សង្គម និងសេដ្ឋកិច្ច - La Reine Media

រាជរដ្ឋាភិបាលបញ្ចេញទុន 50លានដុល្លា រលើការប្រមូលទិញស្រូវ

ភ្នំពេញៈ មន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុបានថ្លែងឲ្យដឹងថា រាជរដ្ឋាភិបាលនឹងផ្តល់ទុនបង្វិលចំនួន50លានដុល្លារដល់វិស័យឯកជនដើម្បីប្រមូលទិញស្រូវពីកសិករ ហើយរដ្ឋាភិបាលនឹងផ្តល់ទុនបន្ថែមទៀតប្រសិនបើការប្រមូលទិញស្រូវនៅតែមានតម្រូវការ។

រដ្ឋលេខាធិការក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុលោក វង្សី វិស្សុត បានថ្លែងលើកឡើងនៅក្នុងកិច្ចប្រជុំគណៈកម្មាធិការគោលនយោបាយសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ ស្តីពីយន្តការអន្តរាគមន៍របស់រាជរដ្ឋាភិបាលក្នុងការប្រមូលទិញស្រូវសម្រាប់ឆ្នាំ2017 និងឆ្នាំ2018 នៅទីស្តីការក្រសួងថ្ងៃទី14 ខែសីហា ឆ្នាំ2017នេះថា សម្រាប់គោលការណ៍នៃការប្រមូលទិញស្រូវ ដើម្បីជួយលើកស្ទួយតម្លៃស្រូវរបស់ប្រជាកសិករកម្ពុជា រាជរដ្ឋាភិបាលនឹងបង្កើនតាមរយៈអន្តរាគមន៍កញ្ចប់ថវិកាជាច្រើន ក្នុងនោះសម្រាប់គម្រោងការបង្កើតឡសម្ងួត គឺមានទំហំទឹកប្រាក់ពី15លាន ទៅ30លានដុល្លារអាមេរិក ហើយមកដល់ពេលនេះសម្រាប់កញ្ចប់ថវិកា15លានដុល្លារ គឺយើងបានយកទៅអភិវឌ្ឍនៅក្នុងខេត្តបាត់ដំបង និងខេត្តកំពង់ធំរួចហើយ។ ជាមួយនេះដែរ រាជរដ្ឋាភិបាលនឹងជំរុញបង្កើតគ្រោងឡសម្ងួតចំនួន3កន្លែងទៀត គឺនៅក្នុងខេត្តព្រៃវែង កំពង់ធំ និងខេត្តតាកែវផងដែរ។

លោករដ្ឋលេខាធិការក៏បានអំពាវដល់អាជ្ញាធរនៅតាមបណ្តាខេត្តទាំងអស់ត្រូវចូលរួមផ្សព្វផ្សាយ និងជំរុញការប្រមូលទិញស្រូវឲ្យមានតម្លាភាព ជាពិសេសចូលរួមលុបបំបាត់ឲ្យអស់លើករណីទារលុយខុសច្បាប់ ខណៈដែលរាជរដ្ឋាភិបាលកំពុងជំរុញការយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំងលើការប្រមូលទិញស្រូវនៅក្នុងគម្រោងផែនការឆ្នាំ2017 ឆ្នាំ2018នេះ៕

August 14, 2017

អ្នកពិការដើរមិនរួច មានសង្ឃឹមហើយ…បើបច្ចេកវិទ្យាខាងក្រោមនេះជោគជ័យ

អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រមួយក្រុមកំពុងសាកល្បងបច្ចេកវិទ្យាថ្មីមួយដែលនឹងជួយដល់អ្នកពិការជើងដើរមិនកើតឱ្យមានលទ្ធភាពដើរបានឡើងវិញ ក្រោយពីបំពាក់នូវឧបករណ៍យន្តជំនួយដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រមួយក្រុមនេះកំពុងបង្កើតឡើង។

តាមរយៈ Channel YouTube ដែលមានឈ្មោះថា Movie 7 P2 EXO បានបង្ហោះនូវវីដេអូមួយបង្ហាញពីការធ្វើតេស្ដសាកល្បងនូវបច្ចេកវិទ្យាថ្មីដែលវាប្រៀបដូចជាឧបករណ៍យន្ដជំនួយសម្រាប់បំពាក់លើខ្លួនមនុស្សដែលអាចភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងរវាងខួរក្បាលមនុស្សទៅនឹងកុំព្យូទ័រ ដើម្បីបញ្ជាសកម្មភាពទៅជើង ដៃ។ ទាំងអស់នេះ គឺជាបច្ចេកវិទ្យាថ្មីមួយទៀតដែលមានប្រយោជន៍យ៉ាងធំធេងសម្រាប់មនុស្សជាតិ ប្រសិនបើទទួលបានជោគជ័យ។ ដើម្បីឱ្យកាន់តែជ្រាបច្បាស់សូមទស្សនាវីដេអូខាងក្រោម៖

https://www.youtube.com/watch?v=-MK-AXjpI2w&feature=youtu.be

August 14, 2017

ដាំដំណាំលក់ត្រូវរកទីផ្សារទុកជាមុន បើពុំដូច្នោះទេកសិករប្រយ័ត្នខាតបង់!

