Author: សឿន សំណាង

  • អ្នក​ស្លាប់​ដោយ​សារ​វីរុស​កូរ៉ូណា (Covid-19) កើន​ដល់ 1,115នាក់ ក្នុង​នោះ​ 8.242​នាក់​ កំពុងស្ថិត​ក្នុង​ស្ថាន​ភាព​ធ្ងន់​ធ្ងរ

    អ្នក​ស្លាប់​ដោយ​សារ​វីរុស​កូរ៉ូណា (Covid-19) កើន​ដល់ 1,115នាក់ ក្នុង​នោះ​ 8.242​នាក់​ កំពុងស្ថិត​ក្នុង​ស្ថាន​ភាព​ធ្ងន់​ធ្ងរ

    អ្នក​ស្លាប់​ថ្មីដោយ​សារ​មេរោគ​កូរ៉ូណា ​មានចំនួន 97នាក់ កើន​ 9,5% បើធៀប​នឹង​ថ្ងៃ​ម្សិល​មិញ (11កុម្ភៈ) ធ្វើ​ឱ្យ​ចំនួន​អ្នក​ស្លាប់​សរុប​ឡើង​ដល់ 1.115​នាក់ និង​អ្នក​បាន​ឆ្លង​មេរោគ​នេះ កើន​ដល់ 45.153​នាក់​។

    គណៈ​កម្ម​ការ​សុខា​ភិបាល​ខេត្ត Hubei នៃ​ប្រទេស​ចិន ថ្ងៃ​នេះ បាន​ប្រកាស​ថា អ្នក​ស្លាប់​ថ្មី​ដោយ​សារ​មេរោគ​កូរ៉ូណា​ មាន​ចំនួន 94​នាក់ តិចជាង​ 9នាក់​ បើ​ធៀប​នឹង​ម្សិល​មិញ ធ្វើ​ឱ្យ​ចំនួន​អ្នក​ស្លាប់​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត Hubei ឡើង​ដល់ 1.068​នាក់។

    ខេត្ត​ Hubei ក៏បាន​រក​ឃើញ​​អ្នក​ផ្ទុក​មេរោគ​កូរ៉ូណា​ថ្មី​បន្ថែម 1.638នាក់ ធ្វើ​ឱ្យ​ចំនួន​អ្នក​ឆ្លង​មេរោគ​នេះ សរុប​ កើន​ដល់ 33,366​នាក់​។

    ចំនួន​អ្នក​ស្លាប់​ថ្មី​នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស​ចិន​ (ដីគោក) គឺ 97នាក់​។ អ្នក​ឆ្លង​ថ្មី​មាន​ចំនួន 1.998​នាក់។ បច្ចុប្បន្ន ទូទាំង​ប្រទេស​ចិន មាន​អ្នក​ស្លាប់​សរុប​ទាំង​មុន​ទាំង​ក្រោយ គឺ 1.113​នាក់ និង​អ្នក​​ឆ្លង​មេរោគ​សរុប 44.636 ​នាក់។ ចំណែក​អ្នក​ដែល​បាន​ជា​សះ​ស្បើយ​ពី​ជំងឺនេះ មាន​ចំនួន 4.633​នាក់​។

    ដូច្នេះ គិត​មក​ដល់​ថ្ងៃ​នេះ នៅ​ទូទាំង​ពិភពលោក មាន​អ្នក​ស្លាប់ដោយ​សារ​អាសន្ន​រោគ​កូរ់ូណា​ សរុប 1.115​​នាក់ ក្នុង​នោះ​មាន​2ករណី​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ប្រទេស​ចិន​ (ដីគោក) គឺ​មួយ​នៅ​ហ្វីលីពីន និង​មួយ​ករណី​ទៀត​នៅ​ក្រុង​ហុង​កុង​។ រីឯ​អ្នក​ដែល​មាន​ផ្ទុក​មេរោគ​នេះ មាន​ចំនួន 45.153​​​នាក់ ក្នុង​នោះ​មាន​ 8.242​​នាក់​ កំពុងស្ថិត​ក្នុង​ស្ថាន​ភាព​ធ្ងន់​ធ្ងរ។ អ្នក​ដែល​បាន​ព្យា​បាល​ជា​សះ​ស្បើយ​នៅ​ទូទាំង​ពិភព​លោក មាន​ចំនួន 4.687នាក់​៕

    ប្រភព៖ សារ​ព័ត៌មាន​បរទេស

  • បើសិន​យើង​ពង្រី​ងទឹក​សមុទ្រ​ឱ្យ​អស់ តើ​ផែន​ដី​នឹង​មាន​រូប​រាង​យ៉ាង​ណា​?

    បើសិន​យើង​ពង្រី​ងទឹក​សមុទ្រ​ឱ្យ​អស់ តើ​ផែន​ដី​នឹង​មាន​រូប​រាង​យ៉ាង​ណា​?

    សមុទ្រ​កំពុង​គ្រប​ដណ្ដប់​ផ្ទៃ​ដី​ភាគ​ច្រើន​នៃ​ភព​ផែន​ដី​ រួម​ទាំង​ជួរ​ភ្នំ​វែង​បំផុត​ក្នុង​លោក​ និង​តំបន់​ “ស្ពាន” បុរាណដែល​មនុស្ស​ប្រើ​ប្រាស់​ដើម្បី​ធ្វើ​ដំណើរ​ឆ្លង​ទ្វីប​។

    នៅ​ក្នុង​ឃ្លីប​វីដេអូ​មួយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​ទី​ភ្នាក់​ងារ​អវកាស​ NASA កាល​ពី​ឆ្នាំ 2008​ អ្នក​វិទ្យា​សាស្ត្រខាង​ភព គឺ​លោក​បណ្ឌិត James O’Donoghue បាន​បង្ហាញ​ឱ្យ​យើង​ឃើញ​អំពីរូប​រាង​ដ៏សោះ​កក្រោះ​នៃ​ភព​ផែន​ដី​ បន្ទាប់​ពី​ទឹក​ក្នុង​មហា​សមុទ្រ​ ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឱ្យ​រីង​ហួត​អស់​។

    លោក​បណ្ឌិត James O’Donoghue បច្ចុប្បន្ន ធ្វើ​ការ​ឱ្យ​​ទី​ភ្នាក់​ងារ​​អវកាស​ជប៉ុន JAXA ដែល​ដើម​ឡើយ​ គាត់​ធ្លាប់​បាន​ធ្វើ​ការ​ឱ្យ​អង្គការ​ NASA របស់​សហ​រដ្ឋ​អាមេរិក។ លោក​បណ្ឌិត​ James O’Donoghue បាន​ប្រើ​ប្រាស់​ឃ្លីប​វីដេអូ​​របស់​អ្នក​រូប​វិទ្យា និងជា​ផលិតករ​ភាព​យន្ត​តុក្កតា​ Horace Mitchell ដែល​បាន​បង្កើត​ឡើង​កាល​ពី​ឆ្នាំ 2008។ បណ្ឌិត​រូប​នេះ​ បាន​បន្ថយ​ល្បឿន​នៃ​វីដេអូ និង​បាន​បន្ថែម​សញ្ញា​ ឬ​រូប​ភាព​នៃ​កម្រិត​ទឹក​ក្នុង​សមុទ្រ​ដែល​ហួត​បន្តិច​ម្ដង​ៗ ទាល់​តែ​អស់​ពី​ផែន​ដី​។

    បន្ទាប់​ពី​ទឹក​សមុទ្រ​ត្រូវ​រីង​ ផ្នែក​ដំបូង​នៃ​ផ្ទៃ​ដី​ដែល​លេច​ចេញ​ គឺ​ជា​ខ្ពង់រាប​​បាត់​សមុទ្រ​ និង​បណ្ដា​ចង្កេះ​ទ្វីប​ ឬ​តំបន់​ខណ្ឌ​ចែក​ព្រំដែន​នៃ​បណ្ដាទ្វីប។

    លោក​បណ្ឌិត​ James O’Donoghue បាន​មាន​ប្រសាសន៍ថា ៖ “ខ្ញុំ​បាន​ពន្យឺត​ផ្នែក​ដំបូងនៃ​វីដេអូ​ ហើយ​ពិត​ជា​គួរ​ឱ្យ​ភ្ញាក់់​ផ្អើល​ណាស់ ព្រោះ​​មាន​ទេស​ភាព​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត​នៅ​ក្នុង​សមុទ្រ​ដែល​លេច​ចេញក្នុង​ជម្រៅ​10ម៉ែត្រ​ដំបូង​”។​

