ធឿន មករា - La Reine Media

រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការងារចង់ឱ្យប្រជាជនបន្តរៀនដើម្បីអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពការងារ

នៅកម្ពុជា សម្បូរទៅដោយធនធានយុវជនច្រើន ដែលនេះជាសក្តានុពល និងចំណុចទាក់ទាញ សម្រាប់ការវិនិយោគ ក៏ដូចជាសម្រាប់ផ្នែកការងារជាដើម តែអ្វីដែលជាឧបសគ្គគឺរបាយធនធានមនុស្សទៅតាមជំនាញមិនទាន់មានភាពស៊ីគ្នាទាំងស្រុងជាមួយនឹងទីផ្សារការងារនោះទេ។ មានជំនាញខ្លះមានទីផ្សារចង្អៀតតែមានមនុស្សរៀនច្រើន ខណៈជំនាញមួយចំនួនទៀតមានទីផ្សារខ្ពស់តែបែរជាមិនសូវសម្បូរអ្នកជំនាញបច្ចេកទេស និងវិជ្ជាជីវៈជាដើម។

ថ្មីៗនេះក្រសួងការងារ និងបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈ និងក្រសួងអប់រំ បានចាប់ផ្តើមជំរុញ និងផ្តល់ឱកាសឱ្យប្រជាជនគ្រប់គ្នា ចាប់ផ្តើមចូលសិក្សាបច្ចេកទេស និងវិជ្ជាជីវៈឡើងវិញ ដើម្បីចាប់ជាអាជីពីចិញ្ចឹមជីវិត និងអភិវឌ្ឍអាជីពការងារជាដើម។

ឯកឧត្តម អុិត សំហេង រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការងារ និងបណ្តុះបណ្តាលវីជ្ជាជីវៈ បានមានប្រសាសន៍ថា តម្រូវការធនធានមនុស្សផ្នែកបណ្តុះបណ្តាល និងវិជ្ជាជីវៈមានតម្រូវការកាន់តែខ្ពស់ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ហេតុនេះក្រសួង ព្យាយាមក្នុងការពង្រាយគ្រឹះស្ថានបណ្តុះបណ្តាលនៅតាមរាជធានីខេត្ត ដែលរហូតមកដល់ពេលនេះមានចំនួន 38គ្រឹះស្ថាន និងដៃគូជាង 100គ្រឹះស្ថានបន្ថែមទៀតដែលអនុវត្តផ្នែកបណ្តុះបណ្តាល ទាំងអង្គការ និងផ្នែកឯកជន។ ហេតុនេះយុវជន ឬប្រជាជនគួរចាប់អារម្មណ៍ក្នុងការបន្តអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពលើជំនាញទាំងអស់នេះដើម្បីចាប់យកឱកាសការងារលើវិស័យសំខាន់ៗជាច្រើនដែលកំពុងមានតម្រូវការ ស្របពេលដែលស្ថាប័នអប់រំកាន់តែខិតទៅជិតកន្លែងរស់នៅ។

ក្រៅពីការបង្កើនការអប់រំបច្ចេកទេស និងវិជ្ជាជីវៈ ក្រសួងការងារ ក៏បានសហការជាមួយក្រសួងអប់រំ ក្នុងការផ្តល់ជូននូវការបណ្តុះបណ្តាលកម្រិតមូលដ្ឋានដល់ប្រជាជនទូទៅតាមរយៈបច្ចេកវិទ្យាដើម្បីផ្តល់ឱកាសឱ្យអ្នកដែលបានបោះបង់ការសិក្សាបានចូលសិក្សាឡើងវិញនូវចំណេះដឹងជាមូលដ្ឋាន។ ការសិក្សាតាមកម្មវិធីអប់រំកម្រិតមូលដ្ឋាន (BEEP) អាចផ្តល់ឱកាសឱ្យប្រជាជនសិក្សាបានយ៉ាងទូលំទូលាយ ព្រោះមិនតម្រូវឱ្យបង់ប្រាក់នោះទេ ហើយមនុស្សគ្រប់គ្នាអាចសិក្សាបានតាមរយៈបច្ចេកវិទ្យាគ្រប់ទីកន្លែងបាន ឬអាចសិក្សានៅទីតាំងមជ្ឈមណ្ឌលនៅតាមខេត្តមួយចំនួននៅក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ ដើម្បីទទួលបានសញ្ញាបត្រសមមូល ឬស្មើនឹងសញ្ញាបត្រមធ្យមសិក្សាបឋមភូមិ ដែលជាច្រកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបន្តសិក្សាជំនាញសំខាន់ៗជាច្រើនផ្សេងទៀត៕

August 27, 2019

ផលិតផលគ្រាប់ស្វាយចន្ទីកម្ពុជា កំពុងផ្គត់ផ្គង់គ្រប់ទីផ្សារក្នុងស្រុក និងជំរុញការនាំចេញ

ដំណាំស្វាយចន្ទី ជាប្រភេទដំណាំសក្ដានុពល ដែលអាចរស់បានប្រមាណជាជាង 30ឆ្នាំ និងចាប់ផ្ដើមផ្ដល់ផលចាប់ពីអាយុបាន 3ឆ្នាំ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត តម្រូវការលើទីផ្សារអន្តរជាតិមានការកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង និងទទួលទិញក្នុងតម្លៃខ្ពស់ពីប្រទេសកែច្នៃផលិតផលគ្រាប់ស្វាយចន្ទីទៀតផង ដែលនេះជាមូលហេតុសំខាន់សម្រាប់កសិករដែលមានដីមិនសូវមានជីវជាតិ ដែលទុកទំនេរចោល គឺអាចបង្វែរមកដាំដំណាំស្វាយចន្ទី សម្រាប់បង្កើនចំណូលក្នុងគ្រួសារបាន។

ស្វាយចន្ទី គឺជាប្រភេទដំណាំងាយស្រួលដាំ និងថែទាំ ឆ្នាំនេះស្វាយចន្ទីហាក់បានថ្លៃឡើងវិញបន្តិច ធ្វើឱ្យប្រជាកសិករពេញចិត្តចំពោះតម្លៃទីផ្សារនេះ ក៏ប៉ុន្តែ កសិករដែលនិយមដាំដំណាំប្រភេទនេះភាគច្រើនក្នុងខេត្តកំពង់ចាម ដោយដាំមិនទាន់បានទទួលទិន្នផលខ្ពស់ ស្របតាមតម្រូវការនាំចេញទៅក្រៅប្រទេសនៅឡើយ។

លោក ឆេង ថុង ប្រធានសហគមន៍កសិកម្មសំបូរមានជ័យ ស្រុកស្ទឹងត្រង់ ខេត្តកំពង់ចាម បាន ប្រាប់ ឡារ៉ែន ពាណិជ្ជ ឱ្យដឹងថា៖ “សហគមន៍ក៏មានដាំដើមស្វាយចន្ទីច្រើនហិកតាដែរសម្រាប់ឈ្មួញនាំចេញ និងសម្រាប់លក់ក្នុងស្រុក។ ដោយតម្លៃទីផ្សារគ្រាប់ស្វាយចន្ទីនៅដើមរដូវឆ្នាំនេះ បានឡើងថ្លៃជាងពីពេលមុនៗបន្តិច សម្រាប់សហគមន៍ខ្ញុំ យើងបានផ្គត់ផ្គង់គ្រាប់ស្វាយចន្ទីក្នុងទីផ្សារបានច្រើនគួរសមដែរ។ សព្វថ្ងៃ សហគមន៍យើងមានផ្ទៃដីប្រមាណ 270ហិកតា ដែលក្នុងចំនួននេះយើងប្រមូលផលបានប្រមាណ 70%នៃផ្ទៃដីដាំដុះទាំងអស់”។

លោកបានឱ្យដឹងផងដែរថា៖ “នៅខេត្តកំពង់ចាម យើងខ្ញុំសង្កេតឃើញថា ដំណាំស្វាយចន្ទីដែលប្រជាពលរដ្ឋយើងដាំ មានពូជ 2ប្រភេទ គឺពូជគ្រាប់ក្នុងស្រុកធម្មតា និងពូជតត្រួយ ហៅថា M23។ ពូជថ្មីM23 នេះ គេនាំចូលមកពីប្រទេសម៉ាឡេស៊ី។ ពូជM23នេះ មានគ្រាប់ធំៗណាស់”។ លោកបន្ថែមថា លោកបានកត់សម្គាល់ឃើញថា ចន្ទីពូជ M23នេះ គ្រាប់វាស្ងួតៗតែ 120គ្រាប់ប៉ុណ្ណោះ គឺមានទម្ងន់ 1Kgទៅហើយ ឯចន្ទីពូជធម្មតាក្នុងស្រុកវិញ គឺប្រហែលជា 200គ្រាប់ឯណោះ ទើបបានទម្ងន់ 1Kg”។

បើតាមប្រសាសន៍របស់លោក ឆេង ថុង បានឱ្យដឹងថា៖ “នៅលើផ្ទៃដីដែលសហគមន៍ខ្ញុំបានដាំដុះសព្វថ្ងៃនេះ ខ្ញុំអាចប្រមូលផលស្វាយចន្ទីបានប្រមាណ283.5តោន ឬក្នុងដីដាំដុះ 270ហិកតានេះ យើងទទួលបានចំណូលសរុបប្រមាណជា 1,415,000,000រៀល(1,415ប៊ីលានរៀល)សម្រាប់ការប្រមូលផល 1ឆ្នាំ។ បើគិតជាមធ្យមក្នុង 1ហិកតា យើងទទួលបានផលប្រមាណជា 1.5តោន”។