កសិករក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ភាគច្រើនតែងធ្វើដំណាំកសិកម្មតាមទម្លាប់ចាស់ ដោយដាំដំណាំទៅតាមរដូវកាលនីមួយៗ និងមិនបានស្វែងរកទីផ្សារសម្រាប់លក់ផលដំណាំទុកជាមុននោះទេ ជាហេតុធ្វើឱ្យនៅពេលប្រមូលផលម្តងៗតែងជួបនឹងបញ្ហាកង្វះទីផ្សារលក់ ហើយពេលខ្លះគ្មានឈ្មួញទិញទៀតផង។ ឧទាហរណ៍ដូចជាកសិករដាំល្ហុងនៅភូមិដូនហែម បានរអ៊ូរទាំថា រដូវទឹកឡើងឆ្នាំនេះ ផ្លែល្ហុងធ្លាក់ថ្លៃខ្លាំងហៅលែងឮ ហើយថែមទាំងគ្មានឈ្មួញទិញទៀត ដែលធ្វើឱ្យពួកគាត់បង្ខំចិត្តទុកឱ្យល្ហុងទុំជ្រុះចោលពេញចម្ការតែម្តង។

អ្នកស្រី ចក់ នាង មានទីលំនៅនៅភូមិព្រែកដូនហែម ឃុំព្រែកអំពិល ស្រុកខ្សាច់កណ្តាល ខេត្តកណ្តាលបានប្រាប់ឱ្យដឹងថា 2ឆ្នាំចុងក្រោយនេះផ្លែល្ហុងធ្លាក់ថ្លៃហៅមិនឮ និងគ្មានម៉ូយចុះមកទិញទៀតផង ជាហេតុធ្វើឱ្យកសិករបង្ខំចិត្តកាប់ដើមចោល និងទុកផ្លែឱ្យទុំជ្រុះចោលពេញចម្ការ។

កាលពីមុនល្ហុង1គីឡូក្រាមពេលដើមដៃយ៉ាងហោចណាស់ក៏លក់បាន800រៀលដែរ លុះពាក់ណ្តាលដៃបាន500ទៅ600រៀល ហើយចុងដៃក៏បាន300រៀលដែរក្នុង1គីឡូក្រាម និងម៉ូយថែមទាំងមកទទួលទិញដល់មាត់កំពង់ទៀតផង។ ប៉ុន្តែ 2ឆ្នាំចុងក្រោយនេះល្ហុងចុះថោកទាល់តែមែនទែន 1គីឡូក្រាមបានត្រឹមតែ100រៀលហើយគ្មានម៉ូយទិញទៀត ដូច្នេះមានតែបង្ខំចិត្តទុកឱ្យទុំជ្រុះចោល និងកាប់ចោលដាំដំណាំផ្សេង ហើយបើនៅតែគ្មានទីផ្សារដូច្នេះទៀត អ្នកចម្ការគឺចប់ហើយ ដូច្នេះសូមឱ្យថ្នាក់លើមេត្តាជួយរកទីផ្សារឱ្យ និងទប់ស្កាត់ការនាំចូលពីប្រទេសវៀតណាមផង។

កសិករម្នាក់ទៀតគឺអ្នកស្រី វ៉ាន់ សៀប បានរៀបរាប់ថា ល្ហុងមុនពេលដាំគឺត្រូវបណ្តុះកូនទុកជាមុនសិន លុះកូនល្ហុងដុះទើបយកកូនទៅកាប់រណ្តៅដាក់ដាំ ហើយបើក្រោយពីដាំ5ថ្ងៃមិនមានភ្លៀង យើងត្រូវបូមទឹកស្រោច។ លុះអាយុបានជាង1ខែទើបគេភ្ជួរលុបគល់ ហើយឆូតជាប្រឡាយទប់សងខាងនឹងត្រូវបូមទឹកដាក់ក្នុង1សប្តាហ៍ម្តង ហើយល្ហុងគឺចាប់ដាំពីខែតុលា រហូតដល់ខែមិនា គឺអាចបេះបានជាបណ្តើរៗរហូតដល់ខែឧសភាទើបអាចបេះបានច្រើន និងមកទល់ខែសីហាក៏នៅតែបេះបានដែរ គឺកុំឱ្យតែទឹកឡើងលិចចម្ការ។

ជាមួយគ្នានោះដែរ ឈ្មួញដែលទទួលទិញផ្លែល្ហុងយកទៅលក់បន្តនៅឯផ្សារនាគមាសរាជធានីភ្នំពេញ អ្នកស្រី ម៉ឺត ង៉ា និយាយថា ឆ្នាំនេះល្ហុងពិតជាធ្លាក់ថ្លៃមែន ពិសេសនៅរដូវទឹកដំឡើងនេះតែម្តង ព្រោះល្ហុងត្រូវបានគេនាំមកលក់ពីគ្រប់ទិសទី មានដូចជាស្រុកស្អាង កោះធំ ល្វាឯម និងពីប្រទេសវៀតណាមផងដែរ ហើយក្នុង1ថ្ងៃគាត់ទិញប្រមាណជាង2តោនប៉ុណ្ណោះ បើទិញច្រើនលក់មិនអស់នឹងសល់ចោល និងដោយសារមានអ្នកយកមកលក់បោះដុំច្រើន។

លោក ប៊ុន ទួនស៊ីបូណា ប្រធានមន្ទីរកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ ខេត្តកណ្តា លបានមានប្រសាសន៍ថា ឆ្នាំ2017នេះនៅទូទាំងខេត្តកណ្តាលបានអនុវត្តការដាំដុះបន្លែគ្រប់ប្រភេទលើផ្ទៃដី3,443ហិកតា ហើយជាធម្មតាទេនៅរដូវទឹកដំឡើងនេះតម្លៃល្ហុងរមែងមានការធ្លាក់ថ្លៃ ព្រោះដោយសារចម្ការល្ហុងត្រូវទឹកលិច ហើយម្ចាស់បង្ខំបេះយកទៅលក់ ទើបធ្វើឱ្យជន់នៅលើទីផ្សារ និងបានតម្លៃថោក។ ដូច្នេះបងប្អូនត្រូវតែចេះពិនិត្យមើលអំពីតម្រូវការនៅលើទីផ្សារថា តើកំពុងមានតម្រូវការអ្វី យើងដាំដំណាំនោះទៅ វានឹងបានថ្លៃ ហើយយកល្អកុំចេះតែដាំដុះតាមគ្នា និងគួរបង្កើតឱ្យមានតំបន់មួយផលិតផលមួយ ពិសេសការដាំដុះគួររកទីផ្សារទុកជាមុនទើបជាការប្រសើរ ដើម្បីកុំឱ្យខាតបង់ដូច្នេះ៕