    បណ្ដា​ខ្ពង់​​រាបបាត​សមុទ្រ​រួម​មានតំបន់​ខ្ពស់​ៗ​ដែល​មនុស្ស​យើង​សម័យ​ដើម​ បាន​ប្រើ​ប្រាស់​ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​ផ្លាស់​ទី​ពី​ទ្វីប​នេះ ទៅកាន់​ទ្វីប​នោះ។ កាល​ពី​ប៉ុន្មាន​ម៉ឺន​ឆ្នាំ​មុន បុព្វ​បុរស​របស់​យើង​អាច​ធ្វើ​ដំណើរ​ពី​ទ្វីបអឺរ៉ុប​ទៅ​កាន់​ចក្រ​ភព​អង់គ្លេស ពីរុស្ស៊ី​ទៅ​កាន់​អាមេរិក និង​ពី​អូស្ត្រាលី​ទៅ​កាន់បណ្ដា​កោះ​ផ្សេង​ៗ​ដែល​នៅ​ជុំវិញ​នោះ​។

    បណ្ឌិត O’Donoghue បន្ថែម​ថា ៖ “នៅ​ពេល​ដែល​យុគ​សម័យ​ទឹក​កកចុង​ក្រោយ​បាន​កើត​ឡើង ទឹក​សមុទ្រ​ត្រូវ​កក​ជា​ទឹក​កក ដូចទៅ​នឹង​ផ្ទាំង​ទឹកកក​ធំ​ៗ​នៅ​ប៉ូល​ទាំង​ពីរនៃ​ផែន​ដី។ នោះ​គឺជា​មូលហេតុ​ដែល​នាំ​ឱ្យ​បណ្ដា​ “ស្ពាន” នៃទ្វីប​កើតឡើង​។ “ស្ពាន” ទាំង​នេះ អនុញ្ញាត​ឱ្យ​មនុស្ស​លោក​អាច​ធ្វើ​ដំណើរ​ពី​តំបន់​មួយ​ទៅ​តំបន់​មួយ។ នៅ​ពេលយុគ​សម័យទឹកកក​បាន​កន្លង​ផុត​ទៅ ទឹក​សមុទ្រ​ក៏​បាន​លុប​ផ្លូវ​ទាំង​នេះ​”។

    ដោយ​ការ​បំបាត់​ទឹក​សមុទ្រ ឃ្លីបវីដេអូ​នេះ បាន​នាំ​យើង​ទៅ​ទស្សនា​ពិភព​លោក​ក្នុង​យុគ​សម័យ​ដើម​របស់​មនុស្ស​។

    វា​ក៏​បាន​បង្ហាញឱ្យ​ឃើញ​ជួរ​ភ្នំដែល​វែង​បំផុត​របស់​ផែន​ដី នៅ​ពេល​ទឹក​សមុទ្រ​ស្រក​ចុះ​ចាប់​ពី​ 2,000ម៉ែត្រ ទៅ 3,000​ម៉ែត្រ។ នោះ​គឺជា​ជួរ​ភ្នំ​ដែល​ស្ថិត​នៅ​កណ្ដាល​​មហា​សមុទ្រ​ ប្រវែង​ជាង 60,000​គីឡូម៉ែត្រ និងអូស​បន្លាយ​ពេញ​ផែន​ដី។ 90%​ នៃ​ជួរ​ភ្នំ​នេះ ស្ថិត​ក្រោម​ទឹក​សមុទ្រ​។

    នៅ​ពេល​ទឹក​សមុទ្រ​បាន​ស្រក​ចុះ​ជាង 6,000​ម៉ែត្រ ផ្ទៃ​ក្រឡា​នៃ​សមុទ្រ​ភាគ​ច្រើន​បាន​បាត់​បង់​។ ប៉ុន្តែ គេ​ត្រូវ​សម្រក​​ទឹក​សមុទ្រ​ 5,000​ម៉ែត្រ​បន្ថែម​ទៀត​ ទើប​តំបន់​ជ្រៅ​បំផុត​នៃ​ជ្រលង​ Mariana ត្រូវ​រីងអស់។

    លោក​បណ្ឌិត​ James O’Donoghue បញ្ជាក់​ថា ៖ “ការ​ធ្វើ​ឱ្យ​ទឹក​សមុទ្រ​រីង មិន​ត្រឹម​តែ​ឱ្យ​យើង​មើល​ឃើញ​ជម្រៅ​បាត​សមុទ្រ​នោះ​ទេ តែ​វា​ក៏​ជួយ​ឱ្យ​មើល​ឃើញ​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ​នាយុគ​សម័យ​ដើម​នៃ​មនុស្ស​ជាតិ​ផងដែរ​”៕

    ប្រភព​៖ សារ​ព័ត៌មាន​បរទេស

  • ក្រុមគិលានុបដ្ឋាកនៅវូហាន នាំគ្នាកោរសក់ តស៊ូមេរោគ និងមើលថែទាំអ្នកជំងឺវីរុសកូរ៉ូណា

    ក្រុមគិលានុបដ្ឋាកនៅវូហាន នាំគ្នាកោរសក់ តស៊ូមេរោគ និងមើលថែទាំអ្នកជំងឺវីរុសកូរ៉ូណា

    ប្រព័ន្ធសារព័ត៌មាន ប៊ីស៊ីនីស អ៊ីនសៃឌើរ បានរាយការណ៍នៅថ្ងៃទី11 កុម្ភៈថា ក្រុមគិលានុបដ្ឋាកជនជាតិចិនដែលធ្វើដំណើរទៅប្រតិបត្តិតួនាទីនៅក្នុងទីក្រុងវូហាន បានរួមគ្នាកោរសក់ ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការប្រតិបត្តិភារកិច្ចតស៊ូប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការឆ្លងរាលដាលរបស់មេរោគវីរុសកូរ៉ូណាប្រភេទថ្មី។

    របាយការណ៍បានឱ្យដឹងថា ការកោរសក់ក្បាលនេះ មានប្រយោជន៍ចំពោះការធ្វើការងារច្រើនប្រការ ទាំងការការពារការឆ្លងមេរោគដែលចម្លងតាមរយៈសរសៃសក់ដែលប៉ះពាល់គ្នា កាត់បន្ថយភាពប្រថុយប្រថានក្នុងការប្រឡាក់ប្រឡូសមេរោគ និងថែមទាំងជួយឱ្យការពាក់ និងដោះឧបករណ៍ការពារផ្សេងៗបានកាន់តែងាយស្រួលទៀតផង។

    សម្ពាធរឿងពេលវេលាសម្រាប់បុគ្គលិកពេទ្យនៅក្នុងទីក្រុងវូហាន មានភាពខ្លាំងក្លា និងមានតម្លៃគ្រប់វិនាទី…
    ការកោរសក់ដែលវែងរំសាយនៅលើក្បាលចេញ គឺជាគំរូដ៏អស្ចារ្យមួយនៃការលះបង់របស់បណ្ដាក្រុមបុគ្គលិកពេទ្យដែលកំពុងស្ថិតនៅក្នុងសមរភូមិមុខក្នុងការប្រយុទ្ធជាមួយការឆ្លងរាលដាលនៃមេរោគ។

    ក្រៅពីការកាត់បន្ថយការឆ្លងរាលដាលរបស់មេរោគដែលអាចកើតឡើងហើយ ការគ្មានសក់ក្បាល នៅបានធ្វើឱ្យដំណាក់កាលនៃការពាក់ និងដោះឈុតការពារគ្រោះថ្នាក់ កាន់តែងាយស្រួលឡើងតាមឃ្លីបវីដេអូដែលបានផូស្តដោយទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មានស៊ីនហួរបស់ចិនទៀតផង។

    សាន សៀ ដែលធ្វើការជាគិលានុបដ្ឋាកនៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យ រឹន មីន នៃមហាវិទ្យាល័យវូហាន បានកោរសក់ទាំងអស់នៅក្បាលរបស់នាងចោលទាំងអស់កាលពីចុងខែមករានោះ បាននិយាយថា៖ “បុគ្គលិកនៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យក្នុងទីក្រុងវូហាន នឹងត្រូវស្លៀកឈុតការពារពេញមួយថ្ងៃ និងដើម្បីសន្សំសំចៃពេលវេលាដ៏មានតម្លៃជាមួយការពាក់ និងដោះឈុតនេះពេលត្រូវចូលបន្ទប់ទឹក…ពួកយើងនឹងស្លៀកខោទឹកនោមសម្រាប់មនុស្សធំ ដើម្បីកុំឱ្យត្រូវដោះឈុតការពារនោះពេលចូលបន្ទប់ទឹក”។

