យើងមួយរយៈនេះស្លេកស្លាំងខុសធម្មតាដែរឬទេ? មិនមែនសឡើងនោះទេ តែជាអាការស្លេកស្លាំងដែលអាចកើតចេញពីការហូរវិលរបស់លោហិតមិនល្អគ្រប់គ្រាន់ និងចំនួនកោសិកាគ្រាប់ឈាមក្រហមក៏ថយចុះផងដែរ។

6 – ក្រចកផុយស្រួយ

ទោះជាហាងធ្វើក្រចកពូកែៗប៉ុនណាក៏មិនអាចបិទបាំងអាការក្រចកផុយស្រួយនេះបានដែរ យើងអាចមើលឃើញតាមរយៈចុងក្រចកដៃ ក្រចកជើងរបស់យើងបាន ឬអាចសង្កេតបានថា ជាអំឡុងពេលដែលយើងមានក្រចកឆាប់ស្រួយផុយហ្នឹងឯង។

7 – ឈឺថ្កាត់ញឹកញាប់

បើច្រើនតែមានបញ្ហារឿងប្រព័ន្ធដកដង្ហើមញឹកញាប់នោះ សាកល្បងនឹកដល់អាការខ្វះសារធាតុដែកខ្លះផង ព្រោះវាក៏ជាមូលហេតុមួយដូចគ្នាដែរ។

8 – ទឹកមូត្រមានពណ៌ក្រហម ឬផ្កាឈូក

ជារឿងដែលងាយស្រួលសង្កេតមើលបំផុត និងមើលទៅចម្លែកបំផុតក៏អាចថាបានដែរ នៅលើមនុស្សដែលខ្វះសារធាតុដែកច្រើនតែមានការបឺតជ្រាបយកពណ៌ផ្សេងនៅឯពោះវៀនច្រើនឡើង ដូច្នេះបើទទួលទានមើមប៊ីធ្រូត ហើយមានទឹកមូត្រចេញមកពណ៌ក្រហមៗផ្កាឈូកៗនោះ ចូរវាយតម្លៃតែម្តងទៅថា យើងខ្វះសារធាតុដែកហើយ។

ដូច្នេះតើយើងនឹងជួយរាងកាយរបស់យើងយ៉ាងណាបានទៅ? យើងប្រហែលជាត្រូវទទួលទានអាហារ និងបន្ថែមអាហារណាដែលមានសារធាតុដែកឱ្យច្រើនឡើងហើយ ឬជួនកាលអាចនឹងទទួលទានអាហារបំប៉នតែម្តងក៏បាន។

អាហារខាងក្រោមនេះសុទ្ធតែសម្បូរទៅដោយសារធាតុដែកទាំងអស់ សាកល្បងបន្ថែមចូលទៅក្នុងពេលអាហារឱ្យបានច្រើន

– សាច់សត្វដែលមានពណ៌ក្រហម

– ស៊ុតក្រហម

– បន្លែពណ៌បៃតងចាស់ (ខាត់ណា ស្លឹកផ្ទី)

– ផ្លែឈើក្រៀម (ផ្លែភ្រុន ទំពាំងបាយជូរក្រៀម)

– អាហារស៊ីរៀលដែលមានចំណែកផ្សំរបស់ធញ្ញជាតិផ្សេងៗ (អាននៅលើស្លាកប្រអប់)

– អាហារប្រភេទគ្រំ (អយស្ទ័រ ងាវ-ល-)

– គ្រឿងក្នុងមាន់

– សណ្តែកផ្សេងៗ

– ថ្លើម

ហើយ ឡារ៉ែនចង់ណែនាំពីគន្លឹះល្អៗបន្តិចបន្តួចផងដែរ គឺបើយើងទទួលទានអាហារដែលសម្បូរទៅដោយសារធាតុដែកព្រមជាមួយអាហារដែលមានវីតាមីន C ផងនោះ រាងកាយរបស់យើងនឹងបឺតជ្រាបយកសារធាតុដែកបានកាន់តែល្អឡើង។

សាកល្បងសង្កេតមើលរាងកាយរបស់យើងទៅមើលថា តើយើងមានអាការទាំងអស់នេះឬទេ? អ្នកខ្លះគិតថា ញ៉ាំអាហារក៏ច្រើនដែរហើយ តែវាអាចនឹងមិនសម្បូរបែបគ្រប់គ្រាន់ ដូច្នេះការយកចិត្តទុកដាក់រឿងអាហារក៏ជារឿងមួយសំខាន់ចំពោះសុខភាពយើងដូចគ្នាដែរ៕

ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវផ្នែកចិត្តវិទ្យាដែលដឹកនាំដោយ អ្នកស្រីវិជ្ជបណ្ឌិត បេតទី លីវ នៃមហាវិទ្យាល័យ នីវ សៅវេលស៍ ក្នុងប្រទេស អូស្រ្តាលី ជាមួយលោក រិឆាដ ផេតូ សាស្រ្តាចារ្យ ពីមហាវិទ្យាល័យអក់ស្វ៉ដ ប្រទេសអង់គ្លេសបានផ្សព្វផ្សាយពីលទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវថ្មីបំផុតមួយដែលបង្ហាញឱ្យឃើញថា ការធ្វើជាមនុស្សមានសេចក្តីសុខ ទោះវាជារឿងល្អមែន តែការមានសេចក្តីសុខមិនបានធ្វើឱ្យមនុស្សយើងអាយុកាន់តែវែងឡើងនោះទេ និងដូចគ្នានេះដែរ ការធ្វើជាមនុស្សគ្មានសេចក្តីសុខក៏មិនបានធ្វើឱ្យមនុស្សយើងឆាប់ស្លាប់ដូចគ្នាដែរ។

ការស្រាវជ្រាវនោះ គឺជាការប្រមូលព័ត៌មានពីទម្រង់សាកសួររបស់ក្រុមអ្នកចូលរួមស្រាវជ្រាវដែលជាស្រ្តីជនជាតិអង់គ្លេស ចំនួនច្រើនជាង 700,000 នាក់ អាយុជាមធ្យម 59 ឆ្នាំ ដោយក្រុមស្រាវជ្រាវបានសុំឱ្យអ្នកចូលរួុមស្រាវជ្រាវកំណត់កម្រឹតសេចក្តីសុខរបស់ខ្លួនឯង បន្ទាប់ពីនោះក៏នឹងតាមដានការវិវឌ្ឍន៍ទៅមុខរបស់ក្រុមអ្នកចូលរួមស្រាវជ្រាវទាំងអស់ក្នុងរយៈពេល 10 តទៅទៀត។

នៅពេលប្រមូលទម្រង់សាកសួរមកវិញបានបង្ហាញឱ្យឃើញថា 39 ភាគរយនៃក្រុមអ្នកចូលរួមស្រាវជ្រាវបានបញ្ជាក់ថា ខ្លួនជាមនុស្សដែលមានសេចក្តីសុខស្ទើរតែគ្រប់ពេលវេលា 44 ភាគរយប្រាប់ថា ជាទូទៅនោះខ្លួនច្រើនតែមានសេចក្តីសុខ និង 17 ភាគរយទៀតបញ្ជាក់ថា ជាប្រក្រតីខ្លួនច្រើនតែគ្មានសេចក្តីសុខទេ។

នៅពេលតាមដានលទ្ធផលក្រោយពេល 10 ឆ្នាំតមក ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវបានរកឃើញថា ក្រុមអ្នកចូលរួមស្រាវជ្រាវដែលបញ្ជាក់ថា ជាប្រក្រតីគ្មានសេចក្តីសុខនោះមានសញ្ញាថានឹងស្លាប់ក្នុងអំឡុងពេល 10 ឆ្នាំ ច្រើនជាងក្រុមដែលប្រាប់ថា មានសេចក្តីសុខគ្រប់ពេលវេលាដល់ទៅ 29 ភាគរយ។

យ៉ាងណាក៏ដោយ ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវបានរកឃើញផងដែរថា សភាវសុខភាពទុរន់ទុរាបានបង្កឱ្យកើតអារម្មណ៍គ្មានសេចក្តីសុខលើក្រុមអ្នកចូលរួមស្រាវ​ជ្រាវខាងដើមនោះ ក្រៅពីនោះនៅបានរកឃើញភាពទាក់ទិនយ៉ាងច្បាស់លាស់រវាងភាពគ្មានសេចក្តីសុខ ជាមួយទង្វើបំផ្លាញសុខភាព ដូចជា ជក់បារី ជាដើមទៀតផង ក្នុងខណៈដែលអ្នកដែលមានសេចក្តីសុខក៏មិនបានបង្ហាញឱ្យឃើញពីការមានអាយុកាន់តែវែងឡើងដែរ។

រីឆាដ ផេតូ បានសរុបថា ការមានសេចក្តីសុខ ឬគ្មាននោះ មិនបានហុចផលដោយត្រង់ចំពោះភាពលឿន ឬយឺតក្នុងការស្លាប់នោះឡើយ៕