August 14, 2017

លោក អ៊ិន សុភិន ស្រឡាញ់កូនរបស់ប៉ែន ចំរ៉ុង ដូចកូនពៅ

បើទោះជាមានកូន៣នាក់ធំៗទៅហើយក៏ដោយ ក៏ម្ចាស់ផលិតកម្មល្បីឈ្មោះលោក អ៉ិន សុភិន បានអះអាងថា លោកស្រឡាញ់កូនរបស់ប៉ែន ចំរ៉ុង លើសពីកូនបង្កើតរបស់ខ្លួនទៅទៀត ដើម្បីឱ្យភិន សុដាលីស បានរួចបន្ទុក ហើយមានសេរីភាពទៅណាមកណាដូចក្រមុំ។ លោកថា មិនត្រឹមតែបំពេញតួនាទីជាជីតាប៉ុណ្ណោះ ទេ គឺលោក និងភរិយាសព្វថ្ងៃមិនខុសពីឪពុកម្ដាយបង្កើតរបស់កូនស្រីរបស់ភិន សុដាលីសឡើយ។

លោក អ៉ិន សុភិន និយាយទៅគឺខុសពីជីតាទូទៅ ដែលគ្រាន់តែជួយសម្រួលមើលកិច្ចការខុសត្រូវបន្តិចបន្តួចចំពោះចៅ តែលោកសឹងតែលើសពីឪពុកបង្កើតមួយចំនួនទៅទៀតចំពោះចៅស្រីម្នាក់នេះ ដោយលោកបានបញ្ជាក់ថា ពេលខ្លះកូនស្រីរបស់លោក គឺភិន សុដាលីស អាចមិនដឹងពីសុខទុក្ខរបស់កូនច្រើនជាងលោកផង។ លោកថា សប្បាយចិត្តណាស់នៅពេលឃើញចៅស្រីដំបូងនេះកាន់តែធំឡើងៗ ជាពិសេសនៅពេលចៅស្រីចេះសើច និងចេះលេងជាមួយលោក ដែលធ្វើឱ្យលោកសប្បាយចិត្តខ្លាំងណាស់។

លោកថា រាល់ថ្ងៃចៅស្រីម្នាក់នេះ មិនខុសពីមានជីតាជាឪពុកនោះទេ ដោយសារតែគ្រប់កាលៈទេសៈគឹលោកចាត់ទុកនាងតូចមិនខុសពីកូនបង្កើតរបស់ខ្លួនឡើយ។ លោកប្រកាសថា បើតាមតែធ្លាប់មានកូន៣នាក់រួចហើយ លោកគួរតែធុញទ្រាន់ក្នុងការមើលថែក្មេងតូច ប៉ុន្តែនេះមកពីលោកចេះតែគិត និងអាណិតចៅស្រីម្នាក់នេះ ទើបធ្វើឱ្យកាន់តែស្រឡាញ់ ហើយស្រឡាញ់ខ្លាំងទៀត គឺស្រឡាញ់លើសពីចៅ ដែលមិនខុសពីកូនពៅរបស់លោកឡើយ។ លោកបានទាំងត្រៀមចំណែកមរតកទុកឱ្យនាងតូច មិនខុសគ្នាពីកូនម្នាក់ៗរបស់លោកនោះទេ ដោយលោកបានបញ្ជាក់ថា បំណាច់នាងកើតមកមិនមានឪពុកទៅហើយ គឺលោកសុខចិត្តរ៉ាប់រងទាំងការមើលថែ ទាំ ទាំងការថ្នាក់ថ្នម និងការបែងចែកចំណែកទ្រព្យឱ្យ ដើម្បីឱ្យពេលចៅធំឡើងមិនមានអារម្មណ៍តូចចិត្ត៕

August 14, 2017

ខាត់ សុឃីម ប្រកាសឱ្យតារាចម្រៀងគ្មានលទ្ធភាពទៅយកសម្លៀកបំពាក់ពីនាង

មានអ្នកសិល្បៈជាច្រើនតែងត្អូញត្អែរអំពីបញ្ហាសម្លៀកបំពាក់ ខណៈដែលពួកគេស្រឡាញ់ និងបានចូលប្រឡូកក្នុងអាជីពតែមិនមានលទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការទិញសម្លៀកបំពាក់ តែឥឡូវនេះអ្នកនាង ខាត់ សុឃីម បានប្រកាសបរិច្ចាគនូវសម្លៀកបំពាក់របស់ខ្លួនទាំងចាស់ទាំងថ្មីជាច្រើនដល់អ្នកសិល្បៈដែលមានការខ្វះខាតទាំងនោះហើយ។

វីដេអូឃ្លីបដែលទើបតែបង្ហោះថ្មីៗនេះបានបង្ហាញពីសកម្មភាពអ្នកនាង ខាត់ សុឃីម ដើរមើលសម្លៀកបំពាក់របស់ខ្លួនដែលមានជាច្រើនកុំប្លេដែលនាងបានទិញយកមកស្លៀកសម្រាប់ការឡើងច្រៀងម្តង។ ជាមួយគ្នានេះដែរ នាងក៏បានប្រកាសថា នាងនឹងបរិច្ចាគសម្លៀកបំពាក់ទាំងនោះដល់តារាចម្រៀងស្រីដែលមានការខ្វះខាតនូវសម្លៀកបំពាក់។

នាងបញ្ជាក់ថា៖ «សម្លៀកបំពាក់នេះខ្ញុំបានសន្សំវាទុកជាយូរឆ្នាំមកហើយ មានទាំងសម្លៀកបំពាក់ដែលខ្ញុំស្លៀកឡើងច្រៀង និងសម្លៀកបំពាក់ធម្មតាខ្លះៗ តែអ្វីដែលសំខាន់នោះ គឺខ្ញុំកំពុងតែចង់បរិច្ចាគ ដូច្នេះសូមឱ្យបងប្អូនយើងជាអ្នកចម្រៀងដែលមិនសូវមានលទ្ធភាពឱ្យអាចមានខោអាវស្លៀកនោះ សូមទាក់ទងមកខ្ញុំមក ខ្ញុំនឹងរៀបចំជូនជាអនុស្សាវរីយ៍ជាសម្លៀកបំពាក់របស់ខ្ញុំជូន ដូច្នេះសូមបងប្អូនខលមកខ្ញុំតាមលេខទូរស័ព្ទ 012 222221»៕

August 14, 2017

ដឹងទេថា ប្រទេសណាខ្លះជាទីផ្សារអង្ករធំជាងគេរបស់កម្ពុជា?

