អ្នកជំនាញការបានចេញមកបកស្រាយចម្ងល់ថា តើមនុស្សទូទៅ គួរពាក់ស្រោមដៃប្លាស្ទិក ដើម្បីការពារវីរុសកូវីដ-19 ឬទេ? និងបានបញ្ជាក់បន្ថែមថា អ្នកស្រាវជ្រាវបានរកឃើញថា បើប្រើមិនត្រឹមត្រូវ នឹងក្លាយជាការសន្សំមេរោគទៅវិញ ហើយបានណែនាំឱ្យលាងសម្អាតដៃញឹកញាប់ គឺល្អបំផុត។
វេជ្ជបណ្ឌិតសាស្ត្រាចារ្យជំនាញខាងឱសថសាស្ត្ររបស់ប្រទេសថៃ លោក វីរៈផុង បានសរសេរបញ្ជាក់នៅក្នុងបណ្ដាញសង្គមថា មានមនុស្សជាច្រើនមានសំណួរថា តើមនុស្សទូទៅ ចាំបាច់ត្រូវពាក់ស្រោមដៃជ័រប្លាស្ទិក ដើម្បីការពារមេរោគវីរុសកូវីដ-19ឬទេ? ព្រោះការពាក់ស្រោមដៃប្លាស្ទិក មើលទៅហាក់ដូចជានឹងធ្វើឱ្យយើងមិនបានប៉ះពាល់នឹងវត្ថុកខ្វក់ ឬមេរោគដោយផ្ទាល់ឡើយ។
លោកបានបកស្រាយថា សម្រាប់ប្រជាជនទូទៅដែលរស់នៅដោយប្រតិបត្តិតាមវិធានការ រក្សាគម្លាតចម្ងាយពីគ្នាខាងសង្គម លាងសម្អាតដៃឱ្យបានញឹកញាប់ មិនចូលនៅក្នុងកន្លែងដែលមានមនុស្សច្រើនកុះករ មិនប៉ះពាល់ ឬនៅជិតស្និទ្ធនឹងអ្នកជំងឺនោះ ប្រជាជនទូទៅ “មិនមានភាពចាំបាច់អីត្រូវពាក់ស្រោមដៃប្លាស្ទិក ប្រភេទប្រើម្ដងចោលនោះទេ”។
ហេតុផលដែលមិនចាំបាច់ពាក់ស្រោមដៃប្លាស្ទិក
-ការពាក់ស្រោមដៃជ័រប្លាស្ទិក មិនអាចជំនួសវិធានការរក្សាសុខនាម័យល្អបានទេ ហើយការលាងសម្អាតដៃដោយសាប៊ូ និងទឹក នៅតែមានភាពចាំបាច់ត្រូវតែធ្វើឱ្យបានញឹកញាប់ ព្រោះជាវិធីដែលជួយកាត់បន្ថយការចម្លងសាយភាយរបស់មេរោគបាន។
-ការពាក់ស្រោមដៃប្លាស្ទិកប្រភេទប្រើរួច បោះចោល ច្រើនតែធ្វើឱ្យកើតមានអារម្មណ៍ថា ខ្លួនឯងមានសុវត្ថិភាព រហូតដល់ពេលខ្លះ ធ្វេសប្រហែសក្នុងការធ្វើនូវរឿងដែលការពារមេរោគបានល្អជាង។
-មិនណែនាំឱ្យប្រើស្រោមដៃប្លាស្ទិកក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃទេ ព្រោះត្រូវប្រើស្រោមដៃចំនួនច្រើនណាស់ នៅពេលប្ដូរការធ្វើការងារម្ដងៗ។
-ការមើលថែទាំសុខនាម័យរបស់ដៃ គឺការលាងដៃឱ្យស្អាតដោយសាប៊ូ និងទឹក រយៈពេល 20វិនាទី នៅតែជាវិធីដែលល្អបំផុតក្នុងការការពារការចម្លងសាយភាយរបស់មេរោគកូវីដ-19។
-មជ្ឈមណ្ឌលគ្រប់គ្រង និងការពាររោគ របស់ប្រទេសអាមេរិក ក៏មិនបានណែនាំឱ្យប្រជាជនទូទៅ ពាក់ស្រោមដៃប្លាស្ទិកដែរ។
-លើកលែងតែក្នុងករណី ដែលយើងចាំបាច់ត្រូវតែពាក់ស្រោមដៃប្លាស្ទិកប៉ុណ្ណោះ ដូចជា ពេលត្រូវមើលថែទាំអ្នកដែលទទួលការវិនិច័្ឆយអាការហើយថា មានជំងឺកូវីដ-19(សម្រាប់គ្រូពេទ្យ) ពេលមានការប៉ះពាល់វត្ថុរបស់របរ សម្លៀកបំពាក់ នៅពេលបោកខោអាវ និងពេលប៉ះវត្ថុរាវក្នុងរាងកាយ ជាដើម។ល៕
ប្រភព៖ ព័ត៌មានបរទេស





អ៊ីរ៉ង់៖ ប្រទេសនេះបន្តជាសម្បុកមេរោគធំជាងគេលំដាប់ទី2នៅអាស៊ី ដោយមានអ្នកជំងឺថ្មី3,186នាក់ អ្នកជំងឺសរុប41,495នាក់ អ្នកស្លាប់ថ្មី117នាក់ និងអ្នកស្លាប់សរុប2,757នាក់។