សម័យនៅរៀនធ្លាប់មានមិត្តភ័ក្តិម្នាក់ដែលយើងមើលឃើញថាជាមនុស្សស្អាតគួរឱ្យស្រឡាញ់ សម្បុរស រូបរាងសមសួន និងរាងស្គមស្វែល ដោយជារួមមើលទៅដូចជាមនុស្សមានសុខភាពល្អ តែនៅឆមាសបន្ទាប់មក បែរជាឮដំណឹងថា នាងត្រូវផ្អាករៀនមួយរយៈសិន ដើម្បីទៅព្យាបាលជំងឺប្រចាំកាយរបស់នាង គឺជំងឺ “ទឹកនោមផ្អែម”។

ទើបធ្វើឱ្យយើងនឹកសង្ស័យឡើងថា អេ៎ រូបរាងក៏ល្អស្អាតយ៉ាងហ្នឹង តែហេតុអីបានកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម និងដល់ថ្នាក់ចូលទៅសម្រាកព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យបែបនេះ? ធ្វើឱ្យគិតថា ប្រហែលជាយើងមានការយល់ខុសពីរឿងជំងឺទឹកនោមផ្អែមជាច្រើនរឿងមិនខាន ចុះអ្នកវិញ គិតថាស្គាល់ពីជំងឺទឹកនោមផ្អែមច្បាស់ប៉ុនណាដែរ?

ជំនឿខុសៗ 5 យ៉ាង ពាក់ព័ន្ធនឹងជំងឺទឹកនោមផ្អែមដែលអ្នកអាចមិនធ្លាប់ដឹង ៈ

1 – មានតែមនុស្សធាត់ប៉ុណ្ណោះដែលកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម

ដោយសារអ្វីដែលអ្នកយល់ថា ញ៉ាំផ្អែមខ្លាំងនឹងធ្វើឱ្យធាត់ ទើបមនុស្សធាត់កើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម ដែលការគិតបែបនេះ មិនខុសទេ តែដែលខុសនោះគឺ មនុស្សស្គមក៏មានសិទ្ធិកើតរោគទឹកនោមផ្អែមបានដូចគ្នា គ្រាន់តែមានភាពប្រថុយប្រថានតិចជាងមនុស្សធាត់តែប៉ុណ្ណោះ។ ដូចករណីរបស់មិត្តភ័ក្តិយើងដែលបានរៀបរាប់ឱ្យស្តាប់កាលពីដំបូងហ្នឹងឯង មើលមួយភ្លែត មិនបានគិតឡើយថាកើតរោគទឹកនោមផ្អែម តែបើសង្កេតមើលពីនិស្ស័យការហូបចុករបស់គេដែលចូលចិត្តញ៉ាំទឹកភេសជ្ជៈកំប៉ុង ញ៉ាំទឹកផ្អែមៗជាប់ជាប្រចាំដែលទោះជារាងកាយមានប្រព័ន្ធដុតបំផ្លាញល្អរហូតរូបរាងមិនធាត់ឱ្យយើងឃើញមែន តែការពិតវិញកម្រឹតជាតិស្ករនៅក្នុងឈាមឡើងខ្ពស់ណាស់ រហូតកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែមកម្រឹតធ្ងន់ធ្ងរនៅទីបំផុត។

2 – ញ៉ាំបន្លែផ្លែឈើមិនបានគ្រប់ប្រភេទ យ៉ាងណាក៏មិនធាត់ដែរ

ទោះជាយើងដឹងហើយថា បន្លែជាប្រភពរបស់សារធាតុរ៉ែ និងផ្លែឈើជាប្រភពរបស់វីតាមីនមានប្រយោជន៍ចំពោះរាងកាយមែន តែនៅមានបន្លែ និងផ្លែឈើជាច្រើនប្រភេទដែលមិនមែនមានត្រឹមតែសារធាតុ និងវីតាមីនប៉ុណ្ណោះទេ តែនៅមានជាតិស្ករ និងម្សៅខ្ពស់ណាស់ផងដែរ។

