ភ្នំពេញៈ ការសិក្សាស្រាវជ្រាវថ្មីមួយបានរកឃើញថា ចំនួនប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅក្នុងរាជធានីភ្នំពេញនឹងកើនដល់ 4លាននាក់ នៅឆ្នាំ2030 ខាងមុខដែលនឹងធ្វើឲ្យបែបបទនៃការរស់នៅរបស់ប្រជាជនមានការផ្លាស់ប្តូរ។
កំណើនប្រជាសាស្រ្តក្នុងទីក្រុង ការកើនឡើងនូវការកកស្ទះចរាចរណ៍ និងកំណើននៃការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យានឹងធ្វើឲ្យយុវជនសម័យថ្មីចូលមករស់នៅតាមអគារខុនដូកណ្តាលទីក្រុងជំនូសឲ្យការចេញទៅរស់នៅជាយរាជធានីភ្នំពេញ។
យោងតាមការសិក្សារបស់ក្រុមហ៊ុន Urban Living Solution បានរកឃើញថា ប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅរាជធានីភ្នំពេញនឹងកើនឡើងដល់ 4លាននាក់ឬច្រើនជាងនេះនៅឆ្នាំ2030 ហើយនិន្នាការរស់នៅតាមខុនដូនឹងកើនឡើងពីសំណាក់ក្រុមយុវជនដែលបច្ចុប្បន្ននៅមានវ័យក្មេង និងដល់វ័យសកម្មក្នុងការងារនៅឆ្នាំនោះពួកគេនឹងជ្រើសរើសរស់នៅតាមខុនដូ ដោយសារការកើនឡើងនូវក្រុមអ្នកមានជីវភាពមធ្យម និងការប្រើប្រាស់សេវាកម្មសម្រាប់រស់នៅប្រចាំថ្ងៃកាន់តែមានការរីកចម្រើន។
លោក វ៉ា វីរៈ អគ្គនាយកក្រុមហ៊ុន Century21 Fortuna Investment ដែលទើបទទួលបានវិញ្ញាបនបត្រទទួលស្គាល់ក្នុងនាមជាអ្នកជំនាញក្នុងវិស័យអចលនទ្រព្យលំដាប់អន្តរជាតិពី National Association Realtor បានថ្លែងថា លោកយល់ស្របនឹងការសិក្សាខាងលើនេះ ព្រោះនៅឆ្នាំ2030 ចំនួនប្រជាជនរស់នៅក្នុងទីក្រុងនឹងកើនដល់ 4លាននាក់ ពួកគេនឹងប្រឈមបញ្ហាជាច្រើនដូចជា ការកកស្ទះចរាចរណ៍ ការបំពុលបរិស្ថាន ហើយបច្ចេកវិទ្យា ហើយនឹងចូលរួមដោះស្រាយបញ្ហាទាំងនោះ”។
លោកបន្តថា និន្នាការប្រជាពលរដ្ឋនឹងចូលមករស់នៅជាយក្រុង និងក្នុងទីក្រុងកាន់តែច្រើន ហេតុនេះ100ភាគរយ ប្រជាពលរដ្ឋវ័យក្មេងនឹងជ្រើសរើសរស់នៅតាមខុនដូដូចនៅក្នុងប្រទេសថៃ វៀតណាម សាំងហ្កាពួ ហុងកុងជាដើម។ វាជាជម្រើសមួយដែលផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ច្រើន ចំណេញច្រើន ពិសេសលើពេលវេលា។
លោកបន្តថា “ក្រុមយុវជនវ័យក្មេងដែលធ្លាប់សិក្សានៅបរទេស ពួកគេនឹងជ្រើសរើសរស់នៅតាមខុនដូ ព្រោះវាមានទីតាំងនៅជិតហាងកាហ្វេ ផ្សារទំនើប កន្លែងហាត់ប្រាណ និងកន្លែងធ្វើការរបស់ពួកគេ”។ លោកបន្តថា “ការធ្វើដំណើរនឹងកាន់តែលំបាក ពេលវេលាជាមាសប្រាក់ ខុនដូនឹងជាជម្រើសរបស់ពួកគេដែលជាកន្លែងមានផាសុកភាព មានសន្តិសុខ24ម៉ោង មានសេវាកម្មសម្អាតអនាម័យជាដើម”។
តាមការសិក្សារបស់ក្រសួងរៀបចំដែនដី នគរូបនីយកម្ម និងសំណង់អំពីក្របខ័ណ្ឌយុទ្ធសាស្រ្តអភិវឌ្ឍន៍ទីក្រុងនៅកម្ពុជាបានរកឃើញថា ចំនួនប្រជាជនរស់នៅរាជធានី ក្រុង និងទីប្រជុំជននៅឆ្នាំ2014 មានចំនួន 4.5លាននាក់ ស្មើនឹង 27.1ភាគរយ និងបន្តកើនឡើងដល់ 7.92លាននាក់នៅឆ្នាំ2030 ស្មើនឹង 44 ភាគរយនៃចំនួនប្រជាជនកម្ពុជាសរុប។
