ការរៀបចំសិក្ខាសាលាគឺជារឿងសំខាន់មួយដែលមនុស្សគ្រប់គ្នា ជាពិសេសយុវជនកំពុងចាប់អារម្មណ៍ ព្រោះថា កម្មវិធីប្រភេទនេះអាចជួយទាំងអ្នករៀបចំ និងអ្នកចូលរួមឱ្យទទួលបានបទពិសោធជីវិត និងទទួលបាននូវភាពជោគជ័យលើការជំរុញអំពើល្អ និងចំណេះដឹងក្នុងសង្គម។
ជាទូទៅយើងធ្លាប់ចូលរួមសិក្ខាសាលានានា យើងអាចគិតមិនដល់ទេអំពីភាពលំបាក និងចំណុចប្រឈមនានាទម្រាំកើតមានវេទិកាចែករំលែកមួយៗកើតឡើង ហើយប្រហែលជានឹកមិនដល់ផងថា វេទិកាដែលធ្វើឱ្យអ្នកទាំងអស់គ្នារីករាយ ត្រូវរៀបចំដោយដំណាក់កាលណាខ្លះ។
នៅថ្ងៃនេះ ឡារ៉ែន បានជួបសម្ភាសជាមួយនឹងលោក ពេជ្រ ពិសាល ស្ថាបនិកក្រុមយុវជន Daily Plus ដែលបានបង្កើតសិក្ខាសាលាធំៗជាច្រើនដោយក្នុងនោះមាននិស្សិតរាប់ពាន់អ្នកចូលរួម និងវាគ្មិនសំខាន់ៗជាច្រើនមកពីវិស័យសាធារណៈ និងឯកជននៅកម្ពុជាចូលរួម។
- តើហេតុអ្វីទើបគួរបង្កើតសិក្ខាសាលាមួយឡើង? សិក្ខាសាលាបានផ្តល់ផលប្រយោជន៍អ្វីខ្លះដល់អ្នកចូលរួម និងអ្នកស្ម័គ្រចិត្តរៀបចំកម្មវិធី?
ការបង្កើតសិក្ខាសាលាមួយឡើង ខ្ញុំផ្តោតលើមូលហេតុសំខាន់ៗចំនួន3 គឺ
ទី1/ ខ្ញុំតែងតែរំពឹងថា អ្នកចូលរួមនឹងទទួលបានការចែករំលែកនូវបទពិសោធច្រើន ដែលមិនមានបង្រៀននៅក្នុងសាលា តែវាបង្រៀនពីជីវិតជាក់ស្តែង ការងារជាក់ស្តែង គន្លឹះជាក់ស្តែង ដែលអាចយកទៅអនុវត្តក្នុងជីវិតផ្ទាល់ខ្លួន ការងារ និងជំនួញបានតាមរយៈការទទួលបានចំណេះដឹងពីការចែករំលែកពីអ្នកជំនាញ និងវាគ្មិនជោគជ័យនានា។
ទី2/ សម្រាប់វាគ្មិនវិញគឺគាត់ជាបុគ្គលដែលឆ្លងកាត់បទពិសោធជីវិតច្រើនទាំងការជោគជ័យ និងបរាជ័យក្នុងរង្វង់ជីវិតផ្ទាល់ខ្លួន ការងារ ជំនួញ គ្រួសារ និងការសិក្សា។ ហេតុនេះគាត់អាចប្រើវេទិកានេះដើម្បីនិយាយ ផ្តល់ដំបូន្មាន ឬមានឱកាសក្នុងការចែករំលែកនូវការខិតខំរបស់គាត់ដល់អ្នកចូលរួមដែលជាយុវជនជំនាន់ក្រោយឱ្យទទួលបានចំណេះដឹង និងបទពិសោធពីពួកគាត់។ ម្យ៉ាងវិញទៀត វាគ្មិនក៏អាចមានឱកាសក្នុងការផ្សព្វផ្សាយពីខ្លួនគាត់ផ្ទាល់ និងពីអាជីវកម្មរបស់គាត់ក្នុងកម្មវិធីនេះផងដែរ។
ទី3/ សម្រាប់អ្នករៀបចំវិញ គឺពួកគាត់ទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើន ដូចជាបទពិសោធក្នុងការធ្វើការងារគ្រប់គ្រងគម្រោង បង្កើតបណ្តាញទំនាក់ទំនង និងទទួលបានការបណ្តុះបណ្តាលជាច្រើន។
2.តើការបង្កើតសិក្ខាសាលាត្រូវឆ្លងកាត់ដំណាក់កាលអ្វីខ្លះ?