ផ្លែឈើមានជាតិស្ករខ្ពស់ដែលគួរចៀសវាង

– ទុរេន

– ស្វាយទុំ

– ចេកទុំ

– មៀន

– ខ្នុរ

– សាវម៉ាវ

– ល្មុត

– ដំណាប់ផ្លែឈើ និងផ្លែឈើចំហុយស្ងួតផ្សេងៗ

ផ្លែឈើមានជាតិផ្អែមតិចដេលទទួលទានបាន មិនខ្លាចកើតជំងឺទឹកនោម

– ជម្ពូ

– ស្រកានាគ

– ត្របែក

– ឃែនតាលូប

– ផ្លែប៉ោម

– សារ៊ី

– ស្រ្តប៊ើរី

– ឪឡឹក

3 – ម្សៅ និងស្ករពីរមុខគត់ដែលជាមូលហេតុរបស់រោគទឹកនោមផ្អែម

ការពិតទៅមូលហេតុចម្បងគឺបណ្តាលមកពីទាំងពីរយ៉ាងនេះមែន តែជាតិខ្លាញ់បង្កកខ្លួនដែលមានច្រើននៅក្នុងសាច់ក្រហម ដូចជាសាច់គោ ក្របី ចៀម និងសាច់សត្វកែច្នៃដូចជា សាច់ក្រក ហ៊ែម បូឡូណា បេខន ក៏ជាមូលហេតុរបស់ការកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែមបានដូចគ្នា ព្រោះជាតិខ្លាញបង្កកខ្លួនពីសត្វធំៗនឹងចូលទៅទប់ស្កាត់ឱ្យអ៊ីនស៊ូលីនបញ្ចេញឬទ្ធិបានតិច ធ្វើឱ្យកម្រឹតជាតិស្ករក្នុងឈាមថយចុះយឺត ទើបថ្លើមត្រូវធ្វើការខ្លាំងឡើងដើម្បីផលិតអ៊ីនស៊ូលីនចេញមកច្រើនឡើង។ នៅពេលថ្លើមធ្វើការខ្លាំងឡើងជារឿយៗ និងចាប់ផ្តើមចុះខ្សោយសភាពរហូតផលិតអ៊ីនស៊ូលីនបានតិច ទើបជាមូលហេតុឱ្យជាតិស្ករនៅក្នុងឈាមមិនថយចុះ រហូតដល់កើតរោគទឹកនោមផ្អែមនៅទីបំផុត។

4 – ទឹកនោមផ្អែមជាជំងឺរបស់មនុស្សចាស់

ទោះវាជាការពិតដែលថា ភាគរយរបស់អ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមគឺជាមនុស្សចាស់ច្រើនជាងក្មេងមែន តែយើងប្រហែលជាធ្លាប់ឃើញព័ត៌មានហើយថា មានក្មេងអាយុមិនដល់ 10 ឆ្នាំផងកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម ឬមនុស្សវ័យជំទង់ ក៏យើងធ្លាប់ឃើញរួចមកហើយ និងថែមទាំងឈឺធ្ងន់ទៀតផង នេះក៏ដោយសារតែក្មេងៗនៅមិនទាន់ចេះប្រយ័ត្នប្រយែងរឿងអាហារការហូបចុក ញ៉ាំតាមចិត្តចង់ អាហារដែលមានជាតិស្ករខ្ពស់ និងចំណីដែលមានរសជាតិផ្អែមខ្លាំងក៏មានដាក់លក់គ្រប់ទីកន្លែង ទើបក្មេងៗមានភាពប្រថុយប្រថានក្នុងការកើនកម្រឹតជាតិស្ករនៅក្នុងឈាមឡើងខ្ពស់មិនចាញ់មនុស្សចាស់នោះ។

5 – ឪពុក ឬម្តាយកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម យើងក៏ច្បាស់ជាកើតដែរមិនខាន

មិនមែនដូច្នោះជានិច្ចនោះទេ ទោះជាជំងឺទឹកនោមផ្អែមនឹងឆ្លងបន្តខាងពូជអម្បូរមែន តែសូមឱ្យចាំទុកថា មិន 100% នោះទេគ្រាន់តែមានភាពប្រថុយប្រថានខ្លាំងជាងអ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះបើអ្នកមើលថែទាំសុខភាពឱ្យល្អ ទទួលទានអាហារដែលមានប្រយោជន៍ គ្រប់គ្រងកម្រឹតជាតិស្ករក្នុងឈាមឱ្យល្អ ហាត់ប្រាណជាប់ជាប្រចាំ និងពិនិត្យឈាម ពិនិត្យសុខភាពជាប្រចាំរៀងរាល់ឆ្នាំនោះ អ្នកក៏មានសិទ្ធិរួចផុតពីជំងឺទឹកនោមផ្អែមបានដែរ៕