Author: ធឿន មករា

ការអាន បានក្លាយជាប្រធានបទយ៉ាងសំខាន់សម្រាប់ប្រជាជនលើពិភពលោកក្នុងសតវត្សរ៍ទី21នេះ ព្រោះបើទោះបីជាបច្ចេកវិទ្យាបានរីករាលដាល និងមានតួនាទីកាន់តែសំខាន់ប៉ុនណាក៏ដោយក៏ការអាននៅតែជាយន្តការសំខាន់ក្នុងការអប់រំផ្នែកអក្សរសាស្ត្រដដែល។

នៅកម្ពុជា គេសង្កេតឃើញថា ចំនួនអ្នកអានមិនសូវមានច្រើនប៉ុន្មានទេ បើទោះបីជាថ្មីៗនេះយើងឃើញថា កំណើននៃអំណាន
មានស្ថានភាពវិជ្ជមានដែលឆ្លុះបញ្ចាំងតាមរយៈការចូលរួមរបស់យុវជនក្នុងកម្មវិធីថ្នាក់ជាតិធំៗ ដូចជាពិព័រណ៍សៀវភៅ និងកំណើននៃការបោះពុម្ពផ្សាយស្នាដៃថ្មីៗយ៉ាងច្រើនក៏ដោយ។ នៅក្នុងនោះមានប្រជាជនជាច្រើនក៏បានចាប់អារម្មណ៍ និងចង់ឃើញការជំរុញរបស់ក្រសួងពាក់ព័ន្ធផងដែរចំពោះការអាននៅកម្ពុជា។

ពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហានេះ ឯកឧត្តមបណ្ឌិតសភាចារ្យ ហង់ជួន ណារ៉ុន រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា បានលើកឡើងថា តាមពិតទៅក្រសួងអប់រំបានយកចិត្តទុកដាក់ខ្លាំងពាក់ព័ន្ធនឹងការអាននេះផងដែរ។ ជាក់ស្តែងនៅរៀងរាល់ថ្ងៃទី11 ខែមីនាជារៀងរាល់ឆ្នាំក្រសួងអប់រំបានរៀបចំទិវាអំណានជាតិដើម្បីបំផុសចលនាក្នុងការអាន និងមានកម្មវិធីសិក្សាជាច្រើនដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការជំរុញការអាន។

សម្រាប់កម្មវិធីសិក្សាវិញ ក្រសួងបានចាប់ផ្តើមជំរុញកុមារៗ ចាប់តាំងពីកុមារតូច តាមរយៈកម្មវីធីអំណានដំបូងដែលយើងបានដាក់ដើម្បីឱ្យលោកគ្រូ-អ្នកគ្រូជួយសិស្សានុសិស្សឱ្យចេះអានជាបឋម មុននឹងក្លាយជាអ្នកពូកែអាននៅថ្ងៃអនាគត។

បន្ថែមពីលើនេះ កម្មវិធីសិក្សាដែលយើងអនុវត្តជាយូរណាស់មកហើយ និងកំពុងមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការបណ្តុះបណ្តាលការអាន និងការសរសេរ គឺមុខវិជ្ជាតែងសេចក្តី។

ឯកឧត្តមបណ្ឌិតសភាចារ្យ ហង់ជួន ណារ៉ុន បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មុខវិជ្ជាតែងសេចក្តីជាមុខវិជ្ជាយ៉ាងសំខាន់មួយដែលអាចជួយឱ្យសិស្សអាន និងចេះវិភាគស៊ីជម្រៅ។ មុខវិជ្ជានេះទាមទារឱ្យសិស្សត្រូវអានឱ្យបានច្រើន ទាំងអក្សរសិល្ប៍ជាតិ អក្សរសិល្ប៍បរទេស ប្រវត្តិសាស្រ្ត និងចំណេះដឹងទូទៅឱ្យបានច្រើន»។