ការបង្កើតគម្រោងសិក្ខាសាលាមួយ ប្រៀបដូចជាយើងបើកក្រុមហ៊ុនមួយអ៊ីចឹងដែរ។ វាទាមទារឱ្យមានផ្នែកច្រើន ឬតិចអាស្រ័យទៅតាមទំហំនៃគម្រោង ឬអាជីវកម្ម។ ក្នុងដំណាក់កាលបង្កើតគម្រោងមួយ យើងចែកជា3 ដំណាក់កាល គឺដំណាក់កាលមុនកម្មវិធី ដំណាក់កាលកម្មវិធី និងដំណាក់កាលក្រោយកម្មវិធី។
ក្នុងដំណាក់កាលមុនកម្មវិធី យើងត្រូវមានគំនិត ហើយជ្រើសរើសយកប្រធានបទដែលសំខាន់ដើម្បីគ្រោងដាក់ឱ្យមានការពិភាក្សាដេញដោល បន្ទាប់មកទើបសរសេរគម្រោងទាំងមូល ដោយមានការចូលរួមពីសមាជិកក្នុងគម្រោង ដែលសម្រាប់ខ្ញុំយ៉ាងហោចណាស់ក៏មានសមាជិក 4 ឬ5នាក់ដែរចូលរួម ដើម្បីពិភាក្សា និងបែងចែកផ្នែកឱ្យបានច្បាស់លាស់សម្រាប់អនុវត្ត។ បន្ទាប់ពីបែងចែកផ្នែកសម្រាប់ប្រតិបត្តិហើយ យើងត្រូវស្វែងរកសមាជិកបន្ថែមដើម្បីទ្រងទ្រង់ឱ្យមានសកម្មភាពទៅតាមគោលដៅនីមួយ។
ដើម្បីអនុវត្តគម្រោងទៅបាន ថវិកាទ្រទ្រង់គម្រោងគឺជារឿងសំខាន់មួយដែលត្រូវមាន ហេតុនេះក្រុមទាំងមូលត្រូវចាត់ឱ្យមានក្រុមមួយដើម្បីដាក់ពាក្យស្នើសុំទៅតាមក្រុមហ៊ុន ដើម្បីសុំការចូលរួមឧបត្ថម្ភថវិកា ឬសម្ភារដើម្បីធានាថា យើងអាចកាត់បន្ថយការចំណាយបាន និងផ្តល់ផលចំណេញតបទៅវិញសមស្របសម្រាប់ក្រុមហ៊ុនដែលឧបត្ថម្ភ។ បន្ទាប់មក ការលក់សំបុត្រ ក៏អាចជាវិធីសាស្ត្រមួយក្នុងការប្រមូលអ្នកចូលរួម និងជាជំនួយដល់ការចំណាយទាំងស្រុងផងដែរ។
ក្នុងដំណាក់កាលកម្មវិធី គឺត្រូវបែងចែកតួនាទីតាមផ្នែកនីមួយៗ មានដូចជាផ្នែកពិធីករ ពិធីការិនី ផ្នែកបដិសណ្ឋារកិច្ច ផ្នែកចុះឈ្មោះ ផ្នែកគ្រប់គ្រងសណ្តាប់ធ្នាប់ និងផ្នែកថតរូបជាដើម។ បន្ទាប់មកត្រូវចាត់ចែងឱ្យច្បាស់ពីការគ្រប់គ្រងរបៀបវារៈឱ្យបានរលូនដើម្បីធានាថា ផែនការធ្វើទៅបានដោយរលូន។
ក្នុងដំណាក់កាលក្រោយកម្មវិធី គឺជាពេលដែលគម្រោងត្រូវបញ្ចប់ ឬកម្មវិធីត្រូវបញ្ចប់ អ្នករៀបចំគម្រោងត្រូវសរសេររបាយកាណ៍ពីកម្មវិធី និងបង្ហាញពីលទ្ធផលទៅកាន់ម្ចាស់ឧបត្ថម្ភកម្មវិធីវិញ។
3.អ្វីជាចំណុចប្រឈមដែលតែងតែកើតមាននៅពេលបង្កើតសិក្ខាសាលាឡើង?