    អ្នកព្យាបាលដោយការធ្វើចលនាមកពីទីក្រុងប៉េកាំង លោក ឃែនដៃស៍ ឈិន បានរៀបរាប់កាសែត វ៉ាស៊ីនតោន ផូស្តថា “បុគ្គលិកពេទ្យ ក៏ជាមនុស្សដូចគ្នាដែរ ខ្ញុំគិតថា វាជាអំឡុងពេលនៃភាពលំបាកលំបិនទាំងខាងរាងកាយ និងផ្លូវចិត្ត សម្រាប់គ្រូពេទ្យ និងគិលានុបដ្ឋាក និងមន្ត្រីពេទ្យគ្រប់រូបនៅក្នុងទីក្រុងវូហាន”៕

    ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស

  • ម្ដាយរបស់សពលោកគ្រូ Li Wenliang ស្នើឱ្យក្រុមនគរបាលនៅ Wuhan ចេញមកបកស្រាយ ក្រោយការស្លាប់របស់កូនប្រុស

    ម្ដាយរបស់សពលោកគ្រូ Li Wenliang ស្នើឱ្យក្រុមនគរបាលនៅ Wuhan ចេញមកបកស្រាយ ក្រោយការស្លាប់របស់កូនប្រុស

    ម្ដាយរបស់សពវេជ្ជបណ្ឌិត Li Wenliang និយាយថាកូនប្រុសរបស់គាត់ត្រូវគេចាប់ទៅកាន់ការិយាល័យនគរ បាលទាំងកណ្ដាលយប់ និងត្រូវបង្ខំឱ្យស៊ីញេទទួលស្គាល់ថា បានបង្ហោះសារប្រឌិត ខណៈដែលគេមិនទាន់ដឹងច្បាស់អំពីបញ្ហានោះ។ អ្នកស្រីស្នើឱ្យនគរបាលក្រុង Wuhan ចេញមុខបកស្រាយអំពីរឿងនេះ។

    សារព័ត៌មាន South China Morning Post កាលពីថ្ងៃទី 9កុម្ភៈ បានរាយការណ៍ថា ម្ដាយរបស់សពលោកវេជ្ជបណ្ឌិត Li Wenliang (ដែលបានបាត់បង់ជីវិតដោយសារមេរោគកូរ៉ូណា ក្រោយពីបានបញ្ចេញសារព្រមានអំពីអាសន្នរោគនេះ) ស្នើឱ្យនគរបាលបកស្រាយអំពីអ្វីដែលពួកគេបានធ្វើមកលើកូនរបស់គាត់។

    ក្នុងឃ្លីបវីដេអូមួយដែលបានបង្ហោះនៅលើទំព័រ Pear Video ម្ដាយរបស់សពលោកគ្រូពេទ្យ Li Wenliang បាន​និយាយថាកូនរបស់គាត់ត្រូវគេហៅទៅកាន់ការិយាល័យនគរបាលក្រុង Wuhan និងបានចាប់ឱ្យចុះហត្ថលេខាលើកំណត់ត្រាមួយដែលបង្ខំឱ្យទទួលស្គាល់ថា បានចែករំលែកព័ត៌មានមិនពិតអំពីអាសន្នរោគកូរ៉ូណា នៅពេលបញ្ហាមិនទាន់បានស៊ើបអង្កេតត្រឹមត្រូវ។

    ម្ដាយរបស់សពលោកគ្រូ Li រៀបរាប់បណ្ដើរ យំបណ្ដើរ៖ “នៅពេលដែលការពិតមិនទាន់លាតត្រដាង កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំត្រូវគេកោះហៅទៅកាន់ប៉ុស្តិ៍នគរបាលនៅ Wuhan ទាំងកណ្ដាលយប់។ បើសិនពួកគេមិនបកស្រាយឱ្យបានច្បាស់​អំពីបញ្ហានេះ គឺមិនបាននោះទេ!”។

    Li Wenliang ត្រូវបានគេចាត់ទុកថា ជាមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមមនុស្សដំបូងគេដែលបានចែករំលែកព័ត៌មាន និងព្រមានអំពីអាសន្នរោគរលាកសួតដែលបង្កឡើងដោយមេរោគកូរ៉ូណា (nCoV) នៅប្រទេសចិន។ ក្នុងថ្ងៃទី30 ខែធ្នូ ឆ្នាំ2019 Li Wenliang បានផ្ញើសារចូលក្នុងក្រុម WeChat របស់គាត់ដែលមានមិត្តភក្ដិរបស់គាត់ 150នាក់ ដែលជាមិត្តចាស់។ គាត់បានព្រមានអំពីអ្នកជំងឺ 7នាក់ដែលបានឆ្លងមេរោគមួយប្រភេទដែលគាត់យល់ថា ដូចទៅនឹងមេរោគផ្លូវដង្ហើម SARS (Severe Acute Respiratory Syndrome) ដែលធ្លាប់បានកើតឡើងនៅប្រទេសចិនកាលពីឆ្នាំ2002 និងបានសម្លាប់មនុស្សប្រមាណជា800នាក់ នៅទូទាំងពិភពលោក។

    សាររបស់លោកគ្រូ Li បានទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់ក្រុមមន្ត្រីអាជ្ញាធរក្រុង បន្ទាប់ពីមនុស្សម្នាក់ក្នុងក្រុមរបស់គាត់ បានបង្ហោះរូបភាពនៃការជជែករបស់ពួកគេនៅលើបណ្ដាញសង្គម។ ក្រោយមកទៀត គ្រូពេទ្យ7នាក់ដែលស្ថិតក្នុងក្រុមជជែករបស់លោកគ្រូ Li ក៏បានចែករំលែកព័ត៌មាននេះទៅកាន់ក្រុមជជែកចំនួន3ផ្សេងទៀត។

    នៅក្នុងយប់ដដែលនោះ ក្រុមមន្ត្រីសុខាភិបាលនៃក្រុង Wuhan បានកោះហៅលោកគ្រូ Li ដោយស្នើឱ្យគាត់និយាយអំពីមូលហេតុដែលគាត់បានចែករំលែកព័ត៌៌មាននេះ។ ថ្ងៃទី3មករា ក្រុមនគរបាលបានហៅគាត់ទៅសួរនាំ ហើយបង្ខំឱ្យគាត់សន្យាថា “បានចែករំលែកព័ត៌មានមិនពិត ធ្វើឱ្យច្របូកច្របល់ក្នុងសង្គមជាតិ”។

    ថ្ងៃទី8មករា លោកគ្រូ Li បានពិនិត្យសុខភាពអ្នកជំងឺកូរ៉ូណាម្នាក់។ ពីរថ្ងៃក្រោយមក លោកគ្រូ Li ចាប់ផ្ដើមមានអាការក្អក និងពិបាកដកដង្ហើម ប៉ុន្តែ ការពិនិត្យជាច្រើនលើកបង្ហាញថា គាត់មិនមានផ្ទុកមេរោគកូរ៉ូណា nCoV នោះទេ។

    ថ្ងៃទី12មករា គ្រូពេទ្យ Li បានចូលសម្រាកព្យាបាលក្នុងមន្ទីរពេទ្យ ហើយថ្ងៃទី1កុម្ភៈ គាត់ត្រូវគេបញ្ជាក់ថា មានផ្ទុកមេរោគកូរ៉ូណា។

    ម្ដាយរបស់សពលោកគ្រូ Li បន្តថា កូនប្រុសរបស់គាត់ជាកូនល្អ ហើយនៅកន្លែងធ្វើការវិញ គេក៏ជាអ្នករួមការងារដ៏ល្អម្នាក់ដែរ។ នៅក្នុងការរៀបចំកាលបរិច្ឆេទប្រចាំការ គ្រូពេទ្យម្នាក់នេះ តែងតែត្រៀមខ្លួនជានិច្ចដើម្បីមកប្រចាំការជំនួសមិត្តរួមការងារ ប្រសិនបើពួកគេត្រូវការ។

    អ្នកស្រីនិយាយថា៖ “តាំងពីតូច វាតែងស្ដាប់បង្គាប់ឪពុកម្ដាយ ហើយពេលត្រូវរំពាត់ក៏មិន​ដែល​និយាយ​ថា​ឈឺ​នោះ​ដែរ។ ​អ្វីៗ​ក៏​វា​ចេះ​ទ្រាំទាំងអស់។ ការងាររបស់វា រវល់ខ្លាំងណាស់ មានពេលខ្លះវាត្រូវយាម2យប់ក្នុង1សប្ដាហ៍ ស្របពេលដែលអ្នកខ្លះ យាមតែ1យប់/អាទិត្យ”។