លោក ងួន ឆាយលាង អគ្គនាយកក្រុមហ៊ុន Ratanaka Realty និងជាតំណាងផ្នែកលក់ផ្តាច់មុខនៃគម្រោងUrban Loft បានថ្លែងឲ្យដឹងថា ជាមួយនឹងកំណើនសេដ្ឋកិច្ចដែលនឹងបន្តរីកចម្រើនរយៈពេលវែង ចរន្តរីកចម្រើននៃបច្ចេកវិទ្យា ដូចជាការផ្ញើលុយតាមទូរស័ព្ទដៃ ការហៅឬកុម្ម៉ង់ទំនិញ ទិញអាហារជាមួយម៉ូតូឌុប រ៉ឺម៉កកង់បី និងតាក់ស៊ី តាមរយៈទូរស័ព្ទដៃនឹងបន្តរីកចម្រើន មានការប្រើប្រាស់កាន់តែច្រើន និងការកកស្ទះចរាចរណ៍កាន់តែខ្លាំង រំខានដល់ការធ្វើដំណើរ សេវាសាធារណៈកាន់តែរីកចម្រើន និងកង្វះចំណតយានយន្ត លោកជឿថា នឹងមានការវិនិយោគលើចំណតយានយន្តសម្រាប់ជួលកាន់តែច្រើននាពេលអនាគត។
លោកបន្តទៀតថា “ដោយសារនិន្នាការខាងលើនេះ ខ្ញុំគិតថាយុវជនសម័យថ្មីនឹងជ្រើសរើសរស់នៅតាមខុនដូដែលមានទីតាំងនៅជិតកន្លែងធ្វើការងាររបស់ពួកគេ”។ លោកបន្ថែមថា “យុវជនវ័យក្មេងនឹងក្លាយជាអ្នកសកម្មក្នុងការងារនៅឆ្នាំ2030 ពួកគេជាក្រុមមនុស្សស៊ីវិល័យ និងជាអ្នកប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា។ ពួកគេនឹងសម្រេចចិត្តរស់នៅក្នុងទីក្រុង ហើយអ្នកអភិវឌ្ឍន៍ខុនដូដែលផ្តោតលើក្រុមមនុស្សវ័យនេះនឹងទទួលបានផលប្រយោជន៍”។
នាពេលអនាគតរដ្ឋាភិបាលនឹងរៀបចំបែងចែកតំបន់ឧស្សាហកម្មនិងតំបន់លំនៅដ្ឋាននៅដាច់ពីគ្នា ជាក់ស្តែងបច្ចុប្បន្នការលក់គ្រឿងចក្រធុនធ្ងន់ ការលក់គ្រឿងម៉ាស៊ីនធំៗ និងរោងចក្រមួយចំនួនចាប់ផ្តើមផ្លាស់ប្តូរទៅកាន់តំបន់ជាយក្រុង។
លោក ងួន ឆាយលាង បានបន្តថា តាមបរិបទទីក្រុងរីកចម្រើននានាដូចជាទីក្រុងហុងកុង ទីក្រុងញូវយ៉ក ទីក្រុងបាងកក ប្រទេសសិង្ហបុរីជាដើម ពួកគេកំពុងរស់នៅតាមខុនដូនៅកណ្តាលក្រុងជាជាងទៅរស់នៅជាយក្រុង ហើយពេលអនាគតក្រុមយុវជនស៊ីវិល័យពួកគេនឹងសម្រេចចិត្តរស់នៅក្នុងទីក្រុងជាជាងចេញទៅរស់នៅតំបន់ជាយក្រុង។តាមការសិក្សាបានរកឃើញថា នៅកម្ពុជាក្រុមយុវជនអាយុចាប់ពី30ឆ្នាំចុះក្រោមនឹងមាន60ភាគរយនៃប្រជាពលរដ្ឋសរុប។
ទីប្រឹក្សាជាន់ខ្ពស់ឧត្តមក្រុមប្រឹក្សាសេដ្ឋកិច្ចជាតិលោកបណ្ឌិត ម៉ី កល្យាណ បានថ្លែងថា ប្រទេសកាលណាមានការអភិវឌ្ឍ ទីក្រុងកាន់តែរីកធំមានមនុស្សរស់នៅច្រើនជារឿងធម្មតា ហើយនៅពេលទីក្រុងកាន់តែធំ តម្រូវការហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធកាន់តែមានភាពចាំបាច់។ ហេតុនេះប្រសិនជារដ្ឋាភិបាលគិតទុកជាមុនជាការល្អប្រសើរដើម្បីបន្ធូរបន្ថយបញ្ហា ទោះជាដោះស្រាយមិនបានទាំងស្រុងក្តី។ លោកបន្តថា ការដោះស្រាយបញ្ហាច្បាប់ដើម្បីសម្រួលចរាចរណ៍ ការវិនិយោគលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងសេវាសាធារណៈជាអ្វីដែលរដ្ឋាភិបាលត្រូវវិនិយោគច្រើនជាងមុន។លោកបន្តថា “ពេលទីក្រុងកាន់តែរីកចម្រើន គុណភាពជីវិតនឹងកាន់តែលំបាកទៅៗ ហេតុនេះការមានបច្ចេកវិទ្យាស្មាតហ្វូន និងបច្ចេកវិទ្យាផ្សេងៗអាចជួយបាន តែមិនជួយបានច្រើនទេ”។ លោកបន្តថា “ខ្ញុំមិនជឿថាប្រព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យាអាចជួយបាន100ភាគរយនោះទេ ហើយវាជារឿងអនាគត ពិបាកប្រមើលមើលណាស់”៕