ភ្នំពេញ៖ បរិមាណនាំអង្ករចេញក្នុងខែកក្កដា ឆ្នាំ2017នេះមានចំនួន 27,354តោន មានការកើនឡើងចំនួន 3,267 តោនស្មើនឹង 13.50% ដែលមានចំនួនច្រើនជាងបរិមាណនាំអង្ករចេញក្នុងខែកក្កដា ឆ្នាំ2016កន្លងទៅដែលមានចំនួន24.087តោន។

របាយការណ៍ក្រសួងកសិកម្មបង្ហាញថា បរិមាណសរុបនៃការនាំអង្ករចេញក្នុងរយៈពេល7ខែ ឆ្នាំ2017 មានចំនួន 315,916តោន មានកំណើន23,639តោន កើនឡើង8.10% ធៀបនឹងរយៈពេលដូចគ្នាក្នុងឆ្នាំ2016។ ក្នុងនោះប្រទេសចិនឈរលំដាប់ទី1ដែលទទួលទិញអង្ករពីកម្ពុជាច្រើនជាងគេមានចំនួន 97,752តោន ប្រទេសលំដាប់ទី2.គឺប្រទេសបារាំង មានចំនួន 42,367តោន ប្រទេសប៉ូឡូញឈរលំដាប់ទី3 មានចំនួន 28,386 តោន និងឈរលេខរៀងបន្តបន្ទាប់គ្នា រួមមានប្រទេសអង់គ្លេស ប្រទេសណេដឺលែន ប្រទេសបែលហ្ស៊ីក ប្រទេសឆេក និងប្រទេសជាច្រើនទៀតសរុបមានចំនួន57ប្រទេស។

ប្រភេទអង្ករដែលនាំចេញច្រើនជាងគឺ អង្ករក្រអូបគ្រប់ប្រភេទនាំចេញរយៈពេល7ខែ មានចំនួន 165,993តោន ស្មើនឹង52.54% អង្ករសគ្រប់ប្រភេទមានចំនួន 113,434តោន ស្មើនឹង 35.91% និងអង្ករចំហុយមានចំនួន 36,489តោន ស្មើនឹង11,55%។ ក្នុងចំណោមអង្ករក្រអូបនោះអង្ករក្រអូបចម្រុះមានបរិមាណនាំចេញ 72,285តោន ស្មើនឹង 22.88% អង្ករផ្ការំដួល/ផ្កាម្លិះមានចំនួន 84,188តោន ស្មើនឹង 26.65%។

ចំណែកក្រុមហ៊ុនកម្ពុជាដែលនាំអង្ករចេញបានច្រើនជាងគេ គឺ Cristal Rice មានចំនួន 32,611តោន ទី2.ក្រុមហ៊ុន Baitang Kampuchea មានចំនួន 30,057តោន និងឈរលំដាប់ទី3គឺក្រុមហ៊ុន Apsara Rice ដែលមានចំនួនសរុប 26,418តោន រួមនឹងក្រុមហ៊ុនធំៗមួយចំនួនទៀត៕

August 14, 2017

ទីក្រុងនឹងស្អាតដូចប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ បើអាជ្ញាធររក្សាសកម្មភាពល្អដូចពេលនេះបានយូរ

ចាប់ផ្តើមពីការកែប្រែវិធីសាស្ត្ររៀបចំរាជធានីប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពរបស់អភិបាលរាជធានីភ្នំពេញថ្មី ប្រជាជនបានចូលរួមអបអរសាទរយ៉ាងច្រើន នៅពេលដែលបានឃើញសកម្មភាពជាក់ស្តែងនៅគ្រប់ដងផ្លូវធំៗនានា។

ប្រជាជននៅក្នុងរាជធានីដែលពោរពេញទៅដោយភាពអនាធិបតេយ្យលើដងផ្លូវចាប់ផ្តើមស្គាល់ភាពស្រស់ស្អាត ដងផ្លូវដែលធ្លាប់តែហុយដូចនៅកណ្តាលវាលស្រែ ក៏ចាប់ផ្តើមមានសម្រស់ស្រស់ស្អាតដូចផ្លូវនៃប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ ហើយភាពរញ៉េរញ៉ៃនៃសំរាមក៏បានកាត់បន្ថយបើទោះបីជានៅមានបញ្ហាខ្លះក៏ដោយ។ នាពេលថ្មីៗនេះឯកឧត្តម ឃួង ស្រេង អភិបាលរាជធានីភ្នំពេញបានកោះថ្នាក់ដឹកនាំខណ្ឌ និងមន្ត្រីពាក់ព័ន្ធដើម្បីប្រជុំដាក់ផែនការរៀបចំក្រុងនៅតាមតំបន់របស់ខ្លួនឱ្យមានសណ្តាប់ធ្នាប់។ ភ្លាមៗ បន្ទាប់ពីមានការប្រជុំនេះ អភិបាលខណ្ឌនីមួយៗ ក៏បានដុតដៃដុតជើង ចាត់វិធានការសម្អាតដងផ្លូវ និងរៀបចំតំបន់របស់ខ្លួនរហូតដល់ប្រជាជនមើលឃើញពីសោភ័ណភាព និងភាពខុសប្លែកដែលល្អភ្លាមៗ តែក៏មានប្រជាជនមួយចំនួននៅបារម្ភដែរពីរឿងនេះ។ មានអ្នកខ្លះសាទរទាំងក្នុងចិត្តសង្ឃឹមតែ 50% នោះទេថាតំបន់ដែលគាត់រស់នៅអាចស្អាតបានយូរអង្វែង ព្រោះកន្លងមកគាត់ឃើញរូបភាពស្អាតៗខ្លះដែរតែក្នុងរយៈពេលខ្លីពេក។ ក្រោយពេលដែលអាជ្ញាធរឈប់ចុះមករៀបចំ ក៏កើតឡើងជាបញ្ហាអនាធិបតេយ្យដដែល ព្រោះប្រជាជនមួយចំនួនខ្វះការចូលរួម។