    សូមរំឭកថា ថ្មីៗនេះ តុលាការកំពូលរបស់ចិន ក៏ធ្លាប់បាននិយាយថា នគរបាលក្រុង Wuhan មិនគួរពិន័យទៅលើលោកវេជ្ជបណ្ឌិត Li រួមនឹងមនុស្ស 7នាក់ផ្សេងទៀត ដោយសារតែព័ត៌មានរបស់ពួកគេ មិនមែនប្រឌិត។

    ចំណែកគណៈកម្មការត្រួតពិនិត្យជាតិនៃប្រទេសចិន ថ្មីៗនេះ ក៏បានបញ្ជូនក្រុមស៊ើបអង្កេតមួយក្រុមទៅកាន់ក្រុង Wuhan បន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់វេជ្ជបណ្ឌិត Li Wenliang។ សកម្មភាពនេះ បានបង្ហាញថា ស្ថានភាពអាសន្នរោគកូរ៉ូណានៅទីនោះ ពិតជាមិនធម្មតានោះទេ។

    កាលពីថ្ងៃទី 8កុម្ភៈ Fu Xuejie ដែលជាប្រពន្ធរបស់សពលោកគ្រូពេទ្យ Li ក៏បាននិយាយជាសាធារណៈដំបូងរបស់នាង ដោយក្នុងនោះ នាងបានអរគុណអ្នកទាំងអស់គ្នាដែលមានការអាណិតអាសូរចំពោះស្វាមីនាង។ នាងក៏ថែមទាំងបានបដិសេធអំពីព័ត៌មានដែលថា នាងបានអំពាវនាវសុំជំនួយពីសាធារណៈជន ទាក់ទិននឹងបញ្ហាហិរញ្ញវត្ថុ។

    Fu Xuejie បានថ្លែងថា នាងនឹងទទួលយកតែសំណងជាផ្លូវការពីអាជ្ញាធរ កន្លែងធ្វើការរបស់ស្វាមីនាង និងប្រាក់សំណងទៅតាមគោលនយោបាយធានារ៉ាប់រង ឬប្រាក់រួមចំណែកពីក្រុមអង្គការមនុស្សធម៌ណាដែលទទួលស្គាល់ពីអាជ្ញាធរតែប៉ុណ្ណោះ។

    គ្រួសារសពលោកគ្រូ Li ដែលជាគ្រូពេទ្យដំបូងម្នាក់ក្នុងចំណោមក្រុមគ្រូពេទ្យដំបូងគេដែលបានព្រមានអំពីអាសន្នរោគកូរ៉ូណា ប៉ុន្តែត្រូវអាជ្ញាធរចោទថា បាន “បញ្ចេញព័ត៌មានមិនពិត” ទទួលបានសំណងជាទឹកប្រាក់ 821,000យន់ (ប្រហែល 117,400 ដុល្លារអាមេរិក) បន្ទាប់ពីបានបាត់បង់ជីវិតដោយសារមេរោគកូរ៉ូណា។ National Interest បានរាយការណ៍ថា សំណងនេះរួមមាន សំណងមួយលើក 785,000យន់ ($112,100) និងប្រាក់ចំណាយលើពិធីបុណ្យសព 36,834យន់ ($5,260)៕

    ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស

  • “ប៉ាធីងហ្គា” ភយន្តរាយលំដាប់លេខ2 បន្ទាប់ពីវីរុសកូរ៉ូណា…

    “ប៉ាធីងហ្គា” ភយន្តរាយលំដាប់លេខ2 បន្ទាប់ពីវីរុសកូរ៉ូណា…

    ខណៈដែលទូទាំងពិភពលោក កំពុងតស៊ូជាមួយការឆ្លងរាលដាលរបស់មេរោគវីរុសកូរ៉ូណាប្រភេទថ្មី2019 ដែលមានដើមកំណើតពីសត្វព្រៃនៅក្នុងទីក្រុងវូហាន មណ្ឌលហ៊ូពេយ ក្នុងប្រទេសចិននោះ នៅឯភូមិភាគសមុទ្រខ្សាច់ “តំបន់ចុងពយ អាហ្វ្រិក” ក្នុងតំបន់អាហ្វ្រិកខាងកើត ក៏កំពុងប្រឈមនឹងភយន្តរាយពីសត្វដូចគ្នាដែរ តែវាគឺ ហ្វូង“សត្វកណ្ដូបប៉ាធីងហ្គា” ដែលកំពុងរាតត្បាតរាលដាលយ៉ាងខ្លាំក្លាដូចភ្លើងឆេះព្រៃចំនួនរាប់ម៉ឺនលានក្បាល ខាំស៊ីកម្ទេចផលដំណាំ និងរុក្ខជាតិខូចខាតស្ទើរតែគ្មានសល់អ្វី។

    ហ្វូងប៉ាធីងហ្គា ឬសត្វកណ្ដូបពុកមាត់ខ្លីនេះ ចាប់ផ្ដើមរាតត្បាតមកពីប្រទេស “យេមែន” ហោះហើរឆ្លងសមុទ្រក្រហមចូលមកក្នុងតំបន់អាហ្វ្រិកខាងកើតតាំងពីចុងឆ្នាំកន្លងទៅ(ដូចវីរុសកូរ៉ូណាដែរ)ក្រោយពីមានភ្លៀងធ្លាក់នៅក្នុងប្រទេសយេមែន ធ្វើឱ្យពួកវាអាចបន្តបង្កាត់ពូជបានយ៉ាងលឿនរហ័សជាពិសេស និងក្នុង 1ថ្ងៃៗ ពួកវាអាចហើរបានឆ្ងាយដល់ទៅ 150គីឡូម៉ែត្រ និងមួយក្បាលៗនៅអាចស៊ីចំណីបានស្មើនឹងទម្ងន់ខ្លួនរបស់វាទៀតផង។

    អង្គការស្បៀងអាហារ និងកសិកម្ម(FAO)នៃអង្គការសហប្រជាជាតិ បានអំពាវនាវឱ្យគ្រប់ប្រទេសជួយគ្នាតស៊ូប្រយុទ្ធនឹងសត្វកណ្ដូបប៉ាធីងហ្គាតាំងពីពាក់កណ្ដាលខែមករា ឆ្នាំនេះមកម្ល៉េះ មុននឹងដល់រដូវប្រមូលផលក្នុងខែមេសា និងថែមទាំងបានព្រមានថា ប្រសិនបើ “ទប់ទល់មិនបាន” ក្នុងខែមិថុនា ពួកវានឹងកើនចំនួនទ្វេដងឡើងដល់ 500ដង!! និងអាចរាតត្បាតឆ្លងទៅដល់ឆ្នាំក្រោយ ឬឆ្នាំតៗទៅទៀតផង។

    អង្គការសហប្រជាជាតិបានបញ្ជាក់ថា ការរាតត្បាតរបស់ហ្វូងសត្វកណ្ដូបប៉ាធីងហ្គាលើកនេះ ធ្ងន់ធ្ងរបំផុតក្នុងរយៈពេល 70ឆ្នាំកន្លងមកក្នុងប្រទេសកេនយ៉ា និងធ្ងន់ធ្ងរបំផុតក្នុងរយៈពេល 25ឆ្នាំក្នុងប្រទេសសូម៉ាលី និងអេត្យូពី រហូតដល់កាលពីដើមខែកុម្ភៈនេះ ប្រទេសសូម៉ាលី បានក្លាយជាប្រទេសដំបូងគេដែលបានប្រកាស”ស្ថានភាពអាសន្ន” ក្នុងប្រទេស ដើម្បីទប់ទល់នឹងគ្រោះភ័យដែលឈ្លានពានដោយសត្វកណ្ដូបប៉ាធីងហ្គា។

    តែប្រទេសសូម៉ាលី មានបញ្ហាសន្តិសុខជាតិគ្មានស្ថិរភាព ទើបមិនអាចបញ្ជូនយន្តហោះឡើងទៅរោយថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតដើម្បីកម្ចាត់ហ្វូងសត្វកណ្ដូបប៉ាធីងហ្គាបាននៅក្នុងតំបន់ជាច្រើន ធ្វើឱ្យការរាតត្បាតដ៏អាក្រក់នេះកាន់តែពង្រីកខ្លួនយ៉ាងធំទូលាយឡើង។ កសិករជាច្រើនខូចខាត និងបាត់បង់ទិន្នផលអស់យ៉ាងគ្មានសល់អ្វី ហុចផលប៉ះពាល់ដល់សន្តិសុខផ្នែកស្បៀងអាហារកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរឡើង ខណៈដែលភូមិភាគនេះ មានមនុស្សអត់ឃ្លានយ៉ាងសែនលំបាកស្រាប់ទៅហើយចំនួនជាង 19លាននាក់។