ឯកឧត្តមរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡាបានបន្ថែមទៀតថា ជាធម្មតានៅក្នុងសំណេរតែងសេចក្តី គឺត្រូវទាញយកហេតុផលជាក់ស្តែង ដែលមាននៅក្នុងអក្សរសិល្ប៍ និងក្នុងសង្គមជាក់ស្តែងមកគាំទ្រដល់ការលើកឡើងរបស់អ្នកសរសេរ។

ហេតុនេះដើម្បីក្តោបបានអត្ថន័យ និងមានលទ្ធភាពទាញយកតម្លៃអប់រំពីក្នុងរឿងប្រលោមលោក ឬក្នុង
អត្ថបទអប់រំនានាមកពង្រីកការសរសេរអត្ថបទ
តែងសេចក្តីឱ្យកាន់តែមានទម្ងន់ អ្នកសិក្សាចាំបាច់ត្រូវតែអានឱ្យបានច្រើន។

លោក ឈិន សីហា សាស្ត្រាចារ្យ និងជាអ្នកអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ បានលើកឡើងថា ការតែងសេចក្តីមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់ក្នុងការជំរុញការអានសម្រាប់សិស្សានុសិស្ស ព្រោះទាល់តែអានច្រើនទើបមានគំនិតសរសេរ ហើយវាក៏ជាមុខវិជ្ជាយ៉ាងសំខាន់មួយផងដែរ ដែលសិស្សគ្រប់គ្នាត្រូវតែចេះ។

លោកថា បើទោះបីជាសិស្សសិក្សាថ្នាក់វិទ្យាសាស្រ្តសង្គមក៏ដោយ ថ្នាក់វិទ្យាសាស្ត្រពិតក៏ដោយ ក៏គាត់ត្រូវតែចេះតែងសេចក្តី ព្រោះវាជាមុខវិជ្ជាសំខាន់ និងអាចជួយបានច្រើនសម្រាប់ការធ្វើការងារ ឬការរស់នៅនាថ្ងៃអនាគត។

មុខវិជ្ជាដ៏មានសារៈសំខាន់នេះ មិនស្មុគស្មាញពេកនោះទេប្រសិនបើយើងដឹងពីទម្រង់ និងឧស្សាហ៍អនុវត្តឱ្យបានច្រើន ជាពិសេស គឺអានឱ្យបានច្រើន។

សម្រាប់អ្នកចង់ពូកែតែងសេចក្តីគួរអានទាំងអក្សរសិល្ប៍ អត្ថបទទូទៅ ចំណេះដឹងនានាពីខាងក្រៅ អត្ថបទសារព័ត៌មាន និងអត្ថបទតែងសេចក្តីដែលគេបានរៀបចំជាគំរូឱ្យបានច្រើន។

លោក ឈិន សីហា បាននិយាយថា៖ «ការអានអត្ថបទអក្សរសិល្ប៍ និងអត្ថបទចំណេះដឹងទូទៅ នឹងអាចជួយឱ្យសិស្សមានហេតុផលច្រើន និងគំនិតទូលំទូលាយក្នុងការលើកហេតុផលដើម្បីគាំទ្រប្រធានបទនីមួយៗ ចំណែកឯអត្ថបទតែងសេចក្តីគំរូគឺអាចជួយឱ្យសិស្សយល់ដឹងច្រើនពីរចនាបទនៃការសរសេរ រួមទាំងសិល្បៈនានាក្នុងការប្រទាក់សាច់រឿងនីមួយៗឱ្យកាន់តែមានភាពច្បាស់លាស់»។

សាស្រ្តាចារ្យខាងលើបានបន្ថែមទៀតថា ដោយហេតុនេះហើយទើបនៅក្នុងមុខវិជ្ជាភាសាខ្មែរគេតម្រូវឱ្យយើងសិក្សាទាំងវេយ្យករណ៍ អត្ថបទអំណាន និងសម្រង់អត្ថបទអក្សរសិល្ប៍នានា។ អត្ថបទទាំងអស់នេះ គឺជាច្រកយ៉ាងសំខាន់មួយដែលធ្វើឱ្យសិស្សអាចបន្តអានឱ្យបានកាន់តែច្រើន។