ប្រជាពលរដ្ឋទាំងអស់កំពុងរង់ចាំមើលទាំងចិត្តរំភើប អរ និងបារម្ភ លាយឡំគ្នា ព្រោះមិនដឹងថាសកម្មភាពទាំងអស់នេះត្រូវបានគេធ្វើឱ្យល្អមើល ឬជាចំណុចចាប់ផ្តើមភាពស្រស់បំព្រងពិតប្រាកដ។ តែទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅក្នុងអារម្មណ៍ទាំងអស់នោះ ក្តីសង្ឃឹមក៏នៅលាយឡំគ្នាផងដែរក្នុងគំនិតប្រជាពលរដ្ឋ ព្រោះថាចំណាត់ការរបស់អភិបាលរាជធានីថ្មី ហាក់មានភាពល្អប្លែកខុសពីស្ថានភាពដែលគាត់ធ្លាប់ជួប ហើយនៅពេលនេះប្រជាជនមួយចំនួនក៏កំពុងតាមដាន និងរង់ចាំចូលខ្លួនសហការផងដែរ បើទោះបីជាប្រជាជនមួយចំនួនទៀតនៅមានមន្ទិល ឬមិនទាន់ចង់ចូលរួមក៏ដោយ។

បើងាកមើលសេចក្តីណែនាំរបស់សាលារាជធានីភ្នំពេញវិញ យើងឃើញថា ចំណាត់ការក្តៅរបស់រដ្ឋបាលសាលារាជធានីភ្នំពេញមិនមែនធ្វើភ្លាមៗឱ្យល្អមើលទេ។ ថ្នាក់ដឹកនាំក្រុងចាប់ផ្តើមធ្វើជាតំណាក់កាលសន្សឹមៗ ដោយចាប់ផ្តើមពីមហាវិថីធំៗចំនួន 11 ជាមុនសិន មុននឹងឈានទៅដល់វិថីសំខាន់ៗផ្សេងទៀតនៅភ្នំពេញ។ ក្នុងនោះមានដូចជាមហាវិថីសហព័ន្ធរុស្ស៊ី មហាវិថីព្រះមុនីវង្ស មហាវិថីកម្ពុជាក្រោម មហាវិថីម៉ៅសេទុង មហាវិថីព្រះសីហនុ និងមហាវិថីនេរុហ៍ មហាវិថីព្រះនរោត្តម មហាវិថីសម្តេចមុនីរ៉េត ផ្លូវឧកញ៉ាទេពផន មហាវិថីហ្សាលដឺហ្គោល មហាវិថីយោធពលខេមរភូមិន្ទ (ផ្លូវ 271) ផ្លូវឧកញ៉ាឃ្លាំងមឿង និងមហាវិថីព្រះស៊ីសុវត្ថិ។ ក្នុងចំណាត់ការក្តៅនោះ សាលារាជធានីភ្នំពេញបានចេញបទបញ្ជា ដោយបញ្ឈប់មិនឱ្យមានការចតយានយន្តលើទ្រូងផ្លូវ មិនឱ្យមានការដ្ឋានសំណង់គ្រប់ប្រភេទ និងធ្វើការហ៊ុមព័ទ្ធការដ្ឋានលើចិញ្ចើមផ្លូវលើសពី 1/3 ឬប្រើប្រាស់ទ្រូងផ្លូវដើម្បីទុកសម្ភារសំណង់របស់ខ្លួនជាដើម។

សាលារាជធានីភ្នំពេញក៏បានដាក់បទបញ្ជាផងដែរចំពោះរថយន្តដឹកទំនិញធំៗ ត្រូវចេញចូលគោរពតាមការណែនាំត្រឹមត្រូវចៀសវាងការប្រើប្រាស់ទ្រូងផ្លូវដើម្បីផ្ទេរទំនិញ ឬបាញ់បេតុង។ ចំពោះការរៀបចំសម្ភារទំនិញ ម៉ូតូ និងរថយន្តដាក់តាំងលក់អាចប្រើប្រាស់ចំណែកចិញ្ចើមផ្លូវត្រឹម 1/3 ហើយអាចទុកជាបណ្តោះអាសន្នតែប៉ុណ្ណោះដោយទុកផ្លូវុកផ្លូវ 2/3 សម្រាប់អ្នកថ្មើរជើង។

ចំពោះខណ្ឌវិញ សាលារាជធានីបានណែនាំឱ្យធ្វើការអប់រំដល់ប្រជាពលរដ្ឋ ដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រទន់ភ្លន់ តែម៉ឺងម៉ាត់ឱ្យចូលរួមការអនុវត្តតាមសេចក្តីណែនាំនានាដែលក្រុងបានដាក់ចេញ ហើយប្រសិនបើមិនព្រមអនុវត្ត អាជ្ញាធរខណ្ឌត្រូវធ្វើកំណត់ហេតុ និងជំនាញពាក់ព័ន្ធត្រូវធ្វើការផាកពិន័យតាមច្បាប់ ឬអាចឈានដល់វិធានការតាមច្បាប់ជាធរមាន។ ចំណែកឯបញ្ហាសំខាន់ៗផ្សេងទៀតត្រូវតាមដាន និងឃ្លាំមើលឱ្យបានទៀងទាត់ដើម្បីចាត់វិធានការឱ្យបានទាន់ពេលវេលា។