ចំណុចប្រឈមដែលតែងតែកើតមានឡើងក្នុងសិក្ខាលាលា វាមានតិច ឬច្រើនទៅតាមការរៀបចំរួចជាស្រេចមុនពេលដំណើរការកម្មវិធី។ ភាគច្រើន មានដូចជាបញ្ហាបច្ចេកទេសភ្លើង សំឡេង អាកាសធាតុ ទីតាំងកម្មវិធី ការគ្រប់គ្រងសណ្តាប់ធ្នាប់មិនបានល្អ និងចំណុចមួយចំនួនទៀត។
4.តើការប្រមូលថវិកាដើម្បីបង្កើតសិក្ខាសាលា និងការចំណាយត្រូវធ្វើដូចម្តេចដើម្បីធានាថា សិក្ខាសាលាអាចធ្វើបានប្រកបដោយភាពជោគជ័យ និងរៀបរយ?
គម្រោងមួយដំណើរការទៅបាន គឺត្រូវមានថវិកាគ្រប់គ្រាន់ ដូច្នេះផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុត្រូវធ្វើផែនការដើម្បីការចំណាយទាំងមូលឱ្យបានច្បាស់លាស់។ ការធ្វើគម្រោងចំណាយ គឺអ្នករៀបចំត្រូវប្រជុំពិភាក្សាពីតម្រូវការតាមផ្នែកនីមួយៗ និងតម្រូវការបម្រុងទុកឱ្យបានត្រឹមត្រូវ បន្ទាប់មកទើបស្វែងរកជំនួយឧបត្ថម្ភដើម្បីផ្គត់ផ្គង់។
៥. តើលោកមានមតិយោបល់អ្វីផ្តាំផ្ញើដល់យុវជនដែលចង់ស្វែងយល់ពីការបង្កើតសិក្ខាសាលាដែរឬទេ?
សម្រាប់មតិយោបល់ដែលចង់ផ្តាំផ្ញើដល់យុវជននោះគឺ យុវជនទាំងអស់គួរតែចូលរួមក្នុងការចូលរួមស្ម័គ្រចិត្ត ដឹកនាំគម្រោង ឬក៏ស្ម័គ្រចិត្តក្នុងផ្នែកណាមួយនៃគម្រោង ជាពិសេសនិស្សិតឆ្នាំទី1 ទៅ2 គួរតែចូលរួម។ ការចូលរួមស្ម័គ្រចិត្តក្នុងគម្រោងមួយ ធ្វើឱ្យយើងស្គាល់ពីខ្លួនឯងកាន់តែច្បាស់ បង្កើតបណ្តាញទំនាក់ទំនង មានបទពិសោធក្នុងការងារ មានការគិតស៊ីជម្រៅ មានភាពជាអ្នកដឹកនាំ មានភាពជាសហគ្រិន រៀនធ្វើការងារជាក្រុម បង្កើតក្ដីក្លាហាន និងជំនឿជាក់លើខ្លួនឯង និងមានឱកាសជាច្រើនទៀត។ ការដឹកនាំគម្រោងមួយប្រៀបដូចជាយើងកំពុងគ្រប់គ្រង និងដឹកនាំ ខ្លួនឯង គ្រួសារ ក្រុមហ៊ុនមួយ ឬក៏សង្គមអ៊ីចឹងដែរ ដែលយើងនឹងមានឱកាសក្នុងការជួបបញ្ហាជាច្រើន ទាំងការបរាជ័យ និងជោគជ័យផងដែរ៕