ជាក់ស្តែងប្រសិនបើនៅក្នុងសៀវភៅសិក្សាគោលមានសម្រង់អត្ថបទទាក់ទងនឹងស្នាដៃអក្សរសិល្ប៍ណាមួយ គ្រូតែងតែណែនាំឱ្យសិស្សគាត់ទៅអានសៀវភៅរឿងនោះទាំងមូលតែម្តង ដើម្បីឱ្យសិស្សយល់ច្បាស់ពីសាច់រឿង ហើយក្នុង 1ឆ្នាំៗមានអត្ថបទ និងរឿងជាច្រើនដែលមានក្នុងសៀវភៅសិក្សាគោល។

ហេតុនេះហើយទើបសិស្សមានឱកាសច្រើនក្នុងការអាន។ លោកថា ចាប់ផ្តើមពីទម្លាប់នៃការអានក្នុងសៀវភៅសិក្សាគោលនេះ សិស្សានុសិស្សអាចនឹងក្លាយជាមនុស្សដែលមានមូលដ្ឋានគ្រឹះអំណានរឹងមាំ សម្រាប់ឈានទៅអានសៀវភៅប្រភេទផ្សេងៗទៀតកាន់តែច្រើន ដែលនឹងធ្វើឱ្យគាត់កាន់តែមានចំណេះដឹងទូលំទូលាយឡើងនៅថ្ងៃខាងមុខ៕

នៅពេល​និយាយ​ពី​អាហារ​បន្លែ​ដែល​ផលប្រយោជន៍​ចំពោះ​សុខភាព ឆៃថាវ​មានគុណ​ប្រយោជន៍ ច្រើនជាង​អាហារ​បន្លែ​ដទៃទៀត ប៉ុន្តែ​ឆៃថាវ​ប្រហែល​មិនមែនជា​បន្លែ​ដែល​មនុស្ស​ជាច្រើន​ចូលចិត្ត​នោះទេ។ គេ​អាច​បរិភោគ​វាស្រស់ៗ ឬ​បន្ថែម​វា​ទៅក្នុង​មុខម្ហូប​សម្ល ឬ​ស្ងោរ​ដែល​ធ្វើឱ្យមាន​រសជាតិ​ឆ្ងាញ់​ម្យ៉ាង និង​ឆៃថាវ ថែមទាំង​ជា​បន្លែ​ដែល​ផ្ទុក​ទៅដោយ​សារធាតុចិញ្ចឹម​ដ៏​ច្រើន​នេះ​មានគុណ​ប្រយោជន៍​ជាច្រើន​ដល់​សុខភាព​ទៀតផង។

ឆៃថាវ ឬ​ស្ពៃមើម នៅក្នុង 1ឆ្នាំ គេ​អាច​ដាំ​វា​បាន​ច្រើន​រដូវ។ ឆៃថាវ​ងាយ​ដាំ មាន​រយៈពេល​លូតលាស់​ខ្លី និង​ឆាប់​ផ្តល់​ផល ដី​សម្រាប់​ដាំ​ឆៃថាវ​ល្អ​បំផុត គី​ជា​ដីល្បាប់​ចាស់ ឬ​ល្បាយខ្សាច់​ផុស​មាន​មមោក​ច្រើន ជា​ដីល្បាប់​បង្ហួត​ទឹកបាន​ល្អ។ ឆៃថាវ ជា​បន្លែ​មើម ដែល​ចូលចិត្ត​ឤ​កាស​ធាតុ​ត្រជាក់​បន្តិច មិន​ក្តៅហែង និង​ជា​ដំណាំ​ដែល​ត្រូវការ​ទឹក​ច្រើន។ បើ​បាន​ដី​ធូរ​ល្បាយខ្សាច់​ផង ឆៃថាវ​នឹង​លូតលាស់​ល្អ និង​ឆាប់​ធំ។ នេះ​ជាការ​រៀបរាប់​របស់​អ្នកស្រី ហួត ម៉ិច​ស៊ីវ ជា​ម្ចាស់​សិប្បកម្ម​ធ្វើ​ឆៃប៉ូវ “ម៉ិច​ស៊ីវ999” អំពី​បទពិសោធ​នៃ​ការដាំ​ដំណាំ​បន្លែ​ឆៃថាវ និងការធ្វើឆៃប៉ូវ។