ដោយឡែកតម្លៃនៅលើទីផ្សារ លោកថុង បានប្រាប់ កាសែតឡារ៉ែន ពាណិជ្ជ ថា៖“គ្រាប់ស្វាយចន្ទី នៅមានតម្លៃខ្ពស់ តែក៏មានការឡើងចុះខ្លាំងដែរ ដោយសារតែមានការប្រកួតប្រជែងច្រើន យើងអាចលក់បានតែក្នុងតម្លៃជាង 5,000រៀលប៉ុណ្នោះក្នុង 1គីឡូក្រាម។ បច្ចុប្បន្នស្វាយចន្ទីរបស់សហគមន៍ត្រូវបានផ្គត់ផ្គង់ក្នុងទីផ្សារក្នុងស្រុក និងលក់ទៅឱ្យឈ្មួញក្នុងស្រុក និងឈ្មួញវៀតណាម ដោយសារសហគមន៍មិនទាន់រកបានដៃគូក្នុងការបោះដុំនៅឡើយ”។

បញ្ហាតម្លៃគ្រាប់ស្វាយចន្ទីកាលពីដើមឆ្នាំនេះ បានងើបតម្លៃឡើងបានបន្តិច តែបើបៀបនឹងឆ្នាំមុនគឺសម្រាប់តម្លៃនៅក្នុងខែកុម្ភៈកន្លងមក គឺ1Kgគ្រាប់ស្វាយចន្ទីទើបបេះហើយថ្មីៗ តម្លៃ 5,800រៀល ហើយគ្រាប់ដែលហាលថ្ងៃស្ងួតហើយតម្លៃ 6,800រៀល។ តម្លៃនេះបើប្រៀបធៀបទៅកាលពីឆ្នាំមុន ក្នុងការប្រមូលផលលើកដំបូងដូចគ្នា គឺខុសគ្នាពី 3,000-4,000រៀល។

ម្យ៉ាងវិញទៀតនៅកម្ពុជា ដោយសារខ្វះបច្ចេកទេសដើម្បីបកយកគ្រាប់ស្វាយចន្ទី និងរោងចក្រសម្រាប់កែច្នៃរបស់យើងនៅមានកម្រិត ទើបធ្វើឱ្យយើងមិនអាចស្រូបយកទិន្នផលស្វាយចន្ទីទាំងអស់នោះបាន។ ទន្ទឹមនឹងកម្ពុជាខ្វះរោងចក្រកែច្នៃ និងខ្វះបច្ចេកទេសនេះ ប្រទេសវៀតណាមគឺជាអ្នកដែលមានតម្រូវការខ្ពស់ បានបំពេញកិច្ចសន្យាបញ្ជាទិញជាមួយអន្តរជាតិដែលបានចូលមកទិញ ដើម្បីកែច្នៃនាំចេញទៅទីផ្សារអន្តរជាតិ។ នេះបើតាមការបញ្ជាក់របស់លោក ឆេង ថុង។

លោកឧកញ៉ា លឹម ហេង អនុប្រធានសភាពាណិជ្ជកម្មបានប្រាប់ឡារ៉ែន ពាណិជ្ជ ថា៖“គ្រាប់ស្វាយចន្ទីយើងបច្ចុប្បន្ននេះ ផលិតបានច្រើន ដោយសារតែកន្លងមក មិនត្រឹមតែទីផ្សារអាមេរិក អឺរ៉ុប ឬប្រទេសចិនទេ ដែលទិញពីយើង ពិសេសគឺប្រទេសវៀតណាមតែម្តង ជាទីផ្សារមួយធំសម្រាប់កសិករកម្ពុជា ព្រោះពីដើមវៀតណាមគាត់ច្រើនទិញគ្រាប់ស្វាយចន្ទីពីឥណ្ឌា និងពីប្រេស៊ីល តែវាមានតម្លៃខ្ពស់ ទើបគាត់សហការជាមួយកម្ពុជា ឱ្យយើងដាំឱ្យគាត់”។

លោកឧកញ៉ាបញ្ជាក់ថា៖“ស្វាយចន្ទីដែលមិនទាន់បកសម្បក គឺនាំចេញទៅប្រទេសវៀតណាម ហើយក៏មានក្រុមហ៊ុនចិន និងក្រុមហ៊ុនខ្មែរយើងក្នុងស្រុកបានបង្កើតរោងចក្រដើម្បីកែច្នៃទៅជាផលិតផលសម្រេចដែលយើងអាចបរិភោគបាន និងនាំចេញទៅប្រទេសកូរ៉េ និងចិន ដែលគាត់ចាប់អារម្មណ៍ខ្លាំង ឱ្យតែមានប៉ុន្មាន គឺគាត់ទទួលយកទាំងអស់ដែរ”។

លោកឧកញ៉ាបានបញ្ជាក់ទៀតថា បច្ចុប្បន្នយើងមិនពិបាករកទីផ្សារទេ តែកាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន គឺ4-5ឆ្នាំជាប់គ្នា តម្លៃមានការធ្លាក់ចុះខ្លាំង ងើបមិនរួចទេធ្វើឱ្យពិបាកចំណេញ ហើយថ្លៃកម្មករជំនាញក៏ថ្លៃទៀត។ លោកឧកញ៉ាបានថ្លែងថា “ខ្ញុំមើលឃើញថា ទាំងវិស័យឯកជន និងរដ្ឋាភិបាលបានខំជំរុញឱ្យមានការដាំស្វាយចន្ទីឱ្យបានច្រើន ព្រោះទីផ្សារក៏ល្អ តម្លៃក៏បានខ្ពស់ ហើយយើងមិនចាំបាច់កម្មករជំនាញទេ និងត្រូវការកម្មករតិច ហើយការចំណាយដើមទុនដាំស្វាយចន្ទី ក៏មិនច្រើនដូចការដាំកៅស៊ូ ហើយដំណាំស្វាយចន្ទីនេះ ក៏វាងាយស្រួលក្នុងការថែទាំដែរ”។

យោងតាមតួលេខរបស់ក្រសួងកសិកម្ម ចម្ការស្វាយចន្ទី ក្នុងឆ្នាំ2019 ទាំងកំពុងប្រមូលផល និងទើបបានដាំដុះ មានចំនួនសរុប 24,364ហិកតា។ ក្នុងនោះស្រុកដែលមានដំណាំស្វាយចន្ទីច្រើនជាងគេ គឺស្រុកស្ទឹងត្រង់ ស្រុកចំការលើ ស្រុកជើងព្រៃ ស្រុកកំពង់សៀម និងស្រុកបាធាយ។ ដោយឡែកការនាំចេញគ្រាប់ស្វាយចន្ទីទៅក្រៅប្រទេសក្នុងអំឡុងឆមាសទី1 ឆ្នាំ2019នេះ មានចំនួន 167,285.26 តោន ដោយប្រទេសដែលនាំចូល រួមមានប្រទេសវៀតណាម រុស្ស៊ី កូរ៉េ ចិន ប៉េរូ អារ៉ាប៊ីសាអូ៊ឌីត និងមីយ៉ាន់ម៉ា។

លោក ឆេង ថុង បានប្រាប់ ឡារ៉ែន ពាណិជ្ជឱ្យដឹងថា៖ “សហគមន៍របស់ខ្ញុំបាននិងកំពុងគិត និងសិក្សាថា នឹងពង្រីកការងារនេះនាពេលខាងមុខទៀត ដោយចង់រៀបចំជាសិប្បកម្មកែច្នៃ ដោយប្រមូលទិញគ្រាប់ស្វាយចន្ទីបន្ថែមពីសហគមន៍ដទៃទៀតមកធ្វើជាផលិតផលសម្រេច(បក លីង វេចខ្ចប់)សម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ទីផ្សារក្នុងស្រុកដែលកំពុងមានតម្រូវការច្រើន និងនាំចេញទៅប្រទេសកូរ៉េ។ ការគ្រោងទុកនេះ សហគមន៍ខ្ញុំនឹងធ្វើនៅឆ្នាំ2020 ខាងមុខនេះ”៕

August 27, 2019

ដាំកូនឈើ ដើម្បីអនាគតមនុស្សជំនាន់ក្រោយរបស់យើង

បម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ គឺជាបញ្ហាប្រឈមមួយដែលត្រូវបានយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់ ទាំងក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ក៏ដូចជាសាកលលោកទាំងមូលនាអំឡុងពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ។ ជាការពិតណាស់ ព្រៃឈើ គឺជាចលករទប់ស្កាត់បញ្ហាបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ និងថែរក្សាភពផែនដីបានយ៉ាងល្អប្រសើរ ព្រមទាំងផ្តល់នូវភាពស្រស់បំព្រងដល់ជីវិតក្នុងលោកយើងទាំងអស់ផងដែរ។ ហេតុនេះហើយទើបធនាគារ ស៊ីអាយអិមប៊ី ភីអិលស៊ី (ធនាគារ CIMB) បានសម្រេចរួមចំណែកដល់កម្មវិធីដាំកូនឈើ នៅវិទ្យាល័យ ឧដុង្គ ដោយមានការចូលរួមពីគណៈគ្រប់គ្រង រួមមានប្រធាននាយកប្រតិបត្តិ និងបុគ្គលិកធនាគារទាំងមូល កាលពីថ្ងៃទី20 ខែកក្កដា ឆ្នាំ2019 កន្លងទៅនេះ។