ចំណាត់ការដូចដែលបានលើកឡើងខាងលើជាចំណាត់ការដែលសុទ្ធតែអាចអនុវត្តបានប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព ហើយនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះប្រជាជនគ្រប់គ្នាក៏សុទ្ធតែបានឃើញច្បាស់លាស់ហើយថា អាជ្ញាធរគ្រប់ខណ្ឌកំពុងធ្វើបានស្ទើរតែ 100%។ សកម្មភាពនេះ បានបង្កើនសម្រស់ទីក្រុងភ្នំពេញឱ្យមើលទៅពោរពេញទៅដោយសោភ័ណភាព តែកន្លងមកយើងឃើញថា ចំណាត់ការរបស់សាលារាជធានីគឺសុទ្ធតែល្អ ហើយអនុវត្តក៏ល្អ តែទាស់ត្រង់អនុវត្តសកម្មភាពទាំងអស់នោះក្នុងពេលខ្លីពេក ហើយក៏បង្កឱ្យមានភាពអនាធិបតេយ្យដដែលជាដដែល ព្រោះខាងថ្នាក់ក្រោមមិនព្រមអនុវត្តបន្តឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព។ ប្រជាជននៅរាជធានី សុទ្ធតែឃ្លាំមើលគ្រប់ៗគ្នា ហើយរំពឹងថា សកម្មភាពទាំងអស់នោះ ប្រសិនបើអាចអនុវត្តបានយូរអង្វែង ប្រជាជននឹងស្គាល់ច្បាស់ពីជីវភាពរស់នៅប្រកបដោយភាពស្រស់ស្អាត និងសណ្តាប់ធ្នាប់ ហើយនៅពេលនោះ គាត់នឹងពិបាកមករស់នៅក្នុងស្ថានភាពអនាធិបតយ្យវិញណាស់ ព្រោះគាត់លែងស៊ាំជាមួយនឹងភាពរញ៉េរញ៉ៃដូចមុនទៀតហើយ៕

August 14, 2017

Foxconn ខកចិត្តនឹងប្រាក់ចំណូល

ក្រុមហ៊ុនដំឡើងទូរស័ព្ទ iPhone ឱ្យក្រុមហ៊ុន Apple មានការខកចិត្តនឹងរបាយការណ៍ប្រាក់ចំណូលរបស់ខ្លួននៅត្រីមាសចុងក្រោយនេះ ប្រៀបធៀបនឹងអ្វីដែលក្រុមអ្នកជំនាញផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុបានព្យាករទុកកាលពីត្រីមាសទី1 នៃឆ្នាំ 2017 ។

ប្រាក់ចំណូលដែលក្រុមហ៊ុនទទួលបានរយៈពេល 3 ខែចុងក្រោយ គិតត្រឹមខែមិថុនាមាននត្រឹមតែ 589 លានដុល្លារប៉ុណ្ណោះ ធ្លាក់ចុះ 25% ខណៈដែល អ្នកជំនាញបានរំពឹងទុកដល់ទៅ 781.5 លានដុល្លារ។ ការធ្លាក់ចុះនេះ ដោយហេតុមានការប្រែប្រួលទីផ្សារស្មាតហ្វូនក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន ខណៈក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាទូរស័ព្ទមួយចំនួនចាប់ផ្ដើមបង្កើតរោងចក្រដោយខ្លួនឯង លែងត្រូវការជួលរោងចក្រគេក្នុងដំឡើងបន្តទៀត ដែលជាហេតុនាំឱ្យ Foxconn ជារោងចក្រទទួលដំឡើង និងផ្គត់ផ្គង់គ្រឿងបន្លាស់មិនសូវមមាញឹកដូចមុន ទើបធ្វើឱ្យប្រាក់ចំណូលធ្លាក់ចុះ។

គិតមកដល់ពេលនេះ Foxconn ត្រូវបានទទួលស្គាល់ថា ជាអ្នកផ្គត់ផ្គង់គ្រឿងបន្លាស់សម្រាប់ស្មាតហ្វូនដ៏ធំបំផុតនៅលើពិភពលោក និងជាក្រុមហ៊ុនទទួលដំឡើងទូរស័ព្ទឱ្យ Apple ជិត 10 ឆ្នាំមកនេះ។ តាមព័ត៌មានដែលចុះផ្សាយបានបន្ថែមទៀតថា Foxconn អាចនឹងគ្រោងកាត់បន្ថយចំណាយតាមរយៈការប្រើប្រាស់ Robots ស្វ័យប្រវត្តិជំនួសកម្លាំងមនុស្សវិញ សម្រាប់ធ្វើការងារនៅក្នុងការផលិតនេះ៕

August 14, 2017

តើទីផ្សារភាគហ៊ុនចាប់ផ្ដើមពីពេលណា? នេះជាប្រវត្តិទីផ្សារភាគហ៊ុន

ទស្សនៈសម័យទំនើបនៃការបង្កើតទីផ្សារភាគហ៊ុន បានចាប់ផ្ដើមតាំងពីចុងសតវត្សទី16។ ទីផ្សារភាគហ៊ុនត្រូវបានចាប់ផ្ដើមនៅពេលបណ្ដាប្រទេសនៅក្នុងទ្វីបអាមេរិក (The New World) បានចាប់ផ្ដើមធ្វើពាណិជ្ជកម្មជាមួយប្រទេសដទៃទៀតដែលមានដូចជាហូឡង់ ព័រទុយហ្គាល់ និងអេស្ប៉ាញ។ ខណៈពេលដែលឈ្មួញធំៗនៅអឺរ៉ុបមានបំណងចាប់ផ្ដើមអាជីវកម្មទំហំធំដែលទាមទារឱ្យមានចំនួនទឹកប្រាក់ច្រើន ពុំមានឈ្មួញណាម្នាក់ មានប្រាក់ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់សម្រាប់ចាប់ផ្ដើមអាជីវកម្មដ៏ធំតែម្នាក់ឯងបាននោះទេ។ ជាលទ្ធផល វិនិយោគិន បានយកប្រាក់សន្សំរបស់ពួកគេទៅដាក់ទុនរួម ហើយបានក្លាយជាដៃគូអាជីវកម្ម និងជាសហកម្មសិទ្ធិជាមួយនឹងចំណែកភាគហ៊ុនរបស់ខ្លួននៅក្នុងអាជីវកម្មមួយដែលមានទម្រង់រួមទុន។ ក្រុមហ៊ុនរួមទុនដែលមានដើមកំណើតនៅប្រទេសហូឡង់បានក្លាយជាគំរូអាជីវកម្មមួយសម្រាប់អាជីវកម្មដទៃដែលកំពុងជួបការលំបាកផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ។ នៅក្នុងឆ្នាំ1602 ក្រុមហ៊ុន ឌឺ ឌាចហ៍ អីស ឥណ្ឌា (The Dutch East India Co.) បានបោះផ្សាយក្រដាសតំណាងភាគហ៊ុនជាលើកដំបូង។ ឧបករណ៍ដែលអាចជួញដូរបាននេះ អនុញ្ញាតឱ្យភាគហ៊ុនិកមានភាពងាយស្រួលក្នុងការទិញ-លក់ និងធ្វើការជួញដូរភាគហ៊ុនរបស់ខ្លួនជាមួយនឹងម្ចាស់ភាគហ៊ុនផ្សេងៗ និងវិនិយោគិនដទៃទៀត។

គំនិតនេះ ទទួលបានជោគជ័យដោយការលក់ភាគហ៊ុនបានរីករាលដាលដល់ប្រទេសមហាអំណាចដែនសមុទ្រផ្សេងទៀតដូចជាប្រទេសព័រទុយហ្គាល់ អេស្ប៉ាញ និងបារាំង។ នៅទីបំផុត ការអនុវត្តគំនិតនេះក៏បានរីករាលដាលដល់ចក្រភពអង់គ្លេស។ ឧស្សាហកម្មដទៃទៀតក្នុងកំឡុងពេលបដិវត្តន៍ឧស្សាហកម្ម បានចាប់ផ្ដើមប្រើការលក់ភាគហ៊ុនជាវិធីដើម្បីប្រមូលមូលធនសម្រាប់ធ្វើអាជីវកម្ម។ ការហូរចូលនៃមូលធននេះ បានបន្តឱ្យមានការរកឃើញ និងការអភិវឌ្ឍនៃពិភពលោកថ្មី (The New World) និងការរីកលូតលាស់នៃឧស្សាហកម្មសម័យទំនើប។

ការកើនឡើងនូវបរិមាណជួញដូរភាគហ៊ុន បានជំរុញឱ្យមានការបង្កើតទីកន្លែងច្បាស់លាស់មួយសម្រាប់ជួញដូរ។ ជាលទ្ធផល ពាណិជ្ជករភាគហ៊ុនបានសម្រេចចិត្តទៅជួបគ្នានៅហាងកាហ្វេមួយនៅទីក្រុងឡុងដ៍។ ក្រោយមក ហាងកាហ្វេនោះត្រូវបានពាណិជ្ជករភាគហ៊ុនទិញយក ហើយប្រែឈ្មោះក្លាយជាទីផ្សារភាគហ៊ុនដែលមានការរៀបចំ និងគ្រប់គ្រងត្រឹមត្រូវនៅក្នុងឆ្នាំ១៧៧។ ទីផ្សារភាគហ៊ុនទីក្រុងឡុងដ៍ (The London Stock Exchange) ជាទីផ្សារភាគហ៊ុនផ្លូវការដំបូងគេ។ គំនិតនៃការរៀបចំបែបនេះ ក៏បានហូរចូលទៅក្នុងប្រទេសអាមេរិក ហើយក៏បានចាប់ផ្ដើមនៅទីក្រុងភីឡាឌែលភីយ៉ា (Philadelphia) ក្នុងឆ្នាំ១៧៩០៕

អត្ថបទ៖ លោក ណង សេរីវុធ មន្ត្រីជំនាញនៃការិយាល័យស្រាវជ្រាវ និងអភិវឌ្ឍន៍ទីផ្សារមូលបត្រនៃគណៈកម្មការមូលបត្រកម្ពុជា

August 14, 2017

ឈប់យកលេសថា រវល់ ហើយចាប់ផ្តើមអានជាមួយវិធីសាស្ត្រដែលមានប្រសិទ្ធភាព

មនុស្សជាច្រើននៅកម្ពុជាកំពុងរអ៊ូពីភាពរវល់របស់ខ្លួន ហើយមិនព្រមចាប់ផ្តើមអាន បើទោះបីជាដឹងថា ការអានមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ជីវិតក៏ដោយ។ មានអ្នកខ្លះ ចាយពេលទំនេរជាច្រើននៅក្នុងចន្លោះពេលរវល់ដោយឥតប្រយោជន៍ ហើយមិនព្រមអាន ខណៈអ្នកខ្លះទៀតមិនដឹងជាមានវិធីអ្វីអាចឱ្យខ្លួនអាចអានបាននៅពេលដែលការងារមមាញឹករាល់ថ្ងៃ។

ខាងក្រោមនេះ ជាវិធីសាស្ត្រងាយៗមួយចំនួនដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាសម្រាប់អ្នករវល់ឱ្យក្លាយជាមនុស្សម្នាក់ដែលទទួលបានចំណេះដឹង និងប្រភពនៃព័ត៌មានថ្មីៗសម្រាប់ជីវិតតាមរយៈការអាន។

1.យកសៀវភៅតាមខ្លួន

មនុស្សមួយចំនួនគិតថា វាជារឿងដែលគួរឱ្យខ្មាសគេនៅពេលដែលអង្គុយអានតែម្នាក់ឯងនៅកន្លែងរង់ចាំឡានក្រុង នៅពេលរង់ចាំអ្នកណាម្នាក់ក្នុងហាងកាហ្វេ នៅមុខការិយាល័យ នៅក្នុងឡាន ឬនៅតាមទីសាធារណៈមួយចំនួន។ តាមពិតបញ្ហានេះនឹងលែងកើតជាបញ្ហាសំខាន់ទៀតហើយប្រសិនបើយើងទាំងអស់គ្នាដាក់ចិត្តថាធ្វើវា បើទោះបីជានៅកម្ពុជាមិនសូវមានអ្នកអានច្រើនក៏ដោយ។ អ្នកទាំងអស់គ្នាអាចសាកល្បងគិតទៅមើលថា តើក្នុងមួយសប្តាហ៍យើងអាចអានបានប៉ុន្មានទំព័រដោយគ្រាន់តែចំណាយពេលប្រមាណជា 20នាទី ឬច្រើនជាងនេះនៅពេលរង់ចាំនោះ។

ប្រសិនបើអ្នកដាក់ចិត្តដាក់កាយក្នុងការអានសៀវភៅដោយមិនប្រកាន់ពេលវេលានោះ អ្នកនឹងទទួលបាននូវការសម្រាកយ៉ាងល្អ ព្រោះអ្នកទទួលបានព័ត៌មានថ្មីៗរៀងរាល់ថ្ងៃដោយការអានបន្តភាគ មួយថ្ងៃបន្តិចៗរហូតដល់ចប់ និងបន្តទៅឯកសារសំខាន់ផ្សេងៗទៀត។

យកការអានដើម្បីធ្វើជាការសម្រាកមុននឹងបន្តការងារថ្មី

នៅប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ អ្នកធ្វើការការិយាល័យបានកើនឡើង ហើយទម្លាប់នៃការរស់នៅរបស់ប្រជាជនខ្មែរក៏មានការផ្លាស់ប្តូរ ដោយរស់នៅក្នុងភាពស៊ីវិល័យ តែមមាញឹកកាន់តែខ្លាំងជាមួយនឹងការងារនៅក្នុងស្ថាប័នដែលខ្លួនធ្វើការ។ ការមមាញឹកខ្លាំងធ្វើឱ្យមនុស្សភាគច្រើនកាត់ផ្តាច់ខ្លួនឯងកាន់តែឆ្ងាយពីការអានដោយសំអាងលើហេតុផលថា “គ្មានពេលអាន‟ តែតាមពិតទៅនៅចន្លោះពេលដកឃ្លាពីការងារ ការអានជាវិធីល្អបំផុតសម្រាប់បង្កើនថាមពលការងារ។ សម្រាប់អ្នកធ្វើការរវល់អ្នកអាចឆ្លៀតពេលខ្លះៗក្នុងពេលការងារដើម្បីអានមុននឹងចាប់ផ្តើមការងារបន្ត ចៀសវាងធ្វើឱ្យខ្លួនឯងស្មុគស្មាញជាមួយនឹងរឿងដែលមិននាំប្រយោជន៍ដល់ខ្លួនឯង។ នៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់ធ្វើការងារច្រើនម៉ោង ខួរក្បាលប្រាកដជាមានភាពនឿយហត់ ហេតុនេះអ្នកអាចដកឃ្លាពីការងារប្រមាណជា15នាទីដើម្បីអាន ហើយទើបចាប់ផ្តើមការងារថ្មីបន្តបន្ទាប់ទៀត នោះអ្នកនឹងឃើញពីប្រសិទ្ធភាពជាក់ជាមិនខាន។ ការធ្វើបែបនេះគឺជាការប្រើប្រាស់អស់លទ្ធភាពដែលខ្លួនមានដើម្បីធ្វើការងារឱ្យកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព វាមិនខុសពីយើងយួររបស់របរដៃឆ្វេងអស់កម្លាំងយើងក៏ផ្លាស់ប្តូរមកយួរនៅដៃស្តាំមួយរយៈមុននឹងផ្លាស់ទៅដៃឆ្វេងវិញ។

បង្កើតទម្លាប់អានខ្លីៗនៅពេលល្ងាច

វាជារឿងពិបាកមួយដែលពេលសម្រាកពីការងារ ហើយទៅដល់ផ្ទះត្រូវអានសៀវភៅ តែប្រសិនបើអ្នកជាអ្នកចូលចិត្តអាន អ្នកនឹងដឹងថា ការអានសៀវភៅជាការសម្រាកយ៉ាងមានសេចក្តីសុខសម្រាប់ជីវិត។ ប្រសិនបើអ្នកបានចំណាយពេលតិចតួចសម្រាប់ខ្លួនឯងដើម្បីអានមុននឹងប្រើពេលនោះសម្រាប់គ្រួសារ អ្នកនឹងអាចទទួលសុភមង្គលជាច្រើនសម្រាប់ជីវិត។ ដើម្បីសម្រេចជោគជ័យលើវិធីនេះអ្នកត្រូវតែបង្កើតទម្លាប់នៃការអានជាមុនសិនព្រោះប្រសិនបើអ្នកមិនមានទម្លាប់នៃការអានទេ អ្នកនឹងទៅជាងងុយដេក ហើយធុញលើសដើម។

ដើម្បីបង្កើតទម្លាប់នៃការអានឱ្យជោគជ័យ អ្នកអាចសាកល្បងចាយពេលត្រឹមតែ 15 ទៅ 20 នាទីរៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយឱ្យទៀងទាត់ដើម្បីអាននូវអ្វីដែលអ្នកចូលចិត្តបំផុតរាល់ថ្ងៃ។ ពេលនោះអ្នកនឹងមានអារម្មណ៍សប្បាយចិត្តជាមួយនឹងការសម្រាកដែលខ្លួនពេញចិត្ត ហើយបន្តទៅជាអត់អានមិនបាន និងអាចអភិវឌ្ឍទៅជាអ្នកអានសៀវភៅរាប់រយ រាប់ពាន់ក្បាលក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំក្រោយមក ដោយចាយពេលវេលាតិចតួចតែប៉ុណ្ណោះ។ ការមិនមើលរំលងរឿងតូច ហើយចាប់ផ្តើមធ្វើការសន្សំចំណេះដឹងម្តងបន្តិចៗ និងធ្វើឱ្យអ្នកចំណេញច្រើនរហូតស្មានមិនដល់៕

August 14, 2017

Category: សង្គម និងសេដ្ឋកិច្ច