អ្នកស្រី ហួត ម៉ិច​ស៊ីវ បាន​ប្រាប់​កាសែត​ឡា​រ៉ែ​ន​ពាណិជ្ជ​ថា៖“ខ្ញុំ​ប្រក​បរបរ​ដាំ​ឆៃថាវ​ធ្វើ​ឆៃប៉ូវ​នេះ​អស់​រយៈពេល​ជាង 10ឆ្នាំ​មកហើយ គឺ​ធ្វើ​បន្ត​ពី​យាយ និង​ម្តាយ​របស់ខ្ញុំ ដែល​ស្ថិតនៅ​ភូមិ​ព្រែក​ស្នាយ ស្ថិតក្នុង​ឃុំ​ព្រែក​គយ ស្រុក​ស្អាង ខេត្តកណ្តាល។ ពីមុន​ខ្ញុំ​ក៏​ដាំ​បន្លែ​ឆៃថាវ​នេះដែរ តែ​ក្រោយមក ក៏​ទិញ​ឆៃថាវ​ពី​អ្នកភូមិ និង​ពី​តំបន់​ដទៃ​ក្នុងស្រុក មក​ធ្វើជា​សិប្បកម្ម​ឆៃប៉ូវ​តែម្តង ដោយ​មិនបាច់​ហត់​ក្នុង​ការថែទាំ​ដំណាំ​ទៀត​ទេ គឺ​ផ្តោត​តែ​លើ​ការធ្វើ​ឆៃប៉ូវ​មួយ​មុខ​ប៉ុណ្ណោះ”។

ម្ចាស់​សិប្បកម្ម​ធ្វើ​ឆៃប៉ូវ “ម៉ិច​ស៊ីវ​វ999” ក៏បាន​ប្រាប់​ឱ្យដឹងពី​បទពិសោធ​ក្នុង​ការដាំ​បន្លែ​ឆៃថាវ​នេះដែរ​ថា វិធី​ដាំ​គ្មានអ្វី​ស្មុគស្មាញ​ទេ គឺ​យើង​ត្រូវ​ត្រៀម​ដី​ដែល​ត្រូវ​ដាំ ដោយ​ត្រូវ​ភ្ជួរ​វា ហើយ​ហាល​សំដិល​អាចម៍ដី​យ៉ាងហោច​ឱ្យបាន 1សប្ដាហ៍ រួច​រាស់​វា​ឱ្យអស់​បែក ហើយ​រើស​ឫសស្មៅ​ចេញ​ឱ្យ​ស្អាត រួច​លាយ​ជី​លាមក​សត្វ ឬ​ជីកំប៉ុស។ រួចហើយ​ជីករណ្តៅ​ទទឹង ប្រមាណ​មួយ​ចំ​ឤមរាក់ៗ បន្តក់​គ្រាប់ពូជ​ដែល​ឤ​ចរក​ទិញ​បាន​តាម​ទីផ្សារ 1រណ្តៅ 2-3គ្រាប់។

អ្នកស្រី​បញ្ជាក់ថា អ្នកខ្លះ​គេ​ដាំ​មិនបាច់​ជីករណ្តៅ​ក៏បាន គឺ​ព្រួស​គ្រាប់​យកតែ​ម្តង តែ​ត្រូវយក​ដី លាយ​ជាមួយ​ជី​ឤ​ចម៍​សត្វ​បាច​ពីលើ​ឱ្យ​លុប​ពីលើ​គ្រាប់ពូជ ប្រមាណ​ជា 1ថ្នាំង​ម្រាមដៃ រួច​ស្រោច​ទឹក​ឱ្យ​ជោករួចហើយ​ទើប​យក​ចំបើង ឬ​ស្មៅ​ស្ងួត​ក្រាល​គ្របពីលើស្តើងៗ 1ស្រទាប់ រួច​ស្រោច​ទឹក​ឱ្យ​សើម (ក្នុង​កម្រិត​សំណើម​ពី 75 ដល់80%) ដើម្បីឱ្យ​គ្រាប់​ចេញ​ពន្លក​បានល្អ។