    ក្រៅពីសាងនូវភាពខូចខាតដល់ដំណាំកសិកម្មហួសនឹងបរិយាយហើយនោះ ហ្វូងសត្វកណ្ដូបប៉ាធីងហ្គា ថែមទាំងបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ខ្សែផ្លូវហោះហើររបស់យន្តហោះទៀតផង ដូចជា កាលពីខែធ្នូ ឆ្នាំកន្លងទៅ ហ្វូងសត្វកណ្ដូបប៉ាធីងហ្គាបានហើរទៅចូលក្នុងប្រអប់គ្រឿងយន្ត បុកកញ្ចក់មុខ និងក្បាលយន្តហោះដឹកអ្នកដំណើររបស់ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ អេត្យូពី អ៊ែរឡាញ រហូតដល់ត្រូវប្ដូរផ្លូវហោះហើរត្រឡប់ទៅចុះចតបន្ទាន់នៅឯព្រលានយន្តហោះនៃទីក្រុង អ៊ែដឌិស អាបាបា វិញ។

    គួររំឭកដែរថា កាលពីទសវត្សរ៍1990 “តំបន់ចុងពយ អាហ្វ្រិក” ធ្លាប់ប្រឈមនឹងការរាតត្បាតរបស់ហ្វូងសត្វកណ្ដូបប៉ាធីងហ្គាដល់ទៅ 6លើកធំៗ រួមទាំងក្នុងអំឡុងឆ្នាំ1987-1989 និងឆ្នាំ2003-2005 ផងដែរ។

    តំបន់ចុងពយ អាហ្វ្រិក ជាតំបន់មួយនៅក្នុងភូមិភាគដែលក្រីក្រតោកយ៉ាក និងខ្វះការអភិវឌ្ឍខ្លាំងបំផុតក្នុងពិភពលោក ដូច្នេះហើយទើបភយន្តរាយពីកណ្ដូបប៉ាធីងហ្គាប្រៀបដូចជា “គ្រោះមហន្តរាយដ៏សែនអាក្រក់” ដែលយើងទាំងអស់គ្នាគួរតែបួងសួងភាវនា សូមកុំឱ្យ “វីរុសវូហាន” ឆ្លងរាលដាលទៅដល់ទីនោះអី ព្រោះគ្រាន់តែប៉ុណ្ណឹង តំបន់ចុងពយ អាហ្វ្រិក ហួសនឹងទប់ទល់បានទៅហើយ៕

    ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស

  • គួរឱ្យព្រួយបារម្ភ! ការសិក្សាស្រាវជ្រាវថ្មីបំផុត៖ រយៈពេលនៃការសម្ងំលាក់ខ្លួននៃមេរោគកូរ៉ូណាក្នុងខ្លួនមនុស្ស អាចឡើងដល់ 24ថ្ងៃ

    គួរឱ្យព្រួយបារម្ភ! ការសិក្សាស្រាវជ្រាវថ្មីបំផុត៖ រយៈពេលនៃការសម្ងំលាក់ខ្លួននៃមេរោគកូរ៉ូណាក្នុងខ្លួនមនុស្ស អាចឡើងដល់ 24ថ្ងៃ

    ការសិក្សាស្រាវជ្រាវថ្មីបំផុតទៅលើអ្នកជំងឺកូរ៉ូណា nCoV ចំនួន 1,099នាក់ នៅឯមន្ទីរពេទ្យចំនួន 552កន្លែង បានរកឃើញថា រយៈពេលនៃការសម្ងំលាក់ខ្លួនរបស់មេរោគនេះនៅក្នុងរាងកាយមនុស្ស គឺយូរជាងការណែនាំកន្លងមក ដែលថា មានរយៈពេលត្រឹមតែ 2សប្ដាហ៍។

    អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រចិនមួយក្រុមបានប្រកាសអំពីការរកឃើញខាងនេះនៅលើទំព័រសារព័ត៌មាន medRxiv កាលពីថ្ងៃទី9 កុម្ភៈ ឆ្នាំ2020។ របាយការណ៍ខាងលើនេះ ត្រូវបានសរសេរដោយអ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវចំនួន 37រូប ក្នុងនោះមាន លោកវេជ្ជបណ្ឌិត Zhong Nanshan ជាប្រធានក្រុមដែលត្រូវបានតែងតាំងដោយគណៈកម្មការសុខាភិបាលជាតិនៃប្រទេសចិន។ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រមួយក្រុមនេះ បានប្រមូលទិន្នន័យពីអ្នកជំងឺកូរ៉ូណាចំនួន 1,099នាក់មកពីមន្ទីរពេទ្យចំនួន 552កន្លែង នៅក្នុងខេត្តក្រុងចំនួន 31របស់ប្រទេសចិន។

    លទ្ធផលនៃការវិភាគទិន្នន័យដែលប្រមូលបាន បានបង្ហាញថា រយៈពេលនៃការសម្ងំលាក់ខ្លួន ជាមធ្យមគឺ 3ថ្ងៃ ខ្លីជាង 5ថ្ងៃ បើធៀបនឹងការស្រាវជ្រាវកន្លងមក ប៉ុន្តែ រយៈពេលនៃការសម្ងំលាក់ខ្លួននៅក្នុងរាងកាយមនុស្សរបស់វីរុសកូរ៉ូណា nCoV នេះ អាចចាប់ពី 0 ដល់ 24ថ្ងៃមុននឹងបញ្ចេញអាការ មិនមែន 14ថ្ងៃដូចការអះអាងកន្លងមកនោះទេ ហើយក្នុងចំណោមអ្នកដែលបានឆ្លងមេរោគនេះ គឺមានតែពាក់កណ្ដាលប៉ុណ្ណោះដែលមានរោគសញ្ញាគ្រុនក្ដៅ នៅពេលគ្រូពេទ្យពិនិត្យលើកទី1។

    អំពីអាការរោគវិញ គឺគ្រុនក្ដៅ (57.9%) និងក្អក (67.7%) គឺជារោគសញ្ញាដែលកើតមានច្រើនបំផុត ប៉ុន្តែ ក៏មានអ្នកជំងឺត្រឹមតែ 43.8% ប៉ុណ្ណោះ ដែលមានអាការដូចខាងលើ មុនពេលចូលពេទ្យ។ ចំណែករោគសញ្ញារាក មាន 3.7% និងក្អួតចង្អោរ 5% គឺមានតិចតួចណាស់។ អ្នកជំងឺប្រមាណជា 25.2% គឺតែងមានជំងឺសម្ពាធឈាមខ្ពស់ ឬជំងឺស្ទះដង្ហើម។

    អ្នកជំងឺដែលមិនបានបង្ហាញរោគសញ្ញាគ្រុនក្ដៅនៅពេលបានឆ្លងមេរោគកូរ៉ូណានេះ មានអត្រាខ្ពស់ជាង បើធៀបនឹងការមិនបង្ហាញរោគសញ្ញានៃអ្នកជំងឺ SARS និង MERS។ អ្នកជំងឺប្រភេទនេះ អាចចម្លងទៅអ្នកដទៃច្រើននាក់ដោយស្ងាត់ៗ ព្រោះថា អ្នកជំងឺខ្លួនឯងផ្ទាល់ ព្រមទាំងគ្រូពេទ្យ មិនបានដឹងថា ខ្លួនឯងមានផ្ទុកមេរោគនេះទេ។

    “ការរកឃើញរយៈពេលនៃការសម្ងំលាក់ខ្លួនក្នុងរាងកាយមនុស្សបន្ទាប់ពីឆ្លងចូលហើយ ដែលអាចអូសបន្លាយដល់ទៅ 24ថ្ងៃបែបនេះ គឺពិតជាគួរឱ្យព្រួយបារម្ភខ្លាំងណាស់ ពិសេសចំពោះអ្នកដែលកំពុងត្រូវគេដាក់ឱ្យនៅដាច់ដោយឡែក បន្ទាប់ពីសង្ស័យថា មានផ្ទុកមេរោគកូរ៉ូណា។ ក៏ប៉ុន្តែ រយៈពេលមធ្យមនៃការសម្ងំលាក់ខ្លួន គឺខ្លីណាស់ ពោលគឺត្រឹមតែ 3ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ។ ប្រការនេះ មានន័យថា ពាក់កណ្ដាលនៃអ្នកឆ្លងមេរោគនេះ នឹងបញ្ចេញរោគសញ្ញា ក្រោយពីបានឆ្លងមេរោគបាន 3ថ្ងៃ ហើយអត្រានៃអ្នកជំងឺដែលមានមេរោគសម្ងំលាក់ខ្លួនយូរ គឺមានកម្រិតទាប”។ នេះបើតាមលោក Paul Hunter ជាសាស្ត្រាចារ្យផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រ នៅសាកលវិទ្យាល័យ East Anglia នៃប្រទេសអង់គ្លេស។

    ការសិក្សាស្រាវជ្រាវថ្មីនេះ ទទួលបានជំនួយផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុពីអង្គភាព និងស្ថាប័នចំនួន4 របស់ចិន គឺក្រសួងវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យា គណៈកម្មការវេជ្ជសាស្ត្រជាតិ សមាគមវិទ្យាសាស្ត្រធម្មជាតិ និងស្ថាប័នវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យានៃខេត្តក្វាងតុង។ ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រដែលបានធ្វើការសិក្សាស្រាវជ្រាវខាងលើនេះ អះអាងថា ការរកឃើញរបស់ពួកគេ មិនទាន់ទទួលបានការវាយតម្លៃណាមួយពីក្រុមអ្នកជំនាញនៅឡើយទេ។ អង្គការសុខភាពពិភពលោក WHO ក៏បានបង្ហើបឱ្យដឹងដែរថា អង្គការនេះនឹងមិនធ្វើការផ្លាស់ប្ដូរការណែនាំកន្លងមករបស់ខ្លួនដែលថា រយៈពេលនៃការសម្ងំលាក់ខ្លួនរបស់មេរោគកូរ៉ូណានេះ គឺ 2សប្ដាហ៍នោះឡើយ៕

    ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស

  • ហុងកុងជម្លៀសមនុស្សចេញពីអាផាតមិនត៍មួយកន្លែង ដោយសារបារម្ភខ្លាចវីរុសកូរ៉ូណា​ឆ្លង​តាម​លូ​បង្ហូរ​ទឹក

    ហុងកុងជម្លៀសមនុស្សចេញពីអាផាតមិនត៍មួយកន្លែង ដោយសារបារម្ភខ្លាចវីរុសកូរ៉ូណា​ឆ្លង​តាម​លូ​បង្ហូរ​ទឹក

    រដ្ឋបាលក្រុងហុងកុងបានជម្លៀសប្រជាជនមួយចំនួនចេញពីអាផាតមិនត៍ 1កន្លែង បន្ទាប់ពីរកឃើញភាពដែលអាចទៅរួចមួយដែលថា វីរុសកូរ៉ូណាអាចនឹងចម្លងវីរុសតាមរយៈលូបង្ហូរទឹកក្នុងអគារ។

    ទីភ្នាក់ងារព័ត៌មាន CNN បានរាយការណ៍ថា ក្រុមមន្ត្រីសាធារណៈសុខាភិបាលនៅក្នុងតំបន់គ្រប់គ្រងពិសេស​ហុងកុង បានដំណើរការជម្លៀសអ្នកស្នាក់នៅមួយចំនួនចេញពីអគារអាផាតមិនត៍មួយកន្លែង ក្រោយពីរកឃើញភាពអាចទៅរួចដែលថា មេរោគវីរុសកូរ៉ូណាប្រភេទ2019 អាចចម្លងតាមរយៈប្រព័ន្ធលូទឹករបស់អគារមួយខ្នងនេះ។

    លោកសាស្ត្រាចារ្យ យួន វ៉ក់ យង់ ប្រធានផ្នែករោគឆ្លងរបស់គណៈកម្មការ​មីក្រូ​ជីវវិទ្យា​នៃ​មហា​វិទ្យា​ល័យ​ហុងកុង​ និង​ជា​អ្នក​ជំនាញ​ការម្នាក់នៅក្នុងក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវប្រយុទ្ធនឹងវីរុសកូរ៉ូណា បានធ្វើសន្និសីទព័ត៌មានបន្ទាន់មួយកាលពីរាត្រីថ្ងៃចន្ទ ទី10កុម្ភៈកន្លងទៅ ដោយលោកបានបញ្ជាក់ថា រកឃើញអ្នកឆ្លងមេរោគមរណៈប្រភេទនេះ យ៉ាងតិច 2នាក់នៅក្នុងអាផាតមិនត៍ “ហុង មើយ ហៅស៍” ដែលស្ថិតនៅក្នុងតំបន់ ឈីង យី។

    “ដោយសារតែលូបង្ហូរទឹកស្អុយបានពាក់ព័ន្ធនឹងបំពង់បញ្ចេញខ្យល់ ទើបវាមានភាពអាចទៅរួចយ៉ាងខ្លាំង ដែលវីរុសនៅក្នុងលាមក អាចនឹងសាយភាយបន្តតាមរយៈកង្ហារបំភាយខ្យល់អាកាសចូលទៅក្នុងបន្ទប់បង្គន់” លោកសាស្ត្រាចារ្យ យួន អធិប្បាយ។ ពួកគេនៅមិនទាន់អាចអះអាងអំពីរឿងនេះបានយ៉ាងច្បាស់លាស់នៅឡើយទេ ដូច្នេះហើយទើបការជម្លៀសត្រូវបានធ្វើឡើងដើម្បីការពារទុកជាមុន ខណៈដែលពេលនេះ ក្រុមមន្ត្រីសាធារណៈសុខាភិបាល និងក្រុមវិស្វករកំពុងចូលទៅពិនិត្យមើលអាគារ។

    សម្រាប់សកម្មភាពថ្មីៗចុងក្រោយបំផុតនេះ បានកើតឡើងបន្ទាប់ពីរដ្ឋបាលទីក្រុងហុងកុងបានអះអាងពីការរកឃើញអ្នកឆ្លងមេរោគវីរុសកូរ៉ូណាទី42 និងបានរកឃើញថា អ្នកជំងឺម្នាក់នេះ និងអ្នកជំងឺទី12 ធ្លាប់បានស្នាក់នៅក្នុងអាផាតមិនត៍ ហុង មើយ ហៅស៍៕

    ប្រភព៖ សាព័ត៌មានបរទេស

  • វៀតណាម៖ ទារិកាអាយុ 3ខែម្នាក់ ឆ្លងវីរុសកូរ៉ូណា​ ក្រោយ​ពី​ទៅ​លេង​ជីដូន4ថ្ងៃ

    វៀតណាម៖ ទារិកាអាយុ 3ខែម្នាក់ ឆ្លងវីរុសកូរ៉ូណា​ ក្រោយ​ពី​ទៅ​លេង​ជីដូន4ថ្ងៃ

    ក្រសួងសុខាភិបាលវៀតណាម នាពេលព្រឹកនេះ (11កុម្ភៈ) បានបញ្ជាក់ថា ទារិកាអាយុ 3ខែម្នាក់ នៅស្រុកបិញស្វៀន ខេត្តវិញហ្វុក ភាគខាងជើងក្រុងហាណូយ ប្រទេសវៀតណាម បានក្លាយជាករណីឆ្លងមេរោគវីរុសកូរ៉ូណា nCoV ទី15 នៅក្នុងប្រទេសនេះ។

    មូលហេតុនៃការឆ្លងមេរោគកូរ៉ូណាលើទារិកាអាយុ 3ខែនេះ បានត្រូវក្រសួងសុខាភិបាលវៀតណាមអះអាងថា មានជាប់ទាក់ទិននឹងអ្នកជំងឺរលាកសួតកូរ៉ូណាម្នាក់ឈ្មោះ ង្វៀន ធី យឺ អាយុ 23ឆ្នាំ ដែលបានជាសះស្បើយ និងបានចេញពីមន្ទីរពេទ្យកាលពីល្ងាចថ្ងៃទី10កុម្ភៈកន្លងទៅ។

    ទារិកាខាងលើ កើតនៅថ្ងៃទី5វិច្ឆិកា ឆ្នាំ2019 ជាចៅស្រីបង្កើតរបស់អ្នកជំងឺរលាកសួតកូរ៉ូណាម្នាក់ទៀត អាយុ 42ឆ្នាំដែលជាអ្នកឆ្លងមេរោគទី10 នៅវៀតណាម។ ស្ត្រីអ្នកជំងឺអាយុ 42ឆ្នាំរូបនេះបានឆ្លងវីរុសកូរ៉ូណានៅពេលទៅលេងផ្ទះរបស់អ្នកជំងឺ ង្វៀន ធី យឺ។

    ទារិកាអាយុ 3ខែនេះ ត្រូវម្ដាយយកទៅលេងផ្ទះយាយរបស់នាង កាលពីថ្ងៃទី 28មករា ដល់ថ្ងៃទី31មករា។ ក្រោយមក យាយរបស់ទារិកានេះ ត្រូវគេរកឃើញថា បានឆ្លងមេរោគកូរ៉ូណា ហើយទារិកានេះក៏ត្រូវគេចាត់ចូលក្នុងចំណោមអ្នកដែលបាននៅក្បែរលោកយាយរូបនោះដែរ ទើបត្រូវក្រុមគ្រូពេទ្យតាមដានជាប្រចាំ។

    ថ្ងៃទី 6កុម្ភៈ ទារិកាអាយុ3ខែនេះ មានអាការក្អក ហៀរសំបោរ និងក្ដៅខ្លួនដោយមិនដឹងមូលហេតុ។ បន្ទាប់ពីបានធ្វើតេស្ត ទើបគេដឹងថា ទារិកាដ៏កម្សត់ម្នាក់នេះមានផ្ទុកវីរុសកូរ៉ូណា nCoV។

    បច្ចុប្បន្ន ក្មេងស្រីខាងលើ និងម្ដាយរបស់នាង ត្រូវគេដាក់ឱ្យនៅដាច់ដោយឡែក ក្នុងបន្ទប់ពិនិត្យជំងឺ ក្វាងហា ក្នុងស្រុក បិញស្វៀន។ បច្ចុប្បន្នសុខភាពរបស់អ្នកជំងឺទាំង 2នាក់នេះ នៅធម្មតានៅឡើយ។

    ក្មេងស្រីនេះ គឺជាមនុស្សទី10នៅខេត្ត វិញ ហ្វុក ដែលបានឆ្លងមេរោគកូរ៉ូណាប្រភេទថ្មី ដែលជាប់ទាក់ទិននឹងអ្នកជំងឺឈ្មោះ ង្វៀន ធី យឺ។ មុនពេលក្មេងស្រីនេះឆ្លងមេរោគ ក៏មានមនុស្ស 4នាក់ផ្សេងទៀត បានឆ្លងវីរុសពីអ្នកជំងឺឈ្មោះ ង្វៀន ធី យឺ នេះដែរ គឺមានម្ដាយ ប្អូនស្រី បងស្រីជីដូនមួយ និងអ្នកជិតខាងម្នាក់របស់គាត់។

    គិតមកដល់ថ្ងៃទី11កុម្ភៈនេះ វៀតណាមមានអ្នកជំងឺរលាកសួតដោយមេរោគវីរុសកូរ៉ូណាប្រភេទថ្មី ចំនួន​15​នាក់​ហើយ ក្នុងនោះ 6នាក់បានជាសះស្បើយ។ នេះបើតាមគេហទំព័រ Vnexpress។

    សម្រាប់ព្រឹកនេះដែរ ប្រភពព័ត៌មានពីប្រទេសចិនបានរាយការណ៍ថា អ្នកស្លាប់ដោយសារមេរោគរលាកសួតថ្មី មានចំនួន 108នាក់ កើន11,8% បើធៀបនឹងម្សិលមិញ ធ្វើឱ្យអ្នកស្លាប់សរុបទូទាំងពិភពលោក កើនឡើងដល់ 1,018នាក់ និង 43.098នាក់ផ្សេងទៀតកំពុងផ្ទុកមេរោគនេះ៕

    ប្រភព៖ សារព័ត៌មានបរទេស

  • ចំនួន​អ្នក​ស្លាប់​ដោយ​សារ​វីរុស​កូរ៉ូណា កើន​ដល់​ 1,018នាក់ ឯ 7.345​នាក់ផ្សេង​ទៀត កំពុង​ប្រឈម​នឹង​ការ​ស្លាប់

    ចំនួន​អ្នក​ស្លាប់​ដោយ​សារ​វីរុស​កូរ៉ូណា កើន​ដល់​ 1,018នាក់ ឯ 7.345​នាក់ផ្សេង​ទៀត កំពុង​ប្រឈម​នឹង​ការ​ស្លាប់

    អ្នក​ជំងឺ​រលាក​សួត​ដែល​បាត់​បង់​ជីវិត​ ​ត្រូវ​គេ​រាយ​ការ​ណ៍​ព្រឹក​នេះថា មាន​ចំនួន 108នាក់ កើន​11,8%​ បើ​ធៀប​នឹង​ម្សិល​មិញ​ ធ្វើ​ឱ្យអ្នក​ស្លាប់​សរុប​ឡើង​ដល់ 1,018នាក់ និង​អ្នក​បាន​ឆ្លង​ 43.098នាក់។

    គណៈកម្មការ​សុខា​ភិបាល​ខេត្ត​ Hubei នៃ​ប្រទេស​ចិន ថ្ងៃ​នេះបាន​ប្រកាស​ថា ខេត្ត​នេះ​មាន​អ្នក​ស្លាប់​ថ្មី​ដោយ​សារ​ឆ្លង​មេរោគ​កូរ៉ូណា ប្រភេទ nCoV ចំនួន 103នាក់ និងករណី​បាន​ឆ្លង​មេរោគ​បន្ថែមចំនួន 2,097នាក់ ធ្វើ​ឱ្យចំនួន​អ្នក​ស្លាប់​សរុប​នៅ​ខេត្ត​ Hubei ឡើង​ដល់ 974នាក់ និង​អ្នក​មាន​ផ្ទុក​មេរោគ សរុប 31,728​នាក់។

    នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស​ចិន​ (ដីគោក) ករណី​ស្លាប់​ដោយ​សារ​អាសន្នរោគ​នេះ មាន​ចំនួន 1,011នាក់។ ចំណែក​អ្នក​មាន​ផ្ទុក​មេរោគ​​ មាន​ចំនួន​ 42,369នាក់។ រីឯអ្នក​ជំងឺ​ 4,051នាក់​ បាន​ជា​សះ​ស្បើយ​ពី​ជំងឺ។

    សម្រាប់​ពិភពលោក​ទាំង​មូល មាន​អ្នក​ស្លាប់​ដោយ​សារ​វីរុស​កូរ៉ូណា​ សរុប 1018នាក់ ក្នុង​នោះ​មាន​2ករណី ស្លាប់​នៅ​ខាង​​ក្រៅ​​​ប្រទេស​​ចិន​​ (ដីគោគ)​ គឺ​​ម្នាក់​នៅ​ហ្វី​លីពីន និង​ម្នាក់​ទៀត​នៅ​ហុង​កុង​។ ចំណែក​អ្នក​កំពុង​​ផ្ទុក​មេរោគ​កូរ៉ូណា​ កើន​ដល់ 43.098នាក់ ក្នុងនោះ​​មាន​អ្នក​ជំងឺចំនួន 7.345​នាក់ កំពុង​ស្ថិត​ក្នុងស្ថាន​ភាព​ធ្ងន់​ធ្ងរ​។ អ្នក​ដែល​បាន​ជាសះស្បើយ​ មាន​ចំនួន 4,043នាក់​។

    ចំនួន​អ្នក​ស្លាប់​ដោយ​សារ​មេរោគ​កូរ៉ូណា បាន​កើន​លើស​ពី​813នាក់ ដែល​ជា​ចំនួន​អ្នក​ស្លាប់​ដោយ​សារ​អាសន្ន​រោគ SARS ដែល​​រាត​ត្បាត​ពិភព​លោក​ ចាប់​ពី​ឆ្នាំ 2002 ដល់ឆ្នាំ 2003។ នេះ​បើ​តាម​ទិន្នន័យ​របស់​អង្គ​ការ​សុខ​ភាព​ពិភព​លោក (WHO)៕

    ប្រភព​៖ សារព័ត៌មាន​បរទេស

  • កម្សត់ទៀត​ហើយ! ពិធី​មង្គល​ការ​ មួយ​ជាតិ​មាន​តែ​ម្ដង ប៉ុន្តែ​មិនមាន​ភ្ញៀវ​ចូល​រួមសូម្បី​តែ​ម្នាក់ ព្រោះ​តែ​…

    កម្សត់ទៀត​ហើយ! ពិធី​មង្គល​ការ​ មួយ​ជាតិ​មាន​តែ​ម្ដង ប៉ុន្តែ​មិនមាន​ភ្ញៀវ​ចូល​រួមសូម្បី​តែ​ម្នាក់ ព្រោះ​តែ​…

    កូនកំលោះ Zhang Long និងកូនក្រមុំ Chen Xiao ប្រារព្ធ​ពិធី​មង្គល​ការ​នៅ​ទីធ្លា​ខាង​ក្រៅ​ផ្ទះ​របស់​ខ្លួន នៅ​ក្រុង​កំពង់​ផែ​ Qingdao ខេត្ត Shandong ភាគ​ខាង​កើត​ប្រទេស​ចិន កាល​ពី​ថ្ងៃទី​6កុម្ភៈកន្លង​ទៅ ដោយ​មាន​ការ​ចូល​រួម​តែ​ពី​ឪពុក​ម្ដាយ​ខាង​ប្រុស​ និង​ឪពុក​ម្ដាយ​ខាង​ស្រី​។

    នៅ​ក្នុង​ពីធី​មង្គល​ការ​ដ៏​កម្សត់​នេះ ឪពុក​របស់​កូន​ក្រមុំធ្វើ​ជា​អធិបតី ចំណែក​ម្ដាយ​របស់​កូន​ក្រមុំ ​ធ្វើ​ជា​ជាង​ថត​រូប​។ ពិធី​មង្គល​ការ​ទាំង​មូល​នេះ ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​ក្នុង​រយៈ​ពេល​ត្រឹម​តែ​2នាទី​ប៉ុណ្ណោះ។ កូន​កំលោះ​ Zhang Long បាន​និយាយថា ៖ “ឪពុក​ក្មេក​របស់​ខ្ញុំ និយាយ​លឿន​ណាស់។ យើង​ខ្ញុំ​ប្រារព្ធ​ពិធី​គោរព​ម្ចាស់​ទឹក​ម្ចាស់​ដី គោរព​ឪពុកម្ដាយ និង​ហើយ​​ប្ដី​ប្រពន្ធ​គោរព​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក គឺជា​ការ​ស្រេច​”។

    មុននេះ កូន​កំលោះ Zhang Long និង​កូន​ក្រមុំ មាន​គម្រោង​ប្រារព្ធ​ពិធី​មង្គល​ការ​តាម​ប្រពៃ​ណី ដោយ​អញ្ជើញ​ភ្ញៀវ​50តុ រថយន្ត​សម្រាប់​ហែ​កូន​ក្រមុំចំនួន​20គ្រឿង អ្នក​កំដរ​​ចំនួន4គូ។ ប៉ុន្តែ ដោយ​សារ​ជួប​ប្រទះ​នឹង​គ្រោះ​អាសន្នរោគកូរ៉ូណា អ្នក​ទាំង​ពីរ​ត្រូវ​បង្ខំចិត្ត​លុបចោល​គម្រោង​ប្រចាំ​ជីវិត​មួយនេះ។

    កូន​កំលោះ​បន្តថា ៖ “បេសក​កម្ម​ទប់ស្គាត់​អាសន្នរោគ គឺ​ជា​រឿង​សំខាន់​ណាស់ ទើប​យើង​ខ្ញុំ​សម្រេច​ចិត្ត​មិន​អញ្ជើញ​ភ្ញៀវ ហើយ​ក៏​មិន​ប្រារព្ធ​ពិធី​ធំដុំ។ ពិធី​មង្គល​ការ​នេះ ធ្វើ​ឡើង​ដើម្បី​បង្គ្រប់​កិច្ច​តែ​ប៉ុណ្ណោះ អ្វី​ដែល​សំខាន់​ជាង​នេះគឺ​សុភមង្គល​របស់​យើង​ខ្ញុំ”។

    Chen Xiao ជា​កូន​ក្រមុំក៏​បាន​យល់​ស្រប​នឹង​ប្ដី៖ “គាត់​​ចំណាយ​តែ​ប៉ុន្មាន​រយយន់​ប៉ុណ្ណោះ​ដើម្បី​ការ​ខ្ញុំ។ ប៉ុន្តែ នេះ​មិន​មែន​ជា​រឿង​សំខាន់​ទេ គាត់​ជា​មនុស្ស​របស់​ខ្ញុំ”។

    ក្រៅ​ពីការ​ដែល​​មិន​បាន​អញ្ជើញ​ភ្ញៀវ​មកចូលរួម Zhang និង​ Chen ក៏​បាន​ការ​ពារ​សុវត្ថិ​ភាព​នៃសុខ​ភាពរបស់​ពួកគេ​ ដោយ​ការ​ពាក់​ម៉ាស់ តាំងពី​ពិធី​ដង្ហែកូន​ក្រមុំ រហូត​ដល់​ចប់​កម្មវិធី។ កូន​កំលោះ​និយាយ​ថា ៖ “សូម្បី​តែ​បបូរ​មាត់​របស់​នាង ខ្ញុំ​ក៏​មិន​ដឹង​ថា​លាប​ពណ៌​អ្វី​នោះ​ដែរ​”។

    នៅ​លើ​ដង​ផ្លូវ​ដង្ហែ​កូន​ក្រមុំ​ទៅ​ផ្ទះ​ខាង​ប្រុស​ Zhang និង​ Chen ត្រូវ​ឈប់​ដល់​ទៅ​3ដង ដើម្បី​វាស់​កម្ដៅ​ខ្លួន​។

    កូន​ក្រមុំ​និយាយថា ៖ “ក្រុម​អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​បាន​ជូនពរ​យើង​ខ្ញុំ បើ​ទោះ​មិនមែន​ជា​ញាតិ ឬ​មិត្ត​ភក្ដិ។​ យើង​ខ្ញុំ​ជឿ​ថា នេះ​គឺជា​ការ​ជូន​ពរ​ចេញ​ពី​ក្រឳបេះដូង”។ នៅ​លើបណ្ដាញ​សង្គម អ្នក​ជិត​ខាង​ និង​អ្នក​ស្គាល់​គ្នា រួម​នឹង​មិត្ត​ភក្ដិ​របស់​គូ​ស្វាមី​ភរិយា​ថ្មី​នេះ ក៏​បាន​នាំ​គ្នា​អបអរ​សាទរ​ និង​ជូន​ពរ​ផងដែរ​។ នេះ​បើ​តាម​សារ​ព័ត៌មាន Shine របស់​ចិន​។

    នៅ​មុន​ពិធី​មង្គល​ការ​របស់ Zhang និង​ Chen ក៏​មាន​ពិធី​មង្គល​ការ​របស់ Sun Wenlong និង​ Liu Miaomiao ដែល​បាន​ប្រារព្ធ​ឡើង​កាល​ពី​ថ្ងៃទី​27មករា ដោយ​គ្មាន​ភ្ញៀវ​ចូល​រួម​ផងដែរ​។ Sun បា​ន​និយាយ​ថា ៖ “នៅ​ពេល​អាសន្ន​រោគ​បាន​កន្លង​ផុត​ទៅ ខ្ញុំ​ប្រាកដ​ជា​ប៉ះប៉ូវ​ជូននាង​មិន​ខាន”។

    នៅ​ប្រទេស​សិង្ហបុរី​ឯណោះ​វិញ ក៏​មាន​ពិធីមង្គល​ការ​មួយ​ដែល​រង​ឥទ្ធិពល​ពី​អាសន្ន​រោគ​កូរ៉ូណា​នេះដែរ​។ ពិធីជប់លៀងអាពាហ៍ពិពាហ៍ ប្រារព្ធឡើងតាមការគ្រោងទុក ភ្ញៀវដែលបានអញ្ជើញ បានមកចូលរួមគ្រប់គ្នា។ ប៉ុន្តែ កូនកំលោះ និងកូនក្រមុំត្រូវបង្ខាំងខ្លួនក្នុងផ្ទះដែល​នៅ​ឆ្ងាយ​ពីកន្លែង​ជប់លៀង​ ហើយពួក​គេ​ទទួលភ្ញៀវតាមរយៈអេក្រង់ទូរទស្សន៍ដោយការផ្សាយផ្ទាល់តាមអ៊ីនធើណិត។ មូល​ហេតុ​ដែល​ពួក​គេ​ធ្វើ​បែប​នេះ ក៏​ព្រោះ​តែ​មិន​ចង់​ឱ្យ​ភ្ញៀវ​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​អំពីវីរុសកូរ៉ូណា​ ​ដោយ​សារ​ក្រុម​គ្រួសារ​ពួកគេ​ ទើប​​ត្រឡប់​មក​ពី​ប្រទេស​ចិន ដែល​ជា​ប្រទេស​កំពុង​ត្រូវ​រាតត្បាត​ដោយ​អាសន្ន​រោគ​កូរ៉ូណា៕

    ប្រភព៖ សារ​ព័ត៌មាន​បរទេស