Bennett និយាយថា “បុគ្គលិកពេទ្យម្នាក់នោះ បានលើកទូរស័ព្ទនៅចំពោះមុខម្ដាយខ្ញុំ ហើយខ្ញុំអាចមើលឃើញ និងដឹងអំពីដង្ហើមរបស់គាត់។ ពេលនោះ ខ្ញុំអាចនិយាយពាក្យថា “លា” ទៅកាន់ម្ដាយខ្ញុំ ហើយថា ខ្ញុំស្រឡាញ់ និងអាណិតម្ដាយខ្លាំងណាស់”។


– មេរោគកូវីដ-19 ជាមេរោគវីរុសក្នុងត្រកូលកូរ៉ូណាវីរុស មានទំហំតូចខ្លាំងណាស់ មិនអាចមើលឃើញដោយភ្នែកទទេ ឬដោយមីក្រូទស្សន៍ទូទៅបានទេ។
– មេរោគកូវីដ-19 អាចចម្លងសាយភាយតាមរយៈវត្ថុរបស់របរដែលប្រឡាក់មេរោគបាន វាស្ថិតនៅលើនោះបានច្រើនថ្ងៃ បើសិនគ្មានការសម្អាត។ បើមានការប្រើដៃប៉ះវត្ថុរបស់របរទាំងនោះ ហើយយកមកប៉ះលើបរិវេណផ្ទៃមុខ ឬកាន់ចំណីអាហារដាក់ចូលមាត់ នឹងអាចឆ្លងមេរោគបាន ដូចគ្នានឹងការប៉ះពាល់មេរោគពីអ្នកជំងឺដោយផ្ទាល់ដែរ។ ដូច្នេះទើប ត្រូវតែប្រយ័ត្នប្រយែង លាងសម្អាត ឬបាញ់ថ្នាំសម្លាប់មេរោគនៅលើវត្ថុរបស់របរផ្សេងៗ និងលាងសម្អាតដៃឱ្យបានញឹកញាប់។
បច្ចុប្បន្ន មិនទាន់មានរបាយការណ៍អំពីការឆ្លងមេរោគនេះតាមរយៈការហែលទឹកក្នុងអាងហែលទឹក ឬប្រភពទឹកផ្សេងទៀតនៅឡើយ តែគួរចៀសវាងពីអាងហែលទឹកដែលមានមនុស្សម្នាច្រើន។
– ចំណុចសំខាន់របស់ការសម្អាតរថយន្តផ្ទាល់ខ្លួន ឬរថយន្តសាធារណៈ គឺការសម្អាតនៅត្រង់កន្លែងដែលដៃរបស់អ្នកដំណើរមានឱកាសប៉ះច្រើនបំផុត។ ក្រៅពីការជូតសម្អាតដោយអាល់កុល 70%ហើយ អង្គការសុខភាពពិភពលោក បានណែនាំថា អាចប្រើទឹកថ្នាំ លាយជាមួយម្សៅសាប៊ូ ជូតសម្អាតបាន។ ក្រៅពីការជូតលើកន្លែងប៉ះពាល់ផ្សេងៗហើយ ការនាំរថយន្តទៅដាក់ហាលថ្ងៃ ក៏អាចនឹងកាត់បន្ថយការស្ថិតនៅរបស់មេរោគដោយសារសីតុណ្ហភាពដែលក្ដៅបានដែរ។
– អាការទូទៅ គឺមានអាការខាងប្រព័ន្ធដកដង្ហើម មានគ្រុនក្ដៅខ្លួន ក្អក ដកដង្ហើមញាប់ ពិបាកដកដង្ហើម។ ក្នុងករណីដែលអាការធ្ងន់ធ្ងរខ្លាំង អាចធ្វើឱ្យកើតមានសភាវជ្រៀតជ្រែក ដូចជា ហើមសួត រលាកសួត គាំងក្រលៀន និងអាចដល់ថ្នាក់ស្លាប់បាន។
– ចៀសវាងពីការប៉ះពាល់ជិតស្និទ្ធជាមួយអ្នកជំងឺ រក្សាគម្លាតចម្ងាយយ៉ាងតិចបំផុត 1ម៉ែត្រ ចៀសវាងពីការប៉ះពាល់ភ្នែក ច្រមុះ និងមាត់ ដោយមិនបានលាងសម្អាតដៃ។ គួរលាងសម្អាតដៃឱ្យបានញឹកញាប់ដោយទឹក និងសាប៊ូ ឬអាល់កុលសម្រាប់លាងដៃ 70%។ បើមានគ្រុនក្ដៅខ្លួន ក្អក ពិបាកដកដង្ហើម ត្រូវប្រញាប់ទៅមន្ទីរពេទ្យជាបន្ទាន់ និងរាយការណ៍លម្អិតអំពីខ្លួនឯងប្រាប់គ្រូពេទ្យ។
– គួរធ្វើការសម្អាតទីកន្លែង ឧបករណ៍ វត្ថុប្រើប្រាស់ដែលមានអ្នកប៉ះពាល់ច្រើន ដូចជាដៃទ្វារ បង្កាន់ដៃ តុបាយ ភួយ កម្រាលពូក ឧបករណ៍ផ្ទះបាយ ចាន ស្លាបព្រា សម កែវទឹក ដោយត្រូវសម្អាតដោយការជូតនឹងអាល់កុល 70% យ៉ាងតិចឱ្យបាន 2ដង ក្នុង 1ថ្ងៃ៕