អ្នកស្រី​បន្តថា កាលណា​កូន​ឆៃថាវ​លាស់​ឡើង 1ដើម 5សន្លឹក​ហើយ ទើប​គេ​ដក​ដើម​ណា​ដែល​មិន​រឹងមាំ​ចោល ទុក​តែ​ដើម​ដែល​រឹងប៉ឹង​ល្អ​ជាងគេ ឱ្យ​ឃ្លាត​គ្នា​ពី 1ដើម​ទៅ 1ដើម ប្រមាណ​ជាង 1ចំ​ឤ​ម ឬ​ប្រមាណ 3តឹក ហើយ​ត្រូវ​ស្រោច​ទឹក និង​បោចស្មៅ​ចេញ​ជាប្រចាំ។ បន្ទាប់ពី​ដាំ​បាន​ពី 45 ទៅ 50ថ្ងៃ គឺ​បងប្អូន​កសិករ​យើង​អាច​ប្រមូល​ផល​ឆៃថាវ​បាន​ហើយ។

ឆៃថាវ​គេ​ច្រើន​ដាំ​នៅតាម​តំបន់​មាត់ទន្លេ ដូច្នេះហើយ​បានជា​គេ​ឃើញ​មាន​ដាំ​ច្រើន​នៅ​ខេត្តកំពង់ចាម។ វិធី​ទុក​ឆៃថាវ​សម្រាប់​បរិភោគ​ឱ្យបាន​យូរ ទាំង​តាម​ទម្លាប់​របស់​ជនជាតិ​ចិន និង​ជប៉ុន ភាគច្រើន​គេ​ធ្វើ​ជ្រក់​វា ដែល​យើង​ហៅថា ឆៃប៉ូវ។ ឆៃប៉ូវ មាន​ទាំង​ឆៃប៉ូវ​ប្រៃ និង​ឆៃប៉ូវ​ផ្អែម។

អ្នកស្រី ម៉ិច​ស៊ីវ បាន​ប្រាប់ឱ្យដឹង​ដែរ​ថា៖“ចំពោះ​ឆៃថាវ​ដែល​ខ្ញុំ​ទិញ​មក​ធ្វើ​ឆៃប៉ូវ គឺមាន​ម៉ូយ​ដឹក​មកឱ្យ​តាំងពី​ស្រុក​សំឡូត ខេត្តបាត់ដំបង ខេត្តកំពង់ចាម តាកែវ និង​ស្រុក​កោះធំ ខេត្តកណ្តាល ត្រាំខ្នារ និង​ខេត្តពោធិ៍សាត់​ជាដើម គឺ​គេ​យកមក​លក់​ឱ្យ​ដល់ផ្ទះ​តែម្ដង។ ការប្រមូលទិញ​ឆៃថាវ គឺ​ខ្ញុំ​ទិញ​ច្រើន​ពី 20-40តោន​ឯណោះ។ ការប្រមូលទិញ​ច្រើន​ដូច្នេះ គឺ​ដើម្បី​ស្តុក​ទុក​ដល់ពេល​រដូវ​ដែ​លក្សត់ មិនមាន​មើម​ឆៃថាវ​លក់ ដូចជា​នៅក្នុង​រដូវវស្សា ជាដើម”។