ថ្លែងក្នុងឱកាសដាំកូនឈើនេះ លោកប៊ុន យីនប្រធាននាយកប្រតិបត្តិរបស់ធនាគារ CIMB បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “កម្មវិធីនៃការទទួលខុសត្រូវចំពោះសង្គម របស់ធនាគារ CIMB រួមមានសកម្មភាពចូលរួមចំណែកការកសាងជាមួយមូលដ្ឋាននូវវិស័យនានា ដូចជាការសិក្សាអប់រំ សុខុមាលភាព សង្គមកិច្ច និងបរិស្ថាន ហើយថ្ងៃនេះ ធនាគារយើងខ្ញុំបានចូលរួមការងារបរិស្ថានដោយការដាំកូនឈើ។ យើងខ្ញុំជ្រើសយកវិទ្យាល័យ ឧដុង្គ សម្រាប់សកម្មភាពដាំកូនឈើនេះ ដោយយើងចង់បានកូនឈើទាំងនេះនឹងបានការបីបាច់ថែរក្សាពីលោកគ្រូ អ្នកគ្រូ និងសិស្សានុសិស្សទាំងឡាយ ដើម្បីធានាឱ្យដើមឈើទាំងនេះនឹងគង់វង្សស្ថិតស្ថេរចីរកាល”។

ស្ថិតក្នុងទឹកមុខរីករាយស្រស់ស្រាយ លោកឡៃ គួង នាយកវិទ្យាល័យ ឧដុង្គ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “សកម្មភាពសប្បុរធម៌របស់ធនាគារ CIMB នាពេលនេះ ពិតជាបានរួមចំណែកដល់ការអភិវឌ្ឍសាលាមួយកម្រិតទៀត។ ដោយសារសាលារបស់ខ្ញុំផ្តោតលើការថែរក្សាបរិស្ថាន ដូច្នេះសកម្មភាពដាំកូនឈើរបស់ធនាគារ CIMB បានជួយឱ្យសាលារបស់យើងកាន់តែមានភាពស្រស់បំព្រងបន្ថែមទៀត និងជំរុញឱ្យសិស្សានុសិស្សរបស់យើងបានស្គាល់ និងយល់ដឹងពីដើមឈើប្រណីតដែលបានដាំនាថ្ងៃនេះ។ ហើយការបរិច្ចាគសម្ភារកសិកម្មទៀតសោតក៏បានផ្តល់នូវមធ្យោបាយកាន់តែប្រសើរ ឱ្យពួកយើងអាចប្រើប្រាស់ ដែលជាប្រយោជន៍នៅក្នុងវិទ្យាល័យ ឧដុង្គទាំងមូល។ តាងនាមឱ្យលោកគ្រូ-អ្នកគ្រូ និងសិស្សានុសិស្សទាំងអស់ ខ្ញុំសូមថ្លែងអំណរគុណដល់គណៈគ្រប់គ្រង និងបុគ្គលិករបស់ធនាគារ CIMB ដែលបានដំណើរមកដោយផ្ទាល់ និងឧបត្ថម្ភ ដល់សាលាយើងខ្ញុំ”។

សូមបញ្ជាក់ផងដែរថា ធនាគារ CIMB បានចាប់ផ្តើមប្រតិបត្តិការអាជីវកម្មរបស់ខ្លួនក្នុងប្រទេសកម្ពុជានៅចុងឆ្នាំ2010 ហើយបច្ចុប្បន្នធនាគារមានសាខាចំនួន13 តាមបណ្តារាជធានី និងខេត្តសំខាន់ៗនៅក្នុងប្រទេស៕

August 27, 2019

ពណ៌ទឹកសំបោរ ប្រាប់អ្វីខ្លះពាក់ព័ន្ធជាមួយសុខភាព?

កើតអាការផ្ដាសាយនៅពេលណា ក៏មានទឹកសំបោរគ្រប់ពេលវេលា ទាំងមានលក្ខណៈទឹកថ្លាៗ ឬទឹកសំបោរខាប់ៗ ខ្លះមានពណ៌ខៀវលាយលឿង ទាំងខ្លះទៀតមានពណ៌ផ្សេងៗគ្នា។ តើលក្ខណៈពណ៌ទាំងនោះ បានប្រាប់អ្វីខ្លះអំពីសភាពជំងឺរបស់មនុស្សយើង? ដូច្នេះទស្សនាវដ្តី ឡារ៉ែន សូមជម្រាបជូននូវចំណេះដឹងថ្មីមួយ ដែលជួយឱ្យលោកអ្នកអាចពិចារណា និងធ្វើកំណត់សម្គាល់សុខភាពដោយខ្លួនឯងបាន ងាយៗក្នុងការតាមដានអាការជំងឺដូចខាងក្រោម។

ហេតុអ្វីបានពណ៌ទឹកសំបោរអាចប្រាប់អំពីសុខភាពរបស់យើងបាន?
ពណ៌ទឹកសំបោរពិតជាអាចប្រាប់អំពីសភាពសុខភាពរបស់យើងបាន ព្រោះពណ៌ទឹកសំបោរអាចប្រាប់អាការបានថា តើប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាពនៅក្នុងរាងកាយរបស់មនុស្សយើងកំពុងតែប្រយុទ្ធប្រឆាំងជាមួយជំងឺដល់កម្រិតណា? អាការជំងឺនោះកើតឡើងធ្ងន់ធ្ងរកម្រិតណា? តើមានអាការឆ្លងមេរោគដែរឬទេ? ឬមានការប្រតិកម្មចាញ់ដែរឬទេ? ឬក៏តើរាងកាយរបស់យើងកំពុងជួបប្រទះនឹងជំងឺអ្វីខ្លះ?

ចុះហេតុអ្វីមនុស្សយើងមានទឹកសំបោរ?
ដូចយើងបានជ្រាបដឹងហើយថា ទឹកសំបោរជាធម្មតាគឺមានសភាពដូចទឹករអិលថ្លាៗ មិនមានពណ៌ មិនមានក្លិន អាចមានសភាពណឺតបន្ដិតបន្ដួច ដែលមានធាតុបន្សំដូចជា ទឹក ប្រូទីនសារធាតុប្រព័ន្ធភាពស៊ាំ (សារធាតុដែលត្រូវបានបង្កើតនៅក្នុងឈាម ដើម្បីទប់ទល់នឹងរោគផ្សេងៗ) និងអំបិលរលាយ (ខណៈដែលជួបនៅក្នុងទឹកភ្នែក នៅពេលមនុស្សយើងហូរទឹកភ្នែក ហើយហូរចូលមាត់មានរសជាតិប្រៃ)។ ទឹកសំបោរហូរចេញមក ដើម្បីការពារមិនឱ្យច្រមុះស្ងួតខ្លាំងពេក និងត្រូវបានការពារប្រព័ន្ធផ្លូវដង្ហើមស្រូវយកខ្យល់លាយជាមួយធូលី ឬវត្ថុតូចល្អិតដែលមិនអាចមើលឃើញដោយភ្នែកចូលទៅក្នុងរាងកាយ។

លក្ខណៈទឹកសំបោរប្រាប់អំពីជំងឺ
1. ទឹកសំបោរថ្លាទឹកសំបោរថ្លា គឺមិនមានពណ៌ និងប្រហាក់ប្រហែលទឹករលោង ដែលកើតមានក្រោយពេលទឹកភ្នែកហូរចេញមកក្រៅ ឬបណ្ដាលមកពីមានជំងឺគ្រុនផ្ដាសាយ។ ដោយសាតែទឹកច្រមុះ ឬទឹកសំបោរដែលចេញមកនោះ វាអាចជួយព្យាបាលដំបៅច្រមុះខាងក្នុងឱ្យមានសំណើម និងមិនស្ងួតខ្លាំងពេក។ ទឹកសំបោរគឺមានលក្ខណៈបែបនេះ គឺវាអាចជាសះស្បើយដោយឯកឯងបាន ដោយមិនចាំបាច់លេបថ្នាំព្យាបាល។
2. ទឹកសំបោរពណ៌ខៀវចាស់ប្រសិនទឹកសំបោរមានលក្ខណៈខៀវចាស់ ឬមានសភាពណឺតច្រើនជាងទឹកសំបោរថ្លា គឺអាចចាប់ផ្ដើមប្រាប់អំពីសញ្ញានៃរាងកាយរបស់យើងថា យើងកំពុងចាប់ផ្ដើមមានអាការចាញ់អ្វីម្យ៉ាងដូចជា អាការចាញ់លំអងផ្កា ឬអាការក្ដៅក្នុង ឬរលាកក្នុងរាងកាយ។
3. ទឹកសំបោរស្អិត មានពណ៌ខៀវ ឬលឿងប្រសិនបើទឹកសំបោរស្អិតខ្លាំងឡើងលើសពីធម្មតា និងនៅមានសភាពពណ៌ខៀវ ឬលឿងនោះវាបានប្រាប់ថា សភាពទូទៅនៃប្រព័ន្ធភាពស៊ាំកំពុងតែទៅការងារ ឬប្រឆាំជាមួយរោគជំងឺនៅក្នុងរាងកាយ។ ការបើកដំណើរការនៃប្រព័ន្ធភាពស៊ាំ គឺជាការចាប់ផ្តើមប្រមូលថាមពលពីកោសិកាឈាមស ហើយនៅក្នុងកោសិកាឈាមសមានអង់ស៊ីម ដែលបណ្តាលឱ្យទឹករំអិលក្លាយទៅជាពណ៌ខៀវ ឬពណ៌លឿង។

រយៈពេលហូរទឹកសំបោរ
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រសិនបើអ្នកមានទឹកសំបោរពណ៌ខៀវ ឬលឿងរាវ រយៈពេល2ទៅ3ថ្ងៃឡើងទៅ នោះបានសេចក្ដីថា អ្នកកំពុងតែមានជំងឺគ្រុនផ្ដាសាយធំ (ប្រភេទឆ្លងតាមវីវ៉ុស)។ តែបើអាការជាសះស្បើយហើយ ទឹកសំបោរនឹងបាត់ទៅវិញនៅក្នុងរយៈពេលពី 10 ទៅ 14ថ្ងៃ ដោយលោកអ្នកចាំបាត់ត្រូវព្យាបាល ដោយការលេបថ្នាំ ឬទទួលទានទឹកឱ្យបានច្រើនដង ដើម្បីជួយដល់ប្រព័ន្ធភាពស៊ាំក្នុងការប្រឆាំងជាមួយវីរ៉ុស។

បើសិនជាទឹកសំបោរនៅក្នុងច្រមុះមិនទាន់បាត់ក្នុងរយៈពេល2 ទៅ3សប្ដាហ៍ នោះវាបានបញ្ជាក់ប្រាប់យើងថា អ្នកកំពុងមានអាការគ្រុន ដូចជា អាការរលាក ឈឺហើមសាច់ ឬប្រតិកម្មចាញ់ខ្លាំង។ ដូច្នេះ អ្នកគប្បីគួរតែទៅរកគ្រូពេទ្យដើម្បីព្យាបាលឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។

ការបញ្ឈប់សំបោរមិនឱ្យហូរ
ហៀរសំបោរអាចបណ្តាលមកពីមូលហេតុមួយចំនួន ដូចជា ផ្តាសាយ និងការប្រតិកម្មនឹងអ្វីមួយ ដែលបញ្ហានេះ អ្នកមិនចាំបាច់ប្រើថ្នាំពេទ្យក៏បាន ដោយអាចអនុវត្តវិធីធម្មជាតិខាងក្រោម៖
– ញ៉ាំទឹកឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់
- ញ៉ាំទឹកក្រូចឆ្មារលាយជាមួយទឹកឃ្មុំក្តៅឧណ្ហៗ ឬតែក្តៅក៏បាន
– ងូតទឹកក្តៅឧណ្ហៗ និងយកទឹកក្តៅឧណ្ហៗនោះ ស្រោចលើផ្ទៃមុខរបស់អ្នកក្នុងរយៈពេល2នាទី
– ស្ពង់ចំហាយទឹក
– ញ៉ាំអាហារដែលមានរសជាតិហិរ ដូចជា ម្ទេស ដំបូងវាអាចធ្វើឱ្យច្រមុះរបស់អ្នកកាន់តែយ៉ាប់យ៉ឺន ប៉ុន្តែវាមានប្រសិទ្ធភាព ក្នុងការច្រាលចេញនូវទឹករំអិល ដែលចលនានេះជួយកាត់បន្ថយការតានតឹងច្រមុះបានយ៉ាងរហ័ស។
– យកក្រដាសអនាម័យផ្តិតសារធាតុរាវដែលហូរចេញពីច្រមុះ ជាជាងខំប្រឹងញីសឱ្យវាចេញមក ដែលអាចធ្វើឱ្យរលាកច្រមុះកាន់តែខ្លាំងឡើង៕

August 27, 2019

កាសែតឡារ៉ែន ពាណិជ្ជ លេខ 187

[easy_media_download url=”https://www.lareine.com.kh/wp-content/uploads/2019/08/LRPN_187-Final-For-Web.pdf” force_dl=”1″]

August 26, 2019

អ្នកជំនាញ៖ ការវិនិយោគលើអចលនទ្រព្យ នៅតែពុំទាន់អស់ឱកាសទេ

អ្នកជំនាញក្នុងវិស័យអចលនទ្រព្យ តែងបានធ្វើការព្យាករអំពីស្ថានភាពអចលនទ្រព្យនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះថា គឺស្ទើរតែជុំវិញក្រុងទៅហើយដែលជាតំបន់កំពុងអភិវឌ្ឍន៍មានចម្ងាយប្រមាណជាង 20-30គីឡូម៉ែត្រពីទីក្រុងភ្នំពេញ គឺជាទីតាំងដែលកំពុងមានសក្ដានុពលទាំងបច្ចុប្បន្ន និងអនាគត ព្រោះថា នៅទីនោះមានទីប្រជុំជនធំៗ និងគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍ធំៗ ដែលបាននិងកំពុងកកើតឡើង។

ជាមួយនឹងការលើកឡើងខាងលើនេះ លោក សួស ចិន្តា អគ្គលេខាធិការសមាគមវាយតម្លៃ និងភ្នាក់ងារអចលនវត្ថុកម្ពុជាបានផ្តល់បទសម្ភាសប្រាប់ ឡារ៉ែន ពាណិជ្ជ តាមទូរស័ព្ទថា៖“វិស័យអចលនទ្រព្យ និងសំណង់កំពុងដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការជួយជំរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសកម្ពុជា ហើយភាពរីកចម្រើននៅក្នុងវិស័យនេះនឹងបន្តលើសពី 5ឆ្នាំទៅមុខទៀត”។

លោកបានបន្តថា បើនិយាយជារួម គឺវដ្តរបស់វិស័យអចលនទ្រព្យត្រូវបានគេព្យាករថានៅតំបន់អាស៊ី 25-35ឆ្នាំ ចំណែកនៅតំបន់អឺរ៉ុបគឺ 30ឆ្នាំទើបអាចជួបនឹងភាពប្រឈម ឬផលប៉ះពាល់របស់វា។ បើយើងវាស់ស្ទង់អំពីវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចនៅឆ្នាំ2008 មកទល់ឆ្នាំទើបតែជិតឆ្នាំគឺវាអាចនៅដំណើរការជាងឆ្នាំទៅមុខទៀត ដែលអាចនៅដំណើរការល្អមិនមានភាពប្រឈម ឬផលប៉ះពាល់អ្វីនៅក្នុងវិស័យអចលនវត្ថុនេះទេ។ នេះបើយើងនិយាយពីវដ្តរបស់វិស័យនេះ។

លោកបានបញ្ជាក់ទៀតថា បើយើងនិយាយពីទីផ្សារក្នុងវិស័យធនាគារ ឬអ្នកវិនិយោគវិញ យើងយោងទៅដល់វិស័យធនាគារ គេបានឱ្យកម្ចីដល់ទៅ 15 ទៅ 25ឆ្នាំ គឺនៅមានរយៈពេលវែងទម្រាំដល់ពេលដែលអាចមានភាពប្រឈម ឬមានផលប៉ះពាល់។ ដូច្នេះបានន័យថា គេបានសិក្សាវារួចទៅហើយអំពីភាពប្រឈមរបស់អចលនទ្រព្យ។ នេះបើយើងសំអាងទៅលើវដ្ត និងទីផ្សារអចលនទ្រព្យ។បើតាមការសិក្សារបស់អ្នកជំនាញវិស័យអចលនទ្រព្យ ការព្យាករឆ្នាំនៃភាពប្រឈមនៃវិស័យអចលនទ្រព្យ យើងឃើញថា វិស័យនេះ វាអាចនៅមានបន្តការកើនឡើង ដោយអ្នកវិនិយោគធំៗ អ្នកខ្លះគាត់ពុំទាន់បញ្ចប់គម្រោងរបស់គាត់ផង។ គាត់ពុំមានការភ័យខ្លាចទេ ហើយគាត់នៅតែបន្តវិនិយោគពី 10ឆ្នាំ ឬជាង 10ឆ្នាំទៅមុខទៀត។

លោកអគ្គលេខាធិការសមាគមក៏បានបញ្ជាក់ទៀតដែរថា៖“បើគិតទៅដល់អ្វីដែលអាចថាវាកើនឡើងទៅមុខទៀតនោះ គឺយើងសំអាងទៅលើការព្យាករអំពីវដ្ត និងទីផ្សារតែសម្រាប់ការរីកចម្រើនក្នុងវិស័យនេះទាំងមូល គេអាចចែកវាចេញជា3 គឺ៖ទី1-លំនៅឋានៈ អ្នករកស៊ី គេមើលទៅលើ ការវិនិយោគលំនៅឋាន (មានលំនៅឋានបែបបុរី បែបផ្ទះល្វែង បែបវីឡាកូនកាត់ ដែលគេអាចបែងចែកជា 3ទៀតគឺ៖លំដាប់ខ្ពស់ (Hight Class) លំដាប់មធ្យម (Midle Class) និងលំដាប់ទាប (Low Class)។ តែLow Classពិបាករកអ្នកវិនិយោគ ព្រោះធ្វើលក់ពុំទាន់តម្រូវការទេ។ បានន័យថា តម្រូវការខ្ពស់ជាងការផ្គត់ផ្គង់ ការសាងសង់កម្រិតទាបក្នុងតម្លៃក្រោម 3ម៉ឺនដុល្លារជាង រកអ្នកធ្វើលក់ឱ្យអត់មានទេ ទោះបីរដ្ឋាភិបាលមានគោលនយោបាយលើកទឹកចិត្តក៏ដោយ និងទោះជានៅក្នុងតំបន់ប៉ូលសំខាន់ ឬតំបន់អភិវឌ្ឍន៍ បណ្តាខេត្តក្រុងដែលមានសក្តានុពលក៏ដោយ ក៏ពុំមានតម្លៃទាបនេះដែរ គឺមានតែតម្លៃខ្ពស់ និងលក់ដាច់អស់ក្នុងគម្រោងតែម្តង។

ទី2-សម្រាប់ Comercial Buillding, ServiceAparment, Office Space, យើងអាចនិយាយថាក្នុងចន្លោះពី 5 ទៅ 7 ឆ្នាំទៀតវាអាចនឹងពេញ(ឆ្អែត)។ដូចជា Service Aparment នៅបឹងកេងកង1 -2និង3 វាចង់ឆ្អែតហើយ តែនៅតំបន់ទួលគោកវិញនៅច្រើនទៀតពុំទាន់ឆ្អែតទេ។ បើនិយាយពី Office Space នៅមានតម្រូវការក្នុងកម្រិតA និងB នៅមានតម្រូវការ ឯកម្រិតC អស់ហើយ ដោយសារវាមានតម្លៃថោក។

ទី3-ទាក់ទងទៅនឹងដីធ្លីៈ ការវិនិយោគមានច្រើនខ្លះទិញទៅធ្វើជាកសិដ្ឋាន ខ្លះទិញទៅពុះឡូត៍ អ្នកខ្លះទិញយកទៅសាងសង់។ ចលនានេះនៅមានច្រើន បើគិតទៅដល់ Master Plan របស់ក្រសួងដែនដីនគរូបនីយកម្ម គឺនៅមានទំហំធំណាស់។ ឯប៉ូលវិញ មានកំពង់សោម សៀមរាប កែប តំបន់ជុំវិញបឹងទន្លេសាប បាត់ដំបង ប៉ោយប៉ែត និងបាវិត ជាដើម”។

លោកបានបញ្ជាក់បន្ថែមថា៖ “ចំណុចទាំង 3នេះវានៅតែដើរទៅតាមវដ្តរបស់វា និងការរីកដុះដាលដូចការអភិវឌ្ឍសព្វថ្ងៃ ដោយសារកម្ពុជាមានស្ថិរភាពនយោបាយល្អ មានកំណើនសេដ្ឋកិច្ច7% មានគោលនយោបាយលើកទឹកចិត្តដល់អ្នកវិនិយោគ និងច្បាប់មានភាពអនុគ្រោះច្រើនសម្រាប់វិនិយោគិនបរទេសនោះ ដូច្នេះនឹងអាចជួយទាក់ទាញជនបរទេសឱ្យចូលមកវិនិយោគ និងបណ្តាក់ទុននៅកម្ពុជាទៀតផង។ ចំពោះប្រទេសដែលមកវិនិយោគ គឺមានមិនតិចទេ ជាង 20ប្រទេស ហើយប្រទេសចិនមកវិនិយោគច្រើនជាងគេ”។

លោកសួស ចិន្តា បានបញ្ជាក់ថា៖ ;“ដូច្នេះការ-វិនិយោគលើវិស័យអចលនទ្រព្យនេះ យើងនៅមានឱកាសក្នុងការរកប្រាក់ចំណេញ យើងនៅមានឱកាសក្នុងការអភិវឌ្ឍ រហូតទៅដល់ 7 ទៅ 10 ឆ្នាំទៅមុខទៀត ហើយបើទោះបីការព្យាករមិនត្រូវចំ 100%ក្ដី តែក៏ត្រូវភាគច្រើន និងក៏ជាត្រីវិស័យរបស់យើងនៅក្នុងវិស័យអចលនទ្រព្យដែរ”៕

August 26, 2019

សហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យមកំពុង ជំរុញអាជីវកម្មជំនាញរបស់សហគ្រិនស្ត្រីទៅជាពាណិជ្ជកម្មឌីជីថល

កម្មវិធី“ឌីជីថល និងពាណិជ្ជកម្មអេឡិចត្រូនិក” បានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងព្រឹត្តិការណ៍មួយ ដែល រៀបចំឡើងដោយសភាពាណិជ្ជកម្មអង់គ្លេស ជាគំនិតផ្តួចផ្តើមដ៏មានជោគជ័យបំផុតមួយចំនួនក្នុងគោលបំណងដើម្បីទទួលយកបច្ចេកវិទ្យា និងការលើកកម្ពស់នៃសហគ្រិនស្ត្រី ក៏ត្រូវបានពិភាក្សានាឱកាសនោះដែរ។

នៅក្នុងកម្មវិធី “ឌីជីថល និងពាណិជ្ជកម្មអេឡិចត្រូនិកនៅកម្ពុជា”ដែលជាគំនិតផ្តួចផ្តើម និងផ្តល់មូលនិធិដោយទីភ្នាក់ងារ USAID ដើម្បីពង្រឹងជំនាញរបស់សហគ្រិនស្ត្រី បានចាប់ផ្តើមកាលពីខែសីហា ឆ្នាំ2018 ដោយមានអាយុកាល 5ឆ្នាំនិងមានថវិកា15លានដុល្លារ និងអនុវត្តដោយអង្គការផេកខេមបូឌាដែលជាអង្គការមានមូលដ្ឋាននៅសហរដ្ឋអាមេរិកជាអ្នកគ្រប់គ្រងឱកាសសេដ្ឋកិច្ចនៃគម្រោងនេះ។

អង្គការ ផេកខេមបូឌា បានបង្ហាញនូវគម្រោង “យើងធ្វើគម្រោង”ក្នុងការជួយម្ចាស់អាជីវកម្មដែលជាស្ត្រីឱ្យបំពេញ “ការផ្លាស់ប្តូរឌីជីថល” ដែលជាផ្នែកសំខាន់មួយនៃកម្មវិធី។ សហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យមប្រមាណ2,500ស្ថាប័នបានចូលរួមក្នុងកម្មវិធីនេះ ភាគច្រើនជាអាជីវកម្មដែលគ្រប់គ្រងជាលក្ខណៈគ្រួសារ។

អង្គការផេកខេមបូឌាបានឱ្យដឹងថា៖“ម្ចាស់សហគ្រាសខ្នាតតូចនិងមធ្យមនៅកម្ពុជា កំពុងដំណើរការឌីជីថលយ៉ាង យឺតៗក្នុងដំណើរការអាជីវកម្មរបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែយើងបានកត់សម្គាល់ថា ភាគច្រើននៅខ្វះចំណេះដឹងចាំបាច់ ដើម្បីបញ្ចប់ការផ្លាស់ប្តូរឌីជីថល ជាពិសេសទាក់ទងនឹងទីផ្សារ នៅលើប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គម។ យើងកំពុងតែជួយបង្កើតយុទ្ធសាស្ត្រឌីជីថលរបស់ពួកគេ ហើយថែមទាំងទទួលយកប្រព័ន្ធទូទាត់តាមប្រព័ន្ធអេឡិចត្រូនិកទៀតផង។ យើងក៏ជួយដល់ពួកគេក្នុងការកសាងភាពជាដៃគូ ដើម្បីពង្រីកអាជីវកម្មរបស់ពួកគេផងដែរ”។

ធនាគារ កាណាឌីយ៉ា និងសមាគមសហគ្រិនស្ត្រីកម្ពុជា (CWEA) ថ្មីៗនេះបានចុះអនុស្សរណៈយោគយល់គ្នាដោយបានផ្តល់ប្រាក់ចំនួន 20លានដុល្លារដល់មូលនិធិប្រាក់កម្ចីដែលមានអត្រា ការប្រាក់ប្រកួតប្រជែង។ គោលដៅ គឺដើម្បីបង្កើនលទ្ធភាពទទួលបានហិរញ្ញវត្ថុសម្រាប់សហគ្រិនស្ត្រី។

យោងតាមក្រសួងឧស្សាហកម្ម និងសិប្បកម្មនៅកម្ពុជាបានឱ្យដឹងថា មានសហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យម ប្រមាណ 53ម៉ឺនសហគ្រាសដែល 97%មាននិយោជិតតិចជាង 10នាក់ ដូច្នេះត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជាសហគ្រាសខ្នាតតូច។

លោកជំទាវ អេង លីគង់ ប្រធាន CWEA និងអង្គការផេកខេមបូឌាបានយល់ស្របថា សហគ្រាសខ្នាតតូច និងមធ្យម ដែលគ្រប់គ្រងដោយស្ត្រី តែងតែតស៊ូដើម្បីទទួលបានហិរញ្ញវត្ថុ។ លោកជំទាវ បានមានប្រសាសន៍ថា៖“65%នៃសហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យមនៅកម្ពុជា ត្រូវបានកាន់កាប់ដោយស្ត្រី និងជាការពិត សហគ្រិនស្ត្រីប្រឈមនឹងបញ្ហាប្រឈមជាច្រើន រួមមានការទទួលបានប្រាក់កម្ចី ពីព្រោះពួកគេខ្វះខាតវត្ថុបញ្ចាំ”។

នៅឆ្នាំ2017 រដ្ឋាភិបាលបានប្រកាសផែនការបង្កើតធនាគារសហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យមមួយ (SME’S Bank) ជាគម្រោងដែលនឹងមានថវិកាដើមទុនប្រមាណ 100លានដុល្លារ។ យោងតាមរាជរដ្ឋាភិបាល ធនាគារដែលត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងបើកដំណើរការនៅឆ្នាំនេះនឹងព្យាយាមជួយលើសហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យម ដើម្បីពង្រីកប្រតិបត្តិការរបស់ពួកគេ ដោយសម្រួលដល់ការទទួលបានឥណទានសម្រាប់សហគ្រិនស្ត្រីនៅកម្ពុជាជាពិសេស។

លោកស្រីឧកញ៉ា កែវ មុំ អគ្គនាយិកាក្រុមហ៊ុនផលិតនំស្រួយ លីលី ធ្លាប់បានប្រាប់ថា៖“អាជីវកម្មរបស់សហគ្រិនស្ត្រីមួយចំនួនបានដំណើរការល្អទៅមុខ ហើយចង់ពង្រីកឱ្យធំធាត់បន្ថែមទៀត ប៉ុន្តែការរារាំងមិនអាចឱ្យពង្រីកបាននោះ គឺហិរញ្ញវត្ថុតែម្ដង អុីចឹងហើយពួកគាត់ក៏បានងាកមក ពង្រីកបន្តិចម្ដងៗតាមធនធានដែលខ្លួនមាន”។

លោកស្រីឧកញ៉ាបានបន្តថា៖ “បញ្ហាសម្រាប់សហគ្រិនស្ត្រីលើការពង្រីកអាជីវកម្ម អាចនឹងកាត់បន្ថយបាន បើសិនជាដំណើរការធនាគារ SME របស់រាជរដ្ឋាភិបាលចេញជាផ្លែផ្កាលឿន ហើយសហគ្រិនដែលខ្វះទុន តែចង់ពង្រីកអាជីវកម្មបន្ថែម អាចសរសេរសំណើទៅកាន់ធនាគារ ដើម្បីយកហិរញ្ញវត្ថុមកពង្រីកអាជីវកម្មរបស់ខ្លួនបាន”។

ឯកឧត្តម កិត្តិសេដ្ឋាបណ្ឌិត ចម ប្រសិទ្ធ ទេសរដ្ឋមន្ត្រី រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងឧស្សាហកម្ម និងសិប្បកម្មបានមានប្រសាសន៍ថា៖“សហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យម គឺជាចលករយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការជំរុញ ដល់កំណើនសេដ្ឋកិច្ច និងការបង្កើតការងារ។ សហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យមមានអាជីវកម្មគ្របដណ្តប់ច្រើនជាង 95%ក្នុងពិភពលោក ដែលក្នុងនោះបានបង្កើតការងារបានចំនួន 2/3នៃទីផ្សារពលកម្មសរុប”។

ម្យ៉ាងទៀត តាមការសិក្សាបានបង្ហាញថា ការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យានៅក្នុងអាជីវកម្មអាចនាំមកនូវចំណូលប្រមាណ 625ប៊ីលានដុល្លារអាមេរិកក្នុង 1ឆ្នាំដល់វិស័យសេដ្ឋកិច្ចក្នុងតំបន់អាស៊ាននៅឆ្នាំ2030។ ដូច្នេះសហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យមមានសក្តានុពលដើម្បីទាញយកផលប្រយោជន៍ពីការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា ដែលសហគ្រាសខ្លួនឯងតែងមានបញ្ហាប្រឈម ;ហើយអាចដោះស្រាយបញ្ហាទាំងនេះ ដូចជាការបង្កើតបណ្តាញអាជីវកម្មរបស់ខ្លួនចូលទៅក្នុងពិភពលោក ;ឬជំរុញផលិតផលក្នុងទីផ្សារបរទេសជាដើម។

គួរបញ្ជាក់ថា បើតាមស្ថិតិរបស់ក្រសួងឧស្សាហកម្ម និងសិប្បកម្មបានបង្ហាញថា នៅក្នុង ចំណោមសហគ្រាសជាង 53ម៉ឺនសហគ្រាសនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា មានសហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យមមានប្រមាណ 99.8% ដែលបានផ្ដល់ការងារសរុបប្រមាណ 70% នៃការងារក្នុងវិស័យឧស្សាហកម្មសរុប៕

August 26, 2019

អ្វីៗគ្រប់យ៉ាង គឺដោយសារតែខ្ញុំ ហើយខ្ញុំ គឺជាប្រភពនៃអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង

យើងទាំងអស់គ្នាធ្លាប់ឮហើយថា អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងគឺដោយសារតែអ្នកដឹកនាំ ហើយអ្នកដឹកនាំគឺជាប្រភពនៃអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង មានន័យថា អ្នកដឹកនាំគឺមានតួនាទីជាអ្នកដោះស្រាយបញ្ហា និងជាអ្នកបង្កើតភាពរុងរឿង។ អ្វីៗគឺដោយសារតែអ្នកដឹកនាំ និងផ្ញើវាសនាលើអ្នកដឹកនាំ ហើយបើមានបញ្ហាអ្វី គឺបន្ទោសតែអ្នកដឹកនាំ។ តែគំនិតឬគតិបណ្ឌិតដែលថា អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងគឺដោយសារតែខ្ញុំ ហើយខ្ញុំគឺជាប្រភពនៃអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង វាគឺជាគំនិតឬគតិបណ្ឌិតទទួលខុសត្រូវខ្លួនឯង ខ្លួនទីពឹងខ្លួន និងផ្ញើវាសនាលើខ្លួនឯង ហើយបើមានបញ្ហាអ្វី គឺបន្ទោសតែខ្លួនឯង។ គំនិតឬគតិបណ្ឌិតនេះ គឺអាចជួយឱ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាអាចក្លាយជាអ្នកដឹកនាំ មានន័យថា មនុស្សម្នាក់ៗគឺសុទ្ធតែទទួលខុសត្រូវជាអ្នកដោះស្រាយបញ្ហា និងជាអ្នកបង្កើតភាពរុងរឿងដោយខ្លួនឯង។ ដូចទ្រឹស្តីព្រះពុទ្ធបានត្រាស់ថា អ្នកជាអ្វីថ្ងៃនេះ គឺជាអ្វីដែលអ្នកបានធ្វើពីមុនមក ហើយអ្នកនឹងក្លាយជាអ្វីនៅថ្ងៃអនាគត គឺជាអ្វីដែលអ្នកបានធ្វើថ្ងៃនេះ។

អ្វីៗគ្រប់យ៉ាង គឺដោយសារតែខ្ញុំ តើមានន័យយ៉ាងដូចម្តេច? អ្វីៗគ្រប់យ៉ាង ក្នុងន័យអ្នកដឹកនាំ គឺផ្តោតលើបញ្ហា។ បញ្ហាអ្វីក៏ដោយ គឺដោយសារតែខ្ញុំហើយខ្ញុំត្រូវតែជាអ្នកដោះស្រាយបញ្ហា ដោយមិនទុកឱ្យបញ្ហាទាំងនោះរស់ និងដកដង្ហើមនៅជាមួយនឹងខ្ញុំឡើយ។ បញ្ហា គឺស្មើនឹងជំងឺ មានន័យថា បើមនុស្សមានបញ្ហា គឺស្មើនឹងមនុស្សមានជំងឺ។ បើខ្ញុំមានបញ្ហាគឺស្មើនឹងខ្ញុំមានជំងឺ ហើយបើខ្ញុំមិនដោះស្រាយ តើឱ្យនរណាមកដោះស្រាយជំនួសខ្ញុំបាន? ជាងនេះទៅទៀត បើបងប្អូនខ្ញុំមានបញ្ហា គឺស្មើនឹងបងប្អូនខ្ញុំមានជំងឺ។ បើឪពុកម្តាយខ្ញុំមានបញ្ហា គឺស្មើនឹងឪពុកម្តាយខ្ញុំមានជំងឺ។ បើប្តីប្រពន្ធខ្ញុំមានបញ្ហា គឺស្មើនឹងប្តីប្រពន្ធខ្ញុំមានជំងឺ។ បើកូនចៅខ្ញុំមានបញ្ហា គឺស្មើនឹងកូនចៅខ្ញុំមានជំងឺ។ បើស្ថាប័នខ្ញុំមានបញ្ហា គឺស្មើនឹងស្ថាប័នខ្ញុំមានជំងឺ។ បើប្រជាពលរដ្ឋខ្ញុំមានបញ្ហា គឺស្មើនឹងប្រជាពលរដ្ឋខ្ញុំមានជំងឺ។ បើប្រទេសជាតិខ្ញុំមានបញ្ហា គឺស្មើនឹងប្រទេសជាតិខ្ញុំមានជំងឺ។ល។ តើខ្ញុំអាចរស់នៅ និងមានសេចក្តីសុខតែម្នាក់ឯងបានទេ បើអ្នកនៅជុំវិញខ្ញុំ មនុស្សជាទីស្រាឡាញ់របស់ខ្ញុំ គឺសុទ្ធតែមានជំងឺ? តើខ្ញុំអាចរស់ដោយគ្មានសីលធម៌ គុណធម៌ និងបើកភ្នែកមើលទុក្ខវេទនានៃការឈឺចាប់ទាំងនេះបានទេ? បើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង ខ្ញុំគិតតែទម្លាក់កំហុសឱ្យអ្នកដទៃ ហើយខ្ញុំសុខចិត្តរស់ និងដកដង្ហើមជាមួយនឹងបញ្ហា ដោយគ្មានសេចក្តីខ្មាសអៀនបន្តិចសោះឡើយឬយ៉ាងណា?

ខ្ញុំ គឺជាប្រភពនៃអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង តើមានន័យដូចម្តេច? ក្នុងន័យអ្នកដឹកនាំ គឺផ្តោតលើភាពរុងរឿង។ អ្វីៗគ្រប់យ៉ាង គឺវាមិនបង្កើតឡើងដោយខ្លួនឯងទេ គឺបង្កើតឡើងដោយមានអ្នកបង្កើត។ បើខ្ញុំចង់បានល្អ គឺខ្ញុំត្រូវតែធ្វើល្អ។ បើខ្ញុំចង់បានប្រពន្ធល្អ គឺខ្ញុំត្រូវតែធ្វើជាប្តីល្អ។ បើខ្ញុំចង់បានកូនល្អ គឺខ្ញុំត្រូវតែធ្វើជាឪពុកម្តាយល្អ។ បើខ្ញុំចង់បានកូនចៅល្អ គឺខ្ញុំត្រូវតែធ្វើជាមេដឹកនាំល្អ។ បើខ្ញុំចង់បានសង្គមល្អ គឺខ្ញុំត្រូវតែធ្វើជាពលរដ្ឋល្អ។ ដូចគ្នានេះដែរ បើខ្ញុំចង់ឱ្យគេរាប់អានខ្ញុំ គឺខ្ញុំត្រូវតែទៅរាប់អានគេ។ បើខ្ញុំចង់ឱ្យគេស្រឡាញ់ខ្ញុំ គឺខ្ញុំត្រូវតែស្រឡាញ់គេ។ បើខ្ញុំចង់ឱ្យគេធ្វើល្អដាក់កូនខ្ញុំ គឺខ្ញុំត្រូវតែធ្វើអំពើល្អដាក់កូនគេ។បើខ្ញុំចង់ឱ្យគេគោរពឪពុកម្តាយខ្ញុំ គឺខ្ញុំត្រូវតែគោរពឪពុកម្តាយគេ។ បើខ្ញុំចង់រៀនពូកែ គឺខ្ញុំត្រូវតែពូកែរៀន។ បើខ្ញុំចង់ចេះ គឺខ្ញុំត្រូវតែខំរៀន បើខ្ញុំចង់មាន គឺខ្ញុំត្រូវតែខំរក។ ពោលគឺ បុគ្គលសាបព្រោះពូជណានឹងទទួលបានផលហ្នឹង។ បើខ្ញុំមិនធ្វើនូវអ្វីដែលខ្ញុំចង់ តើធ្វើម៉េចឱ្យខ្ញុំទទទួលបាននូវអ្វីដែលខ្ញុំប្រាថ្នា? ខ្ញុំ គឺជាប្រភពនៃអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង៕

ដោយលោក ហោ ចាន់រដ្ឋា អ្នកស្រាវជ្រាវភាពជាអ្នកដឹកនាំ និងជាអ្នកនិពន្ធសៀវភៅ ភាពជាអ្នកមានកំពូល។

August 26, 2019

បករោម និងកោររោម មួយណាល្អជាង?

បញ្ហារឿងរោម មិនថាយុគសម័យណា ក៏វានៅតែជាបញ្ហាជានិច្ច ភាគច្រើនការកម្ចាត់រោមចោល យើងច្រើនតែប្រើការកោរ ព្រោះវាងាយស្រួល ឆាប់រហ័ស និងអាចធ្វើបានរាល់ថ្ងៃ តែនៅពេលបានសាកល្បងបករោមម្តងរួចមក ទើបបានដឹងថា តើហេតុអីបានជាការបករោមល្អជាងការកោររោម? ដូច្នេះបើចង់ដឹងកាន់តែច្បាស់សូមតាមដានជាបន្ត៖

1. រោមដុះឡើងវិញយឺតជាង
ការបករោម គឺជាការទាញយកសរសៃរោមចេញ រួមទាំងឬសរោមមកជាមួយផង ហើយលទ្ធផលដែលតាមមកនោះគឺ យើងនឹងលែងមានរោមអស់ជាច្រើនសប្តាហ៍ ចំណែកឯការកោររោមវិញយើងឃើញថា បើកោរនៅពេលព្រឹកដល់ពេលល្ងាចយើងនឹងមានអារម្មណ៍ដឹងថា វាដុះគល់ឡើងវិញស្រេចទៅហើយ ឬយ៉ាងយឺតបំផុតអាច2ថ្ងៃសម្រាប់អ្នកខ្លះ។ នេះហើយជាហេតុផលចម្បងរបស់ការបករោម។

2. ផ្សាក្រហាយតិចជាង
ថាៗទៅការកោររោមអាចមិនផ្សាក្រហាយណាស់ណាទេ បើធ្វើត្រឹមត្រូវតាមវិធី តែភាគច្រើន យើងច្រើនតែប្រញាប់ ទើបធ្វើឱ្យយើងកោរដោយមិនប្រើគ្រីមសម្រាប់កោររោម ឬប្រើសាប៊ូជួយ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ការកោររោមនៅតែផ្សាក្រហាយដែរ ព្រោះវាជាការកោសស្រទាប់ស្បែកខាងលើដែលអាចនឹងធ្វើស្បែកនៅកន្លែងនោះឡើងស្ងួត និងប្រថុយប្រថាននឹងមុខកាំបិតកោរទៀតផង ឯការបករោមវិញ ទោះជាកើតមានស្នាមអុចៗដែលបណ្តាលមកពីការទាញដោយទាំងឫសរោមចេញមកមែន តែត្រឹមតែមួយស្របក់ ឬអាចប្រហែលជា2ម៉ោង ស្នាមក្រហមៗទាំងនោះនឹងរលុបបាត់វិញហើយ។

3. គ្មាននៅសល់គល់រោម
គល់រោមក៏ជាបញ្ហាមួយដែរ ព្រោះនៅពេលយើងស្ទាបលើស្បែកកន្លែងដែលយើងកោរ ជាពិសេសម្តុំស្មងជើង យើងនឹងដឹងថា ស្បែកយើងមិនរាបរលោងសោះ កើតមានគល់រោមដុះឡើងដែលធ្វើឱ្យយើងដឹងបានជាមួយនឹងខោ ឬសំពត់ខ្លះ ធ្វើឱ្យអ្នកត្រូវកោររោមញឹកញាប់ ឬអាចនឹងរាល់ថ្ងៃទៀតផង ក្នុងខណៈដែលការបកវិញនោះគ្មានគល់រោមដុះឡើងឡើយ តែនៅពេលយើងបក អាចនឹងមានសរសៃរោមខ្លះមិនព្រមរបូតមកជាមួយឡើយ ដូច្នេះទាល់តែប្រើដង្កៀបដកចេញ។

4. រោមដុះឡើងស្តើងជាងមុន
នេះក៏ជាចំណុចល្អរបស់ការបករោមមួយដែរ នៅពេលដែលយើងប្រើវិធីបករោម យើងនឹងមានអារម្មណ៍ដឹងថា ពេលដែលវាដុះឡើងថ្មី សរសៃរោមនោះមិនសូវរឹង និងអាចស្តើងជាងមុនទៀតផង ខណៈដែលការកោររោមវិញ ក្រៅពីគល់ដុះឡើងហើយ សរសៃរោមថែមទាំងរឹងទៀតផង អ្នកណាដែលធ្លាប់កោរញឹកញាប់ ប្រហែលជាដឹងហើយថា វាមានអារម្មណ៍យ៉ាងណាជាមួយសរសៃរោមដែលដុះថ្មីមកនោះ។

5. មិនបាច់ជួបនឹងបញ្ហាស្លាកស្នាម
បើយើងកោរមិនប្រយ័ត្ន អាចនឹងមុតបណ្តាលឱ្យមានស្នាមរបួសបាន ទោះជាកាំបិតកោរមិនមុតក៏ដោយ ក៏ត្រូវតែប្រយ័ត្នដែរ ព្រោះបើមានស្នាមរបូសហើយនោះ នឹងអាចធ្វើឱ្យយើងមានស្លាកស្នាមនៅលើខ្លួនប្រាណបានយ៉ាងអចេតនា។

6. ប្រដាប់បករោមជាផលិតផលធម្មជាតិ
ប្រដាប់បករោមដែលយើងតែងប្រើនោះគឺជាចំណែកផ្សំពីធម្មជាតិ ពេលយើងបិទប្រដាប់បករោមនៅលើស្បែក ហើយទាញចេញនោះ ក្រៅពីសរសៃរោមដែលជាប់មកជាមួយហើយនោះ នៅមានស្រទាប់ស្បែកផ្នែកខាងលើដែលងាប់ហើយ និងរង់ចាំការផ្លាស់កោសិកាថ្មីនោះក៏របូតមកជាមួយដែរ ធ្វើឱ្យស្បែកយើងស្អាតឡើង តែការកោរវិញមិនមែនដូច្នោះទេ វាជាការកោសបំផ្លាញស្បែកទៅវិញ។

7. ជាការកម្ចាត់រោមជានិរន្តរ៍
នៅពេលយើងបកស្បែកញឹកញាប់ សរសៃរោមនឹងក្រដុះឡើង និងថែមទាំងដុះមកស្តើងទៀតផង បើអ្នកណាមានសរសៃរោមតូចៗ និងស្តើងស្រាប់ផងនោះ អាចនឹងមើលឃើញថា ស្ទើរតែគ្មាននៅសល់រោមតែម្តង ដែលអាចជាការកម្ចាត់រោមបែបនិរន្តរ៍តែម្តងសម្រាប់អ្នកខ្លះ៕

August 26, 2019

កម្ពុជា-ចិនរួមគ្នាបណ្ដុះបណ្ដាល ការគ្រប់គ្រងឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍ផ្តោតលើបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល

ដើម្បីរួមចំណែកបំពេញតម្រូវការធនធានមនុស្សក្នុងវិស័យទេសចរណ៍ ធ្វើយ៉ាងណាឱ្យពួកគេទទួលបាននូវចំណេះដឹងពាក់ព័ន្ធនឹងការរីកចម្រើននៃបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថលក្រសួងទេសចរណ៍ សហការជាមួយមន្ទីរពាណិជ្ជកម្មខេត្តហៃណានប្រទេសចិនបានបើកវគ្គបណ្ដុះបណ្ដាលស្តីពីការអភិវឌ្ឍ និងការគ្រប់គ្រងឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍កម្ពុជា ឆ្ពោះទៅឧស្សាហកម្ម 4.0 ដែលកម្មវិធីបើកវគ្គបណ្ដុះបណ្ដាលនេះ មានរយៈពេល 15ថ្ងៃ និងមានការអញ្ជើញចូលរួមពីរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងទេសចរណ៍ និងទីប្រឹក្សាមន្ទីរពាណិជ្ជកម្មខេត្តហៃណាន។

លោក ហ័ង ឆាងស៊ាង (HUANGChangxiong) ទីប្រឹក្សាមន្ទីរពាណិជ្ជកម្មខេត្តហៃណាន បានបញ្ជាក់ថា ការពង្រឹង និងអភិវឌ្ឍន៍សាមគ្គីភាព និងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការជាមួយប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ គឺជាទស្សនៈមូលដ្ឋាននៃគោលនយោបាយការបរទេសរបស់រដ្ឋាភិបាលចិន ក្នុងនោះការផ្ដល់ជំនួយលើការបណ្តុះបណ្តាល ក៏ជាខ្លឹមសារសំខាន់របស់មន្ទីរពាណិជ្ជកម្មខេត្តហៃណានផងដែរ ដែលជាសេដ្ឋកិច្ច នយោបាយ ស្របទៅនឹងយុទ្ធសាស្ត្រនៃការអភិវឌ្ឍន៍ “ខ្សែក្រវាត់ និងផ្លូវ” របស់រដ្ឋាភិបាលនៃសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន។

លោកបានលើកឡើងដែរថា “លក្ខណៈនៃការអភិវឌ្ឍឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍ក្នុងបរិបទឧស្សាហកម្ម 4.0 នឹងត្រូវយកមកបង្រៀនដល់សិក្ខាកាមកម្ពុជា ដោយផ្អែកលើមូលដ្ឋាននៃបណ្តាញទិន្នន័យធំៗ និងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាបញ្ញាសិប្បនិម្មិត និងពាណិជ្ជកម្មអេឡិចត្រូនិក ដែលជាបច្ចេក វិទ្យាស្នូលក្នុងការគ្រប់គ្រងសេវាកម្មទេសចរណ៍”។

ឯកឧត្តម ហោ មុនីរ័ត្ន រដ្ឋលេខាធិការក្រសួងទេសចរណ៍ បានរំឭកថា កាលពីឆ្នាំ2018 ភាគីកម្ពុជា-ចិនបានសហការរៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាល សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍កម្ពុជានៅខេត្តព្រះសីហនុម្ដងហើយ ដោយពេលនោះមានសិក្ខាកាមចូលរួមចំនួន 50នាក់ មកពីស្ថាប័នរដ្ឋ និងឯកជន។ ទន្ទឹមនេះ ក្នុងឆ្នាំ2018 កន្លងទៅ កម្ពុជាក៏ទទួលបានទេសចរអន្តរជាតិជាង 6,2លាននាក់ កើនឡើង 10.7% និងនាំមកនូវប្រាក់ចំណូលប្រមាណ 4,356លានដុល្លារអាមេរិក។

ឯកឧត្តម បានឱ្យដឹងថា បច្ចុប្បន្ននេះ ជើងហោះហើរត្រង់ពីប្រទេសចិនមកកម្ពុជាមានចំនួន 636ជើងក្នុង 1សប្តាហ៍ មកពីទីក្រុងចំនួន38 ក្នុងប្រទេសចិន តាមរយៈក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ចំនួន25ក្រុមហ៊ុន។ លោកបន្តថា កម្ពុជាត្រូវការវិនិយោគិន និងដៃគូអភិវឌ្ឍន៍បន្ថែមទៀត ដើម្បីបង្កើតផលិតផល និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ទ្រទ្រង់ទេសចរណ៍ថ្មីៗ ព្រមទាំងពង្រីកការតភ្ជាប់ជើងហោះហើរ ពីទីក្រុងនានាៗ របស់ប្រទេសចិនបន្ថែមទៀត។

សម្រាប់ឆ្នាំ2019 កម្ពុជាក៏រំពឹងថា នឹងទទួលបានភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិប្រមាណ 6,7លាននាក់ ហើយនៅឆ្នាំ 2020 ប្រមាណជាង 7លាននាក់។ ឯកឧត្ដមបានបញ្ជាក់ថា “ភ្ញៀវទេសចរចិន គឺជាទីផ្សារដែលធំជាងគេលេខ1 របស់កម្ពុជាក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងមកនេះ”។

ឯកឧត្ដមបានបញ្ជាក់ថា នៅឆ្នាំ2018 កន្លងទៅ កម្ពុជាទទួលបានទេសចរចិនចំនួន 2លាននាក់ មានការកើនឡើង 33% ហើយនៅឆ្នាំ2019 នេះ យើងរំពឹងថា ទេសចរចិន នឹងកើនឡើងដល់ 2.6លាននាក់និង 3លាននាក់នៅឆ្នាំ2020។

ឯកឧត្តមរដ្ឋលេខាធិការក៏បានបញ្ជាក់ទៀតដែរថា៖“ដើម្បីឆ្លើយតបនឹងកំណើនភ្ញៀវទេសចរ នៅឆ្នាំ2020 កម្ពុជាត្រូវការកម្លាំងពលកម្មថ្មីចំនួនប្រមាណ 20ម៉ឺននាក់បន្ថែមទៀត ដូចនេះក្រសួងទេសចរណ៍កំពុងដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមខាងលើ ពោលគឺត្រូវជំរុញការបណ្តុះបណ្តាលកម្លាំងពលកម្មថ្មី និងបំពាក់បំប៉នជំនាញបន្ថែមទៀត ដល់អ្នកកំពុងបម្រើការងារក្នុងវិស័យទេសចរណ៍។ ដោយហេតុថា នាពេលបច្ចុប្បន្ន អ្នកកំពុងបម្រើការងារក្នុងវិស័យទេសចរណ៍មានចំនួនប្រមាណតែ 20% ប៉ុណ្ណោះដែលបានឆ្លងកាត់ការសិក្សាជំនាញទេសចរណ៍តាមសាលាបណ្ដុះបណ្ដាលវិជ្ជាជីវៈទេសចរណ៍ សាកលវិទ្យាល័យទេសចរណ៍ និងវគ្គបណ្ដុះបណ្ដាលខ្លី”។

ពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហាខាងលើ ក្រសួងទេសចរណ៍បាននិងកំពុងដាក់ឱ្យអនុវត្តនូវយុទ្ធសាស្ត្រស្ដីពី ការអភិវឌ្ឍវិស័យទេសចរណ៍ឌីជីថល ដូចជាការចុះបញ្ជីអាជ្ញាប័ណ្ណទេសចរណ៍តាមប្រព័ន្ធ Online ប្រព័ន្ធចំណាត់ថ្នាក់សណ្ឋាគារ និងភោជនីយដ្ឋានOnline ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងមគ្គុទេ្ទសក៍ទេសចរណ៍ Online ប្រព័ន្ធវាយតម្លៃចលនាប្រឡងប្រណាំង“ទីក្រុងស្អាត រមណីយដ្ឋានស្អាត សេវាល្អ បដិសណ្ឋារកិច្ចល្អ” តាមប្រព័ន្ធ QR-Code និងប្រព័ន្ធទូរស័ព្ទវៃឆ្លាត ព្រមជាមួយការរីកចម្រើននៃមធ្យោបាយទូទាត់សម្រាប់ទេសចរណ៍តាមប្រព័ន្ធ QR-Code មធ្យោបាយដឹកជញ្ជូនវៃឆ្លាត (Pass App ឬ Grab) ជាដើម។

លើសពីនេះ ក្រសួងទេសចរណ៍ក៏បាននិងកំពុងរៀបចំឯកសារ យុទ្ធសាស្ត្រអភិវឌ្ឍន៍ទេសចរណ៍ឌីជីថល ឆ្នាំ2020-2023 ដែលជាឯកសារគោលសម្រាប់ជំរុញការប្រើប្រាស់ និងអភិវឌ្ឍន៍បច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល សម្រាប់ឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍កម្ពុជា ឆ្ពោះទៅរកបដិវត្តន៍ឧស្សាហកម្មទី4 ដែលកំពុងបង្ហាញពីការរីកចម្រើននៃបច្ចេកវិទ្យាពិភពលោក ដែលជះឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងលើការកំណត់ឡើងវិញនូវកត្តាផលិតកម្ម ការគ្រប់គ្រង ឥរិយាបថនៃការប្រើប្រាស់ និងរចនាសម្ព័នសេដ្ឋកិច្ច។

លោកជំទាវ ឆាយ ស៊ីវលីន ប្រធានសមាគមទីភ្នាក់ងារទេសចរណ៍កម្ពុជា មានប្រសាសន៍ប្រាប់ឡារ៉ែន ពាណិជ្ជថា៖“វគ្គបណ្តុះបណ្តាលនេះមានប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់សម្រាប់កម្ពុជាយើងព្រោះទេសចរបានស្វែងយល់តាម App &; Digital ដែលវិស័យទេសចរណ៍កម្ពុជា បាននិងកំពុងដាក់ឱ្យអនុវត្តនូវយុទ្ធសាស្ត្រនេះ។ វាក៏មានភាពចាំបាច់ណាស់ដែរក្នុងការជំរុញ និងអភិវឌ្ឍន៍វិស័យទេសចរណ៍ ដែលវគ្គបណ្តុះបណ្តាលសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍ឌីជីថលនេះ ជាការផ្តល់កិច្ចសហការដោយខេត្តហៃណានប្រទេសចិននេះ”។

លោកជំទាវ បានមានប្រសាសន៍បន្ថែមទៀតថា៖“លំហូរទេសចរនៃបណ្តាប្រទេសជាច្រើនជាពិសេសជនជាតិចិនមកក្នុងតំបន់អាស៊ាន មានចំនួនកាន់តែច្រើនឡើង ធ្វើឱ្យការជំរុញវិស័យទេសចរណ៍របស់កម្ពុជាយើងកាន់តែមានសម្ទុះ ដោយសារតែការធ្វើទេសចរណ៍ក្រៅស្រុករបស់អ្នកទេសចរចិនគ្រប់វ័យ មានតួលេខឈានមុខនៅស្ទើរគ្រប់ប្រទេស រួមទាំងទេសចរដែលមកកាន់ប្រទេសកម្ពុជាផងដែរ”។

លោកជំទាវ ឆាយ ស៊ីវលីន ក៏បានបញ្ជាក់ផងដែរថា៖“វគ្គបណ្ដុះបណ្ដាលស្តីពីការអភិវឌ្ឍ និងការគ្រប់គ្រងឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍កម្ពុជា ឆ្ពោះទៅឧស្សាហកម្ម 4.0 នេះ មានសកម្មភាពស្របទៅនឹងយុទ្ធសាស្ត្រស្ដីពីការអភិវឌ្ឍវិស័យទេសចរណ៍ឌីជីថលរបស់ក្រសួងទេសចរណ៍ដែលបានកំពុងដាក់ឱ្យអនុវត្តដែរ”៕

August 26, 2019

Author: ធឿន មករា