អ្នកស្រី​បន្តថា៖“ការធ្វើ​ឆៃប៉ូវ​លក់ គឺ​ត្រូវ​ប្រើ​ដើមទុន​ច្រើន​គួរសម​ដែរ ព្រោះ​មើម​ឆៃថាវ នៅពេលណា​សម្បូរ គឺ​ទិញ​ក្នុងតម្លៃ 1គីឡូ 400រៀល តែបើ​ពេល​មិនសូវ​សម្បូរ​វិញ វា​អាច​ឡើងដល់​ក្នុង 1គីឡូ​តម្លៃ 700រៀល។ ចំពោះ​មើម​ឆៃថាវ 1តោន​យើង​អាចធ្វើ​ឆៃប៉ូវ​បានតែ​ជាង 200គីឡូក្រាម​ទេ”។

អ្នកស្រី ម៉ិច​ស៊ីវ ក៏បាន​បញ្ជាក់​ពីបទ​ពិសោធ​នៃ​ការធ្វើ​ឆៃប៉ូវ​លក់​អស់​រយៈពេល​ជាច្រើន​ឆ្នាំ​មកនេះ​ដែរ​ថា ឆៃប៉ូវ​ដែល​អ្នកស្រី​បានធ្វើ មាន​រសជាតិ​ឆ្ងាញ់ និង​រក្សាទុក​បានយូរ ហើយ​អ្នកស្រី​លក់ដាច់​ច្រើនជាង​អ្នកភូមិ​ជិតខាង។ អ្នកស្រី​បាន​រៀបរាប់​អំពី​ការធ្វើ​ឆៃប៉ូវ​ដូចខាងក្រោម…៖

1- របៀប​ធ្វើ​ឆៃប៉ូវ​ផ្អែម​ធម្មតា គឺ​គេ​យក​ឆៃថាវ​មក​លាង​ឱ្យ​ស្អាត​ដី រួច​ពុះ​វា​ជា 2 ហើយ​យក​ឆៃថាវ​ដែល​ពុះ​ហើយ​នោះ​ទៅ​ចាក់​ចូលក្នុង​ពាង រួច​រោយ​អំបិល​គ្រួស​តាមស្រទាប់។ ឆៃថាវ​ប្រមាណ 800គីឡូក្រាម ត្រូវ​រោយ​អំបិល​ប្រហែល 50គីឡូក្រាម ហើយ​ត្រូវ​ផ្អាប់​ទុក 1យប់​កុំឱ្យ​ត្រូវ​ភ្លៀង។ ស្អែក​ឡើង គេ​ជាន់​លាង​ទឹកអំបិល(ជាន់​ឱ្យចូល​ជាតិ)។ បន្ទាប់ពី​ជាន់​ហើយ គេ​ស្រង់​វា​ដាក់​ក្នុង​ពាង​ទី2 ហើយ​រោយ​អំបិល​តាមស្រទាប់ៗមួយ​សា​ទៀត ប៉ុន្តែ​ដំណាក់កាល​នេះ គេ​បន្ថយ​អំបិល​នៅត្រឹមតែ 20-30 គីឡូក្រាម។ ការ​រោយ​អំបិល​នៅលើ​ក​ទី2 នេះ ក៏​គេ​ត្រូវបាន​ផ្អាប់​វា​ទុក 1យប់​ដែរ។ បន្ទាប់មក​គេ​ជាន់​វា​ឱ្យចូល​ជាតិ​ជា​លើក​ទី2 ដើម្បីឱ្យ​ឆៃប៉ូវ​ទន់ និង​ស រួច​ទើប​ស្រង់​ស្រទាប់​លើ ហើយ​បន្ត​ជាន់​ទៀត(ម្ដង 1ស្រទាប់) និង​ស្រង់តាមស្រទាប់ៗមួយសាៗ រហូតដល់​អស់​ឆៃប៉ូវ​ពី​ពាង។ បន្ទា​បើ​មក គេ​យក​ឆៃប៉ូវ​ដែលជា​ន់​ហើយ​នោះ​ទៅ​លាង រួច​ហាលថ្ងៃ​រយៈពេល 1ថ្ងៃ បន្ទាប់​មកចាក់​ចូលក្នុង​ពាង​ម្តង​មួយស្រទាប់ៗ រួច​ចាក់​ស្ករត្នោត​ចូល​ប្រមាណ 30គីឡូក្រាម។ ធ្វើ​របៀបនេះ​ម្តង 1ស្រទាប់ៗរហូតដល់​អស់​ឆៃប៉ូវ (ស្ករត្នោត​ដាក់​អស់​ប្រមាណ 80គីឡូក្រាម)។ បន្ទាប់មក គេ​ផ្អាប់​វា​ទុក 3យប់ ទើប​ស្រង់​ហាលថ្ងៃ រយៈពេល 2-4ថ្ងៃ រហូតដល់​ឆៃប៉ូវ​ស្ងួត ទើប​យកទៅ​ប្រឡាក់​ជាមួយ​ស្ករសតិចៗជាការ​ស្រេច។

2- របៀប​ធ្វើ​ឆៃប៉ូវ​ផ្អែម​លេខ1 ដើម្បីឱ្យ​ឆៃប៉ូវ​ផ្អែម​លេខ1 គឺ​នៅពេលដែល​ស្រង់​ចេញពី​ពាង​អំបិល​លើក​ទី2 គេ​ត្រូវយក​វា​ទៅ​ហាលថ្ងៃ ត្រូវ​ជ្រើស​រើសយក​ឆៃប៉ូវ​ដែល​មូល​ល្អ និងតូចៗប្រមាណ 200គីឡូក្រាម យកទៅ​ប្រឡាក់​ជាមួយ​ស្ករស​ប្រមាណ 30-35គីឡូក្រាម ហើយ​ជាន់​វា​ឱ្យ​សព្វ រួច​ផ្អាប់​ទុក​រយៈពេល 2-3ថ្ងៃ រួច​ស្រង់​វា​ហាលថ្ងៃ​រយៈពេល 2-3ថ្ងៃ។ បន្ទាប់មក​យក​វា​ទៅ​ជាន់​ប្រឡាក់​ជាមួយ​ស្ករស​ប្រមាណ 10គីឡូក្រាម ហើយ​ផ្អាប់​ទុក​រយៈពេល 2យប់​ទៀត ទើប​ស្រង់​វា​ហាល 1ថ្ងៃ។ក្រោយពី​ហាល​បាន​រយៈពេល 1ថ្ងៃ​មក គេ​ត្រូវយក​ឆៃប៉ូវ​នោះ​ទៅ​ជាន់​ប្រឡាក់​ជាមួយ​ស្ករស​ជា​លើក​ទី3ម្តងទៀត ដោយ​បន្ថយ​ស្ករ​មក​នៅត្រឹម​ប្រមាណ​តែ 6-7គីឡូក្រាម​ប៉ុណ្ណោះ ហើយ​អប់​វា​ទុក​ជាការ​ស្រេច។

3- របៀប​ធ្វើ​ឆៃប៉ូវ​ប្រៃ ចំពោះ​ឆៃប៉ូវ​ប្រៃ​វិញ ត្រូវយក​ឆៃថាវ​លាង​ទឹក​ឱ្យអស់​ដី រួច​ពុះ​វា​ជា 2 ហើយ​ដាក់​គរ​ទុក 1ពំនូក។ យក​ឆៃថាវ​ដាក់ចូល​ក្នុង​ពាង រួច​ដាក់​អំបិល​ចូល​ប្រមាណ 50គីឡូក្រាម​ជាន់​ឱ្យ​សព្វ បន្ទាប់មក​រៀប​ឆៃថាវ​ដាក់ចូល​ពាង រួច​ដាក់​អំបិល​ចូល​ប្រមាណ 40គីឡូក្រាម​ទៀត ហើយ​បន្ត​ជាន់​ឱ្យ​សព្វ​រហូត​អស់​ឆៃថាវ​ប្រមាណ 1,000គីឡូក្រាម។ បន្ទាប់មកទៀត គេ​ត្រូវយក​អំបិល​ប្រមាណ 10គីឡូក្រាម កូរ​ជាមួយ​ទឹក​ឱ្យ​រលាយ​អស់ រួច​ចាក់​ត្រាំ​ឱ្យ​លិច​ឆៃថាវ ហើយ​ត្រាំ​ទុក​រយៈពេល 3-4យប់។ បន្ទាប់មក​ស្រង់​ហាលថ្ងៃ​រយៈពេល 3-4ថ្ងៃ រហូតដល់​បែក​ផ្កាអំបិល ទើប​អាច​យក​ឆៃប៉ូវ​នោះ​ទៅ​លក់បាន។

អ្នកស្រី​បានឱ្យដឹង​ទៀតថា៖“ការធ្វើ​ឆៃប៉ូវ​ផ្អែម ឬ​ប្រៃ​នេះ​មិនសូវ​ពិបាក​ទេ តែ​ត្រូវការ​កម្លាំង​ពលកម្ម​ច្រើន​ដែរ ដោយ​សព្វថ្ងៃ​ខ្ញុំ​ប្រើ​កម្លាំង​កម្មករ​ជាង 10នាក់ ក្នុងនោះ​ប្រុស 4-5នាក់។

ខ្ញុំ​រៀបចំ​ធ្វើ​ឆៃប៉ូវ​ម្តង 2-3តោន​ឆៃថាវ។ ចំពោះ​តម្លៃ​លក់​ឆៃប៉ូវ​ប្រៃ គឺ 4,000រៀល​ក្នុង 1គីឡូក្រាម ផ្អែម​ធម្មតា 4,000រៀល​ដូចគ្នា និង​ឆៃប៉ូវ​ផ្អែម​ពិសេស​លេខ 1 តម្លៃ 8,000រៀល ក្នុង 1គីឡូក្រាម ដោយ​ខ្ញុំ​បាន​បញ្ជូន​លក់​ទៅតាម​ខេត្ត​មួយចំនួន ដូចជា​ខេត្តបាត់ដំបង ខេត្តកំពង់ចាម តាកែវ សៀមរាប ភ្នំពេញ កណ្តាល ប៉ោយប៉ែត។ល។ សូម្បីតែ​អ្នក​នៅ​ភ្នំពេញ ក៏​ទំនាក់ទំនង​ទិញ​ឆៃប៉ូវ​របស់ខ្ញុំ​ដែរ ដោយ​ទូរស័ព្ទ​ឱ្យ ខ្ញុំ​ដឹកយក​ទៅឱ្យ ហើយ​និង​មាន​បងប្អូន​អតិថិជន​ខ្លះ គាត់​បាន​ទិញ​ផ្ញើ​បងប្អូន​នៅ​ប្រទេសក្រៅ​ទៀតផង”។

អ្នកស្រី ម៉ិច​ស៊ីវ ក៏បាន​បញ្ជាក់ប្រាប់​ឡា​រ៉ែ​ន​ដែរ​ថា៖“ការធ្វើ​ឆៃប៉ូវ​កន្លងមក ពេលខ្លះ​មិនបាន​ផ្គត់ផ្គង់​គ្រប់​តាម​តម្រូវ​វ​ការ​ទីផ្សារ​ទេ។ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​នឹង​បង្កើន​ការផលិត​បន្ថែមទៀត​ឱ្យ​គ្រប់​តាម​តម្រូវការ​ទីផ្សារ ព្រោះ​ផលិតផល​ឆៃប៉ូវ​របស់ខ្ញុំ​ក៏មាន​ការទទួលស្គាល់​ពី​បងប្អូន​នៅក្រៅ​ប្រទេស​ដែល​ធ្លាប់​បានមក​ជាវ​ទិញ​ផលិតផល​ឆៃប៉ូវ​ខ្ញុំ​យកទៅ​ប្រទេសក្រៅ​ផងដែរ ដូចជា​អ្នក​មកពី​កាណាដា សហរដ្ឋអាមេរិក កូរ៉េ និង​ប្រទេស​អូស្ត្រាលី​ជាដើម